Lucas 5

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ أَڒَامِي خَاسْ إِمُونْ ڒْغَاشِي حِيمَا أَذْ سْڒنْ إِ وَاوَاڒْ ن أَربِّي، أَمْ ثُوغَا نتَّا إِبدّْ خْ ثْمَا ن ڒبْحَارْ ن جِينِّيسَارثْ،

¹ Estando Jesus um dia à margem do lago de Genesaré, o povo se comprimia em redor dele para ouvir a palavra de Deus.

² إِژْرَا ثْنَاينْ ن ثْغَارُّوبَا بدّنْثْ خْ ثْمَا ن ڒبْحَارْ. إِنيْمَارنْ ن إِسڒْمَانْ فّْغنْ-د زَّايسْ، ثُوغَا سِّيرْذنْ ثِيرَاشِّيوِينْ.

² Vendo duas barcas estacionadas à beira do lago, - pois os pescadores haviam descido delas para consertar as redes -,

³ إِشْثنْ زِي ثْغَارُّوبَا نِّي ثُوغَا ن شِيمْعُونْ بُوطْرُوسْ. إِنْيَا يَاسُوع ذِي ثْغَارَّابُوثْ، إِسّقْسَا ثنْ أَذْ أَڭّْوجنْ شْوَايْثْ خْ ثْمَا ن ڒْبَاڒْ غَارْ ڒبْحَارْ. خنِّي إِقِّيمْ، إِسّڒْمَاذْ ڒْغَاشِي زِي ثْغَارَّابُوثْ.

³ subiu a uma das barcas que era de Simão e pediu-lhe que a afastasse um pouco da terra; e sentado, ensinava da barca o povo.

⁴ ؤُمِي إِكمّڒْ أَوَاڒْ، إِنَّا إِ شِيمْعُونْ: ”رُوحمْ غَارْ ڒَادْجَاغْ، نْضَارمْ ثِيرَاشِّيوِينْ نْومْ إِ ثْنيْمَارْثْ.“

⁴ Quando acabou de falar, disse a Simão: Faze-te ao largo, e lançai as vossas redes para pescar.

⁵ يَارَّا-د شِيمْعُونْ، إِنَّا أَسْ: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو، أَقَا نُوحڒْ دْجِيڒثْ ثكْمڒْ، وَارْ نيْمَارْ وَالُو، مَاشَا خْ وَاوَاڒْ نّشْ أَذْ نْضَارغْ ثْرَاشَّا.“

⁵ Simão respondeu-lhe: Mestre, trabalhamos a noite inteira e nada apanhamos; mas por causa de tua palavra, lançarei a rede.

⁶ ؤُمِي ڭِّينْ مَانْ أَيَا، طّْفنْ أَطَّاسْ ن إِسڒْمَانْ أَڒَامِي ذوْڒنْثْ ثْرَاشِّيوِينْ نْسنْ تّْشَارَّاڭنْثْ.

⁶ Feito isto, apanharam peixes em tanta quantidade, que a rede se lhes rompia.

⁷ أَقَا شِييَّارنْ غَارْ إِمدُّوكَّاڒْ نْسنْ إِنِّي ثُوغَا ذِي ثْغَارَّابُوثْ نّغْنِي، حِيمَا أَذْ د-أَسنْ أَذْ ثنْ عَاوْننْ. نِيثْنِي ؤُسِينْ-د، ؤُشَا شُّورنْ ثْنَاينْ ن ثْغَارُّوبَا أَڒَامِي عْڒَاينْ أَذْ غَارْقنْثْ.

⁷ Acenaram aos companheiros, que estavam na outra barca, para que viessem ajudar. Eles vieram e encheram ambas as barcas, de modo que quase iam ao fundo.

⁸ أَڒَامِي إِژْرَا شِيمْعُونْ بُوطْرُوسْ مَانْ أَيَا، إِوْضَا غَارْ إِضَارنْ ن يَاسُوع، إِنَّا أَسْ: ”تّْزَاوْڭغْ شكْ، أَ سِيذِي، أَڭّْوجْ خَافِي، أَقَا نشّْ ذ بْنَاذمْ ذ أَمذْنُوبْ.“

⁸ Vendo isso, Simão Pedro caiu aos pés de Jesus e exclamou: Retira-te de mim, Senhor, porque sou um homem pecador.

⁹ إِثبْهثْ نتَّا ذ مَارَّا إِنِّي إِدْجَانْ أَكِيذسْ خْ ثْنيْمَارْثْ ن إِسڒْمَانْ إِ طّْفنْ،

⁹ É que tanto ele como seus companheiros estavam assombrados por causa da pesca que haviam feito.

¹⁰ ؤُڒَا ذ يَاعْقُوبْ ذ يُوحَانَّا، ثَارْوَا ن زَابْذِي، إِنِّي ثُوغَا ذ إِشْرِيشنْ ن شِيمْعُونْ. مَاشَا يَاسُوع إِنَّا إِ شِيمْعُونْ: ”وَارْ تّڭّْوذْ شَا، زِي سَّا ذ ثْسَاونْثْ أَذْ ثَافذْ ثْيمَّارذْ إِوْذَانْ إِ ؤُسنْجمْ.“

¹⁰ O mesmo acontecera a Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus companheiros. Então Jesus disse a Simão: Não temas; doravante serás pescador de homens.

¹¹ نِيثْنِي إِوْينْ-د ثِيغَارُّوبَا غَارْ ڒْبَارّْ، جِّينْ كُوڒْشِي ؤُشَا ضْفَارنْ ث.

¹¹ E atracando as barcas à terra, deixaram tudo e o seguiram.

¹² ؤُمِي ثُوغَا يَاسُوع ذڭْ إِشْثنْ زِي ثْندَّامْ نِّي، يُوسَا-د غَارسْ إِجّْ ن ورْيَازْ إِڒْقفْ إِ-ث مَارَّا ڒْبَارْصْ. ؤُمِي إِژْرَا نتَّا يَاسُوع، إِوْضَا خْ ؤُغمْبُوبْ نّسْ ؤُشَا إِزَاوڭْ إِ-ث، إِنَّا: ”أَ سِيذِي إِنُو، مَاڒَا ثخْسذْ، ثْزمَّارذْ أَذْ أَيِي ثسِّيزْذڭذْ!“

¹² Estando ele numa cidade, apareceu um homem cheio de lepra. Vendo Jesus, lançou-se com o rosto por terra e lhe suplicou: Senhor, se queres, podes limpar-me.

¹³ إِسّْوِيژّضْ يَاسُوع س ؤُفُوسْ نّسْ غَارسْ، إِحَاذَا ث، إِنَّا: ”نشّْ خْسغْ، إِڒِي ثِيزْذِيڭذْ!“ ڒخْذنِّي إِرُوحْ خَاسْ ڒْبَارْصْ.

¹³ Jesus estendeu a mão, tocou-o e disse: Eu quero; sê purificado! No mesmo instante desapareceu dele a lepra.

¹⁴ يُومُورْ إِ-ث: ”وَارْ ثقَّارْ إِ حذْ، مَاشَا رُوحْ، سْشنْ إِخفْ نّشْ إِ ؤُكهَّانْ، أوْشْ ثَاوْهِيبْثْ خْ ؤُسِيزْذڭْ نّشْ، أَمْ مَامّشْ ث يُومُورْ مُوسَا، ذ شّْهَاذثْ إِ نِيثْنِي.“

¹⁴ Ordenou-lhe Jesus que o não contasse a ninguém, dizendo-lhe, porém: Vai e mostra-te ao sacerdote, e oferece pela tua purificação o que Moisés prescreveu, para lhes servir de testemunho.

¹⁵ شّنْعثْ نّسْ ثُويُورْ مَانِي مَا كْثَارْ عَاذْ ؤُشَا إِنّيْرُو ڒْغَاشِي أَطَّاسْ، حِيمَا أَذْ أَسْ سْڒنْ ؤُ حِيمَا أَذْ زَّايسْ تّْوَاسّْڭنْفَانْ زِي ڒهْڒَاشَاثْ نْسنْ.

¹⁵ Entretanto, espalhava-se mais e mais a sua fama e concorriam grandes multidões para o ouvir e ser curadas das suas enfermidades.

¹⁶ مَاشَا نتَّا إِفّغْ-د غَارْ ڒخْڒَا، إِتّْژَادْجْ ذِينْ.

¹⁶ Mas ele costumava retirar-se a lugares solitários para orar.

¹⁷ ذڭْ إِجّْ ن وَاسّْ زڭْ وُوسَّانْ نِّي أَمْ ثُوغَا يَاسُوع إِسّڒْمَاذْ، قِّيمنْ ذِينْ إِفَارِيسِييّنْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن شَّارِيعَا إِنِّي د-يُوسِينْ زِي مَارَّا ذْشُورَاثْ ن لْجَالِيلْ ذ يَاهُوذِييَّا ؤُ زِي ؤُرْشَالِيمْ. ثُوغَا ذِينْ جّهْذْ ن سِيذِي مَاحنْذْ أَذْ ثنْ إِڭّنْفَا.

¹⁷ Um dia estava ele ensinando. Ao seu derredor estavam sentados fariseus e doutores da lei, vindos de todas as localidades da Galiléia, da Judéia e de Jerusalém. E o poder do Senhor fazia-o realizar várias curas.

¹⁸ خنِّي إِوْينْ-د إِجّْ ن ؤُنعْضَابْ خْ ثَاسُّوثْ ثُوغَا أَرزُّونْ أَذْ ث سِّيذْفنْ غَارْ ذَاخڒْ، مَاحنْذْ أَذْ ث سَّارْسنْ زَّاثسْ.

¹⁸ Apareceram algumas pessoas trazendo num leito um homem paralítico; e procuravam introduzi-lo na casa e pô-lo diante dele.

¹⁹ ؤُمِي وَارْ ؤُفِينْ مَانِيسْ ث إِ غَا سِّيذْفنْ زِي سِّيبّثْ ن ڒْغَاشِي، ڭعّْذنْ خْ ثْزقَّا ؤُشَا سيّْبنْ ث زڭْ ؤُقَارْمُوذْ غَارْ وَادَّايْ أَكْ-ذ ثَاسُّوثْ نِيشَانْ غَارْ ڒْوسْطْ، زَّاثْ إِ يَاسُوع.

¹⁹ Mas não achando por onde o introduzir, por causa da multidão, subiram ao telhado e por entre as telhas o arriaram com o leito ao meio da assembléia, diante de Jesus.

²⁰ ؤُمِي إِژْرَا يَاسُوع لْ-إِيمَانْ نْسنْ، إِنَّا إِ ؤُنعْضَابْ نِّي: ”أَ بْنَاذمْ، دّْنُوبْ نّشْ تّْوَاغْفَارنْ أَشْ.“

²⁰ Vendo a fé que tinham, disse Jesus: Meu amigo, os teus pecados te são perdoados.

²¹ بْذَانْ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِفَارِيسِييّنْ تّْخَارَّاصنْ، نَّانْ: ”مِينْ إِعْنَا وَا، ڒَامِي نتَّا إِتّْشقَّافْ أَمُّو. وِي إِزمَّارنْ أَذْ إِغْفَارْ دّْنُوبْ مْغِيرْ أَربِّي وحّْذسْ؟“

²¹ Então os escribas e os fariseus começaram a pensar e a dizer consigo mesmos: Quem é este homem que profere blasfêmias? Quem pode perdoar pecados senão unicamente Deus?

²² مَاشَا يَارْڭبْ يَاسُوع خْ إِخَارِّيصنْ نْسنْ، ؤُشَا نتَّا إِطّفْ ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا أَسنْ: ”مِينْ ثتّْخَارَّاصمْ ذڭْ وُوڒَاونْ نْومْ؟

²² Jesus, porém, penetrando nos seus pensamentos, replicou-lhes: Que pensais nos vossos corações?

²³ مِينْ إِهوْننْ أَذْ إِنِيغْ: ’تّْوَاغْفَارنْ دّْنُوبْ نّشْ!‘ نِيغْ أَذْ إِنِيغْ: ’كَّارْ، ؤُيُورْ‘؟

²³ Que é mais fácil dizer: Perdoados te são os pecados; ou dizer: Levanta-te e anda?

²⁴ مَاشَا حِيمَا أَذْ ثسّْنمْ بلِّي مِّيسْ ن بْنَاذمْ غَارسْ صُّولْطَا خْ ثمُّورْثْ، حِيمَا أَذْ إِغْفَارْ دّْنُوبْ - إِنَّا إِ ؤُنعْضَابْ - إِ شكْ ؤُمِي غَا إِنِيغْ، كَّارْ، كْسِي ثَاسُّوثْ نّشْ ؤُشَا رُوحْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّشْ!“

²⁴ Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem na terra poder de perdoar pecados {disse ele ao paralítico}, eu te ordeno: levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.

²⁵ ڒخْذنِّي إِكَّارْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ، إِكْسِي ثَاسُّوثْ نّسْ ؤُشَا إِرُوحْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ، إِسّمْغَارَا ذِي أَربِّي.

²⁵ No mesmo instante, levantou-se ele à vista deles, tomou o leito e partiu para casa, glorificando a Deus.

²⁶ أَثبْهثْ إِهْوَا-د خْ مَارَّا إِوْذَانْ، سّمْغَارَانْ ذِي أَربِّي ؤُشَا ثُوذفْ إِ-ثنْ ثِيڭّْوُوذِي، نَّانْ: ”أَقَا أَسّْ-أَ نژْرَا ڒعْجَايبْ!“

²⁶ Todos ficaram transportados de entusiasmo e glorificavam a Deus; e tomados de temor, diziam: Hoje vimos coisas maravilhosas.

²⁷ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِفّغْ يَاسُوع، إِژْرَا إِجّْ ن بُو-ضَّارِيبَا، قَّارنْ أَسْ لَاوِي، إِقِّيمْ ذڭْ ومْشَانْ ن ضَّارِيبَا، إِنَّا أَسْ: ”ضْفَارْ أَيِي-د!“

²⁷ Depois disso, ele saiu e viu sentado ao balcão um coletor de impostos, por nome Levi, e disse-lhe: Segue-me.

²⁸ إِجَّا كُوڒْشِي، إِكَّارْ ؤُشَا إِضْفَارْ إِ-ث-إِ-د.

²⁸ Deixando ele tudo, levantou-se e o seguiu.

²⁹ إِسّْنوْجِي أَسْ لَاوِي إِجّْ ن ؤُسْنوْجِي ذ أَمقّْرَانْ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ، ؤُشَا إِنِّي أَكِيذسْ إِقِّيمنْ غَارْ طَّابْڒَا ثُوغَا أَثنْ ذڭْ وَاطَّاسْ ن ڒْغَاشِي زڭْ أَيْثْ ن ضَّارِيبَا ذ إِنّغْنِي.

²⁹ Levi deu-lhe um grande banquete em sua casa; vários desses fiscais e outras pessoas estavam sentados à mesa com eles.

³⁰ مَاشَا إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِفَارِيسِييّنْ شثْشَانْ، نَّانْ إِ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”مَايمِّي ثتّتّمْ، ثسّسّمْ أَكْ-ذ أَيْثْ ن ضَّارِيبَا ذ إِمذْنَابْ؟“

³⁰ Os fariseus e os seus escribas puseram-se a criticar e a perguntar aos discípulos: Por que comeis e bebeis com os publicanos e pessoas de má vida?

³¹ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”إِنِّي إِصحّنْ وَارْ حْذِيجنْ شَا أَضْبِيبْ، مَاشَا إِمهْڒَاشْ وَاهْ.

³¹ Respondeu-lhes Jesus: Não são os homens de boa saúde que necessitam de médico, mas sim os enfermos.

³² وَارْ د-ؤُسِيغْ أَذْ ڒَاغِيغْ خْ إِمْسڭَّاذنْ، مَاشَا خْ إِمذْنَابْ غَارْ تُّوبثْ.“

³² Não vim chamar à conversão os justos, mas sim os pecadores.

³³ نَّانْ أَسْ: ”مَايمِّي ثْژُومَّانْ ؤُ تّْژَادْجَانْ إِمحْضَارنْ ن يُوحَانَّا أَطَّاسْ، ؤُڒَا ذ يِينِّي ن إِفَارِيسِييّنْ، مَاشَا إِنِّي نّشْ تّتّنْ، سسّنْ؟“

³³ Eles então lhe disseram: Os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam com freqüência e fazem longas orações, mas os teus comem e bebem...

³⁴ إِنَّا أَسنْ: ”مَا ثخْسمْ أَذْ ثجّمْ أَيْثْ ن ؤُمُوڒَايْ أَذْ ژُومّنْ مَاڒَا أَمُوڒَايْ أَقَا-ث عَاذْ أَكِيذْسنْ!

³⁴ Jesus respondeu-lhes: Porventura podeis vós obrigar a jejuar os amigos do esposo, enquanto o esposo está com eles?

³⁵ مَاشَا أَذْ د-أَوْضنْ وُوسَّانْ خْمِي خَاسنْ غَا إِتّْوَامّكْسِي ؤُمُوڒَايْ، ڒخْذنِّي أَذْ ژُومّنْ ذڭْ وُوسَّانْ نِّي.“

³⁵ Virão dias em que o esposo lhes será tirado; então jejuarão.

³⁶ إِنَّا أَسنْ عَاوذْ إِجّْ ن ؤُمذْيَا: ”وَارْ ذِينْ حذْ إِشَارّڭْ ثَانقِّيتْشْ زڭْ وَارُّوضْ ن جْذِيذْ، ؤُشَا إِتّڭّْ إِ-ت خْ وَارُّوضْ أَبُوڒَايْ، حِيمَا وَارْ ثتَّارِّي ثْنقِّيتْشْ ن جْذِيذْ أَذْ ثْشَارّڭْ أَبُوڒَايْ، مِينْزِي ثَانقِّيتْشْ ن جْذِيذْ وَارْ ثتّْڒِيقِي أَبُوڒَايْ.

³⁶ Propôs-lhes também esta comparação: Ninguém rasga um pedaço de roupa nova para remendar uma roupa velha, porque assim estragaria uma roupa nova. Além disso, o remendo novo não assentaria bem na roupa velha.

³⁷ ؤُشَا وَارْ إِدْجِي حذْ إِتّڭّْ بِينُو ن جْذِيذْ ذِي ثْخُونْشَايْ ثِيقْذِيمِينْ ن يِيڒمْ، حِيمَا بِينُو ن جْذِيذْ وَارْ إِتّْشَارِّيڭْ شَا ثِيخُونْشَايْ ؤُشَا أَذْ إِزدْجعْ بِينُو، أَذْ ضيّْعنْثْ ثْخُونْشَايْ.

³⁷ Também ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo arrebentará os odres e entornar-se-á, e perder-se-ão os odres;

³⁸ مَاشَا تّڭّنْ بِينُو ن جْذِيذْ ذِي ثْخُونْشَايْ ن جْذِيذْ ؤُشَا أَذْ خمّْڒنْ س ثْيُويَا.

³⁸ mas o vinho novo deve-se pôr em odres novos, e assim ambos se conservam.

³⁹ ؤُڒَا ذ إِجّْ، مَاڒَا إِسْوَا أَقْذِيمْ، وَارْ إِتّخْسْ عَاذْ ڒخْذنِّي جْذِيذْ، مِينْزِي نتَّا أَذْ يِينِي: ’أَقْذِيمْ إِتّْفُوحْ!‘ “

³⁹ Demais, ninguém que bebeu do vinho velho quer já do novo, porque diz: O vinho velho é melhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 5 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →