Lucas 5

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ أَڒَامِي خَاسْ إِمُونْ ڒْغَاشِي حِيمَا أَذْ سْڒنْ إِ وَاوَاڒْ ن أَربِّي، أَمْ ثُوغَا نتَّا إِبدّْ خْ ثْمَا ن ڒبْحَارْ ن جِينِّيسَارثْ،

¹ Aconteceu que, ao apertá-lo a multidão para ouvir a palavra de Deus, estava ele junto ao lago de Genesaré;

² إِژْرَا ثْنَاينْ ن ثْغَارُّوبَا بدّنْثْ خْ ثْمَا ن ڒبْحَارْ. إِنيْمَارنْ ن إِسڒْمَانْ فّْغنْ-د زَّايسْ، ثُوغَا سِّيرْذنْ ثِيرَاشِّيوِينْ.

² e viu dois barcos junto à praia do lago; mas os pescadores, havendo desembarcado, lavavam as redes.

³ إِشْثنْ زِي ثْغَارُّوبَا نِّي ثُوغَا ن شِيمْعُونْ بُوطْرُوسْ. إِنْيَا يَاسُوع ذِي ثْغَارَّابُوثْ، إِسّقْسَا ثنْ أَذْ أَڭّْوجنْ شْوَايْثْ خْ ثْمَا ن ڒْبَاڒْ غَارْ ڒبْحَارْ. خنِّي إِقِّيمْ، إِسّڒْمَاذْ ڒْغَاشِي زِي ثْغَارَّابُوثْ.

³ Entrando em um dos barcos, que era o de Simão, pediu-lhe que o afastasse um pouco da praia; e, assentando-se, ensinava do barco as multidões.

⁴ ؤُمِي إِكمّڒْ أَوَاڒْ، إِنَّا إِ شِيمْعُونْ: ”رُوحمْ غَارْ ڒَادْجَاغْ، نْضَارمْ ثِيرَاشِّيوِينْ نْومْ إِ ثْنيْمَارْثْ.“

⁴ Quando acabou de falar, disse a Simão: Faze-te ao largo, e lançai as vossas redes para pescar.

⁵ يَارَّا-د شِيمْعُونْ، إِنَّا أَسْ: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو، أَقَا نُوحڒْ دْجِيڒثْ ثكْمڒْ، وَارْ نيْمَارْ وَالُو، مَاشَا خْ وَاوَاڒْ نّشْ أَذْ نْضَارغْ ثْرَاشَّا.“

⁵ Respondeu-lhe Simão: Mestre, havendo trabalhado toda a noite, nada apanhamos, mas sob a tua palavra lançarei as redes.

⁶ ؤُمِي ڭِّينْ مَانْ أَيَا، طّْفنْ أَطَّاسْ ن إِسڒْمَانْ أَڒَامِي ذوْڒنْثْ ثْرَاشِّيوِينْ نْسنْ تّْشَارَّاڭنْثْ.

⁶ Isto fazendo, apanharam grande quantidade de peixes; e rompiam-se-lhes as redes.

⁷ أَقَا شِييَّارنْ غَارْ إِمدُّوكَّاڒْ نْسنْ إِنِّي ثُوغَا ذِي ثْغَارَّابُوثْ نّغْنِي، حِيمَا أَذْ د-أَسنْ أَذْ ثنْ عَاوْننْ. نِيثْنِي ؤُسِينْ-د، ؤُشَا شُّورنْ ثْنَاينْ ن ثْغَارُّوبَا أَڒَامِي عْڒَاينْ أَذْ غَارْقنْثْ.

⁷ Então, fizeram sinais aos companheiros do outro barco, para que fossem ajudá-los. E foram e encheram ambos os barcos, a ponto de quase irem a pique.

⁸ أَڒَامِي إِژْرَا شِيمْعُونْ بُوطْرُوسْ مَانْ أَيَا، إِوْضَا غَارْ إِضَارنْ ن يَاسُوع، إِنَّا أَسْ: ”تّْزَاوْڭغْ شكْ، أَ سِيذِي، أَڭّْوجْ خَافِي، أَقَا نشّْ ذ بْنَاذمْ ذ أَمذْنُوبْ.“

⁸ Vendo isto, Simão Pedro prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: Senhor, retira-te de mim, porque sou pecador.

⁹ إِثبْهثْ نتَّا ذ مَارَّا إِنِّي إِدْجَانْ أَكِيذسْ خْ ثْنيْمَارْثْ ن إِسڒْمَانْ إِ طّْفنْ،

⁹ Pois, à vista da pesca que fizeram, a admiração se apoderou dele e de todos os seus companheiros,

¹⁰ ؤُڒَا ذ يَاعْقُوبْ ذ يُوحَانَّا، ثَارْوَا ن زَابْذِي، إِنِّي ثُوغَا ذ إِشْرِيشنْ ن شِيمْعُونْ. مَاشَا يَاسُوع إِنَّا إِ شِيمْعُونْ: ”وَارْ تّڭّْوذْ شَا، زِي سَّا ذ ثْسَاونْثْ أَذْ ثَافذْ ثْيمَّارذْ إِوْذَانْ إِ ؤُسنْجمْ.“

¹⁰ bem como de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus sócios. Disse Jesus a Simão: Não temas; doravante serás pescador de homens.

¹¹ نِيثْنِي إِوْينْ-د ثِيغَارُّوبَا غَارْ ڒْبَارّْ، جِّينْ كُوڒْشِي ؤُشَا ضْفَارنْ ث.

¹¹ E, arrastando eles os barcos sobre a praia, deixando tudo, o seguiram.

¹² ؤُمِي ثُوغَا يَاسُوع ذڭْ إِشْثنْ زِي ثْندَّامْ نِّي، يُوسَا-د غَارسْ إِجّْ ن ورْيَازْ إِڒْقفْ إِ-ث مَارَّا ڒْبَارْصْ. ؤُمِي إِژْرَا نتَّا يَاسُوع، إِوْضَا خْ ؤُغمْبُوبْ نّسْ ؤُشَا إِزَاوڭْ إِ-ث، إِنَّا: ”أَ سِيذِي إِنُو، مَاڒَا ثخْسذْ، ثْزمَّارذْ أَذْ أَيِي ثسِّيزْذڭذْ!“

¹² Aconteceu que, estando ele numa das cidades, veio à sua presença um homem coberto de lepra; ao ver a Jesus, prostrando-se com o rosto em terra, suplicou-lhe: Senhor, se quiseres, podes purificar-me.

¹³ إِسّْوِيژّضْ يَاسُوع س ؤُفُوسْ نّسْ غَارسْ، إِحَاذَا ث، إِنَّا: ”نشّْ خْسغْ، إِڒِي ثِيزْذِيڭذْ!“ ڒخْذنِّي إِرُوحْ خَاسْ ڒْبَارْصْ.

¹³ E ele, estendendo a mão, tocou-lhe, dizendo: Quero, fica limpo! E, no mesmo instante, lhe desapareceu a lepra.

¹⁴ يُومُورْ إِ-ث: ”وَارْ ثقَّارْ إِ حذْ، مَاشَا رُوحْ، سْشنْ إِخفْ نّشْ إِ ؤُكهَّانْ، أوْشْ ثَاوْهِيبْثْ خْ ؤُسِيزْذڭْ نّشْ، أَمْ مَامّشْ ث يُومُورْ مُوسَا، ذ شّْهَاذثْ إِ نِيثْنِي.“

¹⁴ Ordenou-lhe Jesus que a ninguém o dissesse, mas vai, disse, mostra-te ao sacerdote e oferece, pela tua purificação, o sacrifício que Moisés determinou, para servir de testemunho ao povo.

¹⁵ شّنْعثْ نّسْ ثُويُورْ مَانِي مَا كْثَارْ عَاذْ ؤُشَا إِنّيْرُو ڒْغَاشِي أَطَّاسْ، حِيمَا أَذْ أَسْ سْڒنْ ؤُ حِيمَا أَذْ زَّايسْ تّْوَاسّْڭنْفَانْ زِي ڒهْڒَاشَاثْ نْسنْ.

¹⁵ Porém o que se dizia a seu respeito cada vez mais se divulgava, e grandes multidões afluíam para o ouvirem e serem curadas de suas enfermidades.

¹⁶ مَاشَا نتَّا إِفّغْ-د غَارْ ڒخْڒَا، إِتّْژَادْجْ ذِينْ.

¹⁶ Ele, porém, se retirava para lugares solitários e orava.

¹⁷ ذڭْ إِجّْ ن وَاسّْ زڭْ وُوسَّانْ نِّي أَمْ ثُوغَا يَاسُوع إِسّڒْمَاذْ، قِّيمنْ ذِينْ إِفَارِيسِييّنْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن شَّارِيعَا إِنِّي د-يُوسِينْ زِي مَارَّا ذْشُورَاثْ ن لْجَالِيلْ ذ يَاهُوذِييَّا ؤُ زِي ؤُرْشَالِيمْ. ثُوغَا ذِينْ جّهْذْ ن سِيذِي مَاحنْذْ أَذْ ثنْ إِڭّنْفَا.

¹⁷ Ora, aconteceu que, num daqueles dias, estava ele ensinando, e achavam-se ali assentados fariseus e mestres da Lei, vindos de todas as aldeias da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor estava com ele para curar.

¹⁸ خنِّي إِوْينْ-د إِجّْ ن ؤُنعْضَابْ خْ ثَاسُّوثْ ثُوغَا أَرزُّونْ أَذْ ث سِّيذْفنْ غَارْ ذَاخڒْ، مَاحنْذْ أَذْ ث سَّارْسنْ زَّاثسْ.

¹⁸ Vieram, então, uns homens trazendo em um leito um paralítico; e procuravam introduzi-lo e pô-lo diante de Jesus.

¹⁹ ؤُمِي وَارْ ؤُفِينْ مَانِيسْ ث إِ غَا سِّيذْفنْ زِي سِّيبّثْ ن ڒْغَاشِي، ڭعّْذنْ خْ ثْزقَّا ؤُشَا سيّْبنْ ث زڭْ ؤُقَارْمُوذْ غَارْ وَادَّايْ أَكْ-ذ ثَاسُّوثْ نِيشَانْ غَارْ ڒْوسْطْ، زَّاثْ إِ يَاسُوع.

¹⁹ E, não achando por onde introduzi-lo por causa da multidão, subindo ao eirado, o desceram no leito, por entre os ladrilhos, para o meio, diante de Jesus.

²⁰ ؤُمِي إِژْرَا يَاسُوع لْ-إِيمَانْ نْسنْ، إِنَّا إِ ؤُنعْضَابْ نِّي: ”أَ بْنَاذمْ، دّْنُوبْ نّشْ تّْوَاغْفَارنْ أَشْ.“

²⁰ Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Homem, estão perdoados os teus pecados.

²¹ بْذَانْ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِفَارِيسِييّنْ تّْخَارَّاصنْ، نَّانْ: ”مِينْ إِعْنَا وَا، ڒَامِي نتَّا إِتّْشقَّافْ أَمُّو. وِي إِزمَّارنْ أَذْ إِغْفَارْ دّْنُوبْ مْغِيرْ أَربِّي وحّْذسْ؟“

²¹ E os escribas e fariseus arrazoavam, dizendo: Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?

²² مَاشَا يَارْڭبْ يَاسُوع خْ إِخَارِّيصنْ نْسنْ، ؤُشَا نتَّا إِطّفْ ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا أَسنْ: ”مِينْ ثتّْخَارَّاصمْ ذڭْ وُوڒَاونْ نْومْ؟

²² Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Que arrazoais em vosso coração?

²³ مِينْ إِهوْننْ أَذْ إِنِيغْ: ’تّْوَاغْفَارنْ دّْنُوبْ نّشْ!‘ نِيغْ أَذْ إِنِيغْ: ’كَّارْ، ؤُيُورْ‘؟

²³ Qual é mais fácil, dizer: Estão perdoados os teus pecados ou: Levanta-te e anda?

²⁴ مَاشَا حِيمَا أَذْ ثسّْنمْ بلِّي مِّيسْ ن بْنَاذمْ غَارسْ صُّولْطَا خْ ثمُّورْثْ، حِيمَا أَذْ إِغْفَارْ دّْنُوبْ - إِنَّا إِ ؤُنعْضَابْ - إِ شكْ ؤُمِي غَا إِنِيغْ، كَّارْ، كْسِي ثَاسُّوثْ نّشْ ؤُشَا رُوحْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّشْ!“

²⁴ Mas, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse ao paralítico: Eu te ordeno: Levanta-te, toma o teu leito e vai para casa.

²⁵ ڒخْذنِّي إِكَّارْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ، إِكْسِي ثَاسُّوثْ نّسْ ؤُشَا إِرُوحْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ، إِسّمْغَارَا ذِي أَربِّي.

²⁵ Imediatamente, se levantou diante deles e, tomando o leito em que permanecera deitado, voltou para casa, glorificando a Deus.

²⁶ أَثبْهثْ إِهْوَا-د خْ مَارَّا إِوْذَانْ، سّمْغَارَانْ ذِي أَربِّي ؤُشَا ثُوذفْ إِ-ثنْ ثِيڭّْوُوذِي، نَّانْ: ”أَقَا أَسّْ-أَ نژْرَا ڒعْجَايبْ!“

²⁶ Todos ficaram atônitos, davam glória a Deus e, possuídos de temor, diziam: Hoje, vimos prodígios.

²⁷ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِفّغْ يَاسُوع، إِژْرَا إِجّْ ن بُو-ضَّارِيبَا، قَّارنْ أَسْ لَاوِي، إِقِّيمْ ذڭْ ومْشَانْ ن ضَّارِيبَا، إِنَّا أَسْ: ”ضْفَارْ أَيِي-د!“

²⁷ Passadas estas coisas, saindo, viu um publicano, chamado Levi, assentado na coletoria, e disse-lhe: Segue-me!

²⁸ إِجَّا كُوڒْشِي، إِكَّارْ ؤُشَا إِضْفَارْ إِ-ث-إِ-د.

²⁸ Ele se levantou e, deixando tudo, o seguiu.

²⁹ إِسّْنوْجِي أَسْ لَاوِي إِجّْ ن ؤُسْنوْجِي ذ أَمقّْرَانْ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ، ؤُشَا إِنِّي أَكِيذسْ إِقِّيمنْ غَارْ طَّابْڒَا ثُوغَا أَثنْ ذڭْ وَاطَّاسْ ن ڒْغَاشِي زڭْ أَيْثْ ن ضَّارِيبَا ذ إِنّغْنِي.

²⁹ Então, lhe ofereceu Levi um grande banquete em sua casa; e numerosos publicanos e outros estavam com eles à mesa.

³⁰ مَاشَا إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِفَارِيسِييّنْ شثْشَانْ، نَّانْ إِ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”مَايمِّي ثتّتّمْ، ثسّسّمْ أَكْ-ذ أَيْثْ ن ضَّارِيبَا ذ إِمذْنَابْ؟“

³⁰ Os fariseus e seus escribas murmuravam contra os discípulos de Jesus, perguntando: Por que comeis e bebeis com os publicanos e pecadores?

³¹ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”إِنِّي إِصحّنْ وَارْ حْذِيجنْ شَا أَضْبِيبْ، مَاشَا إِمهْڒَاشْ وَاهْ.

³¹ Respondeu-lhes Jesus: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes.

³² وَارْ د-ؤُسِيغْ أَذْ ڒَاغِيغْ خْ إِمْسڭَّاذنْ، مَاشَا خْ إِمذْنَابْ غَارْ تُّوبثْ.“

³² Não vim chamar justos, e sim pecadores, ao arrependimento.

³³ نَّانْ أَسْ: ”مَايمِّي ثْژُومَّانْ ؤُ تّْژَادْجَانْ إِمحْضَارنْ ن يُوحَانَّا أَطَّاسْ، ؤُڒَا ذ يِينِّي ن إِفَارِيسِييّنْ، مَاشَا إِنِّي نّشْ تّتّنْ، سسّنْ؟“

³³ Disseram-lhe eles: Os discípulos de João e bem assim os dos fariseus frequentemente jejuam e fazem orações; os teus, entretanto, comem e bebem.

³⁴ إِنَّا أَسنْ: ”مَا ثخْسمْ أَذْ ثجّمْ أَيْثْ ن ؤُمُوڒَايْ أَذْ ژُومّنْ مَاڒَا أَمُوڒَايْ أَقَا-ث عَاذْ أَكِيذْسنْ!

³⁴ Jesus, porém, lhes disse: Podeis fazer jejuar os convidados para o casamento, enquanto está com eles o noivo?

³⁵ مَاشَا أَذْ د-أَوْضنْ وُوسَّانْ خْمِي خَاسنْ غَا إِتّْوَامّكْسِي ؤُمُوڒَايْ، ڒخْذنِّي أَذْ ژُومّنْ ذڭْ وُوسَّانْ نِّي.“

³⁵ Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo; naqueles dias, sim, jejuarão.

³⁶ إِنَّا أَسنْ عَاوذْ إِجّْ ن ؤُمذْيَا: ”وَارْ ذِينْ حذْ إِشَارّڭْ ثَانقِّيتْشْ زڭْ وَارُّوضْ ن جْذِيذْ، ؤُشَا إِتّڭّْ إِ-ت خْ وَارُّوضْ أَبُوڒَايْ، حِيمَا وَارْ ثتَّارِّي ثْنقِّيتْشْ ن جْذِيذْ أَذْ ثْشَارّڭْ أَبُوڒَايْ، مِينْزِي ثَانقِّيتْشْ ن جْذِيذْ وَارْ ثتّْڒِيقِي أَبُوڒَايْ.

³⁶ Também lhes disse uma parábola: Ninguém tira um pedaço de veste nova e o põe em veste velha; pois rasgará a nova, e o remendo da nova não se ajustará à velha.

³⁷ ؤُشَا وَارْ إِدْجِي حذْ إِتّڭّْ بِينُو ن جْذِيذْ ذِي ثْخُونْشَايْ ثِيقْذِيمِينْ ن يِيڒمْ، حِيمَا بِينُو ن جْذِيذْ وَارْ إِتّْشَارِّيڭْ شَا ثِيخُونْشَايْ ؤُشَا أَذْ إِزدْجعْ بِينُو، أَذْ ضيّْعنْثْ ثْخُونْشَايْ.

³⁷ E ninguém põe vinho novo em odres velhos, pois o vinho novo romperá os odres; entornar-se-á o vinho, e os odres se estragarão.

³⁸ مَاشَا تّڭّنْ بِينُو ن جْذِيذْ ذِي ثْخُونْشَايْ ن جْذِيذْ ؤُشَا أَذْ خمّْڒنْ س ثْيُويَا.

³⁸ Pelo contrário, vinho novo deve ser posto em odres novos [e ambos se conservam].

³⁹ ؤُڒَا ذ إِجّْ، مَاڒَا إِسْوَا أَقْذِيمْ، وَارْ إِتّخْسْ عَاذْ ڒخْذنِّي جْذِيذْ، مِينْزِي نتَّا أَذْ يِينِي: ’أَقْذِيمْ إِتّْفُوحْ!‘ “

³⁹ E ninguém, tendo bebido o vinho velho, prefere o novo; porque diz: O velho é excelente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 5 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →