Lucas 5

rifa (RIFA) vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ أَڒَامِي خَاسْ إِمُونْ ڒْغَاشِي حِيمَا أَذْ سْڒنْ إِ وَاوَاڒْ ن أَربِّي، أَمْ ثُوغَا نتَّا إِبدّْ خْ ثْمَا ن ڒبْحَارْ ن جِينِّيسَارثْ،

¹ E aconteceu que, apertando-o a multidão para ouvir a palavra de Deus, estava ele junto ao lago de Genesaré.

² إِژْرَا ثْنَاينْ ن ثْغَارُّوبَا بدّنْثْ خْ ثْمَا ن ڒبْحَارْ. إِنيْمَارنْ ن إِسڒْمَانْ فّْغنْ-د زَّايسْ، ثُوغَا سِّيرْذنْ ثِيرَاشِّيوِينْ.

² E viu estar dois barcos junto à praia do lago; e os pescadores, havendo descido deles, estavam lavando as redes.

³ إِشْثنْ زِي ثْغَارُّوبَا نِّي ثُوغَا ن شِيمْعُونْ بُوطْرُوسْ. إِنْيَا يَاسُوع ذِي ثْغَارَّابُوثْ، إِسّقْسَا ثنْ أَذْ أَڭّْوجنْ شْوَايْثْ خْ ثْمَا ن ڒْبَاڒْ غَارْ ڒبْحَارْ. خنِّي إِقِّيمْ، إِسّڒْمَاذْ ڒْغَاشِي زِي ثْغَارَّابُوثْ.

³ E, entrando num dos barcos, que era o de Simão, pediu-lhe que o afastasse um pouco da terra; e, assentando-se, ensinava do barco a multidão.

⁴ ؤُمِي إِكمّڒْ أَوَاڒْ، إِنَّا إِ شِيمْعُونْ: ”رُوحمْ غَارْ ڒَادْجَاغْ، نْضَارمْ ثِيرَاشِّيوِينْ نْومْ إِ ثْنيْمَارْثْ.“

⁴ E, quando acabou de falar, disse a Simão: faze-te ao mar alto, e lançai as vossas redes para pescar.

⁵ يَارَّا-د شِيمْعُونْ، إِنَّا أَسْ: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو، أَقَا نُوحڒْ دْجِيڒثْ ثكْمڒْ، وَارْ نيْمَارْ وَالُو، مَاشَا خْ وَاوَاڒْ نّشْ أَذْ نْضَارغْ ثْرَاشَّا.“

⁵ E, respondendo Simão, disse-lhe: Mestre, havendo trabalhado toda a noite, nada apanhamos; mas, porque mandas, lançarei a rede.

⁶ ؤُمِي ڭِّينْ مَانْ أَيَا، طّْفنْ أَطَّاسْ ن إِسڒْمَانْ أَڒَامِي ذوْڒنْثْ ثْرَاشِّيوِينْ نْسنْ تّْشَارَّاڭنْثْ.

⁶ E, fazendo assim, colheram uma grande quantidade de peixes, e rompia-se-lhes a rede.

⁷ أَقَا شِييَّارنْ غَارْ إِمدُّوكَّاڒْ نْسنْ إِنِّي ثُوغَا ذِي ثْغَارَّابُوثْ نّغْنِي، حِيمَا أَذْ د-أَسنْ أَذْ ثنْ عَاوْننْ. نِيثْنِي ؤُسِينْ-د، ؤُشَا شُّورنْ ثْنَاينْ ن ثْغَارُّوبَا أَڒَامِي عْڒَاينْ أَذْ غَارْقنْثْ.

⁷ E fizeram sinal aos companheiros que estavam no outro barco, para que os fossem ajudar. E foram e encheram ambos os barcos, de maneira tal que quase iam a pique.

⁸ أَڒَامِي إِژْرَا شِيمْعُونْ بُوطْرُوسْ مَانْ أَيَا، إِوْضَا غَارْ إِضَارنْ ن يَاسُوع، إِنَّا أَسْ: ”تّْزَاوْڭغْ شكْ، أَ سِيذِي، أَڭّْوجْ خَافِي، أَقَا نشّْ ذ بْنَاذمْ ذ أَمذْنُوبْ.“

⁸ E, vendo isso Simão Pedro, prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: Senhor, ausenta-te de mim, por que sou um homem pecador.

⁹ إِثبْهثْ نتَّا ذ مَارَّا إِنِّي إِدْجَانْ أَكِيذسْ خْ ثْنيْمَارْثْ ن إِسڒْمَانْ إِ طّْفنْ،

⁹ Pois que o espanto se apoderara dele e de todos os que com ele estavam, por causa da pesca que haviam feito,

¹⁰ ؤُڒَا ذ يَاعْقُوبْ ذ يُوحَانَّا، ثَارْوَا ن زَابْذِي، إِنِّي ثُوغَا ذ إِشْرِيشنْ ن شِيمْعُونْ. مَاشَا يَاسُوع إِنَّا إِ شِيمْعُونْ: ”وَارْ تّڭّْوذْ شَا، زِي سَّا ذ ثْسَاونْثْ أَذْ ثَافذْ ثْيمَّارذْ إِوْذَانْ إِ ؤُسنْجمْ.“

¹⁰ e, de igual modo, também de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram companheiros de Simão. E disse Jesus a Simão: Não temas; de agora em diante, serás pescador de homens.

¹¹ نِيثْنِي إِوْينْ-د ثِيغَارُّوبَا غَارْ ڒْبَارّْ، جِّينْ كُوڒْشِي ؤُشَا ضْفَارنْ ث.

¹¹ E, levando os barcos para terra, deixaram tudo e o seguiram.

¹² ؤُمِي ثُوغَا يَاسُوع ذڭْ إِشْثنْ زِي ثْندَّامْ نِّي، يُوسَا-د غَارسْ إِجّْ ن ورْيَازْ إِڒْقفْ إِ-ث مَارَّا ڒْبَارْصْ. ؤُمِي إِژْرَا نتَّا يَاسُوع، إِوْضَا خْ ؤُغمْبُوبْ نّسْ ؤُشَا إِزَاوڭْ إِ-ث، إِنَّا: ”أَ سِيذِي إِنُو، مَاڒَا ثخْسذْ، ثْزمَّارذْ أَذْ أَيِي ثسِّيزْذڭذْ!“

¹² E aconteceu que, quando estava em uma daquelas cidades, eis que um homem cheio de lepra, vendo a Jesus, prostrou-se sobre o rosto e rogou-lhe, dizendo: Senhor, se quiseres, bem podes limpar-me.

¹³ إِسّْوِيژّضْ يَاسُوع س ؤُفُوسْ نّسْ غَارسْ، إِحَاذَا ث، إِنَّا: ”نشّْ خْسغْ، إِڒِي ثِيزْذِيڭذْ!“ ڒخْذنِّي إِرُوحْ خَاسْ ڒْبَارْصْ.

¹³ E ele, estendendo a mão, tocou-lhe, dizendo: Quero; sê limpo. E logo a lepra desapareceu dele.

¹⁴ يُومُورْ إِ-ث: ”وَارْ ثقَّارْ إِ حذْ، مَاشَا رُوحْ، سْشنْ إِخفْ نّشْ إِ ؤُكهَّانْ، أوْشْ ثَاوْهِيبْثْ خْ ؤُسِيزْذڭْ نّشْ، أَمْ مَامّشْ ث يُومُورْ مُوسَا، ذ شّْهَاذثْ إِ نِيثْنِي.“

¹⁴ E ordenou-lhe que a ninguém o dissesse. Mas disse-lhe: Vai, mostra-te ao sacerdote e oferece, pela tua purificação, o que Moisés determinou, para que lhes sirva de testemunho.

¹⁵ شّنْعثْ نّسْ ثُويُورْ مَانِي مَا كْثَارْ عَاذْ ؤُشَا إِنّيْرُو ڒْغَاشِي أَطَّاسْ، حِيمَا أَذْ أَسْ سْڒنْ ؤُ حِيمَا أَذْ زَّايسْ تّْوَاسّْڭنْفَانْ زِي ڒهْڒَاشَاثْ نْسنْ.

¹⁵ Porém a sua fama se propagava ainda mais, e ajuntava-se muita gente para o ouvir e para ser por ele curada das suas enfermidades.

¹⁶ مَاشَا نتَّا إِفّغْ-د غَارْ ڒخْڒَا، إِتّْژَادْجْ ذِينْ.

¹⁶ Porém ele retirava-se para os desertos e ali orava.

¹⁷ ذڭْ إِجّْ ن وَاسّْ زڭْ وُوسَّانْ نِّي أَمْ ثُوغَا يَاسُوع إِسّڒْمَاذْ، قِّيمنْ ذِينْ إِفَارِيسِييّنْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن شَّارِيعَا إِنِّي د-يُوسِينْ زِي مَارَّا ذْشُورَاثْ ن لْجَالِيلْ ذ يَاهُوذِييَّا ؤُ زِي ؤُرْشَالِيمْ. ثُوغَا ذِينْ جّهْذْ ن سِيذِي مَاحنْذْ أَذْ ثنْ إِڭّنْفَا.

¹⁷ E aconteceu que, em um daqueles dias, estava ensinando, e estavam ali assentados fariseus e doutores da lei que tinham vindo de todas as aldeias da Galileia, e da Judeia, e de Jerusalém. E a virtude do Senhor estava com ele para curar.

¹⁸ خنِّي إِوْينْ-د إِجّْ ن ؤُنعْضَابْ خْ ثَاسُّوثْ ثُوغَا أَرزُّونْ أَذْ ث سِّيذْفنْ غَارْ ذَاخڒْ، مَاحنْذْ أَذْ ث سَّارْسنْ زَّاثسْ.

¹⁸ E eis que uns homens transportaram numa cama um homem que estava paralítico e procuravam fazê-lo entrar e pô-lo diante dele.

¹⁹ ؤُمِي وَارْ ؤُفِينْ مَانِيسْ ث إِ غَا سِّيذْفنْ زِي سِّيبّثْ ن ڒْغَاشِي، ڭعّْذنْ خْ ثْزقَّا ؤُشَا سيّْبنْ ث زڭْ ؤُقَارْمُوذْ غَارْ وَادَّايْ أَكْ-ذ ثَاسُّوثْ نِيشَانْ غَارْ ڒْوسْطْ، زَّاثْ إِ يَاسُوع.

¹⁹ E, não achando por onde o pudessem levar, por causa da multidão, subiram ao telhado e, por entre as telhas, o baixaram com a cama até ao meio, diante de Jesus.

²⁰ ؤُمِي إِژْرَا يَاسُوع لْ-إِيمَانْ نْسنْ، إِنَّا إِ ؤُنعْضَابْ نِّي: ”أَ بْنَاذمْ، دّْنُوبْ نّشْ تّْوَاغْفَارنْ أَشْ.“

²⁰ E, vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Homem, os teus pecados te são perdoados.

²¹ بْذَانْ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِفَارِيسِييّنْ تّْخَارَّاصنْ، نَّانْ: ”مِينْ إِعْنَا وَا، ڒَامِي نتَّا إِتّْشقَّافْ أَمُّو. وِي إِزمَّارنْ أَذْ إِغْفَارْ دّْنُوبْ مْغِيرْ أَربِّي وحّْذسْ؟“

²¹ E os escribas e os fariseus começaram a arrazoar, dizendo: Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?

²² مَاشَا يَارْڭبْ يَاسُوع خْ إِخَارِّيصنْ نْسنْ، ؤُشَا نتَّا إِطّفْ ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا أَسنْ: ”مِينْ ثتّْخَارَّاصمْ ذڭْ وُوڒَاونْ نْومْ؟

²² Jesus, porém, conhecendo os seus pensamentos, respondeu e disse-lhes: Que arrazoais em vosso coração?

²³ مِينْ إِهوْننْ أَذْ إِنِيغْ: ’تّْوَاغْفَارنْ دّْنُوبْ نّشْ!‘ نِيغْ أَذْ إِنِيغْ: ’كَّارْ، ؤُيُورْ‘؟

²³ Qual é mais fácil? Dizer: Os teus pecados te são perdoados, ou dizer: Levanta-te e anda?

²⁴ مَاشَا حِيمَا أَذْ ثسّْنمْ بلِّي مِّيسْ ن بْنَاذمْ غَارسْ صُّولْطَا خْ ثمُّورْثْ، حِيمَا أَذْ إِغْفَارْ دّْنُوبْ - إِنَّا إِ ؤُنعْضَابْ - إِ شكْ ؤُمِي غَا إِنِيغْ، كَّارْ، كْسِي ثَاسُّوثْ نّشْ ؤُشَا رُوحْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّشْ!“

²⁴ Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra poder de perdoar pecados (disse ao paralítico), eu te digo: Levanta-te, toma a tua cama e vai para tua casa.

²⁵ ڒخْذنِّي إِكَّارْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ، إِكْسِي ثَاسُّوثْ نّسْ ؤُشَا إِرُوحْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ، إِسّمْغَارَا ذِي أَربِّي.

²⁵ E, levantando-se logo diante deles e tomando a cama em que estava deitado, foi para sua casa glorificando a Deus.

²⁶ أَثبْهثْ إِهْوَا-د خْ مَارَّا إِوْذَانْ، سّمْغَارَانْ ذِي أَربِّي ؤُشَا ثُوذفْ إِ-ثنْ ثِيڭّْوُوذِي، نَّانْ: ”أَقَا أَسّْ-أَ نژْرَا ڒعْجَايبْ!“

²⁶ E todos ficaram maravilhados, e glorificaram a Deus, e ficaram cheios de temor, dizendo: Hoje, vimos prodígios.

²⁷ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِفّغْ يَاسُوع، إِژْرَا إِجّْ ن بُو-ضَّارِيبَا، قَّارنْ أَسْ لَاوِي، إِقِّيمْ ذڭْ ومْشَانْ ن ضَّارِيبَا، إِنَّا أَسْ: ”ضْفَارْ أَيِي-د!“

²⁷ E, depois disso, saiu, e viu um publicano, chamado Levi, assentado na recebedoria, e disse-lhe: Segue-me.

²⁸ إِجَّا كُوڒْشِي، إِكَّارْ ؤُشَا إِضْفَارْ إِ-ث-إِ-د.

²⁸ E ele, deixando tudo, levantou-se e o seguiu.

²⁹ إِسّْنوْجِي أَسْ لَاوِي إِجّْ ن ؤُسْنوْجِي ذ أَمقّْرَانْ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ، ؤُشَا إِنِّي أَكِيذسْ إِقِّيمنْ غَارْ طَّابْڒَا ثُوغَا أَثنْ ذڭْ وَاطَّاسْ ن ڒْغَاشِي زڭْ أَيْثْ ن ضَّارِيبَا ذ إِنّغْنِي.

²⁹ E fez-lhe Levi um grande banquete em sua casa; e havia ali uma multidão de publicanos e outros que estavam com eles à mesa.

³⁰ مَاشَا إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِفَارِيسِييّنْ شثْشَانْ، نَّانْ إِ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”مَايمِّي ثتّتّمْ، ثسّسّمْ أَكْ-ذ أَيْثْ ن ضَّارِيبَا ذ إِمذْنَابْ؟“

³⁰ E os escribas deles e os fariseus murmuravam contra os seus discípulos, dizendo: Por que comeis e bebeis com publicanos e pecadores?

³¹ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”إِنِّي إِصحّنْ وَارْ حْذِيجنْ شَا أَضْبِيبْ، مَاشَا إِمهْڒَاشْ وَاهْ.

³¹ E Jesus, respondendo, disse-lhes: Não necessitam de médico os que estão sãos, mas sim os que estão enfermos.

³² وَارْ د-ؤُسِيغْ أَذْ ڒَاغِيغْ خْ إِمْسڭَّاذنْ، مَاشَا خْ إِمذْنَابْ غَارْ تُّوبثْ.“

³² Eu não vim chamar os justos, mas sim os pecadores, ao arrependimento.

³³ نَّانْ أَسْ: ”مَايمِّي ثْژُومَّانْ ؤُ تّْژَادْجَانْ إِمحْضَارنْ ن يُوحَانَّا أَطَّاسْ، ؤُڒَا ذ يِينِّي ن إِفَارِيسِييّنْ، مَاشَا إِنِّي نّشْ تّتّنْ، سسّنْ؟“

³³ Disseram-lhe, então, eles: Por que jejuam muitas vezes os discípulos de João e fazem orações, como também os dos fariseus, mas os teus comem e bebem?

³⁴ إِنَّا أَسنْ: ”مَا ثخْسمْ أَذْ ثجّمْ أَيْثْ ن ؤُمُوڒَايْ أَذْ ژُومّنْ مَاڒَا أَمُوڒَايْ أَقَا-ث عَاذْ أَكِيذْسنْ!

³⁴ E ele lhes disse: Podeis vós fazer jejuar os convidados das bodas, enquanto o esposo está com eles?

³⁵ مَاشَا أَذْ د-أَوْضنْ وُوسَّانْ خْمِي خَاسنْ غَا إِتّْوَامّكْسِي ؤُمُوڒَايْ، ڒخْذنِّي أَذْ ژُومّنْ ذڭْ وُوسَّانْ نِّي.“

³⁵ Dias virão, porém, em que o esposo lhes será tirado,

³⁶ إِنَّا أَسنْ عَاوذْ إِجّْ ن ؤُمذْيَا: ”وَارْ ذِينْ حذْ إِشَارّڭْ ثَانقِّيتْشْ زڭْ وَارُّوضْ ن جْذِيذْ، ؤُشَا إِتّڭّْ إِ-ت خْ وَارُّوضْ أَبُوڒَايْ، حِيمَا وَارْ ثتَّارِّي ثْنقِّيتْشْ ن جْذِيذْ أَذْ ثْشَارّڭْ أَبُوڒَايْ، مِينْزِي ثَانقِّيتْشْ ن جْذِيذْ وَارْ ثتّْڒِيقِي أَبُوڒَايْ.

³⁶ E disse-lhes também uma parábola: Ninguém tira um pedaço de uma veste nova para o coser em veste velha, pois que romperá a nova, e o remendo não condiz com a veste velha.

³⁷ ؤُشَا وَارْ إِدْجِي حذْ إِتّڭّْ بِينُو ن جْذِيذْ ذِي ثْخُونْشَايْ ثِيقْذِيمِينْ ن يِيڒمْ، حِيمَا بِينُو ن جْذِيذْ وَارْ إِتّْشَارِّيڭْ شَا ثِيخُونْشَايْ ؤُشَا أَذْ إِزدْجعْ بِينُو، أَذْ ضيّْعنْثْ ثْخُونْشَايْ.

³⁷ E ninguém põe vinho novo em odres velhos; de outra sorte, o vinho novo romperá os odres e entornar-se-á o vinho, e os odres se estragarão.

³⁸ مَاشَا تّڭّنْ بِينُو ن جْذِيذْ ذِي ثْخُونْشَايْ ن جْذِيذْ ؤُشَا أَذْ خمّْڒنْ س ثْيُويَا.

³⁸ Mas o vinho novo deve ser posto em odres novos, e ambos juntamente se conservarão.

³⁹ ؤُڒَا ذ إِجّْ، مَاڒَا إِسْوَا أَقْذِيمْ، وَارْ إِتّخْسْ عَاذْ ڒخْذنِّي جْذِيذْ، مِينْزِي نتَّا أَذْ يِينِي: ’أَقْذِيمْ إِتّْفُوحْ!‘ “

³⁹ E ninguém, tendo bebido o velho, quer logo o novo, porque diz: Melhor é o velho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 5 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →