Lucas 2

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ ذڭْ وُوسَّانْ نِّي إِفّغْ-د إِجّْ ن ڒُومُورْ زِي قَايْصَارْ ؤُغُوسْثُوسْ حِيمَا أَذْ تّْوَازمّمنْ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن ڒحْكَامثْ نّسْ.

¹ Naqueles dias, o imperador Augusto decretou um recenseamento em todo o império romano.

² أَزمّمْ-أَ ثُوغَا-ث ذ أَمزْوَارُو ؤُمِي ثُوغَا قِيرِينِييُوسْ إِحكّمْ ذِي سُورِييَا.

² (Esse foi o primeiro recenseamento realizado quando Quirino era governador da Síria.)

³ كُوڒْ إِجّنْ إِڒُوحْ غَارْ ثنْذِينْثْ نّسْ، حِيمَا أَذْ إِتّْوَازمّمْ ذِينِّي.

³ Todos voltaram à cidade de origem para se registrar.

⁴ إِڭعّذْ عَاوذْ يُوسُوفْ زِي نَّاصِيرَا، إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ ذِي لْجَالِيلْ، غَارْ يَاهُوذِييَّا، غَارْ ثنْذِينْثْ ن ذَاوُوذْ ثنِّي ؤُمِي قَّارنْ بَايْثْ-لَاحْمْ ؤُمِي ث ثُوغَا زِي ثَادَّارْثْ ؤُ زِي جِّيڒْ ن ذَاوُوذْ،

⁴ Por ser descendente do rei Davi, José viajou da cidade de Nazaré da Galileia para Belém, na Judeia, terra natal de Davi,

⁵ أَكْ-ذ مَارْيَامْ، ثَانخْضَابْثْ نّسْ، ثنِّي ثُوغَا س دّيْسثْ، حِيمَا أَذْ إِتّْوَازمّمْ ذِينِّي.

⁵ levando consigo Maria, sua noiva, que estava grávida.

⁶ ؤُشَا إِمْسَارْ، أَڒَامِي ثنْ ثُوغَا ذِينِّي، قفْڒنْ وُوسَّانْ نّسْ حِيمَا أَذْ ثَارُو.

⁶ E, estando eles ali, chegou a hora de nascer o bebê.

⁷ ثُورُووْ-د مِّيسْ أَمنْزُو، ثسّنّضْ إِ-ث ذِي ثحْڒُوشِينْ ؤُشَا ثسَّارْسْ إِ-ث ذِي ڒْكُورِي، مِينْزِي وَارْ غَارْسنْ بُو ومْشَانْ مَانِي زمَّارنْ أَذْ قِّيمنْ.

⁷ Ela deu à luz seu primeiro filho, um menino. Envolveu-o em faixas de pano e deitou-o numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.

⁸ ذِي جّْوَايهْ نِّي ثُوغَا ذِينْ شَا ن إِمكْسَاونْ، حطَّانْ ثِيحِيمْرِيوِينْ نْسنْ ذِي دْجِيڒثْ.

⁸ Naquela noite, havia alguns pastores nos campos próximos, vigiando rebanhos de ovelhas.

⁹ ؤُ خْزَارْ، لْمَالَاكْ ن أَربِّي إِبدّْ-د غَارْسنْ ؤُشَا أَعُودْجِي ن سِيذِي إِسَّارْغْ خَاسنْ، إِنّضْ أَسنْ، ؤُشَا ثْڒحّفْ أَسنْ إِشْثْ ن ثِيڭّْوُوذِي ثمْغَارْ.

⁹ De repente, um anjo do Senhor apareceu entre eles, e o brilho da glória do Senhor os cercou. Ficaram aterrorizados,

¹⁰ إِنَّا أَسنْ لْمَالَاكْ نِّي: ”وَارْ تّڭّْوذمْ شَا، أَذْ أَومْ بَارّْحغْ ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ، أَذْ ثِيڒِي ڒفْرَاحثْ ثمْغَارْ إِ دُّونشْثْ مَارَّا.

¹⁰ mas o anjo lhes disse: “Não tenham medo! Trago boas notícias, que darão grande alegria a todo o povo.

¹¹ أَقَا إِتّْوَاخْڒقْ أَومْ-د أَسّْ-أَ ؤُمْسنْجمْ، سِيذِي، لْمَاسِيحْ، ذِي ثنْذِينْثْ ن ذَاوُوذْ.

¹¹ Hoje em Belém, a cidade de Davi, nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor!

¹² ذ وَا ذ أَومْ إِ غَا يِيڒِينْ ذ ڒعْڒَامثْ: أَذْ ثَافمْ أَسيْمِي إِتّْوَانّضْ ذِي ثحْڒُوشِينْ، إِمَّارْسْ ذِي ڒْكُورِي.“

¹² Vocês o reconhecerão por este sinal: encontrarão o bebê enrolado em faixas de pano, deitado numa manjedoura”.

¹³ ڒخْذنِّي إِبَانْ-د أَكْ-ذ لْمَالَاكْ إِجّْ ن ڒْغَاشِي أَمقّْرَانْ ن ڒْعسْكَارَاثْ ن ؤُجنَّا تّْصبَّاحنْ أَربِّي، قَّارنْ:

¹³ De repente, juntou-se ao anjo uma grande multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:

¹⁴ ”أَعُودْجِي إِ أَربِّي ذِي ڒُوعْڒَا،

¹⁴ “Glória a Deus nos mais altos céus, e paz na terra àqueles de que Deus se agrada!”.

¹⁵ ؤُمِي خَاسنْ ؤُيُورنْثْ لْمَالَاكَاثْ غَارْ ؤُجنَّا، سِّيوْڒنْ إِمكْسَاونْ أَكْ-ذ وَايَاوْيَا، نَّانْ: ”أجّْ أَنغْ أَذْ نْرَاحْ غَارْ بَايْثْ-لَاحْمْ، حِيمَا أَذْ نْژَارْ مِينْ إِمْسَارنْ مِينْ خفْ ذ أَنغْ إِسَّارْڭبْ سِيذِي.“

¹⁵ Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: “Vamos a Belém para ver esse acontecimento que o Senhor nos anunciou”.

¹⁶ ؤُسِينْ-د س ثَازْڒَا، ؤُفِينْ مَارْيَامْ ذ يُوسُوفْ ذ ؤُسيْمِي إِمَّارْسْ ذِي ڒْمذْوذْ.

¹⁶ Indo depressa ao povoado, encontraram Maria e José, e lá estava o bebê, deitado na manjedoura.

¹⁷ ؤُمِي ث ژْرِينْ، عَاوْذنْ أَوَاڒْ إِ ذ أَسنْ إِتّْوَانَّانْ خْ ؤُحنْجِيرْ.

¹⁷ Depois de o verem, os pastores contaram a todos o que o anjo tinha dito a respeito da criança,

¹⁸ مَارَّا إِنِّي إِسْڒِينْ، ثْبهْثنْ س مِينْ ذ أَسنْ نَّانْ إِمكْسَاونْ.

¹⁸ e todos que ouviam a história dos pastores ficavam admirados.

¹⁹ مَاشَا مَارْيَامْ ثُوغَا ثْخمّڒْ مَارَّا أَوَاڒنْ-أَ، ثتّْخَارَّاصْ ذَايْسنْ ذڭْ وُوڒْ نّسْ.

¹⁹ Maria, porém, guardava todas essas coisas no coração e refletia sobre elas.

²⁰ خنِّيعقْبنْ-د إِمكْسَاونْ، تّْصبَّاحنْ ؤُ سّمْغَارَانْ ذِي أَربِّي خْ مَارَّا مِينْ سْڒِينْ ذ مَارَّا مِينْ ژْرِينْ، نِيشَانْ أَمْ مَامّشْ ذ أَسنْ ثُوغَا إِتّْوَانَّا.

²⁰ Os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo que tinham visto e ouvido. Tudo aconteceu como o anjo lhes havia anunciado.

²¹ ؤُمِي كمّْڒنْ ثْمنْيَا ن وُوسَّانْ، حِيمَا أَذْ إِتّْوَاخْثنْ ؤُسيْمِي، سمَّانْ ث ’يشُّو‘، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا ث إِسمَّا لْمَالَاكْ قْبڒْ إِ غَا إِتّْوَاكْسِي ذڭْ ؤُعذِّيسْ.

²¹ Oito dias depois, quando o bebê foi circuncidado, chamaram-no Jesus, o nome que o anjo lhe tinha dado antes mesmo de ele ser concebido.

²² ؤُمِي كمّْڒنْ وُوسَّانْ ن ؤُسِيزْذڭْ نْسنْ عْلَاحْسَابْ شَّارِيعَا ن مُوسَا، إِوْينْ ث غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، حِيمَا أَذْ ث قدّْمنْ زَّاثْ إِ سِيذِي

²² Então chegou o tempo da oferta de purificação, como era a exigência da lei de Moisés. Seus pais o levaram a Jerusalém para apresentá-lo ao Senhor,

²³ - أَمْ مَامّشْ ثُورَا ذِي شَّارِيعَا ن سِيذِي: ’أَقَا كُوڒْ مِّيسْ أَمنْزُو إِ د-إِتّْوَاخڒْقنْ زڭْ ؤُعذِّيسْ ن يمَّاسْ أَذْ إِتّْوَاسمَّا ذ أَمْقدَّاسْ إِ سِيذِي!‘ -

²³ pois a lei do Senhor dizia: “Se o primeiro filho for menino, será consagrado ao Senhor”.

²⁴ ؤُ حِيمَا أَذْ حْضَارنْ ثَاغَارْصْثْ أَمْ مَامّشْ ثتّْوَانَّا ذِي شَّارِيعَا ن سِيذِي: ثْنَاينْ ن إِذْبِيرنْ نِيغْ ثْيُويَا ن إِوَارُّوضنْ ن إِذْبِيرنْ.

²⁴ Assim, ofereceram o sacrifício exigido pela lei do Senhor: “duas rolinhas ou dois pombinhos”.

²⁵ ثُوغَا ذِي ؤُرْشَالِيمْ إِجّْ ن ورْيَازْ قَّارنْ أَسْ شِيمْعُونْ. ثُوغَا أَرْيَازْ-أَ نِيشَانْ ذ أَمْسڭّذْ، إِتّْرَاجَا أَفوّجْ ن إِسْرَائِيل ؤُشَا ثُوغَا أَرُّوحْ إِقدّْسنْ خَاسْ.

²⁵ Naquela época, vivia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Ele era justo e devoto, e esperava ansiosamente pela restauração de Israel. O Espírito Santo estava sobre ele

²⁶ ثُوغَا أَرُّوحْ إِقدّْسنْ إِوحَّا أَسْ-د أَقَا وَارْ إِتّْمتِّي شَا قْبڒْ إِ غَا إِژَارْ لْمَاسِيحْ ن سِيذِي.

²⁶ e lhe havia revelado que ele não morreria enquanto não visse o Cristo enviado pelo Senhor.

²⁷ يُوسَا-د غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ أَمْ ث إِعَارّنْ أَرُّوحْ إِقدّْسنْ، ؤُمِي د-ؤُذْفنْ لْوَالِيذِينْ س ؤُحنْجِيرْ يَاسُوع، حِيمَا أَذْ أَسْ ڭّنْ عْلَاحْسَابْ لْقَاعِيذَا ن شَّارِيعَا.

²⁷ Nesse dia, o Espírito o conduziu ao templo. Assim, quando Maria e José chegaram para apresentar o menino Jesus ao Senhor, como a lei exigia,

²⁸ إِكْسِي ث ذڭْ إِغَادْجنْ نّسْ ؤُشَا إِبَاركْ أَربِّي، إِنَّا:

²⁸ Simeão tomou a criança nos braços e louvou a Deus, dizendo:

²⁹ ”\+tl أَ\+tl* سِيذِي إِنُو، أجّْ أَمْسخَّارْ نّشْ

²⁹ “Soberano Deus, agora podes levar em paz o teu servo, como prometeste.

³⁰ مِينْزِي ثِيطَّاوِينْ إِنُو ژْرِينْثْ أَرّحْمثْ نّشْ،

³⁰ Vi a tua salvação,

³¹ إِ ثسّْوجْذذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن مَارَّا ڒڭْنُوسْ:

³¹ que preparaste para todos os povos.

³² ثَافَاوْثْ إِ غَا ثتّْوَاسَارْڭبْ إِ ڒڭْنُوسْ

³² Ele é uma luz de revelação às nações e é a glória do teu povo, Israel!”.

³³ إِثبْهثْ يُوسُوفْ ذ يمَّاسْ س مِينْ خَاسْ إِتّْوَانَّانْ.

³³ Os pais de Jesus ficaram admirados com o que se dizia a respeito dele.

³⁴ خنِّي إِبَارْكْ إِ-ثنْ شِيمْعُونْ، إِنَّا إِ مَارْيَامْ يمَّاسْ:

³⁴ Então Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe do bebê: “Este menino está destinado a provocar a queda de muitos em Israel, mas também a ascensão de tantos outros. Foi enviado como sinal de Deus, mas muitos resistirão a ele.

³⁵ أَذْ إِشُوقْ سِّيفْ ذِي ڒعْمَارْ نّمْ،

³⁵ Como resultado, serão revelados os pensamentos mais profundos de muitos corações, e você sentirá como se uma espada lhe atravessasse a alma”.

³⁶ إِشْثْ ن ثْنَابِيثْ، قَّارنْ أَسْ حَانَّا، يدْجِيسْ ن فَانْوِيلْ، زِي ثقْبِيتْشْ ن أَشِيرْ، ثُوغَا-ت ؤُڒَا ذ نتَّاثْ ثوْسَارْ أَطَّاسْ. ثدَّارْ أَكْ-ذ ورْيَازْ نّسْ سبْعَا ن إِسڭّْوُوسَا زڭْ وَامِي ت ثُوغَا عَاذْ ذ ثَاعْزَارشْثْ.

³⁶ A profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser, também estava no templo. Era muito idosa e havia perdido o marido depois de sete anos de casados

³⁷ ثُوغَا-ت ذ ثَاجَّاتْشْ إِ يِيجّْ ن ڒْمِيجَاڒْ ن أَربْعَا ؤُ-ثْمَانْيِينْ ن إِسڭّْوُوسَا، وَارْ ثتّْبعِّيذْ شَا خْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ. ثُوغَا ثْعبّذْ أَربِّي س ؤُژُومِّي ذ ثْژَادْجِيثْ دْجِيڒثْ ذ وَاسّْ.

³⁷ e vivido como viúva até os 84 anos. Nunca deixava o templo, adorando a Deus dia e noite, em jejum e oração.

³⁸ غَارْ ثْسَاعّثْ نِّي ثْبدّْ نتَّاثْ عَاوذْ، ثتّْصبَّاحْ إِ سِيذِي، ثسَّاوَاڒْ خَاسْ أَكْ-ذ مَارَّا إِنِّي إِتّْرَاجَانْ أَسنْجمْ ن ؤُرْشَالِيمْ.

³⁸ Chegou ali naquele momento e começou a louvar a Deus. Falava a respeito da criança a todos que esperavam a redenção de Jerusalém.

³⁹ ؤُمِي كمّْڒنْ نِيثْنِي كُوڒْشِي عْلَاحْسَابْ شَّارِيعَا ن سِيذِي،عقْبنْ غَارْ ثنْذِينْثْ نْسنْ نَّاصِيرَا ذِي لْجَالِيلْ.

³⁹ Após cumprirem todas as exigências da lei do Senhor, os pais de Jesus voltaram para casa em Nazaré, na Galileia.

⁴⁰ ثُوغَا أَحنْجِيرْ إِڭَّامْ، يَارنِّي ذَايسْ أَرُّوحْ، إِذْوڒْ إِشُّورْ س ثِيغِيثْ، ؤُ أَرْضَا ن أَربِّي أَقَا-ث خَاسْ.

⁴⁰ Ali o menino foi crescendo, saudável e forte. Era cheio de sabedoria, e o favor de Deus estava sobre ele.

⁴¹ ثُوغَا ڒَادْجْ نّسْ تّْرَاحنْ كُوڒْ أَسڭّْوَاسْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ ذِي ڒْعِيذْ ن ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو.

⁴¹ Todos os anos, os pais de Jesus iam a Jerusalém para a festa da Páscoa.

⁴² ؤُمِي غَارسْ يِيوضْ ثنْعَاشْ ن إِسڭّْوُوسَا، ڭعّْذنْ غَارْ ڒْعِيذْ أَمْ مَامّشْ نُّومنْ نِيثْنِي.

⁴² Quando Jesus completou doze anos, foram à festa, como de costume.

⁴³ أَوَارْنِي ڒَامِي عْذُونْ وُوسَّانْ ن ڒْعِيذْ،عقْبنْ-د، مَاشَا أَحنْجِيرْ، يَاسُوع، إِقِّيمْ أَوَارْنِي أَسنْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، ؤُمِي يُوسُوفْ ذ يمَّاسْ وَارْ أَرْڭِيبنْ شَا خْ مَانْ أَيَا.

⁴³ Terminada a celebração, partiram de volta para Nazaré, mas Jesus ficou para trás, em Jerusalém, sem que seus pais notassem sua falta.

⁴⁴ إِتّْغِيڒْ أَسنْ أَقَا-ث جَارْ إِمْسبْرِيذنْ. أَوَارْنِي ڒَامِي ؤُيُورنْ إِشْثْ ن ثِيشْڒِي ن وَاسّْ، أَرزُّونْ خَاسْ جَارْ ڒَادْجْ نْسنْ ذ يِينِّي ثنْ إِسّْننْ.

⁴⁴ Pensaram que ele estivesse entre os demais viajantes, mas depois de caminharem um dia inteiro começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.

⁴⁵ ؤُمِي وَارْ ث ؤُفِينْ،عقْبنْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، أَرزُّونْ خَاسْ.

⁴⁵ Como não o encontravam, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.

⁴⁶ أَوَارْنِي ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ ؤُفِينْ ث ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، ثُوغَا إِقِّيمْ ذِي ڒْوسْطْ ن إِمسْغَارنْ ن شَّارِيعَا، إِتّسْڒَا غَارْسنْ، إِتّْسقْسَا ثنْ.

⁴⁶ Por fim, depois de três dias, acharam Jesus no templo, sentado entre os mestres da lei, ouvindo-os e fazendo perguntas.

⁴⁷ مَارَّا إِنِّي ذ أَسْ إِسْڒِينْ ثْبهْثنْ ذِي ڒفْهَامثْ ذ وَاوَاڒْ إِ د-إِتَّارَّا.

⁴⁷ Todos que o ouviam se admiravam de seu entendimento e de suas respostas.

⁴⁸ ڒَامِي ث ژْرِينْ، ثْبهْثنْ. ثنَّا أَسْ يمَّاسْ: ”أَ مِّي، مَايمِّي ذ أَنغْ ثڭِّيذْ أَمُّو؟ أَقَا، بَابَاشْ ذ نشّْ نذْعقْ س ثَارزُّوثْ خَاكْ.“

⁴⁸ Quando o viram, seus pais ficaram perplexos. Sua mãe lhe disse: “Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos, procurando você por toda parte”.

⁴⁹ إِنَّا أَسنْ: ”مَايمِّي خَافِي ثَارْزُومْ؟ مَا وَارْ ثَارْڭِيبمْ شَا بلِّي إِتّْخصَّا أَيِي أَذْ إِڒِيغْ ذِي ثَادَّارْثْ ن بَابَا؟“

⁴⁹ “Mas por que me procuravam?”, perguntou ele. “Não sabiam que eu devia estar na casa de meu Pai?”

⁵⁰ مَاشَا وَارْ فْهِيمنْ أَوَاڒْ إِ ذ أَسنْ إِنَّا.

⁵⁰ Não entenderam, porém, o que ele quis dizer.

⁵¹ ؤُشَا إِهْوَا-د أَكِيذْسنْ غَارْ نَّاصِيرَا، ثُوغَا إِتّڭّْ أَسنْ أَرَّايْ. مَاشَا يمَّاسْ ثْخمّڒْ مَارَّا أَوَاڒنْ-أَ ذڭْ وُوڒْ نّسْ.

⁵¹ Então voltou com os pais para Nazaré, e lhes era obediente. Sua mãe guardava todas essas coisas no coração.

⁵² ؤُشَا ثُوغَا يَاسُوع يَارنِّي ذِي ثِيذِّي نّسْ ذ ثِيغِيثْ نّسْ ؤُ ذِي أَرْضَا غَارْ أَربِّي ذ يوْذَانْ.

⁵² Jesus crescia em sabedoria, em estatura e no favor de Deus e das pessoas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 2 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →