Lucas 2
rifa (RIFA) vs NAA
1 ذڭْ وُوسَّانْ نِّي إِفّغْ-د إِجّْ ن ڒُومُورْ زِي قَايْصَارْ ؤُغُوسْثُوسْ حِيمَا أَذْ تّْوَازمّمنْ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن ڒحْكَامثْ نّسْ.
1 Naqueles dias, foi publicado um decreto de César Augusto, convocando toda a população do Império para recensear-se.
2 أَزمّمْ-أَ ثُوغَا-ث ذ أَمزْوَارُو ؤُمِي ثُوغَا قِيرِينِييُوسْ إِحكّمْ ذِي سُورِييَا.
2 Este, o primeiro recenseamento, foi feito quando Quirino era governador da Síria.
3 كُوڒْ إِجّنْ إِڒُوحْ غَارْ ثنْذِينْثْ نّسْ، حِيمَا أَذْ إِتّْوَازمّمْ ذِينِّي.
3 Todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 إِڭعّذْ عَاوذْ يُوسُوفْ زِي نَّاصِيرَا، إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ ذِي لْجَالِيلْ، غَارْ يَاهُوذِييَّا، غَارْ ثنْذِينْثْ ن ذَاوُوذْ ثنِّي ؤُمِي قَّارنْ بَايْثْ-لَاحْمْ ؤُمِي ث ثُوغَا زِي ثَادَّارْثْ ؤُ زِي جِّيڒْ ن ذَاوُوذْ،
4 José também saiu da Galileia, da cidade de Nazaré, e foi para a Judeia, até a cidade de Davi, chamada Belém, por ser ele da casa e família de Davi,
5 أَكْ-ذ مَارْيَامْ، ثَانخْضَابْثْ نّسْ، ثنِّي ثُوغَا س دّيْسثْ، حِيمَا أَذْ إِتّْوَازمّمْ ذِينِّي.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 ؤُشَا إِمْسَارْ، أَڒَامِي ثنْ ثُوغَا ذِينِّي، قفْڒنْ وُوسَّانْ نّسْ حِيمَا أَذْ ثَارُو.
6 E aconteceu que, estando eles ali, chegou o tempo de ela ter a criança.
7 ثُورُووْ-د مِّيسْ أَمنْزُو، ثسّنّضْ إِ-ث ذِي ثحْڒُوشِينْ ؤُشَا ثسَّارْسْ إِ-ث ذِي ڒْكُورِي، مِينْزِي وَارْ غَارْسنْ بُو ومْشَانْ مَانِي زمَّارنْ أَذْ قِّيمنْ.
7 Então Maria deu à luz o seu filho primogênito, enfaixou o menino e o deitou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 ذِي جّْوَايهْ نِّي ثُوغَا ذِينْ شَا ن إِمكْسَاونْ، حطَّانْ ثِيحِيمْرِيوِينْ نْسنْ ذِي دْجِيڒثْ.
8 Havia, naquela mesma região, pastores que viviam nos campos e guardavam os seus rebanhos durante as vigílias da noite.
9 ؤُ خْزَارْ، لْمَالَاكْ ن أَربِّي إِبدّْ-د غَارْسنْ ؤُشَا أَعُودْجِي ن سِيذِي إِسَّارْغْ خَاسنْ، إِنّضْ أَسنْ، ؤُشَا ثْڒحّفْ أَسنْ إِشْثْ ن ثِيڭّْوُوذِي ثمْغَارْ.
9 E um anjo do Senhor desceu aonde eles estavam, e a glória do Senhor brilhou ao redor deles; e ficaram tomados de grande temor.
10 إِنَّا أَسنْ لْمَالَاكْ نِّي: ”وَارْ تّڭّْوذمْ شَا، أَذْ أَومْ بَارّْحغْ ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ، أَذْ ثِيڒِي ڒفْرَاحثْ ثمْغَارْ إِ دُّونشْثْ مَارَّا.
10 O anjo, porém, lhes disse: — Não tenham medo! Estou aqui para lhes trazer boa-nova de grande alegria, que será para todo o povo:
11 أَقَا إِتّْوَاخْڒقْ أَومْ-د أَسّْ-أَ ؤُمْسنْجمْ، سِيذِي، لْمَاسِيحْ، ذِي ثنْذِينْثْ ن ذَاوُوذْ.
11 é que hoje, na cidade de Davi, lhes nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 ذ وَا ذ أَومْ إِ غَا يِيڒِينْ ذ ڒعْڒَامثْ: أَذْ ثَافمْ أَسيْمِي إِتّْوَانّضْ ذِي ثحْڒُوشِينْ، إِمَّارْسْ ذِي ڒْكُورِي.“
12 E isto servirá a vocês de sinal: vocês encontrarão uma criança envolta em faixas e deitada em manjedoura.
13 ڒخْذنِّي إِبَانْ-د أَكْ-ذ لْمَالَاكْ إِجّْ ن ڒْغَاشِي أَمقّْرَانْ ن ڒْعسْكَارَاثْ ن ؤُجنَّا تّْصبَّاحنْ أَربِّي، قَّارنْ:
13 E, de repente, apareceu com o anjo uma multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 ”أَعُودْجِي إِ أَربِّي ذِي ڒُوعْڒَا،
14 “Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens, a quem ele quer bem.”
15 ؤُمِي خَاسنْ ؤُيُورنْثْ لْمَالَاكَاثْ غَارْ ؤُجنَّا، سِّيوْڒنْ إِمكْسَاونْ أَكْ-ذ وَايَاوْيَا، نَّانْ: ”أجّْ أَنغْ أَذْ نْرَاحْ غَارْ بَايْثْ-لَاحْمْ، حِيمَا أَذْ نْژَارْ مِينْ إِمْسَارنْ مِينْ خفْ ذ أَنغْ إِسَّارْڭبْ سِيذِي.“
15 Quando os anjos se afastaram deles e voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém e vejamos os acontecimentos que o Senhor nos deu a conhecer.
16 ؤُسِينْ-د س ثَازْڒَا، ؤُفِينْ مَارْيَامْ ذ يُوسُوفْ ذ ؤُسيْمِي إِمَّارْسْ ذِي ڒْمذْوذْ.
16 Foram depressa e encontraram Maria e José, e a criança deitada na manjedoura.
17 ؤُمِي ث ژْرِينْ، عَاوْذنْ أَوَاڒْ إِ ذ أَسنْ إِتّْوَانَّانْ خْ ؤُحنْجِيرْ.
17 E, vendo isso, divulgaram o que lhes tinha sido dito a respeito deste menino.
18 مَارَّا إِنِّي إِسْڒِينْ، ثْبهْثنْ س مِينْ ذ أَسنْ نَّانْ إِمكْسَاونْ.
18 Todos os que ouviram se admiraram das coisas relatadas pelos pastores.
19 مَاشَا مَارْيَامْ ثُوغَا ثْخمّڒْ مَارَّا أَوَاڒنْ-أَ، ثتّْخَارَّاصْ ذَايْسنْ ذڭْ وُوڒْ نّسْ.
19 Maria, porém, guardava todas estas palavras, meditando-as no coração.
20 خنِّيعقْبنْ-د إِمكْسَاونْ، تّْصبَّاحنْ ؤُ سّمْغَارَانْ ذِي أَربِّي خْ مَارَّا مِينْ سْڒِينْ ذ مَارَّا مِينْ ژْرِينْ، نِيشَانْ أَمْ مَامّشْ ذ أَسنْ ثُوغَا إِتّْوَانَّا.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes tinha sido anunciado.
21 ؤُمِي كمّْڒنْ ثْمنْيَا ن وُوسَّانْ، حِيمَا أَذْ إِتّْوَاخْثنْ ؤُسيْمِي، سمَّانْ ث ’يشُّو‘، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا ث إِسمَّا لْمَالَاكْ قْبڒْ إِ غَا إِتّْوَاكْسِي ذڭْ ؤُعذِّيسْ.
21 E ao se completarem oito dias, quando o menino foi circuncidado, deram-lhe o nome de Jesus . Esse nome tinha sido dado pelo anjo, antes de o menino ser concebido.
22 ؤُمِي كمّْڒنْ وُوسَّانْ ن ؤُسِيزْذڭْ نْسنْ عْلَاحْسَابْ شَّارِيعَا ن مُوسَا، إِوْينْ ث غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، حِيمَا أَذْ ث قدّْمنْ زَّاثْ إِ سِيذِي
22 Passados os dias da purificação deles segundo a Lei de Moisés, levaram o menino a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 - أَمْ مَامّشْ ثُورَا ذِي شَّارِيعَا ن سِيذِي: ’أَقَا كُوڒْ مِّيسْ أَمنْزُو إِ د-إِتّْوَاخڒْقنْ زڭْ ؤُعذِّيسْ ن يمَّاسْ أَذْ إِتّْوَاسمَّا ذ أَمْقدَّاسْ إِ سِيذِي!‘ -
23 conforme o que está escrito na Lei do Senhor: “Todo primogênito será consagrado ao Senhor.”
24 ؤُ حِيمَا أَذْ حْضَارنْ ثَاغَارْصْثْ أَمْ مَامّشْ ثتّْوَانَّا ذِي شَّارِيعَا ن سِيذِي: ثْنَاينْ ن إِذْبِيرنْ نِيغْ ثْيُويَا ن إِوَارُّوضنْ ن إِذْبِيرنْ.
24 E também foram para oferecer um sacrifício, segundo o que está escrito na referida Lei: “Um par de rolinhas ou dois pombinhos.”
25 ثُوغَا ذِي ؤُرْشَالِيمْ إِجّْ ن ورْيَازْ قَّارنْ أَسْ شِيمْعُونْ. ثُوغَا أَرْيَازْ-أَ نِيشَانْ ذ أَمْسڭّذْ، إِتّْرَاجَا أَفوّجْ ن إِسْرَائِيل ؤُشَا ثُوغَا أَرُّوحْ إِقدّْسنْ خَاسْ.
25 Em Jerusalém havia um homem chamado Simeão. Este homem era justo e piedoso e esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 ثُوغَا أَرُّوحْ إِقدّْسنْ إِوحَّا أَسْ-د أَقَا وَارْ إِتّْمتِّي شَا قْبڒْ إِ غَا إِژَارْ لْمَاسِيحْ ن سِيذِي.
26 Ele tinha recebido uma revelação do Espírito Santo de que não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 يُوسَا-د غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ أَمْ ث إِعَارّنْ أَرُّوحْ إِقدّْسنْ، ؤُمِي د-ؤُذْفنْ لْوَالِيذِينْ س ؤُحنْجِيرْ يَاسُوع، حِيمَا أَذْ أَسْ ڭّنْ عْلَاحْسَابْ لْقَاعِيذَا ن شَّارِيعَا.
27 Movido pelo Espírito, ele foi ao templo. Quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele o que a Lei ordenava,
28 إِكْسِي ث ذڭْ إِغَادْجنْ نّسْ ؤُشَا إِبَاركْ أَربِّي، إِنَّا:
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 ”\+tl أَ\+tl* سِيذِي إِنُو، أجّْ أَمْسخَّارْ نّشْ
29 “Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 مِينْزِي ثِيطَّاوِينْ إِنُو ژْرِينْثْ أَرّحْمثْ نّشْ،
30 porque os meus olhos já viram a tua salvação,
31 إِ ثسّْوجْذذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن مَارَّا ڒڭْنُوسْ:
31 a qual preparaste diante de todos os povos:
32 ثَافَاوْثْ إِ غَا ثتّْوَاسَارْڭبْ إِ ڒڭْنُوسْ
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo de Israel.”
33 إِثبْهثْ يُوسُوفْ ذ يمَّاسْ س مِينْ خَاسْ إِتّْوَانَّانْ.
33 E o pai e a mãe do menino estavam admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 خنِّي إِبَارْكْ إِ-ثنْ شِيمْعُونْ، إِنَّا إِ مَارْيَامْ يمَّاسْ:
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe do menino: — Eis que este menino está destinado tanto para ruína como para elevação de muitos em Israel e para ser alvo de contradição,
35 أَذْ إِشُوقْ سِّيفْ ذِي ڒعْمَارْ نّمْ،
35 para que se manifestem os pensamentos de muitos corações. Quanto a você, Maria, uma espada atravessará a sua alma.
36 إِشْثْ ن ثْنَابِيثْ، قَّارنْ أَسْ حَانَّا، يدْجِيسْ ن فَانْوِيلْ، زِي ثقْبِيتْشْ ن أَشِيرْ، ثُوغَا-ت ؤُڒَا ذ نتَّاثْ ثوْسَارْ أَطَّاسْ. ثدَّارْ أَكْ-ذ ورْيَازْ نّسْ سبْعَا ن إِسڭّْوُوسَا زڭْ وَامِي ت ثُوغَا عَاذْ ذ ثَاعْزَارشْثْ.
36 Havia uma profetisa, chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Ela era bem idosa, tendo vivido com o marido sete anos desde que tinha se casado.
37 ثُوغَا-ت ذ ثَاجَّاتْشْ إِ يِيجّْ ن ڒْمِيجَاڒْ ن أَربْعَا ؤُ-ثْمَانْيِينْ ن إِسڭّْوُوسَا، وَارْ ثتّْبعِّيذْ شَا خْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ. ثُوغَا ثْعبّذْ أَربِّي س ؤُژُومِّي ذ ثْژَادْجِيثْ دْجِيڒثْ ذ وَاسّْ.
37 Agora era viúva de oitenta e quatro anos. Ela não deixava o templo, mas adorava noite e dia, com jejuns e orações.
38 غَارْ ثْسَاعّثْ نِّي ثْبدّْ نتَّاثْ عَاوذْ، ثتّْصبَّاحْ إِ سِيذِي، ثسَّاوَاڒْ خَاسْ أَكْ-ذ مَارَّا إِنِّي إِتّْرَاجَانْ أَسنْجمْ ن ؤُرْشَالِيمْ.
38 E, chegando naquela hora, dava graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 ؤُمِي كمّْڒنْ نِيثْنِي كُوڒْشِي عْلَاحْسَابْ شَّارِيعَا ن سِيذِي،عقْبنْ غَارْ ثنْذِينْثْ نْسنْ نَّاصِيرَا ذِي لْجَالِيلْ.
39 Depois de terem cumprido tudo conforme a Lei do Senhor, voltaram para a Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 ثُوغَا أَحنْجِيرْ إِڭَّامْ، يَارنِّي ذَايسْ أَرُّوحْ، إِذْوڒْ إِشُّورْ س ثِيغِيثْ، ؤُ أَرْضَا ن أَربِّي أَقَا-ث خَاسْ.
40 O menino crescia e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 ثُوغَا ڒَادْجْ نّسْ تّْرَاحنْ كُوڒْ أَسڭّْوَاسْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ ذِي ڒْعِيذْ ن ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém, para a Festa da Páscoa.
42 ؤُمِي غَارسْ يِيوضْ ثنْعَاشْ ن إِسڭّْوُوسَا، ڭعّْذنْ غَارْ ڒْعِيذْ أَمْ مَامّشْ نُّومنْ نِيثْنِي.
42 Quando ele atingiu os doze anos, foram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 أَوَارْنِي ڒَامِي عْذُونْ وُوسَّانْ ن ڒْعِيذْ،عقْبنْ-د، مَاشَا أَحنْجِيرْ، يَاسُوع، إِقِّيمْ أَوَارْنِي أَسنْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، ؤُمِي يُوسُوفْ ذ يمَّاسْ وَارْ أَرْڭِيبنْ شَا خْ مَانْ أَيَا.
43 Terminados os dias da festa, ao regressarem, o menino Jesus ficou em Jerusalém, sem que os pais dele o soubessem.
44 إِتّْغِيڒْ أَسنْ أَقَا-ث جَارْ إِمْسبْرِيذنْ. أَوَارْنِي ڒَامِي ؤُيُورنْ إِشْثْ ن ثِيشْڒِي ن وَاسّْ، أَرزُّونْ خَاسْ جَارْ ڒَادْجْ نْسنْ ذ يِينِّي ثنْ إِسّْننْ.
44 Pensando, porém, que ele estava entre os companheiros de viagem, andaram um dia inteiro e, então, começaram a procurá-lo entre os parentes e os conhecidos.
45 ؤُمِي وَارْ ث ؤُفِينْ،عقْبنْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، أَرزُّونْ خَاسْ.
45 E, como não o encontraram, voltaram a Jerusalém à sua procura.
46 أَوَارْنِي ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ ؤُفِينْ ث ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، ثُوغَا إِقِّيمْ ذِي ڒْوسْطْ ن إِمسْغَارنْ ن شَّارِيعَا، إِتّسْڒَا غَارْسنْ، إِتّْسقْسَا ثنْ.
46 Três dias depois, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e fazendo-lhes perguntas.
47 مَارَّا إِنِّي ذ أَسْ إِسْڒِينْ ثْبهْثنْ ذِي ڒفْهَامثْ ذ وَاوَاڒْ إِ د-إِتَّارَّا.
47 E todos os que ouviam o menino se admiravam muito da sua inteligência e das suas respostas.
48 ڒَامِي ث ژْرِينْ، ثْبهْثنْ. ثنَّا أَسْ يمَّاسْ: ”أَ مِّي، مَايمِّي ذ أَنغْ ثڭِّيذْ أَمُّو؟ أَقَا، بَابَاشْ ذ نشّْ نذْعقْ س ثَارزُّوثْ خَاكْ.“
48 Logo que os pais o viram, ficaram maravilhados. E a sua mãe lhe disse: — Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos à sua procura.
49 إِنَّا أَسنْ: ”مَايمِّي خَافِي ثَارْزُومْ؟ مَا وَارْ ثَارْڭِيبمْ شَا بلِّي إِتّْخصَّا أَيِي أَذْ إِڒِيغْ ذِي ثَادَّارْثْ ن بَابَا؟“
49 Ele respondeu:
50 مَاشَا وَارْ فْهِيمنْ أَوَاڒْ إِ ذ أَسنْ إِنَّا.
50 Não compreenderam, porém, as palavras que lhes disse.
51 ؤُشَا إِهْوَا-د أَكِيذْسنْ غَارْ نَّاصِيرَا، ثُوغَا إِتّڭّْ أَسنْ أَرَّايْ. مَاشَا يمَّاسْ ثْخمّڒْ مَارَّا أَوَاڒنْ-أَ ذڭْ وُوڒْ نّسْ.
51 E voltou com eles para Nazaré e era submisso a eles. E a mãe dele guardava todas estas coisas no coração.
52 ؤُشَا ثُوغَا يَاسُوع يَارنِّي ذِي ثِيذِّي نّسْ ذ ثِيغِيثْ نّسْ ؤُ ذِي أَرْضَا غَارْ أَربِّي ذ يوْذَانْ.
52 E Jesus crescia em sabedoria, estatura e graça, diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.