Lucas 22

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ إِقَارّبْ-د ڒْعِيذْ ن وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ ؤُمِي قَّارنْ ڒْعِيذْ ن ثَاغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو.

¹ Aproximava-se a festa dos pães ázimos, que se chama a páscoa.

² ثُوغَا إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ أَرزُّونْ إِشْثْ ن ثوَّارْثْ، حِيمَا أَذْ ث نْغنْ، مَاشَا نِيثْنِي ڭّْوذنْ زڭْ إِوْذَانْ.

² E os principais sacerdotes e os escribas andavam procurando um modo de o matar; pois temiam o povo.

³ خنِّي يُوذفْ شِّيطَانْ ذِي يَاهُوذَا ونِّي ؤُمِي قَّارنْ إِسْخَارِييُوطِي. نتَّا ثُوغَا ذ إِجّنْ زِي ثنْعَاشْ ن إِمحْضَارنْ.

³ Entrou então Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, que era um dos doze;

⁴ إِرُوحْ، إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِمْڭوَّاذنْ ن إِعسَّاسنْ ن زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ مَامّشْ ث إِ غَا إِسلّمْ إِ نِيثْنِي.

⁴ e foi ele tratar com os principais sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria.

⁵ فَارْحنْ ؤُشَا تَّافْقنْ أَذْ أَسْ وْشنْ ثِينْعَاشِينْ ن نُّوقَارْثْ.

⁵ Eles se alegraram com isso, e convieram em lhe dar dinheiro.

⁶ نتَّا إِوْشَا أَسنْ أَوَاڒْ ؤُشَا يَارْزُو إِشْثْ ن ثوَّارْثْ، حِيمَا أَذْ أَسنْ ث إِسلّمْ بَارَّا إِ ڒْغَاشِي.

⁶ E ele concordou, e buscava ocasião para lho entregar sem alvoroço.

⁷ يِيوضْ-د وَاسّْ ن وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ إِ ذِي ثُوغَا إِتّْخصَّا أَذْ ثتّْوَاغَارْصْ إِ ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو.

⁷ Ora, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia imolar a páscoa;

⁸ يَاسُوع إِسّكّْ-د بُوطْرُوسْ ذ يُوحَانَّا، إِنَّا أَسنْ: ”رُوحمْ، ثسّْوجْذمْ أَنغْ إِ ؤُمنْسِي ن ؤُسعْذُو حِيمَا أَذْ نشّْ.“

⁸ e Jesus enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.

⁹ نَّانْ أَسْ: ”مَانِي ثخْسذْ أَذْ نسّوْجذْ؟“

⁹ Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?

¹⁰ إِنَّا أَسنْ: ”خْزَارْ، خْمِي غَا ثَاذْفمْ غَارْ ثنْذِينْثْ أَذْ كنِّيوْ إِڒْقَا إِجّْ ن ورْيَازْ، يَارْبُو إِشْثْ ن ثقْبُوشْثْ ن وَامَانْ. ضْفَارمْ ث!

¹⁰ Respondeu-lhes: Quando entrardes na cidade, sair-vos-á ao encontro um homem, levando um cântaro de água; segui-o até a casa em que ele entrar.

¹¹ إِنِيمْ إِ بَابْ ن ثَادَّارْثْ: ’أَمْسڒْمَاذْ نّغْ إِسّقْسَا: مَانِي إِدْجَا وخَّامْ ن إِنوْجِيونْ إِ ذِي إِ غَا شّغْ ؤُمنْسِي ن ؤُسعْذُو أَكْ-ذ إِمحْضَارنْ إِنُو؟‘

¹¹ E direis ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?

¹² نتَّا أَذْ أَومْ إِسّْشنْ إِشْثْ ن ثْغُورْفثْ ثْمِيرِيوْثْ سنّجْ، يسُّو س إِبَايَاسنْ. سْوجْذمْ ذِينْ كُوڒْشِي!“

¹² Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado; aí fazei os preparativos.

¹³ نِيثْنِي رُوحنْ، ؤُفِينْ مَارَّا أَمْ مَامّشْ ثُوغَا ذ أَسنْ إِنَّا ؤُشَا سّْوجْذنْ إِ ؤُمنْسِي ن ؤُسعْذُو.

¹³ Foram, pois, e acharam tudo como lhes dissera e prepararam a páscoa.

¹⁴ ؤُمِي د-ثِيوضْ ثْسَاعّثْ، يُوسَا-د يَاسُوع، إِقِّيمْ غَارْ طَّابْڒَا ذ ثنْعَاشْ ن رُّوسُولْ أَكِيذسْ.

¹⁴ E, chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.

¹⁵ إِنَّا أَسنْ: ”نشّْ ثُوغَا وحّْشغْ أَطَّاسْ أَذْ شّغْ أَمنْسِي-يَا ن ؤُسعْذُو أَكِيذْومْ قْبڒْ إِ غَا ودّْبغْ.

¹⁵ E disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta páscoa, antes da minha paixão;

¹⁶ مِينْزِي أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَقَا وَارْ زَّايسْ تّتّغْ عَاذْ أَڒْ غَا ثتّْوَاكمّڒْ ذِي ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.“

¹⁶ pois vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.

¹⁷ خنِّي إِطّفْ إِجّْ ن ڒْكَاسْ ؤُشَا إِقَاذَا، إِنَّا: ”كْسِيمْ وَا، بْضَامْ ث جَارْ أَومْ!

¹⁷ Então havendo recebido um cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;

¹⁸ مِينْزِي نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، وَارْ سسّغْ شَا زِي ڒْغِيدْجثْ ن ثْزَايَارْثْ أَڒْ د ثُوسَا ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.“

¹⁸ porque vos digo que desde agora não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.

¹⁹ إِكْسِي أَغْرُومْ، إِقَاذَا، يَارْژَا إِ-ث ؤُشَا إِوْشَا أَسنْ ث، إِنَّا: ”ثَا ذ أَرِّيمثْ إِنُو ثنِّي خَاومْ إِمّوْشنْ. ڭّمْ أَيَا إِ ڒِيذَارثْ إِنُو.“

¹⁹ E tomando pão, e havendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.

²⁰ أَمُّو إِ إِنَّا عَاوذْ خْ ڒْكَاسْ أَوَارْنِي إِ ؤُمنْسِي: ”ڒْكَاسْ-أَ ذ ڒْعَاهْذْ ن جْذِيذْ س إِذَامّنْ إِنُو إِنِّي إِ خَاومْ إِ غَا إِتّْوَاسِّيزّْڒنْ.

²⁰ Semelhantemente, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto em meu sangue, que é derramado por vós.

²¹ مَاشَا أَقَا ذَا، أَفُوسْ ن ونِّي ذ أَيِي غَا إِغْذَارنْ أَقَا-ث أَكِيذِي غَارْ طَّابْڒَا.

²¹ Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.

²² مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ إِرَاحْ أَمْ مَامّشْ خَاسْ إِتّْوَاكّسْ، مَاشَا ؤُشْثْ خْ بْنَاذمْ نِّي إِ ث غَا إِغْذَارنْ!“

²² Porque, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!

²³ بْذَانْ تّمْسّقْسَانْ جَارْ أَسنْ، مَانْ ونْ زَّايْسنْ إِ غَا يڭّ مَانْ أَيَا.

²³ Então eles começaram a perguntar entre si qual deles o que ia fazer isso.

²⁴ ثُوغَا جَارْ أَسنْ عَاوذْ أَمْشُوبّشْ خْ مَانْ ونْ زَّايْسنْ إِدْجَانْ ذ أَمقّْرَانْ قَاعْ.

²⁴ Levantou-se também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.

²⁵ خنِّي إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”إِجدْجِيذنْ ن ڒڭْنُوسْ صلّْطنْ خَاسنْ، ؤُ إِنِّي خَاسنْ إِصلّْطنْ تّْوَاڒَاغَانْ ’ثَارْوَا ن رجْوَاذْ!‘

²⁵ Ao que Jesus lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que sobre eles exercem autoridade são chamados benfeitores.

²⁶ كنِّيوْ مَاشَا وَارْ تّڭّمْ أَمُّو، مَاشَا أَمقّْرَانْ ذَايْومْ أَذْ يِيڒِي أَمْ ؤُمَاژُوژْ، ؤُ أَمزْوَارْ أَذْ يِيڒِي أَمْ ؤُمْسخَّارْ.

²⁶ Mas vós não sereis assim; antes o maior entre vós seja como o mais novo; e quem governa como quem serve.

²⁷ مِينْزِي مَانْ ونْ إِدْجَانْ ذ أَمقّْرَانْ؟ مَا ذ ونِّي إِقِّيمنْ غَارْ طَّابْڒَا نِيغْ ذ ونِّي إِتّْسخَّارنْ؟ مَاشَا نشّْ ذِي ڒْوسْطْ نْومْ أَمْ ونِّي إِتّْسخَّارنْ.

²⁷ Pois qual é maior, quem está à mesa, ou quem serve? porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, estou entre vós como quem serve.

²⁸ أَقَا كنِّيوْ ذ إِنِّي أَكِيذِي إِقِّيمنْ ذڭْ إِجَارِّيبنْ إِنُو.

²⁸ Mas vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas provações;

²⁹ نشّْ أَذْ أَومْ وعْذغْ إِشْثْ ن ثَاڭلْذِيثْ أَمْ مَامّشْ إِ ذ أَيِي ت إِوَاعْذْ بَابَا،

²⁹ e assim como meu Pai me conferiu domínio, eu vo-lo confiro a vós;

³⁰ حِيمَا أَذْ ثشّمْ أَذْ ثسْومْ خْ طَّابْڒَا إِنُو ذِي ثْڭلْذِيثْ إِنُو ؤُشَا أَذْ ثقِّيممْ خْ ڒكْرَاسِي ن ثْڭلْذِيثْ، أَذْ ثْحكْممْ خْ ثنْعَاشْ ن ثْقبَّاڒْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل.“

³⁰ para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos senteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.

³¹ إِنَّا يَاسُوع إِ شِيمْعُونْ: ”شِيمْعُونْ، شِيمْعُونْ، أَقَا شِّيطَانْ ثُوغَا يَارزُّو أَذْ كنِّيوْ إِزُّوزَارْ أَمْ يِيرْذنْ.

³¹ Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;

³² مَاشَا نشّْ ژُودْجغْ خَاكْ حِيمَا وَارْ إِفنِّي لْ-إِيمَانْ نّشْ. ؤُڒَا ذ شكْ، ثُوبْ ذِي ڒْوقْثْ إِتّْوَاڭّنْ، سْثبّثْ أَيْثْمَاشْ.“

³² mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortalece teus irmãos.

³³ إِنَّا أَسْ شِيمْعُونْ: ”أَ سِيذِي، نشّْ أَقَا وجْذغْ حِيمَا أَذْ كِيكْ رَاحغْ ؤُڒَا غَارْ ڒحْبسْ ذ ڒْموْثْ.“

³³ Respondeu-lhe Pedro: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.

³⁴ مَاشَا يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”نشّْ أَذْ أَشْ إِنِيغْ، أَ شِيمْعُونْ، وَارْ إِسّْقُوقُوعْ ؤُيَاژِيضْ أَسّْ-أَ قْبڒْ مَا أَذْ أَيِي ثنْكَارذْ ثْڒَاثَا ن ثْوَاڒَاوِينْ بلِّي أَقَا ثسّْنذْ أَيِي.“

³⁴ Tornou-lhe Jesus: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes tenhas negado que me conheces.

³⁵ إِنَّا أَسنْ: ”ڒَْامِي كنِّيوْ سّكّغْ بْڒَا ثَاشْيَارْثْ، بْڒَا تّسْطِيمْ نِيغْ سَانْذَالِييَاثْ، مَا ثُوغَا إِتّْخصَّا أَومْ شَا؟“ نَّانْ أَسْ: ”وَالُو!“

³⁵ E perguntou-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.

³⁶ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا أَسنْ: ”مَاشَا ڒخُّو ونِّي غَارْ إِدْجَا ثشْيَارْثْ، أَذْ ت إِكْسِي، أَمُّو ؤُڒَا ذ تّسْطِيمْ، ؤُشَا ونِّي وَارْ غَارْ إِدْجِي سِّيفْ، أَذْ إِزّنْزْ أَرُّوضْ نّسْ ؤُشَا أَذْ زَّايسْ إِسغْ سِّيفْ إِ يِيخفْ نّسْ.

³⁶ Disse-lhes pois: Mas agora, quem tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e quem não tiver espada, venda o seu manto e compre-a.

³⁷ مِينْزِي نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَقَا إِتّْخصَّا أَذْ تّْوَاكمّْڒنْثْ ثِيرَا-يَا ذَايِي: ’أَقَا إِتّْوَاحْسبْ أَكْ-ذ إِنِّي وَارْ إِسڭّْذنْ!‘، مِينْزِي مَارَّا مِينْ خَافِي يُورَانْ، أَذْ إِتّْوَاكمّڒْ.“

³⁷ Porquanto vos digo que importa que se cumpra em mim isto que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Pois o que me diz respeito tem seu cumprimento.

³⁸ نَّانْ أَسنْ: ”أَ سِيذِيثْنغْ، أَقَا ذَا ثْنَاينْ ن ڒسْيُوفْ!“ إِنَّا أَسنْ: ”إِكْفَا!“

³⁸ Disseram eles: Senhor, eis aqui duas espadas. Respondeu-lhes: Basta.

³⁹ إِفّغْ، إِرُوحْ غَارْ وذْرَارْ ’ثَادَّارْثْ ن زِّيثُونْ‘ أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِنُّومْ، ؤُشَا ضْفَارنْ ث عَاوذْ إِمحْضَارنْ نّسْ.

³⁹ Então saiu e, segundo o seu costume, foi para o Monte das Oliveiras; e os discípulos o seguiam.

⁴⁰ ؤُمِي إِخشّْ غَارْ ومْشَانْ نِّي، إِنَّا أَسنْ: ”ژَتدْجمْ حِيمَا وَارْ د-ثتِّيذْفمْ ذڭْ ؤُجَارّبْ.“

⁴⁰ Quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.

⁴¹ إِفكّْ إِخفْ نّسْ زَّايْسنْ عْڒَاحَاڒْ ثِيشْثِي ن إِجّْ ن ؤُحجَّارْ ن وژْرُو، يُوضَارْ خْ إِفَادّنْ نّسْ، إِژُّودْجْ،

⁴¹ E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e pondo-se de joelhos, orava,

⁴² إِنَّا: ”أَ بَابَا، مَاڒَا ثخْسذْ، أجّْ ڒْكَاسْ-أَ أَذْ خَافِي إِعْذُو. مَاشَا وَارْ إِتِّيڒِي مِينْ خْسغْ نشّْ مَاشَا مِينْ ثخْسذْ شكْ.“

⁴² dizendo: Pai, se queres afasta de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.

⁴³ خنِّي إِضْهَارْ أَسْ-د إِجّْ ن لْمَالَاكْ زڭْ ؤُجنَّا، إِوْشَا أَسْ جّهْذْ.

⁴³ Então lhe apareceu um anjo do céu, que o confortava.

⁴⁴ ثُوغَا نتَّا إِڭّْوذْ أَطَّاسْ، إِتّْژَادْجْ أَطَّاسْ ؤُشَا ثِيذِي نّسْ ثُوغَا ثتّڭّْ أَمْ ثْنقِّيضِينْ ن إِذَامّنْ وطَّانْثْ غَارْ ثمُّورْثْ.

⁴⁴ E, posto em agonia, orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que caíam sobre o chão.

⁴⁵ خنِّي إِكَّارْ زِي ثْژَادْجِيثْ، يُوسَا-د غَارْ إِمحْضَارنْ نّسْ ؤُشَا يُوفَا إِ-ثنْ طّْصنْ س وشْضَانْ.

⁴⁵ Depois, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza;

⁴⁶ إِنَّا أَسنْ: ”مَايمِّي ثطّْصمْ؟ كَّارمْ، ثژَّادْجمْ حِيمَا وَارْ ثتِّيذْفمْ ذڭْ ؤُجَارّبْ.“

⁴⁶ e disse-lhes: Por que estais dormindo? Lenvantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.

⁴⁷ أَمْ ثُوغَا عَاذْ إِسَّاوَاڒْ، خْزَارْ، أَقَا يُوسَا-د إِجّْ ن ڒْغَاشِي أَكْ-ذ ونِّي إِ ذ أَسْ قَّارنْ يَاهُوذَا، ونِّي ذ إِجّنْ زِي ثنْعَاشْ، ؤُشَا نتَّا ثُوغَا إِزْوَارْ أَسنْ، إِقَارّبْ-د غَارْ يَاسُوع، إِسُّوذمْ إِ-ث، مَاغَارْ أَقَا إِوْشَا أَسنْ إِجّْ ن وسْشَانْ: ”ونِّي إِ غَا سُّوذْمغْ، ذ ونِّي نتَّا!“

⁴⁷ E estando ele ainda a falar, eis que surgiu uma multidão; e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.

⁴⁸ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”أَ يَاهُوذَا، مَا س ؤُسُوذمْ أَذْ ثغْذَارذْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ؟“

⁴⁸ Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?

⁴⁹ ؤُمِي ژْرِينْ إِنِّي ذ أَسْ د-إِنّْضنْ مِينْ إِمْسَارنْ، نَّانْ أَسْ: ”أَ سِيذِيثْنغْ، مَا أَذْ ث نوّثْ س ڒسْيُوفْ؟“

⁴⁹ Quando os que estavam com ele viram o que ia suceder, disseram: Senhor, feri-los-emos a espada?

⁵⁰ إِجّنْ زَّايْسنْ ثُوغَا إِوْثَا أَمْسخَّارْ ن أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، إِقسّْ أَسْ أَمزُّوغْ أَفُوسِي.

⁵⁰ Então um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.

⁵¹ إِطّفْ يَاسُوع ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا: ”صَافِي، بَارَاكَا!“ خنِّي إِحَاذَا أَسْ أَمزُّوغْ ؤُشَا إِسّْڭنْفَا إِ-ث.

⁵¹ Mas Jesus disse: Deixei-os; basta. E tocando-lhe a orelha, o curou.

⁵² إِنَّا يَاسُوع إِ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ ذ إِمْڭوَّاذنْ ن إِعسَّاسنْ ن زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، إِنِّي ثُوغَا غَارسْ د-يُوسِينْ: ”مَا ثفّْغمْ-د غَارِي أَخْمِي د-ثفّْغمْ غَارْ إِجّْ ن ؤُخوَّانْ، س ڒسْيُوفْ ذ إِعُومَاذْ، مَاحنْذْ أَذْ أَيِي ثتّْفمْ؟

⁵² Então disse Jesus aos principais sacerdotes, oficiais do templo e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?

⁵³ أَسّْ خْ وَاسّْ ثُوغَا أَيِي أَكِيذْومْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، كنِّيوْ وَارْ غَارِي ثسّْوِيژّْضمْ س إِفَاسّنْ، مَاشَا ثَا ذ ثَاسَاعّثْ نْومْ ذ صُّولْطَا ن ثَادْجسْثْ.“

⁵³ Todos os dias estava eu convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.

⁵⁴ طّْفنْ ث، نذْهنْ ث ؤُشَا سِّيذْفنْ ث ذِي ثَادَّارْثْ ن أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ. ؤُشَا إِضْفَارْ إِ-ث شِيمْعُونْ زِي ڒَاڭّْوَاجْ.

⁵⁴ Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote; e Pedro seguia-o de longe.

⁵⁵ نِيثْنِي سَّارْغنْ ثِيمسِّي ذِي ڒْوسْطْ ن ڒمْرَاحْ، خنِّي قِّيمنْ ذڭْ ونّضْ نّسْ. ؤُشَا شِيمْعُونْ إِقِّيمْ جَارْ أَسنْ.

⁵⁵ E tendo eles acendido fogo no meio do pátio e havendo-se sentado à roda, sentou-se Pedro entre eles.

⁵⁶ ثژْرَا إِ-ث إِشْثْ ن ثَايَّا أَمْ إِقِّيمْ غَارْ ثْمسِّي ؤُشَا ثخْزَارْ ذَايسْ مْلِيحْ، ثنَّا: ”ؤُڒَا ذ وَا ثُوغَا-ث أَكِيذسْ.“

⁵⁶ — ausente —

⁵⁷ مَاشَا نتَّا إِنْكَارْ ث، إِنَّا: ”أَ ثَامْغَارْثْ، نشّْ وَارْ ث سِّينغْ!“

⁵⁷ Mas Pedro o negou, dizendo: Mulher, não o conheço.

⁵⁸ وَارْ ذِينْ مِينْ إِعْذُونْ إِژْرَا إِ-ث ونّغْنِي، إِنَّا: ”ؤُڒَا ذ شكْ ذ إِجّنْ زَّايْسنْ.“ مَاشَا بُوطْرُوسْ إِنَّا: ”وَارْ إِدْجِي بُو ذ نشّْ!“

⁵⁸ Daí a pouco, outro o viu, e disse: Tu também és um deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.

⁵⁹ ؤُمِي ثعْذُو عْڒَاحَاڒْ إِشْثْ ن ثْسَاعّثْ، إِبْذَا ونّغْنِي أَذْ إِقَاشحْ، إِنَّا: ”س ثِيذتّْ، ؤُڒَا ذ وَا ثُوغَا-ث أَكِيذسْ، مِينْزِي ؤُڒَا ذ نتَّا ذ أَجَالِيلِي.“

⁵⁹ E, tendo passado quase uma hora, outro afirmava, dizendo: Certamente este também estava com ele, pois é galileu.

⁶⁰ إِنَّا بُوطْرُوسْ: ”أَ بْنَاذمْ، نشّْ وَارْ سِّينغْ مِينْ خفْ ثسَّاوَاڒذْ!“ ڒخْذنِّي، أَمْ ثُوغَا عَاذْ إِسَّاوَاڒْ، إِسّْقُوقعْ ؤُيَاژِيضْ.

⁶⁰ Mas Pedro respondeu: Homem, não sei o que dizes. E imediatamente estando ele ainda a falar, cantou o galo.

⁶¹ إِنّقْڒبْ يَاسُوع ؤُشَا إِخْزَارْ غَارْ بُوطْرُوسْ. ؤُشَا إِعْقڒْ شِيمْعُونْ خْ وَاوَاڒْ إِ ذ أَسْ إِنَّا سِيذِيثْنغْ: ”قْبڒْ إِ غَا إِسّْقُوقعْ ؤُيَاژِيضْ، أَذْ أَيِي ثنْكَارذْ ثْڒَاثَا ن ثْوَاڒَاوِينْ!“

⁶¹ Virando-se o Senhor, olhou para Pedro; e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Hoje, antes que o galo cante, três vezes me negarás.

⁶² ؤُشَا إِفّغْ-د شِيمْعُونْ بَارَّا، إِرُو إِمطَّاونْ إِمرْزَاڭنْ.

⁶² E, havendo saído, chorou amargamente.

⁶³ إِرْيَازنْ نِّي إِطّْفنْ يَاسُوع، ثُوغَا سْثْهزَّانْ زَّايسْ،

⁶³ Os homens que detinham Jesus zombavam dele, e feriam-no;

⁶⁴ ذْڒِينْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ، خنِّي وْثِينْ ث غَارْ ؤُغمْبُوبْ، نَّانْ: ”نَابّْ، مَانْ ونْ إِ شكْ إِوْثِينْ؟“

⁶⁴ e, vendando-lhe os olhos, perguntavam, dizendo: Profetiza, quem foi que te bateu?

⁶⁵ س وَاطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ نّغْنِي ثُوغَا تّْشقَّافنْ ذَايسْ، سَّاوَاڒنْ ضِيدّْ نّسْ.

⁶⁵ E, blasfemando, diziam muitas outras coisas contra ele.

⁶⁶ ؤُمِي د-يِيوضْ ؤُزِيڒْ، مُوننْ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ ذ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ؤُشَا نذْهنْ ث غَارْ وخَّامْ ن جْمَاعثْ نْسنْ.

⁶⁶ Logo que amanheceu reuniu-se a assembléia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziam ao sinédrio deles, onde lhe disseram:

⁶⁷ نَّانْ أَسْ: ”مَاڒَا شكْ ذ لْمَاسِيحْ، خنِّي إِنِي أَنغْ ث.“ إِنَّا أَسنْ: ”مَاڒَا نِّيغْ أَومْ ث، وَارْ ذَايِي ثتِّيمْنمْ،

⁶⁷ Se tu és o Cristo, dize-no-lo. Replicou-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não o crereis;

⁶⁸ ؤُ مَاڒَا سّقْسِيغْ كنِّيوْ، وَارْ خَافِي د-ثَارِّيمْ نِيغْ وَارْ ذ أَيِي ثَارخُّومْ.

⁶⁸ e se eu vos interrogar, de modo algum me respondereis.

⁶⁹ زِي ڒخُّو ذ ثْسَاونْثْ أَذْ إِقِّيمْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ خْ ؤُفُوسْ أَفُوسِي ن جّهْذْ ن أَربِّي.“

⁶⁹ Mas desde agora estará assentado o Filho do homem à mão direita do poder de Deus.

⁷⁰ نَّانْ مَارَّا: ”مَا شكْ ذ مِّيسْ ن أَربِّي؟“ إِنَّا أَسنْ: ”كنِّيوْ س يِيخفْ نْومْ ثقَّارمْ، أَقَا ذ نشّْ!“

⁷⁰ Ao que perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu-lhes: Vós dizeis que eu sou.

⁷¹ نَّانْ: ”ؤُمِي نحْذَاجْ عَاذْ ڒشْهُوذْ؟ مِينْزِي أَقَا نشِّينْ س يِيخفْ نّغْ نسْڒَا ث زڭْ ؤُقمُّومْ نّسْ.“

⁷¹ Então disseram: Por que ainda temos necessidade de testemunho? pois nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 22 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →