Lucas 11

rifa (RIFA) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ أَمْ ثُوغَا إِتّْژَادْجْ ذڭْ إِجّْ ن ومْشَانْ، إِمْسَارْ، ؤُمِي إِكمّڒْ نتَّا ثَاژَادْجِيثْ نّسْ، أَقَا إِجّنْ زڭْ إِمحْضَارنْ نّسْ إِنَّا أَسْ: ”أَ سِيذِيثْنغْ، سڒْمذْ أَنغْ أَذْ نژَّادْجْ أَمْ مَامّشْ ثُوغَا يُوحَانَّا إِسّڒْمَاذْ عَاوذْ إِمحْضَارنْ نّسْ.“

¹ E aconteceu que, estando ele a orar num certo lugar, quando acabou, lhe disse um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.

² يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”مڒْمِي مَا ثژُّودْجمْ، إِنِيمْ:

² E ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai nosso, que estás nos céus, santificado seja o teu nome; venha o teu reino; seja feita a tua vontade, assim na terra, como no céu.

³ أوْشْ أَنغْ كُوڒْ أَسّْ أَغْرُومْ نّغْ إِ كُوڒْ أَسّْ،

³ Dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;

⁴ ؤُشَا غْفَارْ أَنغْ دّْنُوبْ نّغْ،

⁴ E perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a qualquer que nos deve, e não nos conduzas à tentação, mas livra-nos do mal.

⁵ خنِّي إِنَّا أَسنْ: ”مَانْ ونْ زَّايْومْ إِ غَارْ إِدْجَا إِجّْ ن ؤُمدُّوكّڒْ، أَذْ غَارسْ إِرَاحْ ذڭْ وزْينْ ن دْجِيڒثْ ؤُشَا أَذْ أَسْ إِنِي: ’\+bdit أَ\+bdit* أَمدُّوكّڒْ، أَرْضڒْ أَيِي ثْڒَاثَا ن ثشْنِيفِينْ،

⁵ Disse-lhes também: Qual de vós terá um amigo, e, se for procurá-lo à meia-noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,

⁶ مِينْزِي إِجّْ ن ؤُمدُّوكّڒْ إِنُو، إِخشّْ-د غَارِي زڭْ ؤُسَافَارْ، وَارْ غَارِي مِينْ ذ أَسْ غَا قدّْمغْ!‘،

⁶ Pois que um amigo meu chegou a minha casa, vindo de caminho, e não tenho que apresentar-lhe;

⁷ ؤُشَا خنِّي أَذْ خَاسْ د-يَارّْ ؤُمدُّوكّڒْ نّسْ زِي ذَاخڒْ، أَذْ أَسْ يِينِي: ’وَارْ د أَيِي تّْصدَّاعْ، ثَاوَّارْثْ ثْبلّعْ ؤُ ثَارْوَا أَقَا-ت أَكِيذِي ذِي ثَاسُّوثْ، وَارْ زمَّارغْ أَذْ د-كَّارغْ مَاحنْذْ أَذْ أَشْ وْشغْ أَغْرُومْ.‘

⁷ Se ele, respondendo de dentro, disser: Não me importunes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para tos dar;

⁸ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، مَاڒَا وَارْ د-إِكَّارْ حِيمَا أَذْ أَسْ إِوْشْ ؤُمِي نتَّا ذ أَمدُّوكّڒْ نّسْ، إِوَا أَذْ د-إِكَّارْ أَذْ أَسْ إِوْشْ مشْحَاڒْ مَا إِحْذَاجْ خْ سِّيبّثْ ن ڒوْعَارثْ ن ؤُمدُّوكّڒْ نّسْ.

⁸ Digo-vos que, ainda que não se levante a dar-lhos, por ser seu amigo, levantar-se-á, todavia, por causa da sua importunação, e lhe dará tudo o que houver mister.

⁹ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: تَّارمْ، خنِّي أَذْ أَومْ إِمّوْشْ، أَرْزُومْ، خنِّي أَذْ ثَافمْ، سّْقَارْقْبمْ، خنِّي أَذْ أَومْ أَرزْمنْ.

⁹ E eu vos digo a vós: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;

¹⁰ مِينْزِي مَارَّا وِي غَا إِتَّارنْ أَذْ إِكْسِي، ؤُ وِي غَا يَارْزُونْ أَذْ يَافْ، ؤُ وِي غَا إِسّْقَارْقْبنْ أَذْ أَسْ إِتّْوَارْزمْ.

¹⁰ Porque qualquer que pede recebe; e quem busca acha; e a quem bate abrir-se-lhe-á.

¹¹ نِيغْ ذِينْ جَارْ أَومْ بَابَاسْ، ونِّي ؤُمِي ذ أَسْ إِ غَا إِتَّارْ مِّيسْ أَغْرُومْ، أَذْ أَسْ إِوْشْ أَژْرُو؟ نِيغْ ؤُمِي غَا إِتَّارْ أَسْڒمْ، أَذْ أَسْ إِوْشْ أَفِيغَارْ ذڭْ ومْشَانْ ن وسْڒمْ؟

¹¹ E qual o pai de entre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, também, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?

¹² نِيغْ مَاڒَا إِتَّارْ زَّايسْ ثَامدْجَاتْشْ، أَذْ أَسْ إِوْشْ ثَاغَارْضنْثْ؟

¹² Ou, também, se lhe pedir um ovo, lhe dará um escorpião?

¹³ مَاڒَا كنِّيوْ، إِنِّي إِدْجَانْ ذ إِعفَّاننْ، ثسّْنمْ أَذْ ثوْشمْ ثِيموْشَا ثِيصبْحَانِينْ إِ ثَارْوَا نْومْ، مشْحَاڒْ س وَاطَّاسْ أَذْ إِوْشْ بَابَاثْومْ إِ إِدْجَانْ ذڭْ إِجنْوَانْ أَرُّوحْ إِقدّْسنْ إِ يِينِّي ذ أَسْ ث إِتَّارنْ!“

¹³ Pois se vós, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?

¹⁴ ؤُمِي إِسُّوفّغْ نتَّا إِجّْ ن شِّيطَانْ أَڭْنَاوْ، إِمْسَارْ، أَوَارْنِي ڒَامِي إِسُّوفّغْ شِّيطَانْ نِّي، أَقَا أَڭْنَاوْ إِبْذَا إِسَّاوَاڒْ. ؤُشَا خنِّي إِثبْهثْ ڒْغَاشِي مَارَّا.

¹⁴ E estava ele expulsando um demônio, o qual era mudo. E aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e maravilhou-se a multidão.

¹⁵ مَاشَا شَا زَّايْسنْ نَّانْ: ”إِسُّوفُّوغْ شّْوَاطنْ س بعَالْزابُوبْ، أَمقّْرَانْ ن شّْوَاطنْ.“

¹⁵ Mas alguns deles diziam: Ele expulsa os demônios por Belzebu, príncipe dos demônios.

¹⁶ إِنّغْنِي جَارّْبنْ ث، تَّارنْ زَّايسْ إِشْثْ ن ڒعْڒَامثْ زڭْ ؤُجنَّا.

¹⁶ E outros, tentando-o, pediam-lhe um sinal do céu.

¹⁷ مَاشَا نتَّا يَارْڭبْ خْ إِخَارِّيصنْ نْسنْ، إِنَّا أَسنْ: ”كُوڒْ ثَاڭلْذِيثْ إِ إِبْضَانْ خْ يِيخفْ نّسْ أَذْ ثتّْوَاردّدْجْ ؤُ ثَادَّارْثْ إِ إِبْضَانْ خْ يِيخفْ نّسْ، أَذْ ثوْضَا.

¹⁷ Mas, conhecendo ele os seus pensamentos, disse-lhes: Todo o reino, dividido contra si mesmo, será assolado; e a casa, dividida contra si mesma, cairá.

¹⁸ مَاڒَا إِبْضَا شِّيطَانْ خْ يِيخفْ نّسْ، مَامّشْ غَا ثقِّيمْ ثْڭلْذِيثْ نّسْ؟ مِينْزِي كنِّيوْ ثقَّارمْ بلِّي نشّْ سُّوفُّوغغْ شّْوَاطنْ س بعَالْزابُوبْ.

¹⁸ E, se também Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso os demônios por Belzebu.

¹⁹ مَاڒَا نشّْ سُّوفُّوغغْ شّْوَاطنْ س بعَالْزابُوبْ، س مِينْزِي إِ ثنْ سُّوفُّوغنْ ثَارْوَا نْومْ؟ س ؤُينِّي أَذْ إِڒِينْ نِيثْنِي ذ لْقُوضَاثْ خَاومْ.

¹⁹ E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam vossos filhos? Eles, pois, serão os vossos juízes.

²⁰ مَاشَا مَاڒَا ثُوغَا س ؤُضَاضْ ن أَربِّي إِ زِي سُّوفُّوغغْ شّْوَاطنْ، خنِّي أَقَا ثْقَارّبْ-د غَارْومْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.

²⁰ Mas, se eu expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente a vós é chegado o reino de Deus.

²¹ مِينْ غَا يكّْ ورْيَازْ إِجهْذنْ إِحزّْمنْ س ڒسْنَاحْ إِتّْعسَّا خْ ڒمْرَاحْ نّسْ، أَذْ يِيڒِي وَاڭْڒَا نّسْ ذِي ڒَامَانْ.

²¹ Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança está tudo quanto tem;

²² مَاشَا مڒْمِي إِ د غَا يَاسْ ونِّي إِدْجَانْ ذ جِّيهڒْ خَاسْ، ؤُشَا أَذْ ث إِغْڒبْ، أَقَا نتَّا أَذْ أَسْ إِكّسْ ڒسْنَاحْ مِينْ خفْ ثُوغَا إِتّْشَاڒْ، ؤُشَا أَذْ إِبْضَا مِينْ ثُوغَا زَّايسْ إِكْسِي.

²² Mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a sua armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.

²³ ونِّي وَارْ إِدْجِينْ أَكِيذِي، أَقَا-ث ضِيدّْ إِنُو ؤُ ونِّي وَارْ كِيذِي إِسّْمُونِينْ، أَقَا نتَّا إِتّْزدْجَاعْ.“

²³ Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.

²⁴ ”خْمِي غَا إِفّغْ ڒَارْيَاحْ أَمنْڭُوسْ زِي بْنَاذمْ، أَذْ إِشُوقْ ذڭْ إِمُوشَانْ وَارْ ذَايْسنْ بُو وَامَانْ، أَذْ يَارْزُو أَرَّاحثْ ؤُشَا خْمِي وَارْ ت إِتِّيفْ، أَذْ يِينِي: ’أَذْعقْبغْ غَارْ ثَادَّارْثْ إِنُو ثنِّي زِي د-فّْغغْ.‘

²⁴ Quando o espírito imundo tem saído do homem, anda por lugares secos, buscando repouso; e, não o achando, diz: Tornarei para minha casa, de onde saí.

²⁵ خْمِي د غَا يَاسْ، أَذْ ت يَافْ، ثْفَارْضْ، ثعْذڒْ.

²⁵ E, chegando, acha-a varrida e adornada.

²⁶ خنِّي أَذْ إِرَاحْ، أَذْ إِكْسِي سبْعَا ن ڒَارْيَاحْ نّغْنِي إِعفَّاننْ خَاسْ، أَذْ د-أَذْفنْ ؤُشَا أَذْ زذْغنْ ذِينِّي. خنِّي أَذْ إِذْوڒْ ؤُنڭَّارْ ن بْنَاذمْ نِّي ذ أَعفَّانْ مَاهُو خْ مَامّشْ ث ثُوغَا غَارْ ؤُمزْوَارْ.“

²⁶ Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem é pior do que o primeiro.

²⁷ أَمْ إِسَّاوَاڒْ س ؤُيَا، ثسّْڭعّذْ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ زِي ڒْغَاشِي ثْمِيجَّا نّسْ، ثنَّا أَسْ: ”سّعْذْ ن ؤُعذِّيسْ إِ شكْ إِكْسِينْ ؤُ ثَابُّوشْثْ إِ زِي ثطّْضذْ!“

²⁷ E aconteceu que, dizendo ele estas coisas, uma mulher dentre a multidão, levantando a voz, lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que mamaste.

²⁸ نتَّا إِنَّا: ”سّعْذْ ن يِينِّي إِتّسْڒَانْ أَوَاڒْ ن أَربِّي ؤُشَا حفّْضنْ ث.“

²⁸ Mas ele disse: Antes bemaventurados os que ouvem a palavra de Deus e a guardam.

²⁹ أَمْ ثُوغَا إِمُونْ ڒْغَاشِي، إِبْذَا إِقَّارْ: ”تَّاصِيڒثْ-أَ ذ ثَاعفَّانْثْ ثتّتَّارْ ڒعْڒَامثْ، وَارْ ذ أَسْ ثتّْموْشِي ڒعْڒَامثْ مْغِيرْ ڒعْڒَامثْ ن يُونُوسْ أَنَابِي.

²⁹ E, ajuntando-se a multidão, começou a dizer: Maligna é esta geração; ela pede um sinal; e não lhe será dado outro sinal, senão o sinal do profeta Jonas;

³⁰ مِينْزِي أَمْ مَامّشْ ثُوغَا يُونُوسْ ذ ڒعْڒَامثْ إِ أَيْثْبَابْ ن نِينْوَا، أَمُّو إِ غَا يِيڒِي مِّيسْ ن بْنَاذمْ عَاوذْ ذ ڒعْڒَامثْ إِ جِّيڒْ-أَ.

³⁰ Porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, assim o Filho do homem o será também para esta geração.

³¹ ثَاجدْجِيذْثْ ن لْجَانُوبْ أَذْ ثكَّارْ ذڭْ وَاسّْ ن لْحِيسَابْ أَكْ-ذ يرْيَازنْ ن جِّيڒْ-أَ، أَذْ ثنْ ثْحَاسبْ. مِينْزِي ثُوسَا-د زِي ثْنڭَّارُوثْ ن ثمُّورْثْ، حِيمَا أَذْ ثْسڒْ إِ ثِيغِيثْ ن سُولِيمَانْ. خْزَارْ، أَقَا ذَا ونِّي إِمْغَارنْ خْ سُولِيمَانْ.

³¹ A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; pois até dos confins da terra veio ouvir a sabedoria de Salomão; e eis aqui está quem é maior do que Salomão.

³² إِرْيَازنْ ن نِينْوَا أَذْ د-كَّارنْ ذڭْ وَاسّْ ن لْحِيسَابْ أَكْ-ذ جِّيڒْ-أَ ؤُشَا أَذْ ث حَاسْبنْ، مِينْزِي نِيثْنِي ثُوبنْ أَوَارْنِي إِ ؤُبَارّحْ ن يُونُوسْ. خْزَارْ، أَقَا ذَا ونِّي إِمْغَارنْ خْ يُونُوسْ!“

³² Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; pois se converteram com a pregação de Jonas; e eis aqui está quem é maior do que Jonas.

³³ ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِسّْرقِّي ڒْقنْذِيڒْ ؤُشَا إِسّْرُوسَا ث ذڭْ ومْشَانْ إِنُوفَّارنْ نِيغْ سَاذُو ڒْمُوذْ ن إِمنْذِي، مَاشَا إِسّْرُوسَا إِ-ث خْ ڒْمرْفعْ، حِيمَا إِنِّي د غَا يَاذْفنْ أَذْ ژَترنْ ثْفَاوْثْ.

³³ E ninguém, acendendo uma candeia, a põe em oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.

³⁴ ڒْقنْذِيڒْ ن أَرِّيمثْ نّشْ ذ ثِيطّْ نّشْ. مَاڒَا ثِيطّْ نّشْ ثصْفَا، أَذْ ثِيڒِي ثْفَاوْثْ ؤُڒَا ذِي مَارَّا أَرِّيمثْ نّشْ. مَاڒَا ثِيطّْ نّشْ ذ ثَاعفَّانْثْ، ؤُڒَا ذ أَرِّيمثْ نّشْ أَذْ ثِيڒِي ذ ثَادْجسْثْ.

³⁴ A candeia do corpo é o olho. Sendo, pois, o teu olho simples, também todo o teu corpo será luminoso; mas, se for mau, também o teu corpo será tenebroso.

³⁵ حْضَا خنِّي، حِيمَا ثَافَاوْثْ إِ ذَايكْ إِدْجَانْ، وَارْ ثتِّيڒِي ذ ثَادْجسْثْ.

³⁵ Vê, pois, que a luz que em ti há não sejam trevas.

³⁶ مَاڒَا مَارَّا أَرِّيمثْ نّشْ ثشُّورْ س ثْفَاوْثْ، وَارْ ذَايسْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُغزْذِيسْ إِبَارّْشنْ، خنِّي أَذْ ذَايسْ ثِيڒِي ثْفَاوْثْ كُوڒْشِي أَمْ مَامّشْ خْمِي يَارقّْ ڒْقنْذِيڒْ س ؤُشعَّاڒْ نّسْ.“

³⁶ Se, pois, todo o teu corpo é luminoso, não tendo em trevas parte alguma, todo será luminoso, como quando a candeia te ilumina com o seu resplendor.

³⁷ أَمْ ثُوغَا إِسَّاوَاڒْ س مَانْ أَيَا، إِعَارْضْ إِ-ث إِجّْ ن ؤُفَارِيسِي غَارْ ؤُمشْڒِي أَكِيذسْ. خنِّي يُوذفْ، إِقِّيمْ غَارْ طَّابْڒَا.

³⁷ E, estando ele ainda falando, rogou-lhe um fariseu que fosse jantar com ele; e, entrando, assentou-se à mesa.

³⁸ ؤُمِي ث إِژْرَا ؤُفَارِيسِي، إِثبْهثْ مِينْزِي نتَّا وَارْ إِسِّيرْذْ شَا ذ أَمزْوَارْ قْبڒْ إِ ؤُمشْڒِي.

³⁸ Mas o fariseu admirou-se, vendo que não se lavara antes de jantar.

³⁹ مَاشَا يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”كنِّيوْ، أَ إِفَارِيسِييّنْ، ثسِّيزْذَاڭمْ بَارَّا ن ڒْكَاسْ ذ طّبْصِي، مَاشَا ذِي ذَاخڒْ نْومْ ثْشُورّمْ س طّْمعْ ن ثْكشَّاضْثْ ذ ڒْغَارْ.

³⁹ E o Senhor lhe disse: Agora vós, os fariseus, limpais o exterior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.

⁴⁰ كنِّيوْ، أَ إِفْغَاڒْ، مَا وَارْ إِدْجِي ونِّي إِڭِّينْ مِينْ إِدْجَانْ غَارْ بَارَّا، إِڭَّا ؤُڒَا ذ مِينْ إِدْجَانْ ذَاخڒْ؟

⁴⁰ Loucos! Quem fez o exterior não fez também o interior?

⁴¹ مَاشَا مَاڒَا أَذْ ثوْشمْ مَارَّا مِينْ إِدْجَانْ ذَاخڒْ ذ صّذْقثْ، خْزَارْ، مَارَّا مِينْ ذَايْومْ أَذْ يِيڒِي ذ أَمزْذَاڭْ.“

⁴¹ Antes dai esmola do que tiverdes, e eis que tudo vos será limpo.

⁴² مَاشَا ؤُشْثْ خَاومْ، أَ إِفَارِيسِييّنْ مِينْزِي ثتّْعشَّارَامْ نّعْنَاعْ ذ وَازَارْ ذ مَارَّا ثِيبِّي، مَاشَا ثجِّيمْ ڒْحُوكْمْ ذ ثَايْرِي ن أَربِّي غَارْ ؤُغزْذِيسْ. إِوَا إِتّْخصَّا أَومْ أَذْ ثڭّمْ ثِيمسْڒَايِينْ-أَ، نْهْڒَا مَا أَذْ ثتُّومْ إِنّغْنِي.

⁴² Mas ai de vós, fariseus, que dizimais a hortelã, e a arruda, e toda a hortaliça, e desprezais o juízo e o amor de Deus. Importava fazer estas coisas, e não deixar as outras.

⁴³ ؤُشْثْ خَاومْ، أَ إِفَارِيسِييّنْ، مِينْزِي إِعْجبْ أَومْ أَذْ ثقِّيممْ خْ ڒكْرَاسِي ن زَّاثْ ذِي ثمْزِيذَاوِينْ ؤُ إِعْجبْ أَومْ أَذْ خَاومْ سدْجْمنْ إِوْذَانْ ذِي ڒسْوَاقْ.

⁴³ Ai de vós, fariseus, que amais os primeiros assentos nas sinagogas, e as saudações nas praças.

⁴⁴ ؤُشْثْ خَاومْ، أَ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِفَارِيسِييّنْ، كنِّيوْ، أَ إِمْنَافْقنْ، مِينْزِي كنِّيوْ ثتّڭّمْ أَمْ يِيمضْڒَانْ إِدُّورْينْ مِينْ خفْ ڭُّورنْ إِوْذَانْ أَمْ وَارْ سِّيننْ.“

⁴⁴ Ai de vós, escribas e fariseus, hipócritas! que sois como as sepulturas que não aparecem, e os homens que sobre elas andam não o sabem.

⁴⁵ إِجّنْ زڭْ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ إِطّفْ ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا أَسْ: ”أَ أَمْسغَّارْ، أَقَا خْمِي ثقَّارذْ أَيَا، ثسّْفطَّاحذْ أَنغْ ؤُڒَا ذ نشِّينْ.“

⁴⁵ E, respondendo um dos doutores da lei, disse-lhe: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.

⁴⁶ مَاشَا نتَّا إِنَّا: ”ؤُشْثْ خَاومْ، أَ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ، مِينْزِي ثسَّاربُّومْ ڒحْمُوڒْ إِضقْڒنْ إِ ثْكسِّيثْ خْ إِوْذَانْ، مَاشَا كنِّيوْ س يِيخفْ نْومْ وَارْ ثتّْحِيذِيمْ ڒحْمُوڒْ نِّي ؤُڒَا س إِجّنْ زڭْ إِضوْضَانْ نْومْ!

⁴⁶ E ele lhe disse: Ai de vós também, doutores da lei, que carregais os homens com cargas difíceis de transportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais essas cargas.

⁴⁷ ؤُشْثْ خَاومْ، مِينْزِي ثْبنَّامْ إِمضْڒَانْ ن إِنَابِييّنْ، أَمْ ڒجْذُوذْ نْومْ نْغِينْ ثنْ.

⁴⁷ Ai de vós que edificais os sepulcros dos profetas, e vossos pais os mataram.

⁴⁸ س مَانْ أَيَا ثْنعّْممْ، أَقَا كنِّيوْ ثَارطَّامْ س مِينْ ڭِّينْ ڒجْذُوذْ نْومْ، مِينْزِي نِيثْنِي نْغِينْ ثنْ ؤُشَا كنِّيوْ ثْبنَّامْ إِمضْڒَانْ نْسنْ.

⁴⁸ Bem testificais, pois, que consentis nas obras de vossos pais; porque eles os mataram, e vós edificais os seus sepulcros.

⁴⁹ س ؤُينِّي ثِيغِيثْ ن أَربِّي ثنَّا: ”أَقَا أَذْ أَسنْ د-سّكّغْ إِنَابِييّنْ ذ رُّوسُولْ. أَذْ أَژّْڒنْ نِيثْنِي خْ شَا زَّايْسنْ ؤُشَا أَذْ ثنْ نْغنْ،

⁴⁹ Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;

⁵⁰ حِيمَا أَذْ تّْوَاتَّارنْ زِي جِّيڒْ-أَ إِذَامّنْ ن مَارَّا إِنَابِييّنْ إِ إِتّْوَاسِّيزّْڒنْ زڭْ وَامِي ثتّْوَاڭّْ دُّونشْثْ:

⁵⁰ Para que desta geração seja requerido o sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;

⁵¹ زڭْ إِذَامّنْ ن هَابِيلْ أَڒْ إِذَامّنْ ن زَاكَارِييَّا، ونِّي نْغِينْ جَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ذ ؤُعَالْطَارْ! وَاهْ، أَذْ أَومْ إِنِيغْ بلِّي ڭُّورْ أَذْ تّْوَاتَّارنْ إِذَامّنْ نْسنْ زِي جِّيڒْ-أَ.

⁵¹ Desde o sangue de Abel, até ao sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o templo; assim, vos digo, será requerido desta geração.

⁵² ؤُشْثْ خَاومْ، أَ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ، مِينْزِي ثْكسِّيمْ ثِيسَارُوثِينْ ن ثُوسّْنَا. كنِّيوْ س يِيخفْ نْومْ وَارْ ثتِّيذْفمْ ؤُ إِنِّي إِتَّاذْفنْ، ثطّْفمْ ثنْ.“

⁵² Ai de vós, doutores da lei, que tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes os que entravam.

⁵³ أَمْ ثُوغَا أَكِيذْسنْ إِسَّاوَاڒْ س ؤُيَا، بْذَانْ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِفَارِيسِييّنْ تّْضَادَّانْ ث أَطَّاسْ. فُّوڭْمنْ، حشّنْ خْ وَاوَاڒنْ نّسْ،

⁵³ E, dizendo-lhes ele isto, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a fazê-lo falar acerca de muitas coisas,

⁵⁴ ؤُشَا ڭِّينْ زَّايسْ س ثْحْرَايْمشْثْ أَطَّاسْ، أَرزُّونْ أَذْ ث طّْفنْ س شَا زڭْ ؤُقمُّومْ نّسْ، حِيمَا أَذْ ث ضڒْمنْ.

⁵⁴ Armando-lhe ciladas, e procurando apanhar da sua boca alguma coisa para o acusarem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 11 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →