Lucas 10

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِڒقّمْ يَاسُوع عَاوذْ سبْعِينْ نّغْنِي زڭْ إِمحْضَارنْ نّسْ ؤُشَا إِسّكّْ إِ-ثنْ ثْيُويَا ثْيُويَا قِيبَاتْشْ إِ ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ مَارَّا ثِيندَّامْ ذ جّْوَايهْ مَانِي ثُوغَا نتَّا إِڭَّا أَذْ إِرَاحْ.

¹ Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.

² إِنَّا أَسنْ: ”ثَاميْرَا أَطَّاسْ، مَاشَا إِخدَّامنْ ذْرُوسْ، س ؤُينِّي تَّارمْ إِ بَابْ ن ثْميْرَا، حِيمَا أَذْ إِسّكّْ إِخدَّامنْ غَارْ ثْميْرَا نّسْ.

² Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.

³ رُوحمْ! أَقَا أَذْ كنِّيوْ سّكّغْ أَمْ وُودْجِي جَارْ وُوشَّاننْ.

³ Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.

⁴ وَارْ كِيومْ كسِّيمْ ثِيشْيَارِينْ ڒَا ذ تّسْطَايمْ ؤُڒَا ذ سَانْذَالِييَاثْ، وَارْ تّْسدْجَاممْ خْ حذْ ذڭْ وبْرِيذْ.

⁴ Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.

⁵ مَانْ مَا ثَادَّارْثْ إِ غَا ثَاذْفمْ، إِنِيمْ ذ أَمزْوَارُو: ’ڒهْنَا خْ ثَادَّارْثْ-أَ.‘

⁵ “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.

⁶ مَاڒَا ذِينْ مِّيسْ ن ڒهْنَا، ڒهْنَا نْومْ أَذْ خَاسْ يَارْسَا، مَاڒَا وَارْ إِدْجِي أَمنِّي، ڒهْنَا نْومْ أَذْ غَارْومْ د-إِعْقبْ.

⁶ Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.

⁷ قِّيممْ ذِي ثَادَّارْثْ نِّي، شّمْ، سْومْ زِي مِينْ غَارْسنْ، مِينْزِي أَخدَّامْ إِسْذَاهدْجْ ڒْمُونثْ نّسْ. س ؤُيَا وَارْ ڭُّورمْ شَا زِي ثَادَّارْثْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّغْنِي.

⁷ Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.

⁸ مَانْ ثَانْذِينْثْ إِ غَا ثَاذْفمْ ؤُشَا أَذْ كنِّيوْ قبْڒنْ، شّمْ ذِينْ مِينْ ذ أَومْ غَا وْشنْ.

⁸ “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.

⁹ سْڭنْفَامْ إِمهْڒَاشْ إِ ذِينْ إِدْجَانْ، إِنِيمْ أَسنْ: ”أَقَا ثْقَارّبْ-د غَارْومْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.“

⁹ Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.

¹⁰ مَانْ مَا ثَانْذِينْثْ إِ غَا ثَاذْفمْ، وَارْ كنِّيوْ قْبِيڒنْ، فّْغمْ غَارْ زّْنَاقِي نّسْ، إِنِيمْ:

¹⁰ Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:

¹¹ ”عَاذْ ؤُڒَا ذ ثَاعجَّاجْثْ إِ ذَايْنغْ إِڒصْقنْ خْ إِضَارنْ نّغْ ن ثنْذِينْثْ نْومْ، أَذْ ت نزّرْزْ خَاومْ. مَاشَا سْنمْ أَيَا، أَقَا ثْقَارّبْ-د غَارْومْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي!

¹¹ ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.

¹² أَذْ أَومْ إِنِيغْ بلِّي ذڭْ وَاسّْ نِّي أَذْ يِيڒِي ڒْحَاڒْ ن سَاذُومْ إِهْونْ زِي ثنْذِينْثْ نِّي.“

¹² Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.

¹³ ؤُشْثْ خَامْ، \+add أَ\+add* خُورَازِينْ، ؤُشْثْ خَامْ، \+add أَ\+add* بَايْثْ-صَايْذَا! مْڒِي مْسَارنْثْ ذِي صُورْ ذ صَايْذُونْ ڒعْجَايبْ إِ إِتّْوَاڭّنْ ذَايْكنْثْ، أَذْ ثِيڒِي ثُوبنْثْ زِي زّْمَانْ أَمْ قِّيمنْثْ ذِي ثْخَانْشثْ ن وشْضَانْ ذ يِيغّضْ خْ إِزدْجِيفنْ نْسنْثْ.

¹³ “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.

¹⁴ مَاشَا أَذْ يِيڒِي ڒْحَاڒْ ن صُورْ ذ صَايْذُونْ إِهْونْ زِي ڒْحَاڒْ نْكنْثْ ذِي لْحِيسَابْ.

¹⁴ Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.

¹⁵ ؤُ شمْ، أَ كَافَارْنَاحُومْ، ثنِّي ثُوغَا إِتّْوَاسّْڭعّْذنْ غَارْ ؤُجنَّا، أَقَا أَذْ ثتّْوَاسّهْوِيذْ غَارْ ڒَاخَارْثْ!

¹⁵ E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.

¹⁶ وِي زَّايْومْ إِ غَا إِسْڒنْ، أَذْ زَّايِي إِسڒْ، وِي كنِّيوْ غَا يَاڭِينْ، أَذْ أَيِي يَاڭِي، ؤُ وِي ذ أَيِي غَا يَاڭِينْ، أَذْ يَاڭِي ونِّي ذ أَيِي د-إِسّكّنْ.“

¹⁶ Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.

¹⁷ خنِّيعقْبنْ سبْعِينْ نِّي س ڒفْرَاحثْ أَطَّاسْ، نَّانْ أَسْ: ”أَ سِيذِيثْنغْ، ؤُڒَا ذ شّْوَاطنْ طَّاعنْ أَنغْ س يِيسمْ نّشْ.“

¹⁷ Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.

¹⁸ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا أَسنْ: ”ژْرِيغْ شِّيطَانْ إِوْضَا-د أَمشْنَاوْ أَسَّامْ زڭْ ؤُجنَّا.

¹⁸ Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!

¹⁹ خْزَارْ، نشّْ أَذْ أَومْ وْشغْ صُّولْطَا حِيمَا أَذْ ثْعفْسمْ خْ إِفِيغْرَانْ ذ إِغَارْضْمِيونْ ؤُڒَا ذ صُّولْطَا خْ مَارَّا جّهْذْ ن ڒعْذُو. ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ وَارْ كنِّيوْ ثْضَارِّي.

¹⁹ Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.

²⁰ مَاشَا وَارْ فَارّْحمْ شَا س ؤُيَا، بلِّي أَقَا شّْوَاطنْ أَذْ أَومْ طَّاعنْ، مَاشَا فَارْحمْ بلِّي أَقَا إِسْمَاونْ نْومْ تّْوَازمّمنْ ذڭْ إِجنْوَانْ.“

²⁰ Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.

²¹ ذِي ثْسَاعّثْ نِّي إِفَارْحْ يَاسُوع ذِي أَرُّوحْ إِقدّْسنْ، إِنَّا: ”نشّْ تّْقَاذِيغْ شكْ، أَ بَابَا، بَابْ ن ؤُجنَّا ذ ثمُّورْثْ، مِينْزِي ثسّْنُوفَّارذْ ثِيمسْڒَايِينْ-أَ خْ إِمِيغِيسنْ ؤُ خْ أَيْثْبَابْ ن ڒعْقڒْ ؤُشَا ثسَّارڭْبذْ ثنْثْ إِ إِحنْجِيرنْ. وَاهْ، أَ بَابَا، أَمُّو إِ ثُوغَا إِخْسْ ڒْخَاضَارْ نّشْ!“

²¹ Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.

²² خَاسْ ؤُشَا إِنّقْڒبْ غَارْ إِمحْضَارنْ نّسْ، إِنَّا: ”كُوڒْشِي إِمّوْشْ أَيِي زِي بَابَا ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِسِّينْ مَانْ ونْ ذ مِّيسْ مْغِيرْ بَابَاسْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِسِّينْ مَانْ ونْ ذ بَابَاسْ مْغِيرْ مِّيسْ، ذ ونِّي ؤُمِي إِخْسْ مِّيسْ أَذْ ث إِسَّارْڭبْ.“

²² “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.

²³ خنِّي إِنّقْڒبْ-د غَارْ إِمحْضَارنْ وحّذْسنْ، إِنَّا: ”سّعْذْ ن ثِيطَّاوِينْ إِ إِتّْوَاڒَانْ مِينْ ثتّْوَاڒَامْ كنِّيوْ.

²³ Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.

²⁴ مِينْزِي نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَقَا أَطَّاسْ ن إِنَابِييّنْ ذ إِجدْجِيذنْ ثُوغَا خْسنْ أَذْ ژَترنْ مِينْ ثتّْوَاڒَامْ كنِّيوْ، مَاشَا وَارْ ت تّْوِيڒِينْ، ؤُڒَا أَذْ سْڒنْ مِينْ ثتّسْڒَامْ، مَاشَا وَارْ ت سْڒِينْ.“

²⁴ Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.

²⁵ خْزَارْ، إِجّْ ن ؤُمْسڒْمَاذْ ن إِذْلِيسنْ إِكَّارْ حِيمَا أَذْ ث إِجَارّبْ، إِنَّا: ”أَ أَمْسغَّارْ، مِينْ غَا ڭّغْ حِيمَا أَذْ وَارْثغْ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ؟“

²⁵ Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.

²⁶ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”مَامّشْ ث يُورِينْ ذِي شَّارِيعَا؟ مَامّشْ ثقَّارذْ؟“

²⁶ Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.

²⁷ يَارَّا-د، إِنَّا أَسْ: ”أَذْ ثخْسذْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ س مَارَّا وُوڒْ نّشْ، س مَارَّا ڒعْمَارْ نّشْ، س مَارَّا جّهْذْ نّشْ، س مَارَّا ڒعْقڒْ نّشْ، ؤُشَا أَذْ ثخْسذْ جَّارْ نّشْ أَمشْنَاوْ إِخفْ نّشْ.“

²⁷ O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.

²⁸ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”أَقَا ثَارِّيذْ نِيشَانْ. أڭّْ مَانْ أَيَا ؤُشَا أَذْ ثدَّارذْ.“

²⁸ “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”

²⁹ مَاشَا نتَّا إِخْسْ أَذْ إِسّڭّذْ إِخفْ نّسْ، إِنَّا أَسْ: ”مَانْ ونْ إِدْجَانْ ذ جَّارْ إِنُو؟“

²⁹ O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.

³⁰ يَارَّا-د خَاسْ يَاسُوع، إِنَّا أَسْ: ”إِجّْ ن ورْيَازْ إِهْوَا-د زِي ؤُرْشَالِيمْ غَارْ أَرِيحَا ؤُشَا إِوْضَا ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِشفَّارنْ، كّْسنْ أَسْ أَرُّوضْ، وْثِينْ ث س وعْمُوذْ، خنِّي رُوحنْ، جِّينْ ث جَارْ ڒْموْثْ ذ ثُوذَارْثْ.

³⁰ Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.

³¹ خنِّي إِهْوَا-د إِجّْ ن ؤُكهَّانْ غَارْ وبْرِيذْ نِّي. نتَّا إِژْرَا إِ-ث، مَاشَا إِكَّا خَاسْ.

³¹ “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.

³² أَمُّو عَاوذْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُلَاوِي إِعْذُو-د خْ ومْشَانْ نِّي، إِژْرَا إِ-ث، مَاشَا إِكَّا خَاسْ.

³² Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.

³³ مَاشَا إِجّْ ن ورْيَازْ أَسَامِيرِي، ثُوغَا-ث ذڭْ ؤُسَافَارْ، يِيوضْ-د غَارسْ، إِژْرَا إِ-ث ؤُشَا إِحِينّْ خَاسْ.

³³ “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.

³⁴ إِقَارّبْ-د غَارسْ، إِشدّْ أَسْ إِيزِّيمنْ نّسْ، إِسيّحْ خَاسنْ بِينُو ذ زّشْثْ. خنِّي إِسّنْيَا إِ-ث خْ زَّايْڒثْ نّسْ، يِيوْيِي إِ-ث غَارْ ونْوَاڒْ، إِثْهلَّا ذَايسْ.

³⁴ Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.

³⁵ ثِيوشَّا نّسْ ڒَامِي إِرُوحْ، إِوْشَا ثْنَاينْ ذِينَارْ إِ بَابْ ن ونْوَاڒْ، إِنَّا أَسْ: ’ثْهِيلَّا ذَايسْ ؤُ مَاڒَا ثْخدْجْصذْ كْثَارْ زِي مَانْ أَيَا، أَذْ شكْ خدْجْصغْ خْمِي د غَاعقْبغْ.‘

³⁵ No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.

³⁶ مَانْ ونْ زِي ثْڒَاثَا نِّي ثتّْوَاڒِيذْ ذ جَّارْ ن ونِّي إِوْضَانْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِشفَّارنْ؟“

³⁶ “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.

³⁷ إِنَّا أَسْ: ”ونِّي خَاسْ إِحِينّنْ!“ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”إِوَا ؤُيُورْ، ؤُڒَا ذ شكْ ثڭّذْ أَمنِّي!“

³⁷ O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.

³⁸ أَمْ ثُوغَا ڭُّورنْ نِيثْنِي، يُوذفْ غَارْ إِجّْ ن ذْشَارْ، ؤُشَا إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ، قَّارنْ أَسْ مَارْثَا، ثَارحّبْ زَّايسْ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ.

³⁸ Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.

³⁹ ثُوغَا غَارْ ثَا إِشْثْ ن ؤُتْشْمَاسْ، قَّارنْ أَسْ مَارْيَامْ، ثنِّي ثُوغَا ثقِّيمْ غَارْ إِضَارنْ ن سِيذِيثْنغْ ؤُشَا ثُوغَا ثسّْحسَّا إِ وَاوَاڒْ نّسْ.

³⁹ Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.

⁴⁰ مَاشَا مَارْثَا ثُوغَا ثشْغڒْ أَطَّاسْ س ثْسخَّارْثْ. نتَّاثْ ثُوسَا-د غَارسْ، ثنَّا أَسْ: ”أَ سِيذِي، مَا وَارْ ذ أَشْ إِشْقِي بلِّي ؤُتْشْمَا ثجَّا أَيِي تّْسخَّارغْ وحّْذِي؟ إِنِي أَسْ حِيمَا أَذْ أَيِي ثْعَاونْ.“

⁴⁰ Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.

⁴¹ مَاشَا يَاسُوع يَارَّا-د، إِنَّا أَسْ: ”مَارْثَا، مَارْثَا، شمْ ثْشغْڒذْ ؤُ ثْقدْجِيقذْ خْ وَاطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ،

⁴¹ Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.

⁴² مَاشَا إِتّْخصَّا إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ وَاهَا! أَقَا مَارْيَامْ ثِيخْضَارْ ثَاسْغَارْثْ ثَاصبْحَانْثْ ثنِّي وَارْ زَّايسْ إِتّْوَاتّكّْسنْ.“

⁴² Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 10 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →