Lucas 10

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِڒقّمْ يَاسُوع عَاوذْ سبْعِينْ نّغْنِي زڭْ إِمحْضَارنْ نّسْ ؤُشَا إِسّكّْ إِ-ثنْ ثْيُويَا ثْيُويَا قِيبَاتْشْ إِ ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ مَارَّا ثِيندَّامْ ذ جّْوَايهْ مَانِي ثُوغَا نتَّا إِڭَّا أَذْ إِرَاحْ.

¹ Depois disso designou o Senhor outros setenta, e os enviou adiante de si, de dois em dois, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.

² إِنَّا أَسنْ: ”ثَاميْرَا أَطَّاسْ، مَاشَا إِخدَّامنْ ذْرُوسْ، س ؤُينِّي تَّارمْ إِ بَابْ ن ثْميْرَا، حِيمَا أَذْ إِسّكّْ إِخدَّامنْ غَارْ ثْميْرَا نّسْ.

² E dizia-lhes: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos; rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.

³ رُوحمْ! أَقَا أَذْ كنِّيوْ سّكّغْ أَمْ وُودْجِي جَارْ وُوشَّاننْ.

³ Ide; eis que vos envio como cordeiros ao meio de lobos.

⁴ وَارْ كِيومْ كسِّيمْ ثِيشْيَارِينْ ڒَا ذ تّسْطَايمْ ؤُڒَا ذ سَانْذَالِييَاثْ، وَارْ تّْسدْجَاممْ خْ حذْ ذڭْ وبْرِيذْ.

⁴ Não leveis bolsa, nem alforge, nem alparcas; e a ninguém saudeis pelo caminho.

⁵ مَانْ مَا ثَادَّارْثْ إِ غَا ثَاذْفمْ، إِنِيمْ ذ أَمزْوَارُو: ’ڒهْنَا خْ ثَادَّارْثْ-أَ.‘

⁵ Em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja com esta casa.

⁶ مَاڒَا ذِينْ مِّيسْ ن ڒهْنَا، ڒهْنَا نْومْ أَذْ خَاسْ يَارْسَا، مَاڒَا وَارْ إِدْجِي أَمنِّي، ڒهْنَا نْومْ أَذْ غَارْومْ د-إِعْقبْ.

⁶ E se ali houver um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; e se não, voltará para vós.

⁷ قِّيممْ ذِي ثَادَّارْثْ نِّي، شّمْ، سْومْ زِي مِينْ غَارْسنْ، مِينْزِي أَخدَّامْ إِسْذَاهدْجْ ڒْمُونثْ نّسْ. س ؤُيَا وَارْ ڭُّورمْ شَا زِي ثَادَّارْثْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّغْنِي.

⁷ Ficai nessa casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; pois digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis de casa em casa.

⁸ مَانْ ثَانْذِينْثْ إِ غَا ثَاذْفمْ ؤُشَا أَذْ كنِّيوْ قبْڒنْ، شّمْ ذِينْ مِينْ ذ أَومْ غَا وْشنْ.

⁸ Também, em qualquer cidade em que entrardes, e vos receberem, comei do que puserem diante de vós.

⁹ سْڭنْفَامْ إِمهْڒَاشْ إِ ذِينْ إِدْجَانْ، إِنِيمْ أَسنْ: ”أَقَا ثْقَارّبْ-د غَارْومْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.“

⁹ Curai os enfermos que nela houver, e dizer-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.

¹⁰ مَانْ مَا ثَانْذِينْثْ إِ غَا ثَاذْفمْ، وَارْ كنِّيوْ قْبِيڒنْ، فّْغمْ غَارْ زّْنَاقِي نّسْ، إِنِيمْ:

¹⁰ Mas em qualquer cidade em que entrardes, e vos não receberem, saindo pelas ruas, dizei:

¹¹ ”عَاذْ ؤُڒَا ذ ثَاعجَّاجْثْ إِ ذَايْنغْ إِڒصْقنْ خْ إِضَارنْ نّغْ ن ثنْذِينْثْ نْومْ، أَذْ ت نزّرْزْ خَاومْ. مَاشَا سْنمْ أَيَا، أَقَا ثْقَارّبْ-د غَارْومْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي!

¹¹ Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós. Contudo, sabei isto: que o reino de Deus é chegado.

¹² أَذْ أَومْ إِنِيغْ بلِّي ذڭْ وَاسّْ نِّي أَذْ يِيڒِي ڒْحَاڒْ ن سَاذُومْ إِهْونْ زِي ثنْذِينْثْ نِّي.“

¹² Digo-vos que naquele dia haverá menos rigor para Sodoma, do que para aquela cidade.

¹³ ؤُشْثْ خَامْ، \+add أَ\+add* خُورَازِينْ، ؤُشْثْ خَامْ، \+add أَ\+add* بَايْثْ-صَايْذَا! مْڒِي مْسَارنْثْ ذِي صُورْ ذ صَايْذُونْ ڒعْجَايبْ إِ إِتّْوَاڭّنْ ذَايْكنْثْ، أَذْ ثِيڒِي ثُوبنْثْ زِي زّْمَانْ أَمْ قِّيمنْثْ ذِي ثْخَانْشثْ ن وشْضَانْ ذ يِيغّضْ خْ إِزدْجِيفنْ نْسنْثْ.

¹³ Ai de ti, Corazim! ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se tivessem operado os milagres que em vós se operaram, há muito, sentadas em cilício e cinza, elas se teriam arrependido.

¹⁴ مَاشَا أَذْ يِيڒِي ڒْحَاڒْ ن صُورْ ذ صَايْذُونْ إِهْونْ زِي ڒْحَاڒْ نْكنْثْ ذِي لْحِيسَابْ.

¹⁴ Contudo, para Tiro e Sidom haverá menos rigor no juízo do que para vós.

¹⁵ ؤُ شمْ، أَ كَافَارْنَاحُومْ، ثنِّي ثُوغَا إِتّْوَاسّْڭعّْذنْ غَارْ ؤُجنَّا، أَقَا أَذْ ثتّْوَاسّهْوِيذْ غَارْ ڒَاخَارْثْ!

¹⁵ E tu, Cafarnaum, porventura serás elevada até o céu? até o inferno descerás.

¹⁶ وِي زَّايْومْ إِ غَا إِسْڒنْ، أَذْ زَّايِي إِسڒْ، وِي كنِّيوْ غَا يَاڭِينْ، أَذْ أَيِي يَاڭِي، ؤُ وِي ذ أَيِي غَا يَاڭِينْ، أَذْ يَاڭِي ونِّي ذ أَيِي د-إِسّكّنْ.“

¹⁶ Quem vos ouve, a mim me ouve; e quem vos rejeita, a mim me rejeita; e quem a mim me rejeita, rejeita aquele que me enviou.

¹⁷ خنِّيعقْبنْ سبْعِينْ نِّي س ڒفْرَاحثْ أَطَّاسْ، نَّانْ أَسْ: ”أَ سِيذِيثْنغْ، ؤُڒَا ذ شّْوَاطنْ طَّاعنْ أَنغْ س يِيسمْ نّشْ.“

¹⁷ Voltaram depois os setenta com alegria, dizendo: Senhor, em teu nome, até os demônios se nos submetem.

¹⁸ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا أَسنْ: ”ژْرِيغْ شِّيطَانْ إِوْضَا-د أَمشْنَاوْ أَسَّامْ زڭْ ؤُجنَّا.

¹⁸ Respondeu-lhes ele: Eu via Satanás, como raio, cair do céu.

¹⁹ خْزَارْ، نشّْ أَذْ أَومْ وْشغْ صُّولْطَا حِيمَا أَذْ ثْعفْسمْ خْ إِفِيغْرَانْ ذ إِغَارْضْمِيونْ ؤُڒَا ذ صُّولْطَا خْ مَارَّا جّهْذْ ن ڒعْذُو. ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ وَارْ كنِّيوْ ثْضَارِّي.

¹⁹ Eis que vos dei autoridade para pisar serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada vos fará dano algum.

²⁰ مَاشَا وَارْ فَارّْحمْ شَا س ؤُيَا، بلِّي أَقَا شّْوَاطنْ أَذْ أَومْ طَّاعنْ، مَاشَا فَارْحمْ بلِّي أَقَا إِسْمَاونْ نْومْ تّْوَازمّمنْ ذڭْ إِجنْوَانْ.“

²⁰ Contudo, não vos alegreis porque se vos submetem os espíritos; alegrai-vos antes por estarem os vossos nomes escritos nos céus.

²¹ ذِي ثْسَاعّثْ نِّي إِفَارْحْ يَاسُوع ذِي أَرُّوحْ إِقدّْسنْ، إِنَّا: ”نشّْ تّْقَاذِيغْ شكْ، أَ بَابَا، بَابْ ن ؤُجنَّا ذ ثمُّورْثْ، مِينْزِي ثسّْنُوفَّارذْ ثِيمسْڒَايِينْ-أَ خْ إِمِيغِيسنْ ؤُ خْ أَيْثْبَابْ ن ڒعْقڒْ ؤُشَا ثسَّارڭْبذْ ثنْثْ إِ إِحنْجِيرنْ. وَاهْ، أَ بَابَا، أَمُّو إِ ثُوغَا إِخْسْ ڒْخَاضَارْ نّشْ!“

²¹ Naquela mesma hora exultou Jesus no Espírito Santo, e disse: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e entendidos, e as revelaste aos pequeninos; sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.

²² خَاسْ ؤُشَا إِنّقْڒبْ غَارْ إِمحْضَارنْ نّسْ، إِنَّا: ”كُوڒْشِي إِمّوْشْ أَيِي زِي بَابَا ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِسِّينْ مَانْ ونْ ذ مِّيسْ مْغِيرْ بَابَاسْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِسِّينْ مَانْ ونْ ذ بَابَاسْ مْغِيرْ مِّيسْ، ذ ونِّي ؤُمِي إِخْسْ مِّيسْ أَذْ ث إِسَّارْڭبْ.“

²² Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.

²³ خنِّي إِنّقْڒبْ-د غَارْ إِمحْضَارنْ وحّذْسنْ، إِنَّا: ”سّعْذْ ن ثِيطَّاوِينْ إِ إِتّْوَاڒَانْ مِينْ ثتّْوَاڒَامْ كنِّيوْ.

²³ E voltando-se para os discípulos, disse-lhes em particular: Bem-aventurados os olhos que vêem o que vós vedes.

²⁴ مِينْزِي نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَقَا أَطَّاسْ ن إِنَابِييّنْ ذ إِجدْجِيذنْ ثُوغَا خْسنْ أَذْ ژَترنْ مِينْ ثتّْوَاڒَامْ كنِّيوْ، مَاشَا وَارْ ت تّْوِيڒِينْ، ؤُڒَا أَذْ سْڒنْ مِينْ ثتّسْڒَامْ، مَاشَا وَارْ ت سْڒِينْ.“

²⁴ Pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.

²⁵ خْزَارْ، إِجّْ ن ؤُمْسڒْمَاذْ ن إِذْلِيسنْ إِكَّارْ حِيمَا أَذْ ث إِجَارّبْ، إِنَّا: ”أَ أَمْسغَّارْ، مِينْ غَا ڭّغْ حِيمَا أَذْ وَارْثغْ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ؟“

²⁵ E eis que se levantou certo doutor da lei e, para o experimentar, disse: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?

²⁶ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”مَامّشْ ث يُورِينْ ذِي شَّارِيعَا؟ مَامّشْ ثقَّارذْ؟“

²⁶ Perguntou-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como lês tu?

²⁷ يَارَّا-د، إِنَّا أَسْ: ”أَذْ ثخْسذْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ س مَارَّا وُوڒْ نّشْ، س مَارَّا ڒعْمَارْ نّشْ، س مَارَّا جّهْذْ نّشْ، س مَارَّا ڒعْقڒْ نّشْ، ؤُشَا أَذْ ثخْسذْ جَّارْ نّشْ أَمشْنَاوْ إِخفْ نّشْ.“

²⁷ Respondeu-lhe ele: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento, e ao teu próximo como a ti mesmo.

²⁸ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”أَقَا ثَارِّيذْ نِيشَانْ. أڭّْ مَانْ أَيَا ؤُشَا أَذْ ثدَّارذْ.“

²⁸ Tornou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isso, e viverás.

²⁹ مَاشَا نتَّا إِخْسْ أَذْ إِسّڭّذْ إِخفْ نّسْ، إِنَّا أَسْ: ”مَانْ ونْ إِدْجَانْ ذ جَّارْ إِنُو؟“

²⁹ Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?

³⁰ يَارَّا-د خَاسْ يَاسُوع، إِنَّا أَسْ: ”إِجّْ ن ورْيَازْ إِهْوَا-د زِي ؤُرْشَالِيمْ غَارْ أَرِيحَا ؤُشَا إِوْضَا ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِشفَّارنْ، كّْسنْ أَسْ أَرُّوضْ، وْثِينْ ث س وعْمُوذْ، خنِّي رُوحنْ، جِّينْ ث جَارْ ڒْموْثْ ذ ثُوذَارْثْ.

³⁰ Jesus, prosseguindo, disse: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de salteadores, os quais o despojaram e espancando-o, se retiraram, deixando-o meio morto.

³¹ خنِّي إِهْوَا-د إِجّْ ن ؤُكهَّانْ غَارْ وبْرِيذْ نِّي. نتَّا إِژْرَا إِ-ث، مَاشَا إِكَّا خَاسْ.

³¹ Casualmente, descia pelo mesmo caminho certo sacerdote; e vendo-o, passou de largo.

³² أَمُّو عَاوذْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُلَاوِي إِعْذُو-د خْ ومْشَانْ نِّي، إِژْرَا إِ-ث، مَاشَا إِكَّا خَاسْ.

³² De igual modo também um levita chegou àquele lugar, viu-o, e passou de largo.

³³ مَاشَا إِجّْ ن ورْيَازْ أَسَامِيرِي، ثُوغَا-ث ذڭْ ؤُسَافَارْ، يِيوضْ-د غَارسْ، إِژْرَا إِ-ث ؤُشَا إِحِينّْ خَاسْ.

³³ Mas um samaritano, que ia de viagem, chegou perto dele e, vendo-o, encheu-se de compaixão;

³⁴ إِقَارّبْ-د غَارسْ، إِشدّْ أَسْ إِيزِّيمنْ نّسْ، إِسيّحْ خَاسنْ بِينُو ذ زّشْثْ. خنِّي إِسّنْيَا إِ-ث خْ زَّايْڒثْ نّسْ، يِيوْيِي إِ-ث غَارْ ونْوَاڒْ، إِثْهلَّا ذَايسْ.

³⁴ e aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; e pondo-o sobre a sua cavalgadura, levou-o para uma estalagem e cuidou dele.

³⁵ ثِيوشَّا نّسْ ڒَامِي إِرُوحْ، إِوْشَا ثْنَاينْ ذِينَارْ إِ بَابْ ن ونْوَاڒْ، إِنَّا أَسْ: ’ثْهِيلَّا ذَايسْ ؤُ مَاڒَا ثْخدْجْصذْ كْثَارْ زِي مَانْ أَيَا، أَذْ شكْ خدْجْصغْ خْمِي د غَاعقْبغْ.‘

³⁵ No dia seguinte tirou dois denários, deu-os ao hospedeiro e disse-lhe: Cuida dele; e tudo o que gastares a mais, eu to pagarei quando voltar.

³⁶ مَانْ ونْ زِي ثْڒَاثَا نِّي ثتّْوَاڒِيذْ ذ جَّارْ ن ونِّي إِوْضَانْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِشفَّارنْ؟“

³⁶ Qual, pois, destes três te parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos salteadores?

³⁷ إِنَّا أَسْ: ”ونِّي خَاسْ إِحِينّنْ!“ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”إِوَا ؤُيُورْ، ؤُڒَا ذ شكْ ثڭّذْ أَمنِّي!“

³⁷ Respondeu o doutor da lei: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Disse-lhe, pois, Jesus: Vai, e faze tu o mesmo.

³⁸ أَمْ ثُوغَا ڭُّورنْ نِيثْنِي، يُوذفْ غَارْ إِجّْ ن ذْشَارْ، ؤُشَا إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ، قَّارنْ أَسْ مَارْثَا، ثَارحّبْ زَّايسْ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ.

³⁸ Ora, quando iam de caminho, entrou Jesus numa aldeia; e certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.

³⁹ ثُوغَا غَارْ ثَا إِشْثْ ن ؤُتْشْمَاسْ، قَّارنْ أَسْ مَارْيَامْ، ثنِّي ثُوغَا ثقِّيمْ غَارْ إِضَارنْ ن سِيذِيثْنغْ ؤُشَا ثُوغَا ثسّْحسَّا إِ وَاوَاڒْ نّسْ.

³⁹ Tinha esta uma irmã chamada Maria, a qual, sentando-se aos pés do Senhor, ouvia a sua palavra.

⁴⁰ مَاشَا مَارْثَا ثُوغَا ثشْغڒْ أَطَّاسْ س ثْسخَّارْثْ. نتَّاثْ ثُوسَا-د غَارسْ، ثنَّا أَسْ: ”أَ سِيذِي، مَا وَارْ ذ أَشْ إِشْقِي بلِّي ؤُتْشْمَا ثجَّا أَيِي تّْسخَّارغْ وحّْذِي؟ إِنِي أَسْ حِيمَا أَذْ أَيِي ثْعَاونْ.“

⁴⁰ Marta, porém, andava preocupada com muito serviço; e aproximando-se, disse: Senhor, não se te dá que minha irmã me tenha deixado a servir sozinha? Dize-lhe, pois, que me ajude.

⁴¹ مَاشَا يَاسُوع يَارَّا-د، إِنَّا أَسْ: ”مَارْثَا، مَارْثَا، شمْ ثْشغْڒذْ ؤُ ثْقدْجِيقذْ خْ وَاطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ،

⁴¹ Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, estás ansiosa e perturbada com muitas coisas;

⁴² مَاشَا إِتّْخصَّا إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ وَاهَا! أَقَا مَارْيَامْ ثِيخْضَارْ ثَاسْغَارْثْ ثَاصبْحَانْثْ ثنِّي وَارْ زَّايسْ إِتّْوَاتّكّْسنْ.“

⁴² entretanto poucas são necessárias, ou mesmo uma só; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 10 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →