Lucas 10

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِڒقّمْ يَاسُوع عَاوذْ سبْعِينْ نّغْنِي زڭْ إِمحْضَارنْ نّسْ ؤُشَا إِسّكّْ إِ-ثنْ ثْيُويَا ثْيُويَا قِيبَاتْشْ إِ ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ مَارَّا ثِيندَّامْ ذ جّْوَايهْ مَانِي ثُوغَا نتَّا إِڭَّا أَذْ إِرَاحْ.

¹ Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.

² إِنَّا أَسنْ: ”ثَاميْرَا أَطَّاسْ، مَاشَا إِخدَّامنْ ذْرُوسْ، س ؤُينِّي تَّارمْ إِ بَابْ ن ثْميْرَا، حِيمَا أَذْ إِسّكّْ إِخدَّامنْ غَارْ ثْميْرَا نّسْ.

² E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.

³ رُوحمْ! أَقَا أَذْ كنِّيوْ سّكّغْ أَمْ وُودْجِي جَارْ وُوشَّاننْ.

³ Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.

⁴ وَارْ كِيومْ كسِّيمْ ثِيشْيَارِينْ ڒَا ذ تّسْطَايمْ ؤُڒَا ذ سَانْذَالِييَاثْ، وَارْ تّْسدْجَاممْ خْ حذْ ذڭْ وبْرِيذْ.

⁴ Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.

⁵ مَانْ مَا ثَادَّارْثْ إِ غَا ثَاذْفمْ، إِنِيمْ ذ أَمزْوَارُو: ’ڒهْنَا خْ ثَادَّارْثْ-أَ.‘

⁵ Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!

⁶ مَاڒَا ذِينْ مِّيسْ ن ڒهْنَا، ڒهْنَا نْومْ أَذْ خَاسْ يَارْسَا، مَاڒَا وَارْ إِدْجِي أَمنِّي، ڒهْنَا نْومْ أَذْ غَارْومْ د-إِعْقبْ.

⁶ Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.

⁷ قِّيممْ ذِي ثَادَّارْثْ نِّي، شّمْ، سْومْ زِي مِينْ غَارْسنْ، مِينْزِي أَخدَّامْ إِسْذَاهدْجْ ڒْمُونثْ نّسْ. س ؤُيَا وَارْ ڭُّورمْ شَا زِي ثَادَّارْثْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّغْنِي.

⁷ Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.

⁸ مَانْ ثَانْذِينْثْ إِ غَا ثَاذْفمْ ؤُشَا أَذْ كنِّيوْ قبْڒنْ، شّمْ ذِينْ مِينْ ذ أَومْ غَا وْشنْ.

⁸ Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.

⁹ سْڭنْفَامْ إِمهْڒَاشْ إِ ذِينْ إِدْجَانْ، إِنِيمْ أَسنْ: ”أَقَا ثْقَارّبْ-د غَارْومْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.“

⁹ Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.

¹⁰ مَانْ مَا ثَانْذِينْثْ إِ غَا ثَاذْفمْ، وَارْ كنِّيوْ قْبِيڒنْ، فّْغمْ غَارْ زّْنَاقِي نّسْ، إِنِيمْ:

¹⁰ Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:

¹¹ ”عَاذْ ؤُڒَا ذ ثَاعجَّاجْثْ إِ ذَايْنغْ إِڒصْقنْ خْ إِضَارنْ نّغْ ن ثنْذِينْثْ نْومْ، أَذْ ت نزّرْزْ خَاومْ. مَاشَا سْنمْ أَيَا، أَقَا ثْقَارّبْ-د غَارْومْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي!

¹¹ Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.

¹² أَذْ أَومْ إِنِيغْ بلِّي ذڭْ وَاسّْ نِّي أَذْ يِيڒِي ڒْحَاڒْ ن سَاذُومْ إِهْونْ زِي ثنْذِينْثْ نِّي.“

¹² Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.

¹³ ؤُشْثْ خَامْ، \+add أَ\+add* خُورَازِينْ، ؤُشْثْ خَامْ، \+add أَ\+add* بَايْثْ-صَايْذَا! مْڒِي مْسَارنْثْ ذِي صُورْ ذ صَايْذُونْ ڒعْجَايبْ إِ إِتّْوَاڭّنْ ذَايْكنْثْ، أَذْ ثِيڒِي ثُوبنْثْ زِي زّْمَانْ أَمْ قِّيمنْثْ ذِي ثْخَانْشثْ ن وشْضَانْ ذ يِيغّضْ خْ إِزدْجِيفنْ نْسنْثْ.

¹³ Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.

¹⁴ مَاشَا أَذْ يِيڒِي ڒْحَاڒْ ن صُورْ ذ صَايْذُونْ إِهْونْ زِي ڒْحَاڒْ نْكنْثْ ذِي لْحِيسَابْ.

¹⁴ Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.

¹⁵ ؤُ شمْ، أَ كَافَارْنَاحُومْ، ثنِّي ثُوغَا إِتّْوَاسّْڭعّْذنْ غَارْ ؤُجنَّا، أَقَا أَذْ ثتّْوَاسّهْوِيذْ غَارْ ڒَاخَارْثْ!

¹⁵ Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.

¹⁶ وِي زَّايْومْ إِ غَا إِسْڒنْ، أَذْ زَّايِي إِسڒْ، وِي كنِّيوْ غَا يَاڭِينْ، أَذْ أَيِي يَاڭِي، ؤُ وِي ذ أَيِي غَا يَاڭِينْ، أَذْ يَاڭِي ونِّي ذ أَيِي د-إِسّكّنْ.“

¹⁶ Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.

¹⁷ خنِّيعقْبنْ سبْعِينْ نِّي س ڒفْرَاحثْ أَطَّاسْ، نَّانْ أَسْ: ”أَ سِيذِيثْنغْ، ؤُڒَا ذ شّْوَاطنْ طَّاعنْ أَنغْ س يِيسمْ نّشْ.“

¹⁷ Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!

¹⁸ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا أَسنْ: ”ژْرِيغْ شِّيطَانْ إِوْضَا-د أَمشْنَاوْ أَسَّامْ زڭْ ؤُجنَّا.

¹⁸ Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.

¹⁹ خْزَارْ، نشّْ أَذْ أَومْ وْشغْ صُّولْطَا حِيمَا أَذْ ثْعفْسمْ خْ إِفِيغْرَانْ ذ إِغَارْضْمِيونْ ؤُڒَا ذ صُّولْطَا خْ مَارَّا جّهْذْ ن ڒعْذُو. ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ وَارْ كنِّيوْ ثْضَارِّي.

¹⁹ Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.

²⁰ مَاشَا وَارْ فَارّْحمْ شَا س ؤُيَا، بلِّي أَقَا شّْوَاطنْ أَذْ أَومْ طَّاعنْ، مَاشَا فَارْحمْ بلِّي أَقَا إِسْمَاونْ نْومْ تّْوَازمّمنْ ذڭْ إِجنْوَانْ.“

²⁰ Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.

²¹ ذِي ثْسَاعّثْ نِّي إِفَارْحْ يَاسُوع ذِي أَرُّوحْ إِقدّْسنْ، إِنَّا: ”نشّْ تّْقَاذِيغْ شكْ، أَ بَابَا، بَابْ ن ؤُجنَّا ذ ثمُّورْثْ، مِينْزِي ثسّْنُوفَّارذْ ثِيمسْڒَايِينْ-أَ خْ إِمِيغِيسنْ ؤُ خْ أَيْثْبَابْ ن ڒعْقڒْ ؤُشَا ثسَّارڭْبذْ ثنْثْ إِ إِحنْجِيرنْ. وَاهْ، أَ بَابَا، أَمُّو إِ ثُوغَا إِخْسْ ڒْخَاضَارْ نّشْ!“

²¹ Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.

²² خَاسْ ؤُشَا إِنّقْڒبْ غَارْ إِمحْضَارنْ نّسْ، إِنَّا: ”كُوڒْشِي إِمّوْشْ أَيِي زِي بَابَا ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِسِّينْ مَانْ ونْ ذ مِّيسْ مْغِيرْ بَابَاسْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِسِّينْ مَانْ ونْ ذ بَابَاسْ مْغِيرْ مِّيسْ، ذ ونِّي ؤُمِي إِخْسْ مِّيسْ أَذْ ث إِسَّارْڭبْ.“

²² Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.

²³ خنِّي إِنّقْڒبْ-د غَارْ إِمحْضَارنْ وحّذْسنْ، إِنَّا: ”سّعْذْ ن ثِيطَّاوِينْ إِ إِتّْوَاڒَانْ مِينْ ثتّْوَاڒَامْ كنِّيوْ.

²³ E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.

²⁴ مِينْزِي نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَقَا أَطَّاسْ ن إِنَابِييّنْ ذ إِجدْجِيذنْ ثُوغَا خْسنْ أَذْ ژَترنْ مِينْ ثتّْوَاڒَامْ كنِّيوْ، مَاشَا وَارْ ت تّْوِيڒِينْ، ؤُڒَا أَذْ سْڒنْ مِينْ ثتّسْڒَامْ، مَاشَا وَارْ ت سْڒِينْ.“

²⁴ Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.

²⁵ خْزَارْ، إِجّْ ن ؤُمْسڒْمَاذْ ن إِذْلِيسنْ إِكَّارْ حِيمَا أَذْ ث إِجَارّبْ، إِنَّا: ”أَ أَمْسغَّارْ، مِينْ غَا ڭّغْ حِيمَا أَذْ وَارْثغْ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ؟“

²⁵ E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?

²⁶ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”مَامّشْ ث يُورِينْ ذِي شَّارِيعَا؟ مَامّشْ ثقَّارذْ؟“

²⁶ Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?

²⁷ يَارَّا-د، إِنَّا أَسْ: ”أَذْ ثخْسذْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ س مَارَّا وُوڒْ نّشْ، س مَارَّا ڒعْمَارْ نّشْ، س مَارَّا جّهْذْ نّشْ، س مَارَّا ڒعْقڒْ نّشْ، ؤُشَا أَذْ ثخْسذْ جَّارْ نّشْ أَمشْنَاوْ إِخفْ نّشْ.“

²⁷ A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.

²⁸ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”أَقَا ثَارِّيذْ نِيشَانْ. أڭّْ مَانْ أَيَا ؤُشَا أَذْ ثدَّارذْ.“

²⁸ Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.

²⁹ مَاشَا نتَّا إِخْسْ أَذْ إِسّڭّذْ إِخفْ نّسْ، إِنَّا أَسْ: ”مَانْ ونْ إِدْجَانْ ذ جَّارْ إِنُو؟“

²⁹ Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?

³⁰ يَارَّا-د خَاسْ يَاسُوع، إِنَّا أَسْ: ”إِجّْ ن ورْيَازْ إِهْوَا-د زِي ؤُرْشَالِيمْ غَارْ أَرِيحَا ؤُشَا إِوْضَا ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِشفَّارنْ، كّْسنْ أَسْ أَرُّوضْ، وْثِينْ ث س وعْمُوذْ، خنِّي رُوحنْ، جِّينْ ث جَارْ ڒْموْثْ ذ ثُوذَارْثْ.

³⁰ Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.

³¹ خنِّي إِهْوَا-د إِجّْ ن ؤُكهَّانْ غَارْ وبْرِيذْ نِّي. نتَّا إِژْرَا إِ-ث، مَاشَا إِكَّا خَاسْ.

³¹ Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.

³² أَمُّو عَاوذْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُلَاوِي إِعْذُو-د خْ ومْشَانْ نِّي، إِژْرَا إِ-ث، مَاشَا إِكَّا خَاسْ.

³² Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.

³³ مَاشَا إِجّْ ن ورْيَازْ أَسَامِيرِي، ثُوغَا-ث ذڭْ ؤُسَافَارْ، يِيوضْ-د غَارسْ، إِژْرَا إِ-ث ؤُشَا إِحِينّْ خَاسْ.

³³ Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.

³⁴ إِقَارّبْ-د غَارسْ، إِشدّْ أَسْ إِيزِّيمنْ نّسْ، إِسيّحْ خَاسنْ بِينُو ذ زّشْثْ. خنِّي إِسّنْيَا إِ-ث خْ زَّايْڒثْ نّسْ، يِيوْيِي إِ-ث غَارْ ونْوَاڒْ، إِثْهلَّا ذَايسْ.

³⁴ E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.

³⁵ ثِيوشَّا نّسْ ڒَامِي إِرُوحْ، إِوْشَا ثْنَاينْ ذِينَارْ إِ بَابْ ن ونْوَاڒْ، إِنَّا أَسْ: ’ثْهِيلَّا ذَايسْ ؤُ مَاڒَا ثْخدْجْصذْ كْثَارْ زِي مَانْ أَيَا، أَذْ شكْ خدْجْصغْ خْمِي د غَاعقْبغْ.‘

³⁵ No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.

³⁶ مَانْ ونْ زِي ثْڒَاثَا نِّي ثتّْوَاڒِيذْ ذ جَّارْ ن ونِّي إِوْضَانْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِشفَّارنْ؟“

³⁶ Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?

³⁷ إِنَّا أَسْ: ”ونِّي خَاسْ إِحِينّنْ!“ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”إِوَا ؤُيُورْ، ؤُڒَا ذ شكْ ثڭّذْ أَمنِّي!“

³⁷ Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.

³⁸ أَمْ ثُوغَا ڭُّورنْ نِيثْنِي، يُوذفْ غَارْ إِجّْ ن ذْشَارْ، ؤُشَا إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ، قَّارنْ أَسْ مَارْثَا، ثَارحّبْ زَّايسْ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ.

³⁸ Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.

³⁹ ثُوغَا غَارْ ثَا إِشْثْ ن ؤُتْشْمَاسْ، قَّارنْ أَسْ مَارْيَامْ، ثنِّي ثُوغَا ثقِّيمْ غَارْ إِضَارنْ ن سِيذِيثْنغْ ؤُشَا ثُوغَا ثسّْحسَّا إِ وَاوَاڒْ نّسْ.

³⁹ Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.

⁴⁰ مَاشَا مَارْثَا ثُوغَا ثشْغڒْ أَطَّاسْ س ثْسخَّارْثْ. نتَّاثْ ثُوسَا-د غَارسْ، ثنَّا أَسْ: ”أَ سِيذِي، مَا وَارْ ذ أَشْ إِشْقِي بلِّي ؤُتْشْمَا ثجَّا أَيِي تّْسخَّارغْ وحّْذِي؟ إِنِي أَسْ حِيمَا أَذْ أَيِي ثْعَاونْ.“

⁴⁰ Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.

⁴¹ مَاشَا يَاسُوع يَارَّا-د، إِنَّا أَسْ: ”مَارْثَا، مَارْثَا، شمْ ثْشغْڒذْ ؤُ ثْقدْجِيقذْ خْ وَاطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ،

⁴¹ Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.

⁴² مَاشَا إِتّْخصَّا إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ وَاهَا! أَقَا مَارْيَامْ ثِيخْضَارْ ثَاسْغَارْثْ ثَاصبْحَانْثْ ثنِّي وَارْ زَّايسْ إِتّْوَاتّكّْسنْ.“

⁴² Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 10 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →