Lucas 10

rifa (RIFA) vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِڒقّمْ يَاسُوع عَاوذْ سبْعِينْ نّغْنِي زڭْ إِمحْضَارنْ نّسْ ؤُشَا إِسّكّْ إِ-ثنْ ثْيُويَا ثْيُويَا قِيبَاتْشْ إِ ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ مَارَّا ثِيندَّامْ ذ جّْوَايهْ مَانِي ثُوغَا نتَّا إِڭَّا أَذْ إِرَاحْ.

¹ E, depois disso, designou o Senhor ainda outros setenta e mandou-os adiante da sua face, de dois em dois, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.

² إِنَّا أَسنْ: ”ثَاميْرَا أَطَّاسْ، مَاشَا إِخدَّامنْ ذْرُوسْ، س ؤُينِّي تَّارمْ إِ بَابْ ن ثْميْرَا، حِيمَا أَذْ إِسّكّْ إِخدَّامنْ غَارْ ثْميْرَا نّسْ.

² E dizia-lhes: Grande

³ رُوحمْ! أَقَا أَذْ كنِّيوْ سّكّغْ أَمْ وُودْجِي جَارْ وُوشَّاننْ.

³ Ide; eis que vos mando como cordeiros ao meio de lobos.

⁴ وَارْ كِيومْ كسِّيمْ ثِيشْيَارِينْ ڒَا ذ تّسْطَايمْ ؤُڒَا ذ سَانْذَالِييَاثْ، وَارْ تّْسدْجَاممْ خْ حذْ ذڭْ وبْرِيذْ.

⁴ E não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.

⁵ مَانْ مَا ثَادَّارْثْ إِ غَا ثَاذْفمْ، إِنِيمْ ذ أَمزْوَارُو: ’ڒهْنَا خْ ثَادَّارْثْ-أَ.‘

⁵ E, em qualquer casa onde entrardes, dizei primeiro: Paz

⁶ مَاڒَا ذِينْ مِّيسْ ن ڒهْنَا، ڒهْنَا نْومْ أَذْ خَاسْ يَارْسَا، مَاڒَا وَارْ إِدْجِي أَمنِّي، ڒهْنَا نْومْ أَذْ غَارْومْ د-إِعْقبْ.

⁶ E, se ali houver algum filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, voltará para vós.

⁷ قِّيممْ ذِي ثَادَّارْثْ نِّي، شّمْ، سْومْ زِي مِينْ غَارْسنْ، مِينْزِي أَخدَّامْ إِسْذَاهدْجْ ڒْمُونثْ نّسْ. س ؤُيَا وَارْ ڭُّورمْ شَا زِي ثَادَّارْثْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّغْنِي.

⁷ E ficai na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem, pois digno é o obreiro de seu salário. Não andeis de casa em casa.

⁸ مَانْ ثَانْذِينْثْ إِ غَا ثَاذْفمْ ؤُشَا أَذْ كنِّيوْ قبْڒنْ، شّمْ ذِينْ مِينْ ذ أَومْ غَا وْشنْ.

⁸ E, em qualquer cidade em que entrardes e vos receberem, comei do que vos puserem diante.

⁹ سْڭنْفَامْ إِمهْڒَاشْ إِ ذِينْ إِدْجَانْ، إِنِيمْ أَسنْ: ”أَقَا ثْقَارّبْ-د غَارْومْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.“

⁹ E curai os enfermos que nela houver e dizei-lhes: É chegado a vós o Reino de Deus.

¹⁰ مَانْ مَا ثَانْذِينْثْ إِ غَا ثَاذْفمْ، وَارْ كنِّيوْ قْبِيڒنْ، فّْغمْ غَارْ زّْنَاقِي نّسْ، إِنِيمْ:

¹⁰ Mas, em qualquer cidade em que entrardes e vos não receberem, saindo por suas ruas, dizei:

¹¹ ”عَاذْ ؤُڒَا ذ ثَاعجَّاجْثْ إِ ذَايْنغْ إِڒصْقنْ خْ إِضَارنْ نّغْ ن ثنْذِينْثْ نْومْ، أَذْ ت نزّرْزْ خَاومْ. مَاشَا سْنمْ أَيَا، أَقَا ثْقَارّبْ-د غَارْومْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي!

¹¹ Até o pó que da vossa cidade se nos pegou sacudimos sobre vós. Sabei, contudo, isto:

¹² أَذْ أَومْ إِنِيغْ بلِّي ذڭْ وَاسّْ نِّي أَذْ يِيڒِي ڒْحَاڒْ ن سَاذُومْ إِهْونْ زِي ثنْذِينْثْ نِّي.“

¹² E digo-vos que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.

¹³ ؤُشْثْ خَامْ، \+add أَ\+add* خُورَازِينْ، ؤُشْثْ خَامْ، \+add أَ\+add* بَايْثْ-صَايْذَا! مْڒِي مْسَارنْثْ ذِي صُورْ ذ صَايْذُونْ ڒعْجَايبْ إِ إِتّْوَاڭّنْ ذَايْكنْثْ، أَذْ ثِيڒِي ثُوبنْثْ زِي زّْمَانْ أَمْ قِّيمنْثْ ذِي ثْخَانْشثْ ن وشْضَانْ ذ يِيغّضْ خْ إِزدْجِيفنْ نْسنْثْ.

¹³ Ai de ti, Corazim, ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se fizessem as maravilhas que em vós foram feitas, já há muito, assentadas em saco de pano grosseiro e cinza, se teriam arrependido.

¹⁴ مَاشَا أَذْ يِيڒِي ڒْحَاڒْ ن صُورْ ذ صَايْذُونْ إِهْونْ زِي ڒْحَاڒْ نْكنْثْ ذِي لْحِيسَابْ.

¹⁴ Portanto, para Tiro e Sidom haverá menos rigor no Dia do Juízo do que para vós.

¹⁵ ؤُ شمْ، أَ كَافَارْنَاحُومْ، ثنِّي ثُوغَا إِتّْوَاسّْڭعّْذنْ غَارْ ؤُجنَّا، أَقَا أَذْ ثتّْوَاسّهْوِيذْ غَارْ ڒَاخَارْثْ!

¹⁵ E tu, Cafarnaum, serás levantada até ao céu? Até ao inferno serás abatida.

¹⁶ وِي زَّايْومْ إِ غَا إِسْڒنْ، أَذْ زَّايِي إِسڒْ، وِي كنِّيوْ غَا يَاڭِينْ، أَذْ أَيِي يَاڭِي، ؤُ وِي ذ أَيِي غَا يَاڭِينْ، أَذْ يَاڭِي ونِّي ذ أَيِي د-إِسّكّنْ.“

¹⁶ Quem vos ouve a vós a mim me ouve; e quem vos rejeita a vós a mim me rejeita; e quem a mim me rejeita rejeita aquele que me enviou.

¹⁷ خنِّيعقْبنْ سبْعِينْ نِّي س ڒفْرَاحثْ أَطَّاسْ، نَّانْ أَسْ: ”أَ سِيذِيثْنغْ، ؤُڒَا ذ شّْوَاطنْ طَّاعنْ أَنغْ س يِيسمْ نّشْ.“

¹⁷ E voltaram os setenta com alegria, dizendo: Senhor, pelo teu nome, até os demônios se nos sujeitam.

¹⁸ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا أَسنْ: ”ژْرِيغْ شِّيطَانْ إِوْضَا-د أَمشْنَاوْ أَسَّامْ زڭْ ؤُجنَّا.

¹⁸ E disse-lhes: Eu via Satanás, como raio, cair do céu.

¹⁹ خْزَارْ، نشّْ أَذْ أَومْ وْشغْ صُّولْطَا حِيمَا أَذْ ثْعفْسمْ خْ إِفِيغْرَانْ ذ إِغَارْضْمِيونْ ؤُڒَا ذ صُّولْطَا خْ مَارَّا جّهْذْ ن ڒعْذُو. ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ وَارْ كنِّيوْ ثْضَارِّي.

¹⁹ Eis que vos dou poder para pisar serpentes, e escorpiões, e toda a força do Inimigo, e nada vos fará dano algum.

²⁰ مَاشَا وَارْ فَارّْحمْ شَا س ؤُيَا، بلِّي أَقَا شّْوَاطنْ أَذْ أَومْ طَّاعنْ، مَاشَا فَارْحمْ بلِّي أَقَا إِسْمَاونْ نْومْ تّْوَازمّمنْ ذڭْ إِجنْوَانْ.“

²⁰ Mas não vos alegreis porque se vos sujeitem os espíritos; alegrai-vos, antes, por estar o vosso nome escrito nos céus.

²¹ ذِي ثْسَاعّثْ نِّي إِفَارْحْ يَاسُوع ذِي أَرُّوحْ إِقدّْسنْ، إِنَّا: ”نشّْ تّْقَاذِيغْ شكْ، أَ بَابَا، بَابْ ن ؤُجنَّا ذ ثمُّورْثْ، مِينْزِي ثسّْنُوفَّارذْ ثِيمسْڒَايِينْ-أَ خْ إِمِيغِيسنْ ؤُ خْ أَيْثْبَابْ ن ڒعْقڒْ ؤُشَا ثسَّارڭْبذْ ثنْثْ إِ إِحنْجِيرنْ. وَاهْ، أَ بَابَا، أَمُّو إِ ثُوغَا إِخْسْ ڒْخَاضَارْ نّشْ!“

²¹ Naquela mesma hora, se alegrou Jesus no Espírito Santo e disse: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque escondeste essas

²² خَاسْ ؤُشَا إِنّقْڒبْ غَارْ إِمحْضَارنْ نّسْ، إِنَّا: ”كُوڒْشِي إِمّوْشْ أَيِي زِي بَابَا ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِسِّينْ مَانْ ونْ ذ مِّيسْ مْغِيرْ بَابَاسْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِسِّينْ مَانْ ونْ ذ بَابَاسْ مْغِيرْ مِّيسْ، ذ ونِّي ؤُمِي إِخْسْ مِّيسْ أَذْ ث إِسَّارْڭبْ.“

²² Tudo por meu Pai me foi entregue; e ninguém conhece quem é o Filho, senão o Pai, nem quem é o Pai, senão o Filho e aquele a quem o Filho o quiser revelar.

²³ خنِّي إِنّقْڒبْ-د غَارْ إِمحْضَارنْ وحّذْسنْ، إِنَّا: ”سّعْذْ ن ثِيطَّاوِينْ إِ إِتّْوَاڒَانْ مِينْ ثتّْوَاڒَامْ كنِّيوْ.

²³ E, voltando-se para os discípulos, disse- lhes em particular: Bem-aventurados os olhos que veem o que vós vedes,

²⁴ مِينْزِي نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَقَا أَطَّاسْ ن إِنَابِييّنْ ذ إِجدْجِيذنْ ثُوغَا خْسنْ أَذْ ژَترنْ مِينْ ثتّْوَاڒَامْ كنِّيوْ، مَاشَا وَارْ ت تّْوِيڒِينْ، ؤُڒَا أَذْ سْڒنْ مِينْ ثتّسْڒَامْ، مَاشَا وَارْ ت سْڒِينْ.“

²⁴ pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes e não o viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.

²⁵ خْزَارْ، إِجّْ ن ؤُمْسڒْمَاذْ ن إِذْلِيسنْ إِكَّارْ حِيمَا أَذْ ث إِجَارّبْ، إِنَّا: ”أَ أَمْسغَّارْ، مِينْ غَا ڭّغْ حِيمَا أَذْ وَارْثغْ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ؟“

²⁵ E eis que se levantou um certo doutor da lei, tentando-o e dizendo: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?

²⁶ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”مَامّشْ ث يُورِينْ ذِي شَّارِيعَا؟ مَامّشْ ثقَّارذْ؟“

²⁶ E ele lhe disse: Que está escrito na lei? Como lês?

²⁷ يَارَّا-د، إِنَّا أَسْ: ”أَذْ ثخْسذْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ س مَارَّا وُوڒْ نّشْ، س مَارَّا ڒعْمَارْ نّشْ، س مَارَّا جّهْذْ نّشْ، س مَارَّا ڒعْقڒْ نّشْ، ؤُشَا أَذْ ثخْسذْ جَّارْ نّشْ أَمشْنَاوْ إِخفْ نّشْ.“

²⁷ E, respondendo ele, disse: Amarás ao Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todas as tuas forças, e de todo o teu entendimento e ao teu próximo como a ti mesmo.

²⁸ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”أَقَا ثَارِّيذْ نِيشَانْ. أڭّْ مَانْ أَيَا ؤُشَا أَذْ ثدَّارذْ.“

²⁸ E disse-lhe: Respondeste bem; faze isso e viverás.

²⁹ مَاشَا نتَّا إِخْسْ أَذْ إِسّڭّذْ إِخفْ نّسْ، إِنَّا أَسْ: ”مَانْ ونْ إِدْجَانْ ذ جَّارْ إِنُو؟“

²⁹ Ele, porém, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?

³⁰ يَارَّا-د خَاسْ يَاسُوع، إِنَّا أَسْ: ”إِجّْ ن ورْيَازْ إِهْوَا-د زِي ؤُرْشَالِيمْ غَارْ أَرِيحَا ؤُشَا إِوْضَا ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِشفَّارنْ، كّْسنْ أَسْ أَرُّوضْ، وْثِينْ ث س وعْمُوذْ، خنِّي رُوحنْ، جِّينْ ث جَارْ ڒْموْثْ ذ ثُوذَارْثْ.

³⁰ E, respondendo Jesus, disse: Descia um homem de Jerusalém para Jericó, e caiu nas mãos dos salteadores, os quais o despojaram e, espancando-o, se retiraram, deixando-

³¹ خنِّي إِهْوَا-د إِجّْ ن ؤُكهَّانْ غَارْ وبْرِيذْ نِّي. نتَّا إِژْرَا إِ-ث، مَاشَا إِكَّا خَاسْ.

³¹ E, ocasionalmente, descia pelo mesmo caminho certo sacerdote; e, vendo-o, passou de largo.

³² أَمُّو عَاوذْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُلَاوِي إِعْذُو-د خْ ومْشَانْ نِّي، إِژْرَا إِ-ث، مَاشَا إِكَّا خَاسْ.

³² E, de igual modo, também um levita, chegando àquele lugar e vendo-

³³ مَاشَا إِجّْ ن ورْيَازْ أَسَامِيرِي، ثُوغَا-ث ذڭْ ؤُسَافَارْ، يِيوضْ-د غَارسْ، إِژْرَا إِ-ث ؤُشَا إِحِينّْ خَاسْ.

³³ Mas um samaritano que ia de viagem chegou ao pé dele e, vendo-o, moveu-se de íntima compaixão.

³⁴ إِقَارّبْ-د غَارسْ، إِشدّْ أَسْ إِيزِّيمنْ نّسْ، إِسيّحْ خَاسنْ بِينُو ذ زّشْثْ. خنِّي إِسّنْيَا إِ-ث خْ زَّايْڒثْ نّسْ، يِيوْيِي إِ-ث غَارْ ونْوَاڒْ، إِثْهلَّا ذَايسْ.

³⁴ E, aproximando-se, atou-lhe as feridas, aplicando-lhes azeite e vinho; e, pondo-o sobre a sua cavalgadura, levou-o para uma estalagem e cuidou dele;

³⁵ ثِيوشَّا نّسْ ڒَامِي إِرُوحْ، إِوْشَا ثْنَاينْ ذِينَارْ إِ بَابْ ن ونْوَاڒْ، إِنَّا أَسْ: ’ثْهِيلَّا ذَايسْ ؤُ مَاڒَا ثْخدْجْصذْ كْثَارْ زِي مَانْ أَيَا، أَذْ شكْ خدْجْصغْ خْمِي د غَاعقْبغْ.‘

³⁵ E, partindo ao outro dia, tirou dois dinheiros, e deu-

³⁶ مَانْ ونْ زِي ثْڒَاثَا نِّي ثتّْوَاڒِيذْ ذ جَّارْ ن ونِّي إِوْضَانْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِشفَّارنْ؟“

³⁶ Qual, pois, destes três te parece que foi o próximo daquele que caiu nas mãos dos salteadores?

³⁷ إِنَّا أَسْ: ”ونِّي خَاسْ إِحِينّنْ!“ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”إِوَا ؤُيُورْ، ؤُڒَا ذ شكْ ثڭّذْ أَمنِّي!“

³⁷ E ele disse: O que usou de misericórdia para com ele. Disse, pois, Jesus: Vai e faze da mesma maneira.

³⁸ أَمْ ثُوغَا ڭُّورنْ نِيثْنِي، يُوذفْ غَارْ إِجّْ ن ذْشَارْ، ؤُشَا إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ، قَّارنْ أَسْ مَارْثَا، ثَارحّبْ زَّايسْ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ.

³⁸ E aconteceu que, indo eles de caminho, entrou numa aldeia; e certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.

³⁹ ثُوغَا غَارْ ثَا إِشْثْ ن ؤُتْشْمَاسْ، قَّارنْ أَسْ مَارْيَامْ، ثنِّي ثُوغَا ثقِّيمْ غَارْ إِضَارنْ ن سِيذِيثْنغْ ؤُشَا ثُوغَا ثسّْحسَّا إِ وَاوَاڒْ نّسْ.

³⁹ E tinha esta uma irmã, chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.

⁴⁰ مَاشَا مَارْثَا ثُوغَا ثشْغڒْ أَطَّاسْ س ثْسخَّارْثْ. نتَّاثْ ثُوسَا-د غَارسْ، ثنَّا أَسْ: ”أَ سِيذِي، مَا وَارْ ذ أَشْ إِشْقِي بلِّي ؤُتْشْمَا ثجَّا أَيِي تّْسخَّارغْ وحّْذِي؟ إِنِي أَسْ حِيمَا أَذْ أَيِي ثْعَاونْ.“

⁴⁰ Marta, porém, andava distraída em muitos serviços e, aproximando-se, disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe servir só? Dize-lhe, pois, que me ajude.

⁴¹ مَاشَا يَاسُوع يَارَّا-د، إِنَّا أَسْ: ”مَارْثَا، مَارْثَا، شمْ ثْشغْڒذْ ؤُ ثْقدْجِيقذْ خْ وَاطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ،

⁴¹ E, respondendo Jesus, disse-lhe: Marta, Marta, estás ansiosa e afadigada com muitas

⁴² مَاشَا إِتّْخصَّا إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ وَاهَا! أَقَا مَارْيَامْ ثِيخْضَارْ ثَاسْغَارْثْ ثَاصبْحَانْثْ ثنِّي وَارْ زَّايسْ إِتّْوَاتّكّْسنْ.“

⁴² mas uma só é necessária; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 10 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →