Juízes 7

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ يَارُوبَّاعْلْ، وَا ذ جِيذْعُونْ، إِكَّارْ زِيشْ ؤُڒَا ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِ غَارسْ إِدْجَانْ ؤُشَا وْثِينْ نِيثْنِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ نْسنْ غَارْ ثَاڒَا ن حَارُوذْ. ڒْمَارْڭحْ ن مِيذْيَانْ ثُوغَا إِدْجَانْ زَّاثسْ غَارْ شَّامَالْ، زِي ثوْرِيرْثْ ن مُورَا ذِي ڒوْضَا ن ثغْزُورْثْ.

¹ Jerubaal, isto é, Gideão, e todos os homens que estavam com ele se levantaram de madrugada e foram acampar perto da fonte de Harode. O acampamento dos midianitas ficava no vale, no lado norte, perto do monte Moré.

² سِيذِي إِنَّا إِ جِيذْعُونْ: ”ڒْْڭنْسْ إِ غَاركْ إِدْجَانْ أَقَا-ث ذڭْ وَاطَّاسْ. أَمُّو وَارْ زمَّارغْ أَذْ أَسنْ ڭّغْ مِيذْيَانْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْسنْ، نِيغْ إِزمَّارْ إِسْرَائِيل أَذْ خَافِي إِفيّشْ أَذْ يِينِي: ’أَفُوسْ إِنُو إِسّنْجمْ أَيِي.‘

² O Senhor Deus disse a Gideão: — Você tem gente demais, e por isso não posso deixar que vocês derrotem os midianitas. Se eu deixasse, vocês poderiam pensar que venceram sem a minha ajuda.

³ س ؤُيَا، ڒَاغَا ذڭْ إِمزُّوغنْ ن ڒْڭنْسْ، إِنِي: ’ونِّي إِتّڭّْوذنْ ذ ونِّي إِتَّارْجِيجنْ أَذْ إِعْقبْ ؤُشَا أَذْ إِفّغْ ذغْيَا زڭْ إِذُورَارْ ن جِيلْعَاذْ!‘ “ خنِّيعقْبنْ ثْنَاينْ ؤُ-عِيشْرِينْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ زِي ڒْڭنْسْ ؤُشَا قِّيمنْ غَارسْعشْرَا-أَڒَافْ.

³ Anuncie ao povo o seguinte: “Quem estiver com medo, que saia do monte Gilboa e volte para casa.” Gideão anunciou, e vinte e dois mil homens voltaram. Mas dez mil ficaram.

⁴ مَاشَا سِيذِي إِنَّا إِ جِيذْعُونْ: ”ڒْْڭنْسْ أَقَا-ث عَاذْ ذڭْ وَاطَّاسْ. سهْوَا ثنْ غَارْ وَامَانْ، ذِينِّي أَذْ ثنْ دّْزغْ إِ شكْ. أَذْ إِمْسَارْ خْ ونِّي إِ ذ أَشْ غَا إِنِيغْ: ’وَا أَذْ كِيكْ إِرَاحْ!‘، وِينْ أَذْ كِيكْ إِرَاحْ، مَاشَا كُوڒْ إِجّْ إِ خْ ذ أَشْ غَا إِنِيغْ: ’وَانِيثَا وَارْ كِيكْ إِتّْرِيحْ!‘، وِينْ وَارْ كِيكْ إِتّْرِيحْ.“

⁴ E o Senhor disse a Gideão: — Ainda é gente demais. Leve todos até as águas, e ali eu separarei os que irão com você. Se eu disser que um homem deve ir com você, ele irá. Se disser que outro não deve ir, ele não irá.

⁵ إِسّهْوَا ڒْڭنْسْ غَارْ وَامَانْ. خنِّي إِنَّا أَسْ سِيذِي: ”كُوڒْ إِجّْ ونِّي إِ غَا إِڒسْحنْ أَمَانْ س يِيڒسْ نّسْ، أَمْ مَامّشْ إِ ثنْ إِڒسّحْ وقْزِينْ، أَذْ ث ثڭّذْ غَارْ إِجّْ ن طَّارْفْ. أَمُّو ؤُڒَا ذ مَارَّا إِنِّي إِ غَا يَاضَارنْ خْ إِفَادّنْ مَاحنْذْ أَذْ سْونْ.“

⁵ Aí Gideão fez com que os homens descessem até as águas. E o Senhor Deus lhe disse: — Todos os homens que lamberem a água com a língua, como fazem os cachorros, devem ser separados dos que se ajoelharem para beber.

⁶ ڒْقدّْ ن يِينِّي إِوْينْ أَمَانْ س ؤُفُوسْ نْسنْ غَارْ ؤُقمُّومْ نْسنْ مَاحنْذْ أَذْ ڒسْحنْ أَمَانْ س يِيڒسْ نْسنْ، ثُوغَا أَثنْ ذِي ثڒْثْ-مْيَا ن يرْيَازنْ، مَاشَا مَارَّا إِنّغْنِي ؤُضَارنْ خْ إِفَادّنْ حِيمَا أَذْ سْونْ أَمَانْ.

⁶ Trezentos homens juntaram água nas mãos e lamberam. Todos os outros se ajoelharam para beber.

⁷ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا سِيذِي إِ جِيذْعُونْ: ”س ؤُفُوسْ ن ثڒْثْ-مْيَا ن يرْيَازنْ-أَ، إِنِّي إِڒسْحنْ أَمَانْ س يِيڒسْ نْسنْ، أَذْ كنِّيوْ سّْنجْمغْ ؤُ نشّْ أَذْ ڭّغْ مِيذْيَانْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ. مَارَّا ڒْڭنْسْ نّغْنِي إِ إِقِّيمنْ أَذْ ؤُيُورنْ، كُوڒْ إِجّْ غَارْ ومْشَانْ نّسْ.

⁷ Aí o Senhor disse a Gideão: — Com estes trezentos homens que lamberam a água, eu libertarei vocês e lhes darei a vitória sobre os midianitas. Diga aos outros que voltem para casa.

⁸ نِيثْنِي كْسِينْ ڒعْوتْشْ نْ ڒْڭنْسْ ذ وَاشَّاونْ نْسنْ ن إِشَارِّي ذڭْ ؤُفُوسْ، ؤُمِي نتَّا إِسّكّْ مَارَّا إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل، كُوڒْ إِجّْ غَارْ ؤُقِيضُونْ نّسْ. مَاشَا ثڒْثْ-مْيَا ن يرْيَازنْ نِّي إِجَّا إِ-ثنْ غَارسْ. ثُوغَا ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن مِيذْيَانْ سْوَادَّايْ نّسْ ذِي ڒوْضَا ن ثغْزُورْثْ.

⁸ Então Gideão mandou todos os outros israelitas para casa, menos aqueles trezentos. Mas estes ficaram com toda a comida e todas as cornetas. O acampamento dos midianitas estava abaixo deles, no vale.

⁹ ذِي دْجِيڒثْ نِّي ثمْسَارْ، أَقَا سِيذِي إِنَّا أَسْ: ”كَّارْ بدّْ، هْوَا غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ، مَاغَارْ نشّْ ڭِّيغْ أَشْ ثنْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ.

⁹ Naquela noite o Senhor Deus disse a Gideão: — Levante-se e ataque o acampamento dos midianitas. Eu já dei a vitória a você.

¹⁰ مَاڒَا شكْ أَقَا ثڭّْوْذذْ عَاذْ مَاحنْذْ أَذْ د-ثهْوِيذْ، هْوَا-د خنِّي غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ أَكْ-ذ فُورَا، أَمْسخَّارْ نّشْ.

¹⁰ Mas, se você estiver com medo de atacar, desça até o acampamento deles. Leve junto Purá, o seu ajudante.

¹¹ أَذْ ثسْڒذْ مِينْ خفْ سَّاوَاڒنْ، ؤُشَا خنِّي أَذْ أَشْ إِمّوْشْ جّهْذْ ذڭْ إِفَاسّنْ نّشْ أَڒَامِي غَا ثْزمْعذْ أَذْ ثهْوِيذْ غَارْ ڒْمَارْڭحْ نْ ڒْعسْكَارْ.“ خنِّي إِهْوَا نتَّا أَكْ-ذ فُورَا، أَمْسخَّارْ نّسْ، أَڒَامِي إِوْضنْ أَڒْ زَّاثْ إِ ثرْبِيعِينْ إِسّْوجْذنْ إِ ؤُمنْغِي غَارْ طَّارْفْ ن ڒْمَارْڭحْ.

¹¹ Você vai ouvir o que eles estão dizendo e então terá coragem para atacar o acampamento. Gideão e Purá desceram até bem perto do acampamento inimigo.

¹² ؤُشَا مِيذْيَانْ ذ عَامَالِيقْ ذ مَارَّا أَيْثْ ن شَّارْقْ ثُوغَا سُّونْ ذِي ڒوْضَا ن ثغْزُورْثْ أَمْ يِيجّْ ن ويْڒَافْ ن ثْمُورْغِي ؤُ إِڒغْمَانْ نْسنْ وَارْ زمَّارنْ أَذْ تّْوَاحسْبنْ، ثُوغَا أَثنْ ذڭْ وَاطَّاسْ أَمْ يِيجْذِي غَارْ ثْمَا ن ڒبْحَارْ.

¹² Os midianitas, os amalequitas e os povos do deserto estavam espalhados no vale, como uma nuvem de gafanhotos. Eles e os seus camelos eram tantos como os grãos de areia da praia do mar.

¹³ ؤُمِي يِيوضْ جِيذْعُونْ ذِينْ، خْزَارْ، إِجّْ ن ورْيَازْ، ثُوغَا إِتّْحَاجَا إِ ؤُمدُّوكّڒْ نّسْ إِشْثْ ن ثَارْجِيثْ، إِنَّا: ”خْزَارْ، نشّْ غَارِي إِشْثْ ن ثَارْجِيثْ ؤُشَا ژْرِيغْ مَامّشْ إِجّْ ن وغْرُومْ ن إِمنْذِي إِ إِوْضَانْ غَارْ سْوَادَّايْ إِقْنُونِّي-د غَارْ ذَاخڒْ ن ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن مِيذْيَانْ ؤُشَا يِيوضْ أَڒْ أَقِيضُونْ ؤُشَا إِڒْقفْ إِ-ث أَڒَامِي إِوْضَا ؤُ إِذْوڒْ خْ ؤُزدْجِيفْ. أَقَا أَمُّو إِ إِوْضَا ؤُقِيضُونْ.“

¹³ Quando Gideão chegou, ouviu um homem contando o seu sonho a um amigo. Ele dizia: — Eu sonhei que um pão de

¹⁴ يَارَّا-د خَاسْ ؤُمدُّوكّڒْ نّسْ، إِنَّا: ”أَيَا وَارْ إِخْسْ أَذْ يِينِي مْغِيرْ سِّيفْ ن جِيذْعُونْ، مِّيسْ ن يُووَاشْ، أَرْيَازْ زِي إِسْرَائِيل. أَربِّي إِوْشَا مِيذْيَانْ ذ مَارَّا ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ.“

¹⁴ O amigo respondeu: — É a espada de Gideão, o israelita, o filho de Joás! Isso quer dizer que Deus entregou a ele o nosso povo e todo o nosso exército!

¹⁵ ؤُمِي إِسْڒَا جِيذْعُونْ ثَارْجِيثْ-أَ ذ مِينْ ثخْسْ أَذْ ثِينِي، يُوضَارْ ؤُشَا خنِّي إِعْقبْ غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا: ”كَّارمْ، سِيذِي إِڭَّا ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن مِيذْيَانْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْومْ.“

¹⁵ Quando Gideão ouviu esse sonho e entendeu o que ele queria dizer, ajoelhou-se e adorou a Deus. Então voltou para o acampamento israelita e disse: — Levantem-se! O

¹⁶ جِيذْعُونْ إِبْضَا ثڒْثْ-مْيَا ن يرْيَازنْ خْ ثْڒَاثَا ن إِبَاطَايُوننْ ؤُشَا إِوْشَا كُوڒْ إِجّْ زَّايْسنْ إِجّْ ن ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ ذ إِجّْ ن وقْضُوحْ إِخْوَانْ ذ إِجّْ ن ؤُصفْضَاوْ ذڭْ وقْضُوحْ.

¹⁶ Gideão separou os trezentos em três grupos e deu a cada homem uma corneta de chifre de carneiro e um jarro com uma tocha dentro.

¹⁷ نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”خْزَارمْ-د غَارِي ؤُشَا ڭّمْ أَمنِّي. خْزَارْ، مَاڒَا إِوْضغْ غَارْ طَّارْفْ ن ڒْمَارْڭحْ، خنِّي أَذْ ثڭّمْ ؤُڒَا ذ كنِّيوْ أَمْ مَامّشْ إِ غَا ڭّغْ نشّْ.

¹⁷ E disse: — Olhem para mim! E, quando eu chegar perto do acampamento inimigo, façam o que eu fizer.

¹⁸ خْمِي غَا سُوضغْ نشّْ ذڭْ ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي ؤُڒَا ذ مَارَّا إِنِّي غَارِي إِدْجَانْ، خنِّي أَذْ ثْسُوضمْ ؤُڒَا ذ كنِّيوْ ذڭْ وَاشَّاونْ ن إِشَارِّي غَارْ مَارَّا إِغزْذِيسنْ ن ڒْمَارْڭحْ، أَذْ ثِينِيمْ: ’إِ سِيذِي ؤُ إِ جِيذْعُونْ!‘ “

¹⁸ Quando eu e o meu grupo tocarmos as cornetas, então vocês, que estarão cercando o acampamento, toquem as cornetas e gritem: “Pelo Senhor e por Gideão!”

¹⁹ ؤُشَا جِيذْعُونْ ذ مْيَا ن يرْيَازنْ نِّي ثُوغَا غَارسْ، إِوْضنْ-د غَارْ طَّارْفْ ن ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ غَارْ ؤُمزْوَارُو ن ثْعسَّاسْثْ ن وزْينْ ن دْجِيڒثْ، ؤُمِي ثنْ ثُوغَا عَاذْ ڭُّورْ أَذْ سّْبدّنْ إِعسَّاسنْ، ؤُشَا سُوضنْ ذڭْ وَاشَّاونْ ن إِشَارِّي، ؤُشَا نِيثْنِي وْثِينْ، أَرْژِينْ إِقْضُوحنْ نِّي غَارْسنْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْسنْ.

¹⁹ Um pouco antes da meia-noite, na hora de ser trocada a guarda, Gideão e os seus cem homens chegaram bem perto do acampamento. Então tocaram as cornetas e quebraram os jarros que levavam.

²⁰ ثْڒَاثَا ن إِبَاطَايُوننْ سُوضنْ ذڭْ وَاشَّاونْ ن إِشَارِّي ؤُشَا أَرْژِينْ إِقْضُوحنْ ؤُ س ؤُفُوسْ أَژڒْمَاضْ طّْفنْ إِصفْضَاونْ ؤُ س ؤُفُوسْ أَفُوسِي أَشَّاونْ ن إِشَارِّي حِيمَا أَذْ ذَايْسنْ سُوضنْ ؤُشَا سْغُوينْ: ”سِّيفْ ن سِيذِي ذ جِيذْعُونْ!“

²⁰ Os três grupos tocaram as cornetas e quebraram os jarros. Eles seguravam a tocha na mão esquerda e a corneta na direita e gritavam: “Uma espada pelo Senhor e por Gideão!”

²¹ قِّيمنْ بدّنْ غَارْ مَارَّا إِغزْذِيسنْ ن ڒْمَارْڭحْ كُوڒْ إِجّْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ. خنِّي بْذَانْ أَذْ أَژّْڒنْ مَارَّا إِنِّي إِدْجَانْ ذِي ڒْمَارْڭحْ، سْغُوينْ ؤُشَا أَروْڒنْ.

²¹ E cada um ficou parado no seu lugar em volta do acampamento. Então todo o exército inimigo fugiu, gritando.

²² ؤُمِي سُوضنْ ثڒْثْ-مْيَا ن يرْيَازنْ ذڭْ وَاشَّاونْ ن إِشَارِّي، إِسّكَّارْ سِيذِي سِّيفْ ن إِجّنْ ضِيدّْ إِ ونّغْنِي ذِي مَارَّا ڒْمَارْڭحْ ؤُشَا يَارْوڒْ ڒْعسْكَارْ أَڒْ بَايْثْ-شِيطَّا، جِّيهثْ ن زَارَارَا أَڒْ ثْمَا ن يغْزَارْ إِ إِدْجَانْ غَارْ أَبِيلْ-مَاحُولَا غَارْ طَابَّاثْ.

²² Enquanto os trezentos homens tocavam as cornetas, o Senhor Deus fez com que os homens do acampamento atacassem uns aos outros com as suas espadas. Eles fugiram na direção de Zererá e foram a Bete-Sita e até a divisa de Abel-Meolá, perto de Tabate.

²³ خنِّي ڒَاغَانْ-د خْ يرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل، زِي نَافْثَالِي ؤُ زِي أَشِيرْ ؤُ زِي مَارَّا مَانَاسَّا ؤُشَا ضْفَارنْ نِيثْنِي أَيْثْ ن مِيذْيَانْ.

²³ Então os homens das tribos de Naftali, de Aser e das duas metades da tribo de Manassés foram chamados e perseguiram os midianitas.

²⁴ عَاوذْ إِسّكّْ جِيذْعُونْ إِرقَّاسنْ غَارْ مَارَّا إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ، إِنَّا: ”هْوَامْ، ؤُيُورمْ غَارْ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ أَيْثْ ن مِيذْيَانْ ؤُ ثكّْسمْ أَسْ إِغزْرَانْ أَڒْ بَايْثْ-بَارَا ؤُڒَا ذ لْ-ؤُرْذُونْ.“ تّْوَاڒَاغَانْ مَارَّا إِرْيَازنْ ن إِفْرَايِيمْ ؤُشَا نِيثْنِي طّْفنْ إِغزْرَانْ أَڒْ بَايْثْ-بَارَا ذ لْ-ؤُرْذُونْ.

²⁴ Gideão enviou mensageiros para dizerem a todos os que moravam na região montanhosa de Efraim: — Desçam e lutem contra os midianitas. Defendam o rio Jordão e os seus riachos até Bete-Bara e não deixem os midianitas atravessarem. Então os homens de Efraim foram e defenderam o rio Jordão e os seus riachos até Bete-Bara.

²⁵ نِيثْنِي حبّْسنْ ثْنَاينْ ن ڒْحُوكَّامْ ن مِيذْيَانْ، غُورَابْ ذ ذِيئَابْ، ؤُشَا نْغِينْ غُورَابْ خْ ثصْضَارْثْ ن غُورَابْ ؤُ ذِيئَابْ نْغِينْ ث خْ ثْسِيرْثْ ن ؤُضِيڒْ ن ذِيئَابْ ؤُشَا نِيثْنِيعرْفنْ خْ إِمِيذْيَانِييّنْ. إِزدْجِيفنْ ن غُورَابْ ذ ذِيئَابْ إِوْينْ ثنْ غَارْ جِيذْعُونْ خْ ؤُجمَّاضْ ن لْ-ؤُرْذُونْ.

²⁵ Eles prenderam Orebe e Zeebe, os dois chefes midianitas. Mataram Orebe na pedra de Orebe e mataram Zeebe no seu tanque de pisar uvas. Continuaram a perseguir os midianitas e levaram a cabeça de Orebe e a de Zeebe para Gideão, que estava a leste do rio Jordão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Juízes 7 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →