Juízes 7

rifa (RIFA) vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ يَارُوبَّاعْلْ، وَا ذ جِيذْعُونْ، إِكَّارْ زِيشْ ؤُڒَا ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِ غَارسْ إِدْجَانْ ؤُشَا وْثِينْ نِيثْنِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ نْسنْ غَارْ ثَاڒَا ن حَارُوذْ. ڒْمَارْڭحْ ن مِيذْيَانْ ثُوغَا إِدْجَانْ زَّاثسْ غَارْ شَّامَالْ، زِي ثوْرِيرْثْ ن مُورَا ذِي ڒوْضَا ن ثغْزُورْثْ.

¹ Então, Jerubaal (que é Gideão) se levantou de madrugada, e todo o povo que com ele havia, e se acamparam junto à fonte de Harode; de maneira que tinha o arraial dos midianitas para o norte, pelo outeiro de Moré, no vale.

² سِيذِي إِنَّا إِ جِيذْعُونْ: ”ڒْْڭنْسْ إِ غَاركْ إِدْجَانْ أَقَا-ث ذڭْ وَاطَّاسْ. أَمُّو وَارْ زمَّارغْ أَذْ أَسنْ ڭّغْ مِيذْيَانْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْسنْ، نِيغْ إِزمَّارْ إِسْرَائِيل أَذْ خَافِي إِفيّشْ أَذْ يِينِي: ’أَفُوسْ إِنُو إِسّنْجمْ أَيِي.‘

² E disse o Senhor a Gideão: Muito é o povo que está contigo, para eu dar os midianitas em sua mão; a fim de que Israel se não glorie contra mim, dizendo: A minha mão me livrou.

³ س ؤُيَا، ڒَاغَا ذڭْ إِمزُّوغنْ ن ڒْڭنْسْ، إِنِي: ’ونِّي إِتّڭّْوذنْ ذ ونِّي إِتَّارْجِيجنْ أَذْ إِعْقبْ ؤُشَا أَذْ إِفّغْ ذغْيَا زڭْ إِذُورَارْ ن جِيلْعَاذْ!‘ “ خنِّيعقْبنْ ثْنَاينْ ؤُ-عِيشْرِينْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ زِي ڒْڭنْسْ ؤُشَا قِّيمنْ غَارسْعشْرَا-أَڒَافْ.

³ Agora, pois, apregoa aos ouvidos do povo, dizendo: Quem for covarde e medroso, que volte e vá-se apressadamente das montanhas de Gileade. Então, voltaram do povo vinte e dois mil, e dez mil ficaram.

⁴ مَاشَا سِيذِي إِنَّا إِ جِيذْعُونْ: ”ڒْْڭنْسْ أَقَا-ث عَاذْ ذڭْ وَاطَّاسْ. سهْوَا ثنْ غَارْ وَامَانْ، ذِينِّي أَذْ ثنْ دّْزغْ إِ شكْ. أَذْ إِمْسَارْ خْ ونِّي إِ ذ أَشْ غَا إِنِيغْ: ’وَا أَذْ كِيكْ إِرَاحْ!‘، وِينْ أَذْ كِيكْ إِرَاحْ، مَاشَا كُوڒْ إِجّْ إِ خْ ذ أَشْ غَا إِنِيغْ: ’وَانِيثَا وَارْ كِيكْ إِتّْرِيحْ!‘، وِينْ وَارْ كِيكْ إِتّْرِيحْ.“

⁴ E disse o Senhor a Gideão: Ainda muito povo há; faze-os descer às águas, e ali tos provarei; e será que aquele de que eu te disser: Este irá contigo, esse contigo irá; porém todo aquele de que eu te disser: Este não irá contigo, esse não irá.

⁵ إِسّهْوَا ڒْڭنْسْ غَارْ وَامَانْ. خنِّي إِنَّا أَسْ سِيذِي: ”كُوڒْ إِجّْ ونِّي إِ غَا إِڒسْحنْ أَمَانْ س يِيڒسْ نّسْ، أَمْ مَامّشْ إِ ثنْ إِڒسّحْ وقْزِينْ، أَذْ ث ثڭّذْ غَارْ إِجّْ ن طَّارْفْ. أَمُّو ؤُڒَا ذ مَارَّا إِنِّي إِ غَا يَاضَارنْ خْ إِفَادّنْ مَاحنْذْ أَذْ سْونْ.“

⁵ E fez descer o povo às águas. Então, o Senhor disse a Gideão: Qualquer que lamber as águas com a sua língua, como as lambe o cão, esse porás à parte; como também a todo aquele que se abaixar de joelhos a beber.

⁶ ڒْقدّْ ن يِينِّي إِوْينْ أَمَانْ س ؤُفُوسْ نْسنْ غَارْ ؤُقمُّومْ نْسنْ مَاحنْذْ أَذْ ڒسْحنْ أَمَانْ س يِيڒسْ نْسنْ، ثُوغَا أَثنْ ذِي ثڒْثْ-مْيَا ن يرْيَازنْ، مَاشَا مَارَّا إِنّغْنِي ؤُضَارنْ خْ إِفَادّنْ حِيمَا أَذْ سْونْ أَمَانْ.

⁶ E foi o número dos que lamberam, levando a mão à boca, trezentos homens; e todo o resto do povo se abaixou de joelhos a beber as águas.

⁷ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا سِيذِي إِ جِيذْعُونْ: ”س ؤُفُوسْ ن ثڒْثْ-مْيَا ن يرْيَازنْ-أَ، إِنِّي إِڒسْحنْ أَمَانْ س يِيڒسْ نْسنْ، أَذْ كنِّيوْ سّْنجْمغْ ؤُ نشّْ أَذْ ڭّغْ مِيذْيَانْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ. مَارَّا ڒْڭنْسْ نّغْنِي إِ إِقِّيمنْ أَذْ ؤُيُورنْ، كُوڒْ إِجّْ غَارْ ومْشَانْ نّسْ.

⁷ E disse o Senhor a Gideão: Com estes trezentos homens que lamberam as águas vos livrarei e darei os midianitas na tua mão; pelo que toda a outra gente se vá cada um ao seu lugar.

⁸ نِيثْنِي كْسِينْ ڒعْوتْشْ نْ ڒْڭنْسْ ذ وَاشَّاونْ نْسنْ ن إِشَارِّي ذڭْ ؤُفُوسْ، ؤُمِي نتَّا إِسّكّْ مَارَّا إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل، كُوڒْ إِجّْ غَارْ ؤُقِيضُونْ نّسْ. مَاشَا ثڒْثْ-مْيَا ن يرْيَازنْ نِّي إِجَّا إِ-ثنْ غَارسْ. ثُوغَا ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن مِيذْيَانْ سْوَادَّايْ نّسْ ذِي ڒوْضَا ن ثغْزُورْثْ.

⁸ E o povo tomou na sua mão a provisão e as suas buzinas, e ele enviou todos os outros homens de Israel cada um à sua tenda, porém os trezentos homens reteve; e estava o arraial dos midianitas abaixo no vale.

⁹ ذِي دْجِيڒثْ نِّي ثمْسَارْ، أَقَا سِيذِي إِنَّا أَسْ: ”كَّارْ بدّْ، هْوَا غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ، مَاغَارْ نشّْ ڭِّيغْ أَشْ ثنْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ.

⁹ E sucedeu que, naquela mesma noite, o Senhor lhe disse: Levanta-te e desce ao arraial, porque o tenho dado na tua mão.

¹⁰ مَاڒَا شكْ أَقَا ثڭّْوْذذْ عَاذْ مَاحنْذْ أَذْ د-ثهْوِيذْ، هْوَا-د خنِّي غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ أَكْ-ذ فُورَا، أَمْسخَّارْ نّشْ.

¹⁰ E, se ainda temes descer, desce tu e teu moço Pura ao arraial;

¹¹ أَذْ ثسْڒذْ مِينْ خفْ سَّاوَاڒنْ، ؤُشَا خنِّي أَذْ أَشْ إِمّوْشْ جّهْذْ ذڭْ إِفَاسّنْ نّشْ أَڒَامِي غَا ثْزمْعذْ أَذْ ثهْوِيذْ غَارْ ڒْمَارْڭحْ نْ ڒْعسْكَارْ.“ خنِّي إِهْوَا نتَّا أَكْ-ذ فُورَا، أَمْسخَّارْ نّسْ، أَڒَامِي إِوْضنْ أَڒْ زَّاثْ إِ ثرْبِيعِينْ إِسّْوجْذنْ إِ ؤُمنْغِي غَارْ طَّارْفْ ن ڒْمَارْڭحْ.

¹¹ e ouvirás o que dizem, e, então, se esforçarão as tuas mãos, e descerás ao arraial. Então, desceu ele com o seu moço Pura até ao extremo das sentinelas que estavam no arraial.

¹² ؤُشَا مِيذْيَانْ ذ عَامَالِيقْ ذ مَارَّا أَيْثْ ن شَّارْقْ ثُوغَا سُّونْ ذِي ڒوْضَا ن ثغْزُورْثْ أَمْ يِيجّْ ن ويْڒَافْ ن ثْمُورْغِي ؤُ إِڒغْمَانْ نْسنْ وَارْ زمَّارنْ أَذْ تّْوَاحسْبنْ، ثُوغَا أَثنْ ذڭْ وَاطَّاسْ أَمْ يِيجْذِي غَارْ ثْمَا ن ڒبْحَارْ.

¹² E os midianitas, e amalequitas, e todos os filhos do Oriente jaziam no vale como gafanhotos em multidão; e eram inumeráveis os seus camelos, como a areia que há na praia do mar em multidão.

¹³ ؤُمِي يِيوضْ جِيذْعُونْ ذِينْ، خْزَارْ، إِجّْ ن ورْيَازْ، ثُوغَا إِتّْحَاجَا إِ ؤُمدُّوكّڒْ نّسْ إِشْثْ ن ثَارْجِيثْ، إِنَّا: ”خْزَارْ، نشّْ غَارِي إِشْثْ ن ثَارْجِيثْ ؤُشَا ژْرِيغْ مَامّشْ إِجّْ ن وغْرُومْ ن إِمنْذِي إِ إِوْضَانْ غَارْ سْوَادَّايْ إِقْنُونِّي-د غَارْ ذَاخڒْ ن ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن مِيذْيَانْ ؤُشَا يِيوضْ أَڒْ أَقِيضُونْ ؤُشَا إِڒْقفْ إِ-ث أَڒَامِي إِوْضَا ؤُ إِذْوڒْ خْ ؤُزدْجِيفْ. أَقَا أَمُّو إِ إِوْضَا ؤُقِيضُونْ.“

¹³ Chegando, pois, Gideão, eis que estava contando um homem ao seu companheiro um sonho e dizia: Eis que um sonho sonhei: eis que um pão de cevada torrado rodava pelo arraial dos midianitas, e chegava até às tendas, e as feriu, e caíram, e as transtornou de cima para baixo, e ficaram abatidas.

¹⁴ يَارَّا-د خَاسْ ؤُمدُّوكّڒْ نّسْ، إِنَّا: ”أَيَا وَارْ إِخْسْ أَذْ يِينِي مْغِيرْ سِّيفْ ن جِيذْعُونْ، مِّيسْ ن يُووَاشْ، أَرْيَازْ زِي إِسْرَائِيل. أَربِّي إِوْشَا مِيذْيَانْ ذ مَارَّا ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ.“

¹⁴ E respondeu o seu companheiro e disse: Não é isto outra coisa, senão a espada de Gideão, filho de Joás, varão israelita. Deus tem dado na sua mão aos midianitas e a todo este arraial.

¹⁵ ؤُمِي إِسْڒَا جِيذْعُونْ ثَارْجِيثْ-أَ ذ مِينْ ثخْسْ أَذْ ثِينِي، يُوضَارْ ؤُشَا خنِّي إِعْقبْ غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا: ”كَّارمْ، سِيذِي إِڭَّا ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن مِيذْيَانْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْومْ.“

¹⁵ E sucedeu que, ouvindo Gideão a narração deste sonho e a sua explicação, adorou; e tornou ao arraial de Israel e disse: Levantai-vos, porque o Senhor tem dado o arraial dos midianitas nas vossas mãos.

¹⁶ جِيذْعُونْ إِبْضَا ثڒْثْ-مْيَا ن يرْيَازنْ خْ ثْڒَاثَا ن إِبَاطَايُوننْ ؤُشَا إِوْشَا كُوڒْ إِجّْ زَّايْسنْ إِجّْ ن ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ ذ إِجّْ ن وقْضُوحْ إِخْوَانْ ذ إِجّْ ن ؤُصفْضَاوْ ذڭْ وقْضُوحْ.

¹⁶ Então, repartiu os trezentos homens em três esquadrões; e deu- lhes a cada um nas suas mãos buzinas e cântaros vazios, com tochas neles acesas.

¹⁷ نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”خْزَارمْ-د غَارِي ؤُشَا ڭّمْ أَمنِّي. خْزَارْ، مَاڒَا إِوْضغْ غَارْ طَّارْفْ ن ڒْمَارْڭحْ، خنِّي أَذْ ثڭّمْ ؤُڒَا ذ كنِّيوْ أَمْ مَامّشْ إِ غَا ڭّغْ نشّْ.

¹⁷ E disse-lhes: Olhai para mim e fazei como eu fizer; e eis que, chegando eu ao extremo do arraial, será que, como eu fizer, assim fareis vós.

¹⁸ خْمِي غَا سُوضغْ نشّْ ذڭْ ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي ؤُڒَا ذ مَارَّا إِنِّي غَارِي إِدْجَانْ، خنِّي أَذْ ثْسُوضمْ ؤُڒَا ذ كنِّيوْ ذڭْ وَاشَّاونْ ن إِشَارِّي غَارْ مَارَّا إِغزْذِيسنْ ن ڒْمَارْڭحْ، أَذْ ثِينِيمْ: ’إِ سِيذِي ؤُ إِ جِيذْعُونْ!‘ “

¹⁸ Tocando eu e todos os que comigo estiverem a buzina, então, também vós tocareis a buzina ao redor de todo o arraial e direis: Pelo Senhor e Gideão.

¹⁹ ؤُشَا جِيذْعُونْ ذ مْيَا ن يرْيَازنْ نِّي ثُوغَا غَارسْ، إِوْضنْ-د غَارْ طَّارْفْ ن ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ غَارْ ؤُمزْوَارُو ن ثْعسَّاسْثْ ن وزْينْ ن دْجِيڒثْ، ؤُمِي ثنْ ثُوغَا عَاذْ ڭُّورْ أَذْ سّْبدّنْ إِعسَّاسنْ، ؤُشَا سُوضنْ ذڭْ وَاشَّاونْ ن إِشَارِّي، ؤُشَا نِيثْنِي وْثِينْ، أَرْژِينْ إِقْضُوحنْ نِّي غَارْسنْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْسنْ.

¹⁹ Chegou, pois, Gideão e os cem homens que com ele iam ao extremo do arraial, ao princípio da vigília da meia-noite, havendo-se já posto as guardas; e tocaram as buzinas e partiram os cântaros que tinham nas mãos.

²⁰ ثْڒَاثَا ن إِبَاطَايُوننْ سُوضنْ ذڭْ وَاشَّاونْ ن إِشَارِّي ؤُشَا أَرْژِينْ إِقْضُوحنْ ؤُ س ؤُفُوسْ أَژڒْمَاضْ طّْفنْ إِصفْضَاونْ ؤُ س ؤُفُوسْ أَفُوسِي أَشَّاونْ ن إِشَارِّي حِيمَا أَذْ ذَايْسنْ سُوضنْ ؤُشَا سْغُوينْ: ”سِّيفْ ن سِيذِي ذ جِيذْعُونْ!“

²⁰ Assim, tocaram os três esquadrões as buzinas, e partiram os cântaros, e tinham nas suas mãos esquerdas as tochas acesas e nas suas mãos direitas as buzinas, que tocavam; e exclamaram: Espada do Senhor e de Gideão.

²¹ قِّيمنْ بدّنْ غَارْ مَارَّا إِغزْذِيسنْ ن ڒْمَارْڭحْ كُوڒْ إِجّْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ. خنِّي بْذَانْ أَذْ أَژّْڒنْ مَارَّا إِنِّي إِدْجَانْ ذِي ڒْمَارْڭحْ، سْغُوينْ ؤُشَا أَروْڒنْ.

²¹ E ficou-se cada um no seu lugar ao redor do arraial; então, todo o exército deitou a correr, e, gritando, fugiram.

²² ؤُمِي سُوضنْ ثڒْثْ-مْيَا ن يرْيَازنْ ذڭْ وَاشَّاونْ ن إِشَارِّي، إِسّكَّارْ سِيذِي سِّيفْ ن إِجّنْ ضِيدّْ إِ ونّغْنِي ذِي مَارَّا ڒْمَارْڭحْ ؤُشَا يَارْوڒْ ڒْعسْكَارْ أَڒْ بَايْثْ-شِيطَّا، جِّيهثْ ن زَارَارَا أَڒْ ثْمَا ن يغْزَارْ إِ إِدْجَانْ غَارْ أَبِيلْ-مَاحُولَا غَارْ طَابَّاثْ.

²² Tocando, pois, os trezentos as buzinas, o Senhor tornou a espada de um contra o outro, e isto em todo o arraial; e o exército fugiu para Zererá, até Bete-Sita, até aos limites de Abel-Meolá, acima de Tabate.

²³ خنِّي ڒَاغَانْ-د خْ يرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل، زِي نَافْثَالِي ؤُ زِي أَشِيرْ ؤُ زِي مَارَّا مَانَاسَّا ؤُشَا ضْفَارنْ نِيثْنِي أَيْثْ ن مِيذْيَانْ.

²³ Então, os homens de Israel, e de Naftali, e de Aser, e de todo o Manassés foram convocados e perseguiram aos midianitas.

²⁴ عَاوذْ إِسّكّْ جِيذْعُونْ إِرقَّاسنْ غَارْ مَارَّا إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ، إِنَّا: ”هْوَامْ، ؤُيُورمْ غَارْ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ أَيْثْ ن مِيذْيَانْ ؤُ ثكّْسمْ أَسْ إِغزْرَانْ أَڒْ بَايْثْ-بَارَا ؤُڒَا ذ لْ-ؤُرْذُونْ.“ تّْوَاڒَاغَانْ مَارَّا إِرْيَازنْ ن إِفْرَايِيمْ ؤُشَا نِيثْنِي طّْفنْ إِغزْرَانْ أَڒْ بَايْثْ-بَارَا ذ لْ-ؤُرْذُونْ.

²⁴ Também Gideão enviou mensageiros a todas as montanhas de Efraim, dizendo: Descei ao encontro dos midianitas e tomai-lhes as águas até Bete-Bara, a saber, o Jordão. Convocados, pois, todos os homens de Efraim, tomaram- lhes as águas até Bete-Bara e Jordão.

²⁵ نِيثْنِي حبّْسنْ ثْنَاينْ ن ڒْحُوكَّامْ ن مِيذْيَانْ، غُورَابْ ذ ذِيئَابْ، ؤُشَا نْغِينْ غُورَابْ خْ ثصْضَارْثْ ن غُورَابْ ؤُ ذِيئَابْ نْغِينْ ث خْ ثْسِيرْثْ ن ؤُضِيڒْ ن ذِيئَابْ ؤُشَا نِيثْنِيعرْفنْ خْ إِمِيذْيَانِييّنْ. إِزدْجِيفنْ ن غُورَابْ ذ ذِيئَابْ إِوْينْ ثنْ غَارْ جِيذْعُونْ خْ ؤُجمَّاضْ ن لْ-ؤُرْذُونْ.

²⁵ E prenderam dois príncipes dos midianitas, Orebe e Zeebe; e mataram Orebe na penha de Orebe, e Zeebe mataram no lagar de Zeebe, e perseguiram os midianitas, e trouxeram as cabeças de Orebe e de Zeebe a Gideão, dalém do Jordão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Juízes 7 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →