Juízes 7
rifa (RIFA) vs ARA
1 يَارُوبَّاعْلْ، وَا ذ جِيذْعُونْ، إِكَّارْ زِيشْ ؤُڒَا ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِ غَارسْ إِدْجَانْ ؤُشَا وْثِينْ نِيثْنِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ نْسنْ غَارْ ثَاڒَا ن حَارُوذْ. ڒْمَارْڭحْ ن مِيذْيَانْ ثُوغَا إِدْجَانْ زَّاثسْ غَارْ شَّامَالْ، زِي ثوْرِيرْثْ ن مُورَا ذِي ڒوْضَا ن ثغْزُورْثْ.
1 Então, Jerubaal, que é Gideão, se levantou de madrugada, e todo o povo que com ele estava, e se acamparam junto à fonte de Harode, de maneira que o arraial dos midianitas lhe ficava para o norte, no vale, defronte do outeiro de Moré.
2 سِيذِي إِنَّا إِ جِيذْعُونْ: ”ڒْْڭنْسْ إِ غَاركْ إِدْجَانْ أَقَا-ث ذڭْ وَاطَّاسْ. أَمُّو وَارْ زمَّارغْ أَذْ أَسنْ ڭّغْ مِيذْيَانْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْسنْ، نِيغْ إِزمَّارْ إِسْرَائِيل أَذْ خَافِي إِفيّشْ أَذْ يِينِي: ’أَفُوسْ إِنُو إِسّنْجمْ أَيِي.‘
2 Disse o Senhor a Gideão: É demais o povo que está contigo, para eu entregar os midianitas nas suas mãos; Israel poderia se gloriar contra mim, dizendo: A minha própria mão me livrou.
3 س ؤُيَا، ڒَاغَا ذڭْ إِمزُّوغنْ ن ڒْڭنْسْ، إِنِي: ’ونِّي إِتّڭّْوذنْ ذ ونِّي إِتَّارْجِيجنْ أَذْ إِعْقبْ ؤُشَا أَذْ إِفّغْ ذغْيَا زڭْ إِذُورَارْ ن جِيلْعَاذْ!‘ “ خنِّيعقْبنْ ثْنَاينْ ؤُ-عِيشْرِينْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ زِي ڒْڭنْسْ ؤُشَا قِّيمنْ غَارسْعشْرَا-أَڒَافْ.
3 Apregoa, pois, aos ouvidos do povo, dizendo: Quem for tímido e medroso, volte e retire-se da região montanhosa de Gileade. Então, voltaram do povo vinte e dois mil, e dez mil ficaram.
4 مَاشَا سِيذِي إِنَّا إِ جِيذْعُونْ: ”ڒْْڭنْسْ أَقَا-ث عَاذْ ذڭْ وَاطَّاسْ. سهْوَا ثنْ غَارْ وَامَانْ، ذِينِّي أَذْ ثنْ دّْزغْ إِ شكْ. أَذْ إِمْسَارْ خْ ونِّي إِ ذ أَشْ غَا إِنِيغْ: ’وَا أَذْ كِيكْ إِرَاحْ!‘، وِينْ أَذْ كِيكْ إِرَاحْ، مَاشَا كُوڒْ إِجّْ إِ خْ ذ أَشْ غَا إِنِيغْ: ’وَانِيثَا وَارْ كِيكْ إِتّْرِيحْ!‘، وِينْ وَارْ كِيكْ إِتّْرِيحْ.“
4 Disse mais o Senhor a Gideão: Ainda há povo demais; faze-os descer às águas, e ali tos provarei; aquele de quem eu te disser: este irá contigo, esse contigo irá; porém todo aquele de quem eu te disser: este não irá contigo, esse não irá.
5 إِسّهْوَا ڒْڭنْسْ غَارْ وَامَانْ. خنِّي إِنَّا أَسْ سِيذِي: ”كُوڒْ إِجّْ ونِّي إِ غَا إِڒسْحنْ أَمَانْ س يِيڒسْ نّسْ، أَمْ مَامّشْ إِ ثنْ إِڒسّحْ وقْزِينْ، أَذْ ث ثڭّذْ غَارْ إِجّْ ن طَّارْفْ. أَمُّو ؤُڒَا ذ مَارَّا إِنِّي إِ غَا يَاضَارنْ خْ إِفَادّنْ مَاحنْذْ أَذْ سْونْ.“
5 Fez Gideão descer os homens às águas. Então, o Senhor lhe disse: Todo que lamber a água com a língua, como faz o cão, esse porás à parte, como também a todo aquele que se abaixar de joelhos a beber.
6 ڒْقدّْ ن يِينِّي إِوْينْ أَمَانْ س ؤُفُوسْ نْسنْ غَارْ ؤُقمُّومْ نْسنْ مَاحنْذْ أَذْ ڒسْحنْ أَمَانْ س يِيڒسْ نْسنْ، ثُوغَا أَثنْ ذِي ثڒْثْ-مْيَا ن يرْيَازنْ، مَاشَا مَارَّا إِنّغْنِي ؤُضَارنْ خْ إِفَادّنْ حِيمَا أَذْ سْونْ أَمَانْ.
6 Foi o número dos que lamberam, levando a mão à boca, trezentos homens; e todo o restante do povo se abaixou de joelhos a beber a água.
7 خَاسْ ؤُشَا إِنَّا سِيذِي إِ جِيذْعُونْ: ”س ؤُفُوسْ ن ثڒْثْ-مْيَا ن يرْيَازنْ-أَ، إِنِّي إِڒسْحنْ أَمَانْ س يِيڒسْ نْسنْ، أَذْ كنِّيوْ سّْنجْمغْ ؤُ نشّْ أَذْ ڭّغْ مِيذْيَانْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ. مَارَّا ڒْڭنْسْ نّغْنِي إِ إِقِّيمنْ أَذْ ؤُيُورنْ، كُوڒْ إِجّْ غَارْ ومْشَانْ نّسْ.
7 Então, disse o Senhor a Gideão: Com estes trezentos homens que lamberam a água eu vos livrarei, e entregarei os midianitas nas tuas mãos; pelo que a outra gente toda que se retire, cada um para o seu lugar.
8 نِيثْنِي كْسِينْ ڒعْوتْشْ نْ ڒْڭنْسْ ذ وَاشَّاونْ نْسنْ ن إِشَارِّي ذڭْ ؤُفُوسْ، ؤُمِي نتَّا إِسّكّْ مَارَّا إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل، كُوڒْ إِجّْ غَارْ ؤُقِيضُونْ نّسْ. مَاشَا ثڒْثْ-مْيَا ن يرْيَازنْ نِّي إِجَّا إِ-ثنْ غَارسْ. ثُوغَا ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن مِيذْيَانْ سْوَادَّايْ نّسْ ذِي ڒوْضَا ن ثغْزُورْثْ.
8 Tomou o povo provisões nas mãos e as trombetas. Gideão enviou todos os homens de Israel cada um à sua tenda, porém os trezentos homens reteve consigo. Estava o arraial dos midianitas abaixo dele, no vale.
9 ذِي دْجِيڒثْ نِّي ثمْسَارْ، أَقَا سِيذِي إِنَّا أَسْ: ”كَّارْ بدّْ، هْوَا غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ، مَاغَارْ نشّْ ڭِّيغْ أَشْ ثنْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ.
9 Sucedeu que, naquela mesma noite, o Senhor lhe disse: Levanta-te e desce contra o arraial, porque o entreguei nas tuas mãos.
10 مَاڒَا شكْ أَقَا ثڭّْوْذذْ عَاذْ مَاحنْذْ أَذْ د-ثهْوِيذْ، هْوَا-د خنِّي غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ أَكْ-ذ فُورَا، أَمْسخَّارْ نّشْ.
10 Se ainda temes atacar, desce tu com teu moço Pura ao arraial;
11 أَذْ ثسْڒذْ مِينْ خفْ سَّاوَاڒنْ، ؤُشَا خنِّي أَذْ أَشْ إِمّوْشْ جّهْذْ ذڭْ إِفَاسّنْ نّشْ أَڒَامِي غَا ثْزمْعذْ أَذْ ثهْوِيذْ غَارْ ڒْمَارْڭحْ نْ ڒْعسْكَارْ.“ خنِّي إِهْوَا نتَّا أَكْ-ذ فُورَا، أَمْسخَّارْ نّسْ، أَڒَامِي إِوْضنْ أَڒْ زَّاثْ إِ ثرْبِيعِينْ إِسّْوجْذنْ إِ ؤُمنْغِي غَارْ طَّارْفْ ن ڒْمَارْڭحْ.
11 e ouvirás o que dizem; depois, fortalecidas as tuas mãos, descerás contra o arraial. Então, desceu ele com seu moço Pura até à vanguarda do arraial.
12 ؤُشَا مِيذْيَانْ ذ عَامَالِيقْ ذ مَارَّا أَيْثْ ن شَّارْقْ ثُوغَا سُّونْ ذِي ڒوْضَا ن ثغْزُورْثْ أَمْ يِيجّْ ن ويْڒَافْ ن ثْمُورْغِي ؤُ إِڒغْمَانْ نْسنْ وَارْ زمَّارنْ أَذْ تّْوَاحسْبنْ، ثُوغَا أَثنْ ذڭْ وَاطَّاسْ أَمْ يِيجْذِي غَارْ ثْمَا ن ڒبْحَارْ.
12 Os midianitas, os amalequitas e todos os povos do Oriente cobriam o vale como gafanhotos em multidão; e eram os seus camelos em multidão inumerável como a areia que há na praia do mar.
13 ؤُمِي يِيوضْ جِيذْعُونْ ذِينْ، خْزَارْ، إِجّْ ن ورْيَازْ، ثُوغَا إِتّْحَاجَا إِ ؤُمدُّوكّڒْ نّسْ إِشْثْ ن ثَارْجِيثْ، إِنَّا: ”خْزَارْ، نشّْ غَارِي إِشْثْ ن ثَارْجِيثْ ؤُشَا ژْرِيغْ مَامّشْ إِجّْ ن وغْرُومْ ن إِمنْذِي إِ إِوْضَانْ غَارْ سْوَادَّايْ إِقْنُونِّي-د غَارْ ذَاخڒْ ن ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن مِيذْيَانْ ؤُشَا يِيوضْ أَڒْ أَقِيضُونْ ؤُشَا إِڒْقفْ إِ-ث أَڒَامِي إِوْضَا ؤُ إِذْوڒْ خْ ؤُزدْجِيفْ. أَقَا أَمُّو إِ إِوْضَا ؤُقِيضُونْ.“
13 Chegando, pois, Gideão, eis que certo homem estava contando um sonho ao seu companheiro e disse: Tive um sonho. Eis que um pão de cevada rodava contra o arraial dos midianitas e deu de encontro à tenda do comandante, de maneira que esta caiu, e se virou de cima para baixo, e ficou assim estendida.
14 يَارَّا-د خَاسْ ؤُمدُّوكّڒْ نّسْ، إِنَّا: ”أَيَا وَارْ إِخْسْ أَذْ يِينِي مْغِيرْ سِّيفْ ن جِيذْعُونْ، مِّيسْ ن يُووَاشْ، أَرْيَازْ زِي إِسْرَائِيل. أَربِّي إِوْشَا مِيذْيَانْ ذ مَارَّا ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ.“
14 Respondeu-lhe o companheiro e disse: Não é isto outra coisa, senão a espada de Gideão, filho de Joás, homem israelita. Nas mãos dele entregou Deus os midianitas e todo este arraial.
15 ؤُمِي إِسْڒَا جِيذْعُونْ ثَارْجِيثْ-أَ ذ مِينْ ثخْسْ أَذْ ثِينِي، يُوضَارْ ؤُشَا خنِّي إِعْقبْ غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا: ”كَّارمْ، سِيذِي إِڭَّا ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن مِيذْيَانْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْومْ.“
15 Tendo ouvido Gideão contar este sonho e o seu significado, adorou; e tornou ao arraial de Israel e disse: Levantai-vos, porque o Senhor entregou o arraial dos midianitas nas vossas mãos.
16 جِيذْعُونْ إِبْضَا ثڒْثْ-مْيَا ن يرْيَازنْ خْ ثْڒَاثَا ن إِبَاطَايُوننْ ؤُشَا إِوْشَا كُوڒْ إِجّْ زَّايْسنْ إِجّْ ن ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ ذ إِجّْ ن وقْضُوحْ إِخْوَانْ ذ إِجّْ ن ؤُصفْضَاوْ ذڭْ وقْضُوحْ.
16 Então, repartiu os trezentos homens em três companhias e deu-lhes, a cada um nas suas mãos, trombetas e cântaros vazios, com tochas neles.
17 نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”خْزَارمْ-د غَارِي ؤُشَا ڭّمْ أَمنِّي. خْزَارْ، مَاڒَا إِوْضغْ غَارْ طَّارْفْ ن ڒْمَارْڭحْ، خنِّي أَذْ ثڭّمْ ؤُڒَا ذ كنِّيوْ أَمْ مَامّشْ إِ غَا ڭّغْ نشّْ.
17 E disse-lhes: Olhai para mim e fazei como eu fizer. Chegando eu às imediações do arraial, como fizer eu, assim fareis.
18 خْمِي غَا سُوضغْ نشّْ ذڭْ ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي ؤُڒَا ذ مَارَّا إِنِّي غَارِي إِدْجَانْ، خنِّي أَذْ ثْسُوضمْ ؤُڒَا ذ كنِّيوْ ذڭْ وَاشَّاونْ ن إِشَارِّي غَارْ مَارَّا إِغزْذِيسنْ ن ڒْمَارْڭحْ، أَذْ ثِينِيمْ: ’إِ سِيذِي ؤُ إِ جِيذْعُونْ!‘ “
18 Quando eu tocar a trombeta, e todos os que comigo estiverem, então, vós também tocareis a vossa ao redor de todo o arraial e direis: Pelo Senhor e por Gideão!
19 ؤُشَا جِيذْعُونْ ذ مْيَا ن يرْيَازنْ نِّي ثُوغَا غَارسْ، إِوْضنْ-د غَارْ طَّارْفْ ن ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ غَارْ ؤُمزْوَارُو ن ثْعسَّاسْثْ ن وزْينْ ن دْجِيڒثْ، ؤُمِي ثنْ ثُوغَا عَاذْ ڭُّورْ أَذْ سّْبدّنْ إِعسَّاسنْ، ؤُشَا سُوضنْ ذڭْ وَاشَّاونْ ن إِشَارِّي، ؤُشَا نِيثْنِي وْثِينْ، أَرْژِينْ إِقْضُوحنْ نِّي غَارْسنْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْسنْ.
19 Chegou, pois, Gideão e os cem homens que com ele iam às imediações do arraial, ao princípio da vigília média, havendo-se pouco tempo antes trocado as guardas; e tocaram as trombetas e quebraram os cântaros que traziam nas mãos.
20 ثْڒَاثَا ن إِبَاطَايُوننْ سُوضنْ ذڭْ وَاشَّاونْ ن إِشَارِّي ؤُشَا أَرْژِينْ إِقْضُوحنْ ؤُ س ؤُفُوسْ أَژڒْمَاضْ طّْفنْ إِصفْضَاونْ ؤُ س ؤُفُوسْ أَفُوسِي أَشَّاونْ ن إِشَارِّي حِيمَا أَذْ ذَايْسنْ سُوضنْ ؤُشَا سْغُوينْ: ”سِّيفْ ن سِيذِي ذ جِيذْعُونْ!“
20 Assim, tocaram as três companhias as trombetas e despedaçaram os cântaros; e seguravam na mão esquerda as tochas e na mão direita, as trombetas que tocavam; e exclamaram: Espada pelo Senhor e por Gideão!
21 قِّيمنْ بدّنْ غَارْ مَارَّا إِغزْذِيسنْ ن ڒْمَارْڭحْ كُوڒْ إِجّْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ. خنِّي بْذَانْ أَذْ أَژّْڒنْ مَارَّا إِنِّي إِدْجَانْ ذِي ڒْمَارْڭحْ، سْغُوينْ ؤُشَا أَروْڒنْ.
21 E permaneceu cada um no seu lugar ao redor do arraial, que todo deitou a correr, e a gritar, e a fugir.
22 ؤُمِي سُوضنْ ثڒْثْ-مْيَا ن يرْيَازنْ ذڭْ وَاشَّاونْ ن إِشَارِّي، إِسّكَّارْ سِيذِي سِّيفْ ن إِجّنْ ضِيدّْ إِ ونّغْنِي ذِي مَارَّا ڒْمَارْڭحْ ؤُشَا يَارْوڒْ ڒْعسْكَارْ أَڒْ بَايْثْ-شِيطَّا، جِّيهثْ ن زَارَارَا أَڒْ ثْمَا ن يغْزَارْ إِ إِدْجَانْ غَارْ أَبِيلْ-مَاحُولَا غَارْ طَابَّاثْ.
22 Ao soar das trezentas trombetas, o Senhor tornou a espada de um contra o outro, e isto em todo o arraial, que fugiu rumo de Zererá, até Bete-Sita, até ao limite de Abel-Meolá, acima de Tabate.
23 خنِّي ڒَاغَانْ-د خْ يرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل، زِي نَافْثَالِي ؤُ زِي أَشِيرْ ؤُ زِي مَارَّا مَانَاسَّا ؤُشَا ضْفَارنْ نِيثْنِي أَيْثْ ن مِيذْيَانْ.
23 Então, os homens de Israel, de Naftali e de Aser e de todo o Manassés foram convocados e perseguiram os midianitas.
24 عَاوذْ إِسّكّْ جِيذْعُونْ إِرقَّاسنْ غَارْ مَارَّا إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ، إِنَّا: ”هْوَامْ، ؤُيُورمْ غَارْ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ أَيْثْ ن مِيذْيَانْ ؤُ ثكّْسمْ أَسْ إِغزْرَانْ أَڒْ بَايْثْ-بَارَا ؤُڒَا ذ لْ-ؤُرْذُونْ.“ تّْوَاڒَاغَانْ مَارَّا إِرْيَازنْ ن إِفْرَايِيمْ ؤُشَا نِيثْنِي طّْفنْ إِغزْرَانْ أَڒْ بَايْثْ-بَارَا ذ لْ-ؤُرْذُونْ.
24 Gideão enviou mensageiros a todas as montanhas de Efraim, dizendo: Descei de encontro aos midianitas e impedi-lhes a passagem pelas águas do Jordão até Bete-Bara. Convocados, pois, todos os homens de Efraim, cortaram-lhes a passagem pelo Jordão, até Bete-Bara.
25 نِيثْنِي حبّْسنْ ثْنَاينْ ن ڒْحُوكَّامْ ن مِيذْيَانْ، غُورَابْ ذ ذِيئَابْ، ؤُشَا نْغِينْ غُورَابْ خْ ثصْضَارْثْ ن غُورَابْ ؤُ ذِيئَابْ نْغِينْ ث خْ ثْسِيرْثْ ن ؤُضِيڒْ ن ذِيئَابْ ؤُشَا نِيثْنِيعرْفنْ خْ إِمِيذْيَانِييّنْ. إِزدْجِيفنْ ن غُورَابْ ذ ذِيئَابْ إِوْينْ ثنْ غَارْ جِيذْعُونْ خْ ؤُجمَّاضْ ن لْ-ؤُرْذُونْ.
25 E prenderam a dois príncipes dos midianitas, Orebe e Zeebe; mataram Orebe na penha de Orebe e Zeebe mataram no lagar de Zeebe. Perseguiram aos midianitas e trouxeram as cabeças de Orebe e de Zeebe a Gideão, dalém do Jordão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.