Juízes 7

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ يَارُوبَّاعْلْ، وَا ذ جِيذْعُونْ، إِكَّارْ زِيشْ ؤُڒَا ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِ غَارسْ إِدْجَانْ ؤُشَا وْثِينْ نِيثْنِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ نْسنْ غَارْ ثَاڒَا ن حَارُوذْ. ڒْمَارْڭحْ ن مِيذْيَانْ ثُوغَا إِدْجَانْ زَّاثسْ غَارْ شَّامَالْ، زِي ثوْرِيرْثْ ن مُورَا ذِي ڒوْضَا ن ثغْزُورْثْ.

¹ Então, Jerubaal, que é Gideão e todo o povo que estava com ele levantaram-se cedo, e acamparam ao lado do poço de Harode, de modo que o exército dos midianitas estava do lado norte deles, junto à colina de Moré, no vale.

² سِيذِي إِنَّا إِ جِيذْعُونْ: ”ڒْْڭنْسْ إِ غَاركْ إِدْجَانْ أَقَا-ث ذڭْ وَاطَّاسْ. أَمُّو وَارْ زمَّارغْ أَذْ أَسنْ ڭّغْ مِيذْيَانْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْسنْ، نِيغْ إِزمَّارْ إِسْرَائِيل أَذْ خَافِي إِفيّشْ أَذْ يِينِي: ’أَفُوسْ إِنُو إِسّنْجمْ أَيِي.‘

² E o SENHOR disse a Gideão: O povo que está contigo é demasiado para que eu entregue os midianitas nas suas mãos, para que Israel não se vanglorie contra mim, dizendo: A minha própria mão me salvou.

³ س ؤُيَا، ڒَاغَا ذڭْ إِمزُّوغنْ ن ڒْڭنْسْ، إِنِي: ’ونِّي إِتّڭّْوذنْ ذ ونِّي إِتَّارْجِيجنْ أَذْ إِعْقبْ ؤُشَا أَذْ إِفّغْ ذغْيَا زڭْ إِذُورَارْ ن جِيلْعَاذْ!‘ “ خنِّيعقْبنْ ثْنَاينْ ؤُ-عِيشْرِينْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ زِي ڒْڭنْسْ ؤُشَا قِّيمنْ غَارسْعشْرَا-أَڒَافْ.

³ Agora, portanto, vai e proclama aos ouvidos do povo, dizendo: Todo aquele que estiver temeroso e receoso, que retorne e parta cedo do monte Gileade. E, do povo, retornaram vinte e dois mil; e permaneceram dez mil.

⁴ مَاشَا سِيذِي إِنَّا إِ جِيذْعُونْ: ”ڒْْڭنْسْ أَقَا-ث عَاذْ ذڭْ وَاطَّاسْ. سهْوَا ثنْ غَارْ وَامَانْ، ذِينِّي أَذْ ثنْ دّْزغْ إِ شكْ. أَذْ إِمْسَارْ خْ ونِّي إِ ذ أَشْ غَا إِنِيغْ: ’وَا أَذْ كِيكْ إِرَاحْ!‘، وِينْ أَذْ كِيكْ إِرَاحْ، مَاشَا كُوڒْ إِجّْ إِ خْ ذ أَشْ غَا إِنِيغْ: ’وَانِيثَا وَارْ كِيكْ إِتّْرِيحْ!‘، وِينْ وَارْ كِيكْ إِتّْرِيحْ.“

⁴ E o SENHOR disse a Gideão: O povo ainda é demasiado; faze-os descer até a água, e ali os provarei para ti; e será que daqueles que eu te disser: Este irá contigo, o mesmo irá contigo; e de todo o que eu te disser: Este não irá contigo, o mesmo não irá.

⁵ إِسّهْوَا ڒْڭنْسْ غَارْ وَامَانْ. خنِّي إِنَّا أَسْ سِيذِي: ”كُوڒْ إِجّْ ونِّي إِ غَا إِڒسْحنْ أَمَانْ س يِيڒسْ نّسْ، أَمْ مَامّشْ إِ ثنْ إِڒسّحْ وقْزِينْ، أَذْ ث ثڭّذْ غَارْ إِجّْ ن طَّارْفْ. أَمُّو ؤُڒَا ذ مَارَّا إِنِّي إِ غَا يَاضَارنْ خْ إِفَادّنْ مَاحنْذْ أَذْ سْونْ.“

⁵ Assim, ele fez descer o povo até a água; e o SENHOR disse a Gideão: Todo aquele que lamber a água com a sua língua, como lambe um cão, este tu separarás; do mesmo modo, todo aquele que se dobrar sobre os joelhos para beber.

⁶ ڒْقدّْ ن يِينِّي إِوْينْ أَمَانْ س ؤُفُوسْ نْسنْ غَارْ ؤُقمُّومْ نْسنْ مَاحنْذْ أَذْ ڒسْحنْ أَمَانْ س يِيڒسْ نْسنْ، ثُوغَا أَثنْ ذِي ثڒْثْ-مْيَا ن يرْيَازنْ، مَاشَا مَارَّا إِنّغْنِي ؤُضَارنْ خْ إِفَادّنْ حِيمَا أَذْ سْونْ أَمَانْ.

⁶ E o número daqueles que lamberam, levando a mão à boca, foi de trezentos homens; mas todo o restante do povo se dobrou sobre os joelhos para beber água.

⁷ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا سِيذِي إِ جِيذْعُونْ: ”س ؤُفُوسْ ن ثڒْثْ-مْيَا ن يرْيَازنْ-أَ، إِنِّي إِڒسْحنْ أَمَانْ س يِيڒسْ نْسنْ، أَذْ كنِّيوْ سّْنجْمغْ ؤُ نشّْ أَذْ ڭّغْ مِيذْيَانْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ. مَارَّا ڒْڭنْسْ نّغْنِي إِ إِقِّيمنْ أَذْ ؤُيُورنْ، كُوڒْ إِجّْ غَارْ ومْشَانْ نّسْ.

⁷ E o SENHOR disse a Gideão: Pelos trezentos homens que lamberam eu vos salvarei e entregarei os midianitas na tua mão; e que todas as outras pessoas voltem, cada qual para o seu lugar.

⁸ نِيثْنِي كْسِينْ ڒعْوتْشْ نْ ڒْڭنْسْ ذ وَاشَّاونْ نْسنْ ن إِشَارِّي ذڭْ ؤُفُوسْ، ؤُمِي نتَّا إِسّكّْ مَارَّا إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل، كُوڒْ إِجّْ غَارْ ؤُقِيضُونْ نّسْ. مَاشَا ثڒْثْ-مْيَا ن يرْيَازنْ نِّي إِجَّا إِ-ثنْ غَارسْ. ثُوغَا ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن مِيذْيَانْ سْوَادَّايْ نّسْ ذِي ڒوْضَا ن ثغْزُورْثْ.

⁸ Assim, o povo tomou provisões em mãos, e suas trombetas; e ele enviou todo o restante de Israel, cada homem para a sua tenda, e reteve aqueles trezentos homens; e o exército de Midiã estava abaixo dele, no vale.

⁹ ذِي دْجِيڒثْ نِّي ثمْسَارْ، أَقَا سِيذِي إِنَّا أَسْ: ”كَّارْ بدّْ، هْوَا غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ، مَاغَارْ نشّْ ڭِّيغْ أَشْ ثنْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ.

⁹ E sucedeu que, na mesma noite, o SENHOR lhe disse: Levanta-te, desce ao exército; pois Eu o entreguei na tua mão.

¹⁰ مَاڒَا شكْ أَقَا ثڭّْوْذذْ عَاذْ مَاحنْذْ أَذْ د-ثهْوِيذْ، هْوَا-د خنِّي غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ أَكْ-ذ فُورَا، أَمْسخَّارْ نّشْ.

¹⁰ Mas se temeres descer, desce com Pura, teu servo, até o exército;

¹¹ أَذْ ثسْڒذْ مِينْ خفْ سَّاوَاڒنْ، ؤُشَا خنِّي أَذْ أَشْ إِمّوْشْ جّهْذْ ذڭْ إِفَاسّنْ نّشْ أَڒَامِي غَا ثْزمْعذْ أَذْ ثهْوِيذْ غَارْ ڒْمَارْڭحْ نْ ڒْعسْكَارْ.“ خنِّي إِهْوَا نتَّا أَكْ-ذ فُورَا، أَمْسخَّارْ نّسْ، أَڒَامِي إِوْضنْ أَڒْ زَّاثْ إِ ثرْبِيعِينْ إِسّْوجْذنْ إِ ؤُمنْغِي غَارْ طَّارْفْ ن ڒْمَارْڭحْ.

¹¹ e tu ouvirás o que eles dizem; e, depois disso, as tuas mãos serão fortalecidas para desceres até o exército. Então ele desceu com Pura, seu servo, para a parte externa dos homens armados que estavam no exército.

¹² ؤُشَا مِيذْيَانْ ذ عَامَالِيقْ ذ مَارَّا أَيْثْ ن شَّارْقْ ثُوغَا سُّونْ ذِي ڒوْضَا ن ثغْزُورْثْ أَمْ يِيجّْ ن ويْڒَافْ ن ثْمُورْغِي ؤُ إِڒغْمَانْ نْسنْ وَارْ زمَّارنْ أَذْ تّْوَاحسْبنْ، ثُوغَا أَثنْ ذڭْ وَاطَّاسْ أَمْ يِيجْذِي غَارْ ثْمَا ن ڒبْحَارْ.

¹² E os midianitas e os amalequitas, e todos os filhos do oriente se espalhavam ao longo do vale como locustas em multidão; e os seus camelos eram inumeráveis, como a areia na beira do mar pela sua multidão.

¹³ ؤُمِي يِيوضْ جِيذْعُونْ ذِينْ، خْزَارْ، إِجّْ ن ورْيَازْ، ثُوغَا إِتّْحَاجَا إِ ؤُمدُّوكّڒْ نّسْ إِشْثْ ن ثَارْجِيثْ، إِنَّا: ”خْزَارْ، نشّْ غَارِي إِشْثْ ن ثَارْجِيثْ ؤُشَا ژْرِيغْ مَامّشْ إِجّْ ن وغْرُومْ ن إِمنْذِي إِ إِوْضَانْ غَارْ سْوَادَّايْ إِقْنُونِّي-د غَارْ ذَاخڒْ ن ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن مِيذْيَانْ ؤُشَا يِيوضْ أَڒْ أَقِيضُونْ ؤُشَا إِڒْقفْ إِ-ث أَڒَامِي إِوْضَا ؤُ إِذْوڒْ خْ ؤُزدْجِيفْ. أَقَا أَمُّو إِ إِوْضَا ؤُقِيضُونْ.“

¹³ E quando Gideão chegou, eis que havia um homem que contava um sonho ao seu companheiro, e disse: Eis que tive um sonho, e eis que um bolo de pão de cevada rolava ao encontro do exército de Midiã, e veio sobre uma tenda, e a feriu a ponto de cair, e a pôs de cabeça para baixo, até que a tenda ficou estendida.

¹⁴ يَارَّا-د خَاسْ ؤُمدُّوكّڒْ نّسْ، إِنَّا: ”أَيَا وَارْ إِخْسْ أَذْ يِينِي مْغِيرْ سِّيفْ ن جِيذْعُونْ، مِّيسْ ن يُووَاشْ، أَرْيَازْ زِي إِسْرَائِيل. أَربِّي إِوْشَا مِيذْيَانْ ذ مَارَّا ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ.“

¹⁴ E o seu companheiro respondeu e disse: Isto não é nada além da espada de Gideão, o filho de Joás, um homem de Israel; pois em sua mão Deus entregou Midiã, e todo o exército.

¹⁵ ؤُمِي إِسْڒَا جِيذْعُونْ ثَارْجِيثْ-أَ ذ مِينْ ثخْسْ أَذْ ثِينِي، يُوضَارْ ؤُشَا خنِّي إِعْقبْ غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا: ”كَّارمْ، سِيذِي إِڭَّا ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن مِيذْيَانْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْومْ.“

¹⁵ E assim foi que, quando Gideão ouviu o relato do sonho, e a sua interpretação, adorou e retornou para o exército de Israel, e disse: Levantai-vos; pois o SENHOR entregou na vossa mão o exército de Midiã.

¹⁶ جِيذْعُونْ إِبْضَا ثڒْثْ-مْيَا ن يرْيَازنْ خْ ثْڒَاثَا ن إِبَاطَايُوننْ ؤُشَا إِوْشَا كُوڒْ إِجّْ زَّايْسنْ إِجّْ ن ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ ذ إِجّْ ن وقْضُوحْ إِخْوَانْ ذ إِجّْ ن ؤُصفْضَاوْ ذڭْ وقْضُوحْ.

¹⁶ E ele dividiu os trezentos homens em três companhias, e pôs uma trombeta na mão de cada homem, com cântaros vazios, e tochas dentro dos cântaros.

¹⁷ نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”خْزَارمْ-د غَارِي ؤُشَا ڭّمْ أَمنِّي. خْزَارْ، مَاڒَا إِوْضغْ غَارْ طَّارْفْ ن ڒْمَارْڭحْ، خنِّي أَذْ ثڭّمْ ؤُڒَا ذ كنِّيوْ أَمْ مَامّشْ إِ غَا ڭّغْ نشّْ.

¹⁷ E ele lhes disse: Olhai para mim e fazei de modo semelhante; e eis que quando eu for para a parte externa do acampamento, assim como eu fizer, fareis também vós.

¹⁸ خْمِي غَا سُوضغْ نشّْ ذڭْ ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي ؤُڒَا ذ مَارَّا إِنِّي غَارِي إِدْجَانْ، خنِّي أَذْ ثْسُوضمْ ؤُڒَا ذ كنِّيوْ ذڭْ وَاشَّاونْ ن إِشَارِّي غَارْ مَارَّا إِغزْذِيسنْ ن ڒْمَارْڭحْ، أَذْ ثِينِيمْ: ’إِ سِيذِي ؤُ إِ جِيذْعُونْ!‘ “

¹⁸ Quando eu soprar a trombeta, eu e todos que comigo estiverem, soprai vós também as trombetas para todos os lados do acampamento, e direis: A espada do SENHOR, e de Gideão.

¹⁹ ؤُشَا جِيذْعُونْ ذ مْيَا ن يرْيَازنْ نِّي ثُوغَا غَارسْ، إِوْضنْ-د غَارْ طَّارْفْ ن ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ غَارْ ؤُمزْوَارُو ن ثْعسَّاسْثْ ن وزْينْ ن دْجِيڒثْ، ؤُمِي ثنْ ثُوغَا عَاذْ ڭُّورْ أَذْ سّْبدّنْ إِعسَّاسنْ، ؤُشَا سُوضنْ ذڭْ وَاشَّاونْ ن إِشَارِّي، ؤُشَا نِيثْنِي وْثِينْ، أَرْژِينْ إِقْضُوحنْ نِّي غَارْسنْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْسنْ.

¹⁹ Assim Gideão e a centena de homens que estavam com ele vieram para a parte externa do acampamento no início da vigília do meio; e eles haviam acabado de trocar a guarda; e eles sopraram as trombetas, e romperam os cântaros que estavam nas suas mãos.

²⁰ ثْڒَاثَا ن إِبَاطَايُوننْ سُوضنْ ذڭْ وَاشَّاونْ ن إِشَارِّي ؤُشَا أَرْژِينْ إِقْضُوحنْ ؤُ س ؤُفُوسْ أَژڒْمَاضْ طّْفنْ إِصفْضَاونْ ؤُ س ؤُفُوسْ أَفُوسِي أَشَّاونْ ن إِشَارِّي حِيمَا أَذْ ذَايْسنْ سُوضنْ ؤُشَا سْغُوينْ: ”سِّيفْ ن سِيذِي ذ جِيذْعُونْ!“

²⁰ E as três companhias sopraram as trombetas, e romperam os cântaros, e seguraram as tochas na sua mão esquerda, e as trombetas na mão direita para soprá-las ao mesmo tempo; e eles gritaram: A espada do SENHOR, e de Gideão.

²¹ قِّيمنْ بدّنْ غَارْ مَارَّا إِغزْذِيسنْ ن ڒْمَارْڭحْ كُوڒْ إِجّْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ. خنِّي بْذَانْ أَذْ أَژّْڒنْ مَارَّا إِنِّي إِدْجَانْ ذِي ڒْمَارْڭحْ، سْغُوينْ ؤُشَا أَروْڒنْ.

²¹ E cada um dos homens se pôs de pé no seu lugar ao redor do acampamento; e todo o exército correu, e gritou, e fugiu.

²² ؤُمِي سُوضنْ ثڒْثْ-مْيَا ن يرْيَازنْ ذڭْ وَاشَّاونْ ن إِشَارِّي، إِسّكَّارْ سِيذِي سِّيفْ ن إِجّنْ ضِيدّْ إِ ونّغْنِي ذِي مَارَّا ڒْمَارْڭحْ ؤُشَا يَارْوڒْ ڒْعسْكَارْ أَڒْ بَايْثْ-شِيطَّا، جِّيهثْ ن زَارَارَا أَڒْ ثْمَا ن يغْزَارْ إِ إِدْجَانْ غَارْ أَبِيلْ-مَاحُولَا غَارْ طَابَّاثْ.

²² E os trezentos homens sopraram as trombetas, e o SENHOR colocou a espada de cada homem contra o seu companheiro, e em todo o exército; e o exército fugiu para Bete-Sita em Zererá, e para o limite de Abel-Meolá, até Tabate.

²³ خنِّي ڒَاغَانْ-د خْ يرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل، زِي نَافْثَالِي ؤُ زِي أَشِيرْ ؤُ زِي مَارَّا مَانَاسَّا ؤُشَا ضْفَارنْ نِيثْنِي أَيْثْ ن مِيذْيَانْ.

²³ E os homens de Israel de Naftali, de Aser e de todo o Manassés se reuniram e perseguiram os midianitas.

²⁴ عَاوذْ إِسّكّْ جِيذْعُونْ إِرقَّاسنْ غَارْ مَارَّا إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ، إِنَّا: ”هْوَامْ، ؤُيُورمْ غَارْ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ أَيْثْ ن مِيذْيَانْ ؤُ ثكّْسمْ أَسْ إِغزْرَانْ أَڒْ بَايْثْ-بَارَا ؤُڒَا ذ لْ-ؤُرْذُونْ.“ تّْوَاڒَاغَانْ مَارَّا إِرْيَازنْ ن إِفْرَايِيمْ ؤُشَا نِيثْنِي طّْفنْ إِغزْرَانْ أَڒْ بَايْثْ-بَارَا ذ لْ-ؤُرْذُونْ.

²⁴ E Gideão enviou mensageiros ao longo de todo o monte Efraim, dizendo: Descei contra os midianitas, e tomai antes deles as águas até Bete-Bara e o Jordão. Então, todos os homens de Efraim se reuniram, e tomaram as águas até Bete-Bara e o Jordão.

²⁵ نِيثْنِي حبّْسنْ ثْنَاينْ ن ڒْحُوكَّامْ ن مِيذْيَانْ، غُورَابْ ذ ذِيئَابْ، ؤُشَا نْغِينْ غُورَابْ خْ ثصْضَارْثْ ن غُورَابْ ؤُ ذِيئَابْ نْغِينْ ث خْ ثْسِيرْثْ ن ؤُضِيڒْ ن ذِيئَابْ ؤُشَا نِيثْنِيعرْفنْ خْ إِمِيذْيَانِييّنْ. إِزدْجِيفنْ ن غُورَابْ ذ ذِيئَابْ إِوْينْ ثنْ غَارْ جِيذْعُونْ خْ ؤُجمَّاضْ ن لْ-ؤُرْذُونْ.

²⁵ E eles tomaram dois príncipes dos midianitas: Orebe e Zeebe; e mataram Orebe sobre a rocha de Orebe, e Zeebe eles mataram no lagar de Zeebe, e perseguiram Midiã, e trouxeram as cabeças de Orebe e Zeebe para Gideão no outro lado do Jordão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Juízes 7 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →