Juízes 3

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ إِنَا ذ ڒڭْنُوسْ إِ إِجَّا سِيذِي أَذْ أَريّْحنْ، حِيمَا أَذْ زَّايْسنْ إِقدْجبْ إِسْرَائِيل، إِخْسْ أَذْ يِينِي مَارَّا إِنِّي وَارْ إِسِّيننْ شَا عَاذْ خْ مَارَّا ڭَارَّاثْ أَكْ-ذ كنْعَانْ،

¹ Ora, estas são as nações que o SENHOR deixou, para por elas provar Israel; tantos quantos em Israel não tivessem conhecido todas as guerras de Canaã;

² مْغِيرْ حِيمَا أَذْ ذوْڒنْ جِّيڒَاثْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَذْ سّْننْ أَمنْغِي، حِيمَا أَذْ ڒمْذنْ أَذْ مّنْغنْ، مْغِيرْ إِنِّي وَارْ إِسِّيننْ شَا أَمنْغِي:

² somente para que as gerações dos filhos de Israel pudessem saber, e ensiná-los a guerra, pelo menos aos que antes nada sabiam;

³ خمْسَا ن ڒْبَاشَاثْ ن ثْندَّامْ ن أَيْثْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ذ مَارَّا أَيْثْ ن كنْعَانْ ذ إِصِيذُونِييْينْ ذ إِحِيوِييْينْ إِ إِزدّْغنْ خْ إِذُورَارْ ن لُوبْنَانْ، زڭْ وذْرَارْ ن بَاعْلْ-هِيرْمُونْ أَڒْ مَانِي غَا ثِيوْضذْ غَارْ حَامَاثْ.

³ a saber, cinco senhores dos filisteus, e todos os cananeus, e os sidônios, e os heveus que habitavam no monte Líbano, desde o monte Baal-Hermom até a entrada de Hamate.

⁴ نِيثْنِي ثُوغَا أَثنْ ذِينْ حِيمَا أَذْ زَّايْسنْ إِتّْوَاقدْجبْ إِسْرَائِيل، حِيمَا أَذْ يِيڒِي إِتّْوَاسّْننْ مَا نِيثْنِي أَذْ سْڒنْ إِ ثْوصَّا ن سِيذِي، ثِينِّي يُومُورْ نتَّا إِ ڒجْذُوذْ نْسنْ س ثْسخَّارْثْ ن مُوسَا.

⁴ E eles haveriam de provar Israel através deles, para saber se eles obedeceriam aos mandamentos do SENHOR, os quais ele ordenou aos seus pais pela mão de Moisés.

⁵ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ثُوغَا زدّْغنْ ذِي ڒْوسْطْ ن أَيْثْ ن كنْعَانْ: إِحِيتِّييْينْ ذ إِمُورِييْينْ ذ إِفِيرِيزِييْينْ ذ إِحِيوِييْينْ ذ إِيابُوسِييْينْ.

⁵ E os filhos de Israel habitaram no meio dos cananeus, heteus, amorreus, ferezeus, heveus e jebuseus;

⁶ نِيثْنِي إِوْينْ يسِّيثْسنْ ذ ثمْغَارِينْ نْسنْ إِ يِيخفْ نْسنْ ؤُ ثِيحنْجِيرِينْ نْسنْ وْشِينْ ثنْثْ إِ إِحنْجِيرنْ نْسنْ ؤُشَا نِيثْنِي بْذَانْ أَذْ سخَّارنْ إِ إِربِّيثنْ نْسنْ. *

⁶ e eles tomaram suas filhas por esposas, e deram suas filhas aos seus filhos, e serviram aos seus deuses.

⁷ ؤُشَا ڭِّينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي، تُّونْ سِيذِي، أَربِّي نْسنْ، ؤُشَا ؤُيُورنْ أَذْ سخَّارنْ إِ ’إِبَاعْلنْ‘ ذ ثِيربِّينْ نْسنْ ن شْوَارْثِي.

⁷ E os filhos de Israel fizeram o mal aos olhos do SENHOR, e se esqueceram do SENHOR, seu Deus, e serviram Baalim e os arvoredos.

⁸ خنِّي يَارْغَا وغْضَابْ ن سِيذِي خْ إِسْرَائِيل ؤُ نتَّا إِوْشَا إِ-ثنْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن كُوشَانْ-رِيشَاعْثَايِيمْ، أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ-نَاهْرَايْنْ، أَقَا-ت ذ مِيسُوپُوثَامْيَا. خنِّي سخَّارنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ثْمنْيَا ن إِسڭّْوُوسَا إِ كُوشَانْ-رِيشَاعْثَايِيمْ.

⁸ Portanto, a ira do SENHOR se acendeu contra Israel, e ele os vendeu à mão de Cusã-Risataim, rei da Mesopotâmia; e os filhos de Israel serviram Cusã-Risataim durante oito anos.

⁹ سْغُويّنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل غَارْ سِيذِي ؤُشَا سِيذِي إِڭَّا أَذْ إِكَّارْ إِجّْ ن ؤُمْسنْجمْ إِ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، ونِّي إِ ثنْ إِفكّنْ، عُوثْنِييِيلْ، مِّيسْ ن قَانَازْ، ؤُمَاسْ ن كَالِيبْ، ونِّي ذ أَمژْيَانْ خَاسْ.

⁹ E quando os filhos de Israel clamaram ao SENHOR, o SENHOR levantou um libertador para os filhos de Israel, que os libertou; Otniel, filho de Quenaz, o irmão mais moço de Calebe.

¹⁰ ثُوغَا خَاسْ أَرُّوحْ ن سِيذِي ؤُ ثُوغَا ذ ڒْقَاضِي خْ إِسْرَائِيل ؤُشَا إِفّغْ غَارْ ؤُمنْغِي. إِوْشَا أَسْ سِيذِي كُوشَانْ-رِيشَاعْثَايِيمْ، أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ، ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ ؤُشَا إِغْڒبْ نتَّا خْ كُوشَانْ-رِيشَاعْثَايِيمْ.

¹⁰ E o Espírito do SENHOR veio sobre ele, e ele julgou Israel, e saiu para a guerra; e o SENHOR entregou Cusã-Risataim, rei da Mesopotâmia, em sua mão; e a sua mão prevaleceu contra Cusã-Risataim.

¹¹ ثَاريّحْ ثمُّورْثْ أَربْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا. خنِّي إِمُّوثْ عُوثْنِييِيلْ، مِّيسْ ن قَانَازْ.

¹¹ E a terra teve descanso por quarenta anos; e Otniel, filho de Quenaz, faleceu.

¹² أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَرْنِينْ أَذْ ڭّنْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي. ؤُشَا سِيذِي إِڭَّا جّهْذْ ذِي عِيجْلُونْ، أَجدْجِيذْ ن مُوآبَ، ضِيدّْ إِ إِسْرَائِيل، مِينْزِي نِيثْنِي ڭِّينْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي.

¹² E os filhos de Israel novamente fizeram o que era mau aos olhos do SENHOR; e o SENHOR fortaleceu Eglom, rei de Moabe, contra Israel, porque eles haviam feito o mal aos olhos do SENHOR.

¹³ نتَّا إِسّْمُونْ غَارسْ أَيْثْ ن عَامُّونْ ؤُ ن عَامَالِيقْ ؤُشَا إِفّغْ، إِغْڒبْ خْ إِسْرَائِيل ؤُشَا نِيثْنِي طّْفنْ ثَانْذِينْثْ ن ثْشجِّيرَا ن ثِينِي.

¹³ E ele reuniu para si os filhos de Amom e Amaleque, e foi e feriu Israel, e possuiu a cidade das palmeiras.

¹⁴ ثْمنْطَاشْ ن إِسڭّْوُوسَا ثُوغَا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل تّْسخَّارنْ إِ عِيجْلُونْ، أَجدْجِيذْ ن مُوآبَ.

¹⁴ Então os filhos de Israel serviram a Eglom, o rei de Moabe, por dezoito anos.

¹⁵ خنِّي سْغُوينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل غَارْ سِيذِي ؤُشَا سِيذِي إِڭَّا أَذْ د-إِكَّارْ إِجّْ ن ؤُمْسنْجمْ، إِهُوذْ، مِّيسْ ن جِيرَا، زِي ثقْبِيتْشْ ن بِينْيَامِينْ، إِجّْ ن ورْيَازْ إِ وَارْ إِتّْوَاذَارّبْ مْلِيحْ س ؤُفُوسِي نّسْ أَفُوسِي. ؤُشَا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل سّكّنْ ث حِيمَا أَذْ وْشنْ إِشْثْ ن ثرْزفْثْ إِ عِيجْلُونْ، أَجدْجِيذْ ن مُوآبَ، س ؤُفُوسْ نّسْ.

¹⁵ Mas quando os filhos de Israel clamaram ao SENHOR, o SENHOR lhes levantou um libertador, Eúde, filho de Gera, um benjamita, um homem canhoto; e por ele os filhos de Israel enviaram um presente a Eglom, rei de Moabe.

¹⁶ إِهُوذْ إِڭَّا إِ يِيخفْ نّسْ إِجّْ ن سِّيفْ غَارسْ ثْنَاينْ ن ڒقْذُوعْ، ثُوزّڭَّارْثْ نّسْ أَنشْثْ ن إِجّْ ن ؤُغِيڒْ، إِقّنْ إِ-ث سَاذُو وَارُّوضْ نّسْ غَارْ ثْمصَّاضْثْ نّسْ ثَافُوسشْثْ.

¹⁶ Mas Eúde fez para si um punhal que tinha dois gumes, de um côvado de comprimento; e ele o cingiu debaixo das suas vestes, sobre a coxa direita.

¹⁷ أَمُّو إِ د-إِقَارّبْ س ثرْزفْثْ غَارْ عِيجْلُونْ، أَجدْجِيذْ ن أَيْثْ ن مُوآبَ، عِيجْلُونْ ثُوغَا ذ أَرْيَازْ إِصحّْ أَطَّاسْ.

¹⁷ E ele trouxe o presente para Eglom, rei de Moabe; e Eglom era um homem muito gordo.

¹⁸ ؤُمِي ثُوغَا إِهُوذْ إِكمّڒْ ثِيموْشَا ن ثَارْزفْثْ، إِمْسَارْ، أَقَا إِسّْقبّضْ إِوْذَانْ إِ ثُوغَا يَاربُّونْ ثَارْزفْثْ غَارْ ڒَاڭّْوَاجْ،

¹⁸ E quando ele terminou de oferecer o presente, ele despediu as pessoas que carregavam o presente.

¹⁹ مَاشَا نتَّا سِيمَانْثْ نّسْ إِعْقبْ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا زِي ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ إِ ذِينْ إِدْجَانْ ذِي جِيلْجَالْ، إِنَّا: ”نشّْ غَارِي إِجّْ ن سِّيرْ خَاكْ، أَجدْجِيذْ!“ ؤُشَا وَا إِنَّا: ”سْقَارمْ!“ مَارَّا وِي ثُوغَا إِبدّنْ غَارسْ، فّْغنْ زِي غَارسْ غَارْ بَارَّا.

¹⁹ Mas ele mesmo voltou-se novamente das pedreiras que ficavam junto a Gilgal, e disse: Tenho um recado secreto para ti, ó rei; que disse: Guarde silêncio. E todos os que estavam perto dele se retiraram da sua presença.

²⁰ يُوسَا-د غَارسْ إِهُوذْ ؤُمِي عِيجْلُونْ إِقِّيمْ ذڭْ وخَّامْ ن نّجْ أَسمَّاضْ، ونِّي ثُوغَا إِ نتَّا وَاهَا. خنِّي إِنَّا إِهُوذْ: ”نشّْ غَارِي إِجّْ ن وَاوَاڒْ ن أَربِّي إِ شكْ.“ ؤُشَا إِكَّارْ ؤُجدْجِيذْ زِي ڒْكُورْسِي نّسْ إِڭلّْذنْ.

²⁰ E Eúde veio até ele; e ele estava assentado em um salão de verão, que ele mantinha para si apenas. E Eúde disse: Tenho uma mensagem de Deus para ti. E ele se levantou do seu assento.

²¹ خنِّي إِسّْوِيژّضْ إِهُوذْ س ؤُفُوسْ نّسْ أَزڒْمَاضْ، إِجْبذْ-د سِّيفْ نِّي خْ ثْمصَّاضْثْ نّسْ ثَافُوسشْثْ، إِشُوكّْ إِ-ث ذڭْ ؤُعذِّيسْ نّسْ،

²¹ E Eúde estendeu à frente a sua mão esquerda, e pegou o punhal da sua coxa direita, e o cravou na sua barriga;

²² أَڒَامِي يُوذفْ س ؤُفُوسْ نِّي أَوَارْنِي إِ ڒْمُوسْ ن سِّيفْ ؤُشَا ثَاذُونْثْ ثْبلّعْ-د خْ ڒْمُوسْ، مَاغَارْ نتَّا وَارْ إِكِّيسْ سِّيفْ زڭْ ؤُعذِّيسْ نّسْ. خَاسْ ؤُشَا إِفّغْ س وبْرِيذْ ن وخَّامْ ن يِيضصْ.

²² e o cabo também penetrou depois da lâmina; e a gordura se fechou sobre a lâmina, de modo que ele não conseguiu retirar o punhal da sua barriga; e a sujeira saiu.

²³ خنِّي إِفّغْ إِهُوذْ زڭْ وُوفُّوغْ ن وخَّامْ ن وسْقِيفْ. إِبلّعْ ثِيوُّورَا ن وخَّامْ ن نّجْ أَوَارْنِي أَسْ ؤُ يَارَّا زّكْرُونْ.

²³ Então, Eúde seguiu para o pórtico, e fechou as portas do salão sobre ele, e as trancou.

²⁴ ؤُمِي يُويُورْ نتَّا، ؤُسِينْ-د إِمْسخَّارنْ نّسْ ؤُشَا ؤُمِي ژْرِينْ أَقَا ثِيوُّورَا ن وخَّامْ ن نّجْ تّْوَابلّْعنْثْ س زّكْرُونْ، نَّانْ: ”نتَّا أَقَا إِذْڒَا وَاهَا إِضَارنْ نّسْ ذڭْ وخَّامْ أَسمَّاضْ ن ذَاخڒْ.“

²⁴ Quando ele saiu, os seus servos chegaram; e quando viram, eis que as portas do salão estavam trancadas; e disseram: Certamente ele cobre os seus pés na sua câmara de verão.

²⁵ نِيثْنِي قِّيمنْ تّْرَاجَانْ أَڒَامِي ذوْڒنْ سّصْحَانْ، ؤُ خْزَارْ، نتَّا وَارْ يَارْزِيمْ شَا ثِيوُّورَا ن وخَّامْ ن نّجْ. نِيثْنِي كْسِينْ سَّارُوثْ، أَرْزْمنْ ثَاوَّارْثْ، ؤُشَا خْزَارْ، إِمّنْضَارْ سِيذِيثْسنْ غَارْ ثمُّورْثْ إِمُّوثْ.

²⁵ E eles esperaram até ficarem envergonhados; e, eis que ele não abria as portas do salão; por isso pegaram uma chave e as abriram; e eis que o seu senhor estava caído morto em terra.

²⁶ إِهُوذْ مَاشَا ثُوغَا يَارْوڒْ، أَمْ ثُوغَا تّْرَاجَانْ نِيثْنِي. نتَّا ثُوغَا إِكَّا خْ ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ ؤُشَا يَارْوڒْ غَارْ سِيعِيرَاثْ.

²⁶ E Eúde escapou enquanto eles esperavam, e passou além das pedreiras, e escapou para Seirá.

²⁷ ڒَامِي د-يِيوضْ نتَّا ذِينِّي، إِسُوضْ ذڭْ ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي خْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ. خنِّي هْوَانْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَكِيذسْ زڭْ وذْرَارْ ؤُ نتَّا سِيمَانْثْ نّسْ يُويُورْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْسنْ.

²⁷ E sucedeu que, quando chegou, ele soprou uma trombeta no monte de Efraim, e os filhos de Israel desceram com ele do monte, e ele diante deles.

²⁸ نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”ضْفَارمْ أَيِي-د، مِينْزِي سِيذِي إِوْشَا أَومْ ڒْعذْيَانْ نْومْ، أَيْثْ ن مُوآبَ، ذڭْ ؤُفُوسْ نْومْ.“ ؤُشَا نِيثْنِي ضْفَارنْ ث ؤُشَا طّْفنْ إِمُوشَانْ ن ؤُژكّْوُو ن لْ-ؤُرْذُونْ غَارْ مُوآبَ ؤُشَا وَارْ جِّينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ أَذْ إِژْوَا.

²⁸ E ele lhes disse: Sigam-me; pois o SENHOR entregou os vossos inimigos, os moabitas, na vossa mão. E eles desceram após ele, e tomaram os vaus do Jordão em direção a Moabe, e não permitiram que nenhum homem os atravessasse.

²⁹ ذِي ڒْوقْثْ نِّي وْثِينْ نِيثْنِي أَيْثْ ن مُوآبَ، عْڒَاحَاڒْ ثنْعَاشْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ، مَارَّا نِيثْنِي جهْذنْ، إِعسْكَارِييّنْ، ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ورْيَازْ وَارْ إِنْجِيمْ.

²⁹ E eles mataram de Moabe naquele momento, cerca de dez mil homens, todos robustos, e todos homens de bravura; e dali não escapou um homem sequer.

³⁰ أَمُّو إِتّْوَاسّْذدْجْ مُوآبَ ذڭْ وَاسّْ نِّي سَاذُو ؤُفُوسْ ن إِسْرَائِيل ؤُشَا ثَاريّحْ ثمُّورْثْ ثْمنْيِينْ ن إِسڭّْوُوسَا.

³⁰ Então Moabe foi subjugado naquele dia, sob a mão de Israel. E a terra teve descanso por oitenta anos.

³¹ أَوَارْنِي أَسْ يُوسَا-د شَامْجَارْ، مِّيسْ ن عَانَاثْ، ونِّي إِنْغِينْ ستَّا-مْيَا ن يرْيَازنْ زڭْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ س يِيجّْ ن ڒْمَاشَامْ ن إِفُونَاسنْ. أَمُّو إِسّنْجمْ ؤُڒَا ذ نتَّا إِسْرَائِيل.

³¹ E depois dele foi Sangar, filho de Anate, que matou seiscentos homens dos filisteus com um aguilhão de boi; e ele também livrou Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Juízes 3 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →