Juízes 3

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ إِنَا ذ ڒڭْنُوسْ إِ إِجَّا سِيذِي أَذْ أَريّْحنْ، حِيمَا أَذْ زَّايْسنْ إِقدْجبْ إِسْرَائِيل، إِخْسْ أَذْ يِينِي مَارَّا إِنِّي وَارْ إِسِّيننْ شَا عَاذْ خْ مَارَّا ڭَارَّاثْ أَكْ-ذ كنْعَانْ،

¹ São estas as nações que o Senhor deixou para, por elas, provar a Israel, isto é, provar quantos em Israel não sabiam de todas as guerras de Canaã.

² مْغِيرْ حِيمَا أَذْ ذوْڒنْ جِّيڒَاثْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَذْ سّْننْ أَمنْغِي، حِيمَا أَذْ ڒمْذنْ أَذْ مّنْغنْ، مْغِيرْ إِنِّي وَارْ إِسِّيننْ شَا أَمنْغِي:

² Isso tão somente para que as gerações dos filhos de Israel delas soubessem (para lhes ensinar a guerra), pelo menos as gerações que, dantes, não sabiam disso:

³ خمْسَا ن ڒْبَاشَاثْ ن ثْندَّامْ ن أَيْثْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ذ مَارَّا أَيْثْ ن كنْعَانْ ذ إِصِيذُونِييْينْ ذ إِحِيوِييْينْ إِ إِزدّْغنْ خْ إِذُورَارْ ن لُوبْنَانْ، زڭْ وذْرَارْ ن بَاعْلْ-هِيرْمُونْ أَڒْ مَانِي غَا ثِيوْضذْ غَارْ حَامَاثْ.

³ cinco príncipes dos filisteus, e todos os cananeus, e sidônios, e heveus que habitavam as montanhas do Líbano, desde o monte de Baal-Hermom até à entrada de Hamate.

⁴ نِيثْنِي ثُوغَا أَثنْ ذِينْ حِيمَا أَذْ زَّايْسنْ إِتّْوَاقدْجبْ إِسْرَائِيل، حِيمَا أَذْ يِيڒِي إِتّْوَاسّْننْ مَا نِيثْنِي أَذْ سْڒنْ إِ ثْوصَّا ن سِيذِي، ثِينِّي يُومُورْ نتَّا إِ ڒجْذُوذْ نْسنْ س ثْسخَّارْثْ ن مُوسَا.

⁴ Estes ficaram para, por eles, o Senhor pôr Israel à prova, para saber se dariam ouvidos aos mandamentos que havia ordenado a seus pais por intermédio de Moisés.

⁵ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ثُوغَا زدّْغنْ ذِي ڒْوسْطْ ن أَيْثْ ن كنْعَانْ: إِحِيتِّييْينْ ذ إِمُورِييْينْ ذ إِفِيرِيزِييْينْ ذ إِحِيوِييْينْ ذ إِيابُوسِييْينْ.

⁵ Habitando, pois, os filhos de Israel no meio dos cananeus, dos heteus, e amorreus, e ferezeus, e heveus, e jebuseus,

⁶ نِيثْنِي إِوْينْ يسِّيثْسنْ ذ ثمْغَارِينْ نْسنْ إِ يِيخفْ نْسنْ ؤُ ثِيحنْجِيرِينْ نْسنْ وْشِينْ ثنْثْ إِ إِحنْجِيرنْ نْسنْ ؤُشَا نِيثْنِي بْذَانْ أَذْ سخَّارنْ إِ إِربِّيثنْ نْسنْ. *

⁶ tomaram de suas filhas para si por mulheres e deram as suas próprias aos filhos deles; e rendiam culto a seus deuses.

⁷ ؤُشَا ڭِّينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي، تُّونْ سِيذِي، أَربِّي نْسنْ، ؤُشَا ؤُيُورنْ أَذْ سخَّارنْ إِ ’إِبَاعْلنْ‘ ذ ثِيربِّينْ نْسنْ ن شْوَارْثِي.

⁷ Os filhos de Israel fizeram o que era mau perante o Senhor e se esqueceram do Senhor , seu Deus; e renderam culto aos baalins e ao poste-ídolo.

⁸ خنِّي يَارْغَا وغْضَابْ ن سِيذِي خْ إِسْرَائِيل ؤُ نتَّا إِوْشَا إِ-ثنْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن كُوشَانْ-رِيشَاعْثَايِيمْ، أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ-نَاهْرَايْنْ، أَقَا-ت ذ مِيسُوپُوثَامْيَا. خنِّي سخَّارنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ثْمنْيَا ن إِسڭّْوُوسَا إِ كُوشَانْ-رِيشَاعْثَايِيمْ.

⁸ Então, a ira do Senhor se acendeu contra Israel, e ele os entregou nas mãos de Cusã-Risataim, rei da Mesopotâmia; e os filhos de Israel serviram a Cusã-Risataim oito anos.

⁹ سْغُويّنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل غَارْ سِيذِي ؤُشَا سِيذِي إِڭَّا أَذْ إِكَّارْ إِجّْ ن ؤُمْسنْجمْ إِ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، ونِّي إِ ثنْ إِفكّنْ، عُوثْنِييِيلْ، مِّيسْ ن قَانَازْ، ؤُمَاسْ ن كَالِيبْ، ونِّي ذ أَمژْيَانْ خَاسْ.

⁹ Clamaram ao Senhor os filhos de Israel, e o Senhor lhes suscitou libertador, que os libertou: Otniel, filho de Quenaz, que era irmão de Calebe e mais novo do que ele.

¹⁰ ثُوغَا خَاسْ أَرُّوحْ ن سِيذِي ؤُ ثُوغَا ذ ڒْقَاضِي خْ إِسْرَائِيل ؤُشَا إِفّغْ غَارْ ؤُمنْغِي. إِوْشَا أَسْ سِيذِي كُوشَانْ-رِيشَاعْثَايِيمْ، أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ، ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ ؤُشَا إِغْڒبْ نتَّا خْ كُوشَانْ-رِيشَاعْثَايِيمْ.

¹⁰ Veio sobre ele o Espírito do Senhor , e ele julgou a Israel; saiu à peleja, e o Senhor lhe entregou nas mãos a Cusã-Risataim, rei da Mesopotâmia, contra o qual ele prevaleceu.

¹¹ ثَاريّحْ ثمُّورْثْ أَربْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا. خنِّي إِمُّوثْ عُوثْنِييِيلْ، مِّيسْ ن قَانَازْ.

¹¹ Então, a terra ficou em paz durante quarenta anos. Otniel, filho de Quenaz, faleceu.

¹² أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَرْنِينْ أَذْ ڭّنْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي. ؤُشَا سِيذِي إِڭَّا جّهْذْ ذِي عِيجْلُونْ، أَجدْجِيذْ ن مُوآبَ، ضِيدّْ إِ إِسْرَائِيل، مِينْزِي نِيثْنِي ڭِّينْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي.

¹² Tornaram, então, os filhos de Israel a fazer o que era mau perante o Senhor ; mas o Senhor deu poder a Eglom, rei dos moabitas, contra Israel, porquanto fizeram o que era mau perante o Senhor .

¹³ نتَّا إِسّْمُونْ غَارسْ أَيْثْ ن عَامُّونْ ؤُ ن عَامَالِيقْ ؤُشَا إِفّغْ، إِغْڒبْ خْ إِسْرَائِيل ؤُشَا نِيثْنِي طّْفنْ ثَانْذِينْثْ ن ثْشجِّيرَا ن ثِينِي.

¹³ E ajuntou consigo os filhos de Amom e os amalequitas, e foi, e feriu a Israel; e apoderaram-se da cidade das Palmeiras.

¹⁴ ثْمنْطَاشْ ن إِسڭّْوُوسَا ثُوغَا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل تّْسخَّارنْ إِ عِيجْلُونْ، أَجدْجِيذْ ن مُوآبَ.

¹⁴ E os filhos de Israel serviram a Eglom, rei dos moabitas, dezoito anos.

¹⁵ خنِّي سْغُوينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل غَارْ سِيذِي ؤُشَا سِيذِي إِڭَّا أَذْ د-إِكَّارْ إِجّْ ن ؤُمْسنْجمْ، إِهُوذْ، مِّيسْ ن جِيرَا، زِي ثقْبِيتْشْ ن بِينْيَامِينْ، إِجّْ ن ورْيَازْ إِ وَارْ إِتّْوَاذَارّبْ مْلِيحْ س ؤُفُوسِي نّسْ أَفُوسِي. ؤُشَا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل سّكّنْ ث حِيمَا أَذْ وْشنْ إِشْثْ ن ثرْزفْثْ إِ عِيجْلُونْ، أَجدْجِيذْ ن مُوآبَ، س ؤُفُوسْ نّسْ.

¹⁵ Então, os filhos de Israel clamaram ao Senhor , e o Senhor lhes suscitou libertador: Eúde, homem canhoto, filho de Gera, benjamita. Por intermédio dele, enviaram os filhos de Israel tributo a Eglom, rei dos moabitas.

¹⁶ إِهُوذْ إِڭَّا إِ يِيخفْ نّسْ إِجّْ ن سِّيفْ غَارسْ ثْنَاينْ ن ڒقْذُوعْ، ثُوزّڭَّارْثْ نّسْ أَنشْثْ ن إِجّْ ن ؤُغِيڒْ، إِقّنْ إِ-ث سَاذُو وَارُّوضْ نّسْ غَارْ ثْمصَّاضْثْ نّسْ ثَافُوسشْثْ.

¹⁶ Eúde fez para si um punhal de dois gumes, do comprimento de um côvado; e cingiu-o debaixo das suas vestes, do lado direito.

¹⁷ أَمُّو إِ د-إِقَارّبْ س ثرْزفْثْ غَارْ عِيجْلُونْ، أَجدْجِيذْ ن أَيْثْ ن مُوآبَ، عِيجْلُونْ ثُوغَا ذ أَرْيَازْ إِصحّْ أَطَّاسْ.

¹⁷ Levou o tributo a Eglom, rei dos moabitas; era Eglom homem gordo.

¹⁸ ؤُمِي ثُوغَا إِهُوذْ إِكمّڒْ ثِيموْشَا ن ثَارْزفْثْ، إِمْسَارْ، أَقَا إِسّْقبّضْ إِوْذَانْ إِ ثُوغَا يَاربُّونْ ثَارْزفْثْ غَارْ ڒَاڭّْوَاجْ،

¹⁸ Tendo entregado o tributo, despediu a gente que o trouxera e saiu com ela.

¹⁹ مَاشَا نتَّا سِيمَانْثْ نّسْ إِعْقبْ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا زِي ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ إِ ذِينْ إِدْجَانْ ذِي جِيلْجَالْ، إِنَّا: ”نشّْ غَارِي إِجّْ ن سِّيرْ خَاكْ، أَجدْجِيذْ!“ ؤُشَا وَا إِنَّا: ”سْقَارمْ!“ مَارَّا وِي ثُوغَا إِبدّنْ غَارسْ، فّْغنْ زِي غَارسْ غَارْ بَارَّا.

¹⁹ Porém voltou do ponto em que estavam as imagens de escultura ao pé de Gilgal e disse ao rei: Tenho uma palavra secreta a dizer-te, ó rei. O rei disse: Cala-te. Então, todos os que lhe assistiam saíram de sua presença.

²⁰ يُوسَا-د غَارسْ إِهُوذْ ؤُمِي عِيجْلُونْ إِقِّيمْ ذڭْ وخَّامْ ن نّجْ أَسمَّاضْ، ونِّي ثُوغَا إِ نتَّا وَاهَا. خنِّي إِنَّا إِهُوذْ: ”نشّْ غَارِي إِجّْ ن وَاوَاڒْ ن أَربِّي إِ شكْ.“ ؤُشَا إِكَّارْ ؤُجدْجِيذْ زِي ڒْكُورْسِي نّسْ إِڭلّْذنْ.

²⁰ Eúde entrou numa sala de verão, que o rei tinha só para si, onde estava assentado, e disse: Tenho a dizer-te uma palavra de Deus. E Eglom se levantou da cadeira.

²¹ خنِّي إِسّْوِيژّضْ إِهُوذْ س ؤُفُوسْ نّسْ أَزڒْمَاضْ، إِجْبذْ-د سِّيفْ نِّي خْ ثْمصَّاضْثْ نّسْ ثَافُوسشْثْ، إِشُوكّْ إِ-ث ذڭْ ؤُعذِّيسْ نّسْ،

²¹ Então, Eúde, estendendo a mão esquerda, puxou o seu punhal do lado direito e lho cravou no ventre,

²² أَڒَامِي يُوذفْ س ؤُفُوسْ نِّي أَوَارْنِي إِ ڒْمُوسْ ن سِّيفْ ؤُشَا ثَاذُونْثْ ثْبلّعْ-د خْ ڒْمُوسْ، مَاغَارْ نتَّا وَارْ إِكِّيسْ سِّيفْ زڭْ ؤُعذِّيسْ نّسْ. خَاسْ ؤُشَا إِفّغْ س وبْرِيذْ ن وخَّامْ ن يِيضصْ.

²² de tal maneira que entrou também o cabo com a lâmina, e, porque não o retirou do ventre, a gordura se fechou sobre ele; e Eúde, saindo por um postigo,

²³ خنِّي إِفّغْ إِهُوذْ زڭْ وُوفُّوغْ ن وخَّامْ ن وسْقِيفْ. إِبلّعْ ثِيوُّورَا ن وخَّامْ ن نّجْ أَوَارْنِي أَسْ ؤُ يَارَّا زّكْرُونْ.

²³ passou para o vestíbulo, depois de cerrar sobre ele as portas, trancando-as.

²⁴ ؤُمِي يُويُورْ نتَّا، ؤُسِينْ-د إِمْسخَّارنْ نّسْ ؤُشَا ؤُمِي ژْرِينْ أَقَا ثِيوُّورَا ن وخَّامْ ن نّجْ تّْوَابلّْعنْثْ س زّكْرُونْ، نَّانْ: ”نتَّا أَقَا إِذْڒَا وَاهَا إِضَارنْ نّسْ ذڭْ وخَّامْ أَسمَّاضْ ن ذَاخڒْ.“

²⁴ Tendo saído, vieram os servos do rei e viram, e eis que as portas da sala de verão estavam trancadas; e disseram: Sem dúvida está ele aliviando o ventre na privada da sala de verão.

²⁵ نِيثْنِي قِّيمنْ تّْرَاجَانْ أَڒَامِي ذوْڒنْ سّصْحَانْ، ؤُ خْزَارْ، نتَّا وَارْ يَارْزِيمْ شَا ثِيوُّورَا ن وخَّامْ ن نّجْ. نِيثْنِي كْسِينْ سَّارُوثْ، أَرْزْمنْ ثَاوَّارْثْ، ؤُشَا خْزَارْ، إِمّنْضَارْ سِيذِيثْسنْ غَارْ ثمُّورْثْ إِمُّوثْ.

²⁵ Aborreceram-se de esperar; e, como não abria a porta da sala, tomaram da chave e a abriram; e eis seu senhor estendido morto em terra.

²⁶ إِهُوذْ مَاشَا ثُوغَا يَارْوڒْ، أَمْ ثُوغَا تّْرَاجَانْ نِيثْنِي. نتَّا ثُوغَا إِكَّا خْ ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ ؤُشَا يَارْوڒْ غَارْ سِيعِيرَاثْ.

²⁶ Eúde escapou enquanto eles se demoravam e, tendo passado pelas imagens de escultura, foi para Seirá.

²⁷ ڒَامِي د-يِيوضْ نتَّا ذِينِّي، إِسُوضْ ذڭْ ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي خْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ. خنِّي هْوَانْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَكِيذسْ زڭْ وذْرَارْ ؤُ نتَّا سِيمَانْثْ نّسْ يُويُورْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْسنْ.

²⁷ Tendo ele chegado, tocou a trombeta nas montanhas de Efraim; e os filhos de Israel desceram com ele das montanhas, indo ele à frente.

²⁸ نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”ضْفَارمْ أَيِي-د، مِينْزِي سِيذِي إِوْشَا أَومْ ڒْعذْيَانْ نْومْ، أَيْثْ ن مُوآبَ، ذڭْ ؤُفُوسْ نْومْ.“ ؤُشَا نِيثْنِي ضْفَارنْ ث ؤُشَا طّْفنْ إِمُوشَانْ ن ؤُژكّْوُو ن لْ-ؤُرْذُونْ غَارْ مُوآبَ ؤُشَا وَارْ جِّينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ أَذْ إِژْوَا.

²⁸ E lhes disse: Segui-me, porque o Senhor entregou nas vossas mãos os vossos inimigos, os moabitas; e desceram após ele, e tomaram os vaus do Jordão contra os moabitas, e a nenhum deles deixaram passar.

²⁹ ذِي ڒْوقْثْ نِّي وْثِينْ نِيثْنِي أَيْثْ ن مُوآبَ، عْڒَاحَاڒْ ثنْعَاشْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ، مَارَّا نِيثْنِي جهْذنْ، إِعسْكَارِييّنْ، ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ورْيَازْ وَارْ إِنْجِيمْ.

²⁹ Naquele tempo, feriram dos moabitas uns dez mil homens, todos robustos e valentes; e não escapou nem sequer um.

³⁰ أَمُّو إِتّْوَاسّْذدْجْ مُوآبَ ذڭْ وَاسّْ نِّي سَاذُو ؤُفُوسْ ن إِسْرَائِيل ؤُشَا ثَاريّحْ ثمُّورْثْ ثْمنْيِينْ ن إِسڭّْوُوسَا.

³⁰ Assim, foi Moabe subjugado, naquele dia, sob o poder de Israel; e a terra ficou em paz oitenta anos.

³¹ أَوَارْنِي أَسْ يُوسَا-د شَامْجَارْ، مِّيسْ ن عَانَاثْ، ونِّي إِنْغِينْ ستَّا-مْيَا ن يرْيَازنْ زڭْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ س يِيجّْ ن ڒْمَاشَامْ ن إِفُونَاسنْ. أَمُّو إِسّنْجمْ ؤُڒَا ذ نتَّا إِسْرَائِيل.

³¹ Depois dele, foi Sangar, filho de Anate, que feriu seiscentos homens dos filisteus com uma aguilhada de bois; e também ele libertou a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Juízes 3 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →