Juízes 3
rifa (RIFA) vs ARC
1 إِنَا ذ ڒڭْنُوسْ إِ إِجَّا سِيذِي أَذْ أَريّْحنْ، حِيمَا أَذْ زَّايْسنْ إِقدْجبْ إِسْرَائِيل، إِخْسْ أَذْ يِينِي مَارَّا إِنِّي وَارْ إِسِّيننْ شَا عَاذْ خْ مَارَّا ڭَارَّاثْ أَكْ-ذ كنْعَانْ،
1 Estas, pois, são as nações que o Senhor deixou ficar, para por elas provar a Israel, a saber, a todos os que não sabiam de todas as guerras de Canaã.
2 مْغِيرْ حِيمَا أَذْ ذوْڒنْ جِّيڒَاثْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَذْ سّْننْ أَمنْغِي، حِيمَا أَذْ ڒمْذنْ أَذْ مّنْغنْ، مْغِيرْ إِنِّي وَارْ إِسِّيننْ شَا أَمنْغِي:
2 Isso tão somente para que as gerações dos filhos de Israel delas soubessem (para lhes ensinar a guerra), pelo menos as gerações que, dantes, não sabiam disso:
3 خمْسَا ن ڒْبَاشَاثْ ن ثْندَّامْ ن أَيْثْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ذ مَارَّا أَيْثْ ن كنْعَانْ ذ إِصِيذُونِييْينْ ذ إِحِيوِييْينْ إِ إِزدّْغنْ خْ إِذُورَارْ ن لُوبْنَانْ، زڭْ وذْرَارْ ن بَاعْلْ-هِيرْمُونْ أَڒْ مَانِي غَا ثِيوْضذْ غَارْ حَامَاثْ.
3 cinco príncipes dos filisteus, e todos os cananeus, e sidônios, e heveus, que habitavam nas montanhas do Líbano, desde o monte de Baal-Hermom até à entrada de Hamate.
4 نِيثْنِي ثُوغَا أَثنْ ذِينْ حِيمَا أَذْ زَّايْسنْ إِتّْوَاقدْجبْ إِسْرَائِيل، حِيمَا أَذْ يِيڒِي إِتّْوَاسّْننْ مَا نِيثْنِي أَذْ سْڒنْ إِ ثْوصَّا ن سِيذِي، ثِينِّي يُومُورْ نتَّا إِ ڒجْذُوذْ نْسنْ س ثْسخَّارْثْ ن مُوسَا.
4 Estes, pois, ficaram, para por eles o Senhor provar a Israel, para saber se dariam ouvidos aos seus mandamentos que tinha ordenado a seus pais pelo ministério de Moisés.
5 أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ثُوغَا زدّْغنْ ذِي ڒْوسْطْ ن أَيْثْ ن كنْعَانْ: إِحِيتِّييْينْ ذ إِمُورِييْينْ ذ إِفِيرِيزِييْينْ ذ إِحِيوِييْينْ ذ إِيابُوسِييْينْ.
5 Habitando, pois, os filhos de Israel no meio dos cananeus, e heteus, e amorreus, e ferezeus, e heveus, e jebuseus,
6 نِيثْنِي إِوْينْ يسِّيثْسنْ ذ ثمْغَارِينْ نْسنْ إِ يِيخفْ نْسنْ ؤُ ثِيحنْجِيرِينْ نْسنْ وْشِينْ ثنْثْ إِ إِحنْجِيرنْ نْسنْ ؤُشَا نِيثْنِي بْذَانْ أَذْ سخَّارنْ إِ إِربِّيثنْ نْسنْ. *
6 tomaram de suas filhas para si por mulheres e deram aos filhos deles as suas filhas; e serviram a seus deuses.
7 ؤُشَا ڭِّينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي، تُّونْ سِيذِي، أَربِّي نْسنْ، ؤُشَا ؤُيُورنْ أَذْ سخَّارنْ إِ ’إِبَاعْلنْ‘ ذ ثِيربِّينْ نْسنْ ن شْوَارْثِي.
7 E os filhos de Israel fizeram o que parecia mal aos olhos do Senhor , e se esqueceram do Senhor , seu Deus, e serviram aos baalins e a Astarote.
8 خنِّي يَارْغَا وغْضَابْ ن سِيذِي خْ إِسْرَائِيل ؤُ نتَّا إِوْشَا إِ-ثنْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن كُوشَانْ-رِيشَاعْثَايِيمْ، أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ-نَاهْرَايْنْ، أَقَا-ت ذ مِيسُوپُوثَامْيَا. خنِّي سخَّارنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ثْمنْيَا ن إِسڭّْوُوسَا إِ كُوشَانْ-رِيشَاعْثَايِيمْ.
8 Então, a ira do Senhor se acendeu contra Israel, e ele os vendeu em mão de Cusã-Risataim, rei da Mesopotâmia; e os filhos de Israel serviram a Cusã-Risataim durante oito anos.
9 سْغُويّنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل غَارْ سِيذِي ؤُشَا سِيذِي إِڭَّا أَذْ إِكَّارْ إِجّْ ن ؤُمْسنْجمْ إِ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، ونِّي إِ ثنْ إِفكّنْ، عُوثْنِييِيلْ، مِّيسْ ن قَانَازْ، ؤُمَاسْ ن كَالِيبْ، ونِّي ذ أَمژْيَانْ خَاسْ.
9 E os filhos de Israel clamaram ao Senhor , e o Senhor levantou aos filhos de Israel um libertador, e os libertou: Otniel, filho de Quenaz, irmão de Calebe, mais novo do que ele.
10 ثُوغَا خَاسْ أَرُّوحْ ن سِيذِي ؤُ ثُوغَا ذ ڒْقَاضِي خْ إِسْرَائِيل ؤُشَا إِفّغْ غَارْ ؤُمنْغِي. إِوْشَا أَسْ سِيذِي كُوشَانْ-رِيشَاعْثَايِيمْ، أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ، ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ ؤُشَا إِغْڒبْ نتَّا خْ كُوشَانْ-رِيشَاعْثَايِيمْ.
10 E veio sobre ele o Espírito do Senhor , e julgou a Israel e saiu à peleja; e o Senhor deu na sua mão a Cusã-Risataim, rei da Síria; e a sua mão prevaleceu contra Cusã-Risataim.
11 ثَاريّحْ ثمُّورْثْ أَربْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا. خنِّي إِمُّوثْ عُوثْنِييِيلْ، مِّيسْ ن قَانَازْ.
11 Então, a terra sossegou quarenta anos; e Otniel, filho de Quenaz, faleceu.
12 أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَرْنِينْ أَذْ ڭّنْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي. ؤُشَا سِيذِي إِڭَّا جّهْذْ ذِي عِيجْلُونْ، أَجدْجِيذْ ن مُوآبَ، ضِيدّْ إِ إِسْرَائِيل، مِينْزِي نِيثْنِي ڭِّينْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي.
12 Porém os filhos de Israel tornaram a fazer o que parecia mal aos olhos do Senhor ; então, o Senhor esforçou a Eglom, rei dos moabitas, contra Israel, porquanto fizeram o que parecia mal aos olhos do Senhor .
13 نتَّا إِسّْمُونْ غَارسْ أَيْثْ ن عَامُّونْ ؤُ ن عَامَالِيقْ ؤُشَا إِفّغْ، إِغْڒبْ خْ إِسْرَائِيل ؤُشَا نِيثْنِي طّْفنْ ثَانْذِينْثْ ن ثْشجِّيرَا ن ثِينِي.
13 E ajuntou consigo os filhos de Amom e os amalequitas, e foi, e feriu a Israel, e tomaram a cidade das Palmeiras.
14 ثْمنْطَاشْ ن إِسڭّْوُوسَا ثُوغَا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل تّْسخَّارنْ إِ عِيجْلُونْ، أَجدْجِيذْ ن مُوآبَ.
14 E os filhos de Israel serviram a Eglom, rei dos moabitas, dezoito anos.
15 خنِّي سْغُوينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل غَارْ سِيذِي ؤُشَا سِيذِي إِڭَّا أَذْ د-إِكَّارْ إِجّْ ن ؤُمْسنْجمْ، إِهُوذْ، مِّيسْ ن جِيرَا، زِي ثقْبِيتْشْ ن بِينْيَامِينْ، إِجّْ ن ورْيَازْ إِ وَارْ إِتّْوَاذَارّبْ مْلِيحْ س ؤُفُوسِي نّسْ أَفُوسِي. ؤُشَا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل سّكّنْ ث حِيمَا أَذْ وْشنْ إِشْثْ ن ثرْزفْثْ إِ عِيجْلُونْ، أَجدْجِيذْ ن مُوآبَ، س ؤُفُوسْ نّسْ.
15 Então, os filhos de Israel clamaram ao Senhor , e o Senhor lhes levantou um libertador: Eúde, filho de Gera, benjamita, homem canhoto. E os filhos de Israel enviaram pela sua mão um presente a Eglom, rei dos moabitas.
16 إِهُوذْ إِڭَّا إِ يِيخفْ نّسْ إِجّْ ن سِّيفْ غَارسْ ثْنَاينْ ن ڒقْذُوعْ، ثُوزّڭَّارْثْ نّسْ أَنشْثْ ن إِجّْ ن ؤُغِيڒْ، إِقّنْ إِ-ث سَاذُو وَارُّوضْ نّسْ غَارْ ثْمصَّاضْثْ نّسْ ثَافُوسشْثْ.
16 E Eúde fez uma espada de dois fios, do comprimento de um côvado, e cingiu-a por debaixo das suas vestes, à sua coxa direita.
17 أَمُّو إِ د-إِقَارّبْ س ثرْزفْثْ غَارْ عِيجْلُونْ، أَجدْجِيذْ ن أَيْثْ ن مُوآبَ، عِيجْلُونْ ثُوغَا ذ أَرْيَازْ إِصحّْ أَطَّاسْ.
17 E levou aquele presente a Eglom, rei dos moabitas; e era Eglom homem mui gordo.
18 ؤُمِي ثُوغَا إِهُوذْ إِكمّڒْ ثِيموْشَا ن ثَارْزفْثْ، إِمْسَارْ، أَقَا إِسّْقبّضْ إِوْذَانْ إِ ثُوغَا يَاربُّونْ ثَارْزفْثْ غَارْ ڒَاڭّْوَاجْ،
18 E sucedeu que, acabando de entregar o presente, despediu a gente que trouxera o presente.
19 مَاشَا نتَّا سِيمَانْثْ نّسْ إِعْقبْ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا زِي ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ إِ ذِينْ إِدْجَانْ ذِي جِيلْجَالْ، إِنَّا: ”نشّْ غَارِي إِجّْ ن سِّيرْ خَاكْ، أَجدْجِيذْ!“ ؤُشَا وَا إِنَّا: ”سْقَارمْ!“ مَارَّا وِي ثُوغَا إِبدّنْ غَارسْ، فّْغنْ زِي غَارسْ غَارْ بَارَّا.
19 Porém voltou do ponto em que estão as imagens de escultura, ao pé de Gilgal, e disse: Tenho uma palavra secreta para ti, ó rei. Este disse: Cala-te. E todos os que lhe assistiam saíram de diante dele.
20 يُوسَا-د غَارسْ إِهُوذْ ؤُمِي عِيجْلُونْ إِقِّيمْ ذڭْ وخَّامْ ن نّجْ أَسمَّاضْ، ونِّي ثُوغَا إِ نتَّا وَاهَا. خنِّي إِنَّا إِهُوذْ: ”نشّْ غَارِي إِجّْ ن وَاوَاڒْ ن أَربِّي إِ شكْ.“ ؤُشَا إِكَّارْ ؤُجدْجِيذْ زِي ڒْكُورْسِي نّسْ إِڭلّْذنْ.
20 E Eúde entrou num cenáculo fresco, que o rei tinha para si só, onde estava assentado, e disse Eúde: Tenho para ti uma palavra de Deus. E levantou-se da cadeira.
21 خنِّي إِسّْوِيژّضْ إِهُوذْ س ؤُفُوسْ نّسْ أَزڒْمَاضْ، إِجْبذْ-د سِّيفْ نِّي خْ ثْمصَّاضْثْ نّسْ ثَافُوسشْثْ، إِشُوكّْ إِ-ث ذڭْ ؤُعذِّيسْ نّسْ،
21 Então, Eúde estendeu a sua mão esquerda, e lançou mão da espada da sua coxa direita, e lha cravou no ventre,
22 أَڒَامِي يُوذفْ س ؤُفُوسْ نِّي أَوَارْنِي إِ ڒْمُوسْ ن سِّيفْ ؤُشَا ثَاذُونْثْ ثْبلّعْ-د خْ ڒْمُوسْ، مَاغَارْ نتَّا وَارْ إِكِّيسْ سِّيفْ زڭْ ؤُعذِّيسْ نّسْ. خَاسْ ؤُشَا إِفّغْ س وبْرِيذْ ن وخَّامْ ن يِيضصْ.
22 de tal maneira que entrou até à empunhadura após a folha, e a gordura encerrou a folha (porque não tirou a espada do ventre); e saiu-lhe o excremento.
23 خنِّي إِفّغْ إِهُوذْ زڭْ وُوفُّوغْ ن وخَّامْ ن وسْقِيفْ. إِبلّعْ ثِيوُّورَا ن وخَّامْ ن نّجْ أَوَارْنِي أَسْ ؤُ يَارَّا زّكْرُونْ.
23 Então, Eúde saiu à sala, e cerrou sobre ele as portas do cenáculo, e as fechou.
24 ؤُمِي يُويُورْ نتَّا، ؤُسِينْ-د إِمْسخَّارنْ نّسْ ؤُشَا ؤُمِي ژْرِينْ أَقَا ثِيوُّورَا ن وخَّامْ ن نّجْ تّْوَابلّْعنْثْ س زّكْرُونْ، نَّانْ: ”نتَّا أَقَا إِذْڒَا وَاهَا إِضَارنْ نّسْ ذڭْ وخَّامْ أَسمَّاضْ ن ذَاخڒْ.“
24 E, saindo ele, vieram os seus servos e viram, e eis que as portas do cenáculo estavam fechadas; e disseram: Sem dúvida está cobrindo seus pés na recâmara do cenáculo fresco.
25 نِيثْنِي قِّيمنْ تّْرَاجَانْ أَڒَامِي ذوْڒنْ سّصْحَانْ، ؤُ خْزَارْ، نتَّا وَارْ يَارْزِيمْ شَا ثِيوُّورَا ن وخَّامْ ن نّجْ. نِيثْنِي كْسِينْ سَّارُوثْ، أَرْزْمنْ ثَاوَّارْثْ، ؤُشَا خْزَارْ، إِمّنْضَارْ سِيذِيثْسنْ غَارْ ثمُّورْثْ إِمُّوثْ.
25 E, esperando até se enfastiarem, eis que não abriu as portas do cenáculo; então, tomaram a chave e abriram, e eis seu senhor estendido morto em terra.
26 إِهُوذْ مَاشَا ثُوغَا يَارْوڒْ، أَمْ ثُوغَا تّْرَاجَانْ نِيثْنِي. نتَّا ثُوغَا إِكَّا خْ ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ ؤُشَا يَارْوڒْ غَارْ سِيعِيرَاثْ.
26 E Eúde escapou enquanto eles se demoraram; porque ele passou pelas imagens de escultura e escapou para Seirá.
27 ڒَامِي د-يِيوضْ نتَّا ذِينِّي، إِسُوضْ ذڭْ ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي خْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ. خنِّي هْوَانْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَكِيذسْ زڭْ وذْرَارْ ؤُ نتَّا سِيمَانْثْ نّسْ يُويُورْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْسنْ.
27 E sucedeu que, entrando ele, tocou a buzina nas montanhas de Efraim; e os filhos de Israel desceram com ele das montanhas, e ele adiante deles.
28 نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”ضْفَارمْ أَيِي-د، مِينْزِي سِيذِي إِوْشَا أَومْ ڒْعذْيَانْ نْومْ، أَيْثْ ن مُوآبَ، ذڭْ ؤُفُوسْ نْومْ.“ ؤُشَا نِيثْنِي ضْفَارنْ ث ؤُشَا طّْفنْ إِمُوشَانْ ن ؤُژكّْوُو ن لْ-ؤُرْذُونْ غَارْ مُوآبَ ؤُشَا وَارْ جِّينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ أَذْ إِژْوَا.
28 E disse-lhes: Segui-me, porque o Senhor vos tem dado a vossos inimigos, os moabitas, na vossa mão; e desceram após ele, e tomaram os vaus do Jordão a Moabe, e a nenhum deixaram passar.
29 ذِي ڒْوقْثْ نِّي وْثِينْ نِيثْنِي أَيْثْ ن مُوآبَ، عْڒَاحَاڒْ ثنْعَاشْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ، مَارَّا نِيثْنِي جهْذنْ، إِعسْكَارِييّنْ، ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ورْيَازْ وَارْ إِنْجِيمْ.
29 E, naquele tempo, feriram dos moabitas uns dez mil homens, todos corpulentos e todos homens valorosos; e não escapou nenhum.
30 أَمُّو إِتّْوَاسّْذدْجْ مُوآبَ ذڭْ وَاسّْ نِّي سَاذُو ؤُفُوسْ ن إِسْرَائِيل ؤُشَا ثَاريّحْ ثمُّورْثْ ثْمنْيِينْ ن إِسڭّْوُوسَا.
30 Assim foi subjugado Moabe, naquele dia, debaixo da mão de Israel; e a terra sossegou oitenta anos.
31 أَوَارْنِي أَسْ يُوسَا-د شَامْجَارْ، مِّيسْ ن عَانَاثْ، ونِّي إِنْغِينْ ستَّا-مْيَا ن يرْيَازنْ زڭْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ س يِيجّْ ن ڒْمَاشَامْ ن إِفُونَاسنْ. أَمُّو إِسّنْجمْ ؤُڒَا ذ نتَّا إِسْرَائِيل.
31 Depois dele, foi Sangar, filho de Anate, que feriu seiscentos homens dos filisteus com uma aguilhada de bois; e também ele libertou a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.