Juízes 21

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ إِرْيَازْأنْ ن إِسْرَائِيل ثُوغَا جُّودْجنْ ذِي مِيصْفَا ؤُشَا نَّانْ: ”ؤُڒَا ذ إِجّْ زَّايْنغْ وَارْ إِتِّيشْ يدْجِيسْ إِ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ ذ ثَامْغَارْثْ.“

¹ O povo de Israel havia feito em Mispa este juramento a Deus: — Nenhum de nós deixará que um homem da

² يُوسَا-د ڒْڭنْسْ غَارْ بَايْثْ-إِلْ ؤُشَا قِّيمنْ نِيثْنِي ذِينِّي زَّاثْ إِ وُوذمْ ن أَربِّي أَڒْ ثَامذِّيثْ. نِيثْنِي سّْڭعّْذنْ ثْمِيجَّا نْسنْ ؤُشَا رُونْ س إِمطَّاونْ إِتَّازّْڒنْ.

² O povo foi a Betel e ficou ali na presença de Deus até a tarde. Eles choraram amargamente, em voz alta,

³ نَّانْ: ”أَ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، مَايمِّي إِمْسَارْ ؤُيَا ذِي إِسْرَائِيل، أَقَا أَسّْ-أَ ثقِّيمْ إِشْثْ ن ثقْبِيتْشْ ن إِسْرَائِيل وَارْ ثْبِينْ؟“

³ dizendo: — Ó

⁴ ثِيوشَّا نّسْ، إِمْسَارْ، أَقَا ڒْڭنْسْ إِكَّارْ زِيشْ. نِيثْنِي بْنَانْ إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ، قدّْمنْ خَاسْ ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ ذ ثْغَارْصَا ن ڒهْنَا.

⁴ O povo se levantou bem cedo na manhã seguinte e construiu ali um altar. Apresentaram ofertas que foram completamente queimadas e sacrifícios de paz.

⁵ نَّانْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل: ”وِي إِقِّيمنْ زِي مَارَّا ثِيقبَّاڒْ ن إِسْرَائِيل وَارْ د-إِڭعّْذنْ غَارْ وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ن سِيذِي؟“ ثُوغَا ڭِّينْ إِشْثْ ن ثْجَادْجِيثْ زِي جِّيهثْ ن ونِّي وَارْ إِ د-إِڭعّْذنْ غَارْ سِيذِي غَارْ مِيصْفَا، نَّانْ: ”أَذْ إِتّْوَانغْ نِيشَانْ!“

⁵ E perguntaram: — De todas as tribos de Israel, quem foi que não subiu para aquela reunião na presença do Eles tinham feito um juramento muito sério: quem faltasse à reunião em Mispa seria morto.

⁶ خَاسْ ؤُشَا نذْمنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل خْ ؤُمَاثْسنْ بِينْيَامِينْ، نَّانْ: ”أَسّْ-أَ ثتّْوَاقسّْ إِشْثْ ن ثقْبِيتْشْ زِي إِسْرَائِيل.

⁶ O povo de Israel teve muita pena dos seus irmãos da tribo de Benjamim e disse: — Hoje Israel perdeu uma das suas tribos.

⁷ مَامّشْ إِ غَا نڭّْ ذِي ثْمسْڒَاشْثْ ن ثمْغَارِينْ إِ يرْيَازنْ ن بِينْيَامِينْ نِّي إِقِّيمنْ؟ مِينْزِي نشِّينْ نجُّودْجْ غَارْ سِيذِي وَارْ ذ أَسنْ نتِّيشْ شَا يسِّيثْنغْ ذ ثَامْغَارْثْ.“

⁷ O que faremos para arranjar esposas para os que ficaram? Pois juramos ao Senhor que não daríamos a eles nenhuma das nossas filhas.

⁸ نَّانْ: ”مَا وَارْ د-إِڭعّذْ شَا ن يِيجّنْ زِي ثْقبَّاڒْ ن إِسْرَائِيل غَارْ سِيذِي ذِي مِيصْفَا؟“ خْزَارْ، وَارْ د-يُوسِي ؤُڒَا ذ إِجّنْ زِي يَابِيشْ ذِي جِيلْعَاذْ غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ، غَارْ وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ،

⁸ Então perguntaram: — De todas as tribos de Israel, quem não compareceu diante do E ficaram sabendo que, de Jabes-Gileade, ninguém havia tomado parte na reunião.

⁹ مِينْزِي ڒْڭنْسْ إِتّْوَاحْسبْ، ؤُ خْزَارْ، زِي يَابِيشْ ذِي جِيلْعَاذْ وَارْ ذِينْ إِدْجِي ؤُڒَا ذ إِجّنْ.

⁹ Quando fizeram a chamada do povo, ninguém de Jabes-Gileade estava lá.

¹⁰ خنِّي ثسّكّْ ثْمسْمُونْثْ ثنْعَاشْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ زڭْ إِنِّي ذ أَيْثْ ن ؤُمنْغِي قَاعْ ؤُشَا ؤُمُورنْ ثنْ، نَّانْ: ”ڭَاعّْذمْ، وْثمْ إِمزْذَاغْ ن يَابِيشْ ذِي جِيلْعَاذْ س ڒقْضعْ ن سِّيفْ، ؤُڒَا ذ ثِيمْغَارِينْ ذ إِحنْجِيرنْ إِمژْيَاننْ.

¹⁰ Então todos concordaram em mandar para lá doze mil homens, dos mais corajosos, com estas ordens: — Vão e matem os moradores de Jabes-Gileade, tanto homens como mulheres e crianças.

¹¹ أَمُّو إِ إِتّْخصَّا أَذْ ثڭّمْ: مَارَّا مِينْ إِدْجَانْ ذ أَوْثمْ ذ مَارَّا ثِيمْغَارِينْ ثِينِّي ثُوغَا إِطّْصنْ أَكْ-ذ ورْيَازْ، أَذْ ثنْ ثْحَارّْممْ إِ ؤُثحِّي!“

¹¹ Façam isto: matem todos os homens e todas as mulheres que não forem virgens.

¹² ؤُفِينْ جَارْ إِمزْذَاغْ ن يَابِيشْ ذِي جِيلْعَاذْ أَربْعَا-مْيَا ن ثبْڒِيغِينْ ثِينِّي ذ ثِيعْزَارِييِّينْ، ثِينِّي ثُوغَا عَاذْ وَارْ طِّيصنْثْ أَكْ-ذ ورْيَازْ، ؤُشَا إِوْينْ ثنْثْ غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ذِي شِيلُو ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ.

¹² E eles encontraram quatrocentas virgens em Jabes-Gileade e as levaram ao acampamento de Siló, que fica na terra de Canaã.

¹³ خَاسْ ؤُشَا ثسّكّْ ثْمسْمُونْثْ ثْمُونْ إِرقَّاسنْ ؤُشَا سِّيوْڒنْ أَكْ-ذ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ إِ إِدْجَانْ غَارْ ثصْضَارْثْ ن رِيمُّونْ، بَارّْحنْ أَسنْ س ڒهْنَا.

¹³ Então todos concordaram em mandar mensageiros aos benjamitas, na rocha de Rimom, para fazer uma proposta de paz.

¹⁴ ذِي ڒْوقْثْ نِّيعقْبنْ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ ؤُشَا وْشِينْ أَسنْ ثِيمْغَارِينْ ثِينِّي ثُوغَا جِّينْ دَّارنْثْ زِي ثمْغَارِينْ ن يَابِيشْ ذِي جِيلْعَاذْ. مَاشَا ثُوغَا وَارْ ثنْ تّْقذِّينْثْ عَاذْ.

¹⁴ Aí os benjamitas voltaram e receberam aquelas quatrocentas moças de Jabes-Gileade. Porém não havia moças em número suficiente para todos.

¹⁵ خنِّي ثُوغَا ڒْڭنْسْ إِزِّيدْجزْ أَسْ بِينْيَامِينْ، مَاغَارْ سِيذِي ثُوغَا إِڭَّا ثَازِّيثْ ذڭْ إِسذِّييّنْ ن ثْقبَّاڒْ ن إِسْرَائِيل.

¹⁵ Então o povo ficou com pena dos benjamitas, pois pela vontade do Senhor estava faltando uma das tribos de Israel.

¹⁶ ؤُشَا إِمقّْرَاننْ ن ثْمسْمُونْثْ نَّانْ: ”مَامّشْ إِ غَا نڭّْ ذِي ثْمسْڒَاشْثْ ن ثمْغَارِينْ إِ يرْيَازنْ ن بِينْيَامِينْ نِّي إِقِّيمنْ، مِينْزِي ثِيمْغَارِينْ تّْوَاثحَّانْثْ زِي بِينْيَامِينْ.“

¹⁶ Aí os chefes do povo de Israel disseram: — Não há mais mulheres na tribo de Benjamim. O que vamos fazer para arranjar esposas para os que ficaram?

¹⁷ ؤُ نَّانْ عَاوذْ: ”ثَاسْغَارْثْ ن يِينِّي يَاروْڒنْ أَقَا-ت ن بِينْيَامِينْ. إِتّْخصَّا وَارْ ثْمحِّي ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثقْبِيتْشْ زِي إِسْرَائِيل.

¹⁷ O povo de Israel não deve perder uma das suas doze tribos. Temos de achar um jeito de a tribo de Benjamim não acabar.

¹⁸ مَاشَا نشِّينْ وَارْ نْزمَّارْ أَذْ أَسنْ نوْشْ ثِيمْغَارِينْ زِي يسِّيثْنغْ، مَاغَارْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل جُّودْجنْ، نَّانْ: ”ونِّي إِوْشِينْ ثَامْغَارْثْ إِ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ أَذْ إِتّْوَانْعڒْ.“

¹⁸ Porém não podemos deixar que eles casem com as nossas filhas. Eles falavam isso porque o povo de Israel havia amaldiçoado quem deixasse um benjamita casar com a sua filha.

¹⁹ خنِّي نَّانْ نِيثْنِي: ”خْزَارْ، زڭْ ؤُسڭّْوَاسْ أَڒْ أَسڭّْوَاسْ أَقَا ذِينْ ڒْعِيذْ ن سِيذِي ذِي شِيلُو. ڒْعِيذْ إِتّْوَاڭّْ سنّجْ إِ بَايْثْ-إِلْ، غَارْ شَّارْقْ ن وبْرِيذْ أَمقّْرَانْ إِ إِندّْهنْ زِي بَايْثْ-إِلْ غَارْ شَاكِيمْ، غَارْ ؤُغزْذِيسْ ن لْجَانُوبْ ن لبُونَا.“

¹⁹ Então disseram: — A festa anual do (Siló fica ao norte de Betel, ao sul de Lebona e a leste da estrada que vai de Betel a Siquém.)

²⁰ ؤُ نِيثْنِيعڒْمنْ إِ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ، نَّانْ: ”ؤُيُورمْ ذِينْ ؤُشَا وْضَامْ ؤُ حْضَامْ ذڭْ إِمَارْجَاعنْ ن ؤُضِيڒْ.

²⁰ E os chefes do povo de Israel disseram aos benjamitas: — Vão, escondam-se nas plantações de uvas

²¹ مَاڒَا خنِّي كنِّيوْ ثْخزَّارمْ ؤُ ثژْرِيمْ خْمِي إِ د غَا فّْغنْثْ يسِّيسْ ن شِيلُو، حِيمَا أَذْ شضْحنْثْ، فّْغمْ-د خنِّي ڒخْذنِّي زڭْ إِمَارْجَاعنْ ن ؤُضِيڒْ ؤُشَا أجّْ أَذْ إِطّفْ كُوڒْ أَرْيَازْ ثَامْغَارْثْ نّسْ زِي يسِّيسْ ن شِيلُو، ؤُ أَوَارْنِي أَسْ ؤُيُورمْ غَارْ ثمُّورْثْ ن بِينْيَامِينْ!

²¹ e fiquem vigiando. Durante a festa, quando as moças de Siló saírem dançando, vocês também saiam das plantações de uvas. E cada um agarre uma das moças e leve embora para a terra de Benjamim.

²² مَاڒَا خنِّي بَابَاثْسنْثْ نِيغْ أَيْثْمَاثْسنْثْ ؤُسِينْ-د حِيمَا أَذْ خَانغْ شثْشَانْ، أَذْ أَسنْ نِينِي: ’سَامْحمْ أَنغْ، جّمْ ثنْ، مِينْزِي ذڭْ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ يَابِيشْ وَارْ نْزمَّارْ أَذْ نَاوِي إِ كُوڒْ أَرْيَازْ ثَامْغَارْثْ، ؤُ عَاوذْ كنِّيوْ وَارْ ذ أَسنْ ثنْثْ ثوْشِيمْ، نِيغْ إِڒِي ڒخُّو أَذْ ذَايْومْ يِيڒِي ذ أَمَارْوَاسْ.‘ “

²² Assim, quando os pais ou irmãos delas vierem se queixar, nós poderemos dizer: “Por favor, deixem que elas fiquem, pois na batalha contra Jabes-Gileade não conseguimos mulheres para todos os benjamitas. E vocês não serão culpados de quebrarem a promessa, pois não deram as suas filhas a eles: elas foram roubadas.”

²³ ؤُشَا أَمُّو إِ ڭِّينْ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ. زِي ثعْزَارْيِينْ إِشطّْحنْ س نُّوبْثَاثْ ثِينِّي إِطّْفنْ، كْسِينْ نِيثْنِي ثِيمْغَارِينْ عْلَاحْسَابْ ڒْقدّْ نْسنْ ؤُشَا فّْغنْ،عقْبنْ غَارْ ثسْغَارْثْ نْسنْ ؤُشَا سّْبدّنْ ثِيندَّامْ نْسنْ، ڭِّينْ زدّْغنْ ذَايْسنْثْ.

²³ E assim fizeram os benjamitas. Cada um deles escolheu uma esposa entre as moças que estavam dançando e a levou embora. Então voltaram para a sua terra, construíram de novo as suas cidades e ficaram morando ali.

²⁴ ذِي ڒْوقْثْ نِّي فّْغنْ-د سّنِّي ؤُڒَا ذ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، كُوڒْ إِجّْ يُويُورْ غَارْ ثقْبِيتْشْ نّسْ ؤُ غَارْ ڒَادْجْ نّسْ. فّْغنْ سّنِّي، كُوڒْ إِجّنْ يُويُورْ غَارْ ثسْغَارْثْ نّسْ.

²⁴ Enquanto isso, os outros israelitas saíram, e cada um voltou para a sua tribo, a sua família e as suas terras.

²⁵ ذڭْ وُوسَّانْ نِّي وَارْ ثُوغِي ذِينْ أَجدْجِيذْ ذِي إِسْرَائِيل. كُوڒْ إِجّْ إِتّڭّْ مِينْ إِدْجَانْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ.

²⁵ Naquele tempo não havia rei em Israel, e cada um fazia o que bem queria.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Juízes 21 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →