Juízes 21

rifa (RIFA) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 إِرْيَازْأنْ ن إِسْرَائِيل ثُوغَا جُّودْجنْ ذِي مِيصْفَا ؤُشَا نَّانْ: ”ؤُڒَا ذ إِجّْ زَّايْنغْ وَارْ إِتِّيشْ يدْجِيسْ إِ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ ذ ثَامْغَارْثْ.“
1 Ora, tinham jurado os homens de Israel em Mizpá, dizendo: Nenhum de nós dará sua filha por mulher aos benjamitas.
2 يُوسَا-د ڒْڭنْسْ غَارْ بَايْثْ-إِلْ ؤُشَا قِّيمنْ نِيثْنِي ذِينِّي زَّاثْ إِ وُوذمْ ن أَربِّي أَڒْ ثَامذِّيثْ. نِيثْنِي سّْڭعّْذنْ ثْمِيجَّا نْسنْ ؤُشَا رُونْ س إِمطَّاونْ إِتَّازّْڒنْ.
2 Veio, pois, o povo a Betel, e ali ficou até à tarde diante de Deus; e todos levantaram a sua voz, e prantearam com grande pranto,
3 نَّانْ: ”أَ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، مَايمِّي إِمْسَارْ ؤُيَا ذِي إِسْرَائِيل، أَقَا أَسّْ-أَ ثقِّيمْ إِشْثْ ن ثقْبِيتْشْ ن إِسْرَائِيل وَارْ ثْبِينْ؟“
3 E disseram: Ah! Senhor Deus de Israel, por que sucedeu isto, que hoje falte uma tribo em Israel?
4 ثِيوشَّا نّسْ، إِمْسَارْ، أَقَا ڒْڭنْسْ إِكَّارْ زِيشْ. نِيثْنِي بْنَانْ إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ، قدّْمنْ خَاسْ ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ ذ ثْغَارْصَا ن ڒهْنَا.
4 E sucedeu que, no dia seguinte, o povo, pela manhã se levantou, e edificou ali um altar; e ofereceu holocaustos e ofertas pacíficas.
5 نَّانْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل: ”وِي إِقِّيمنْ زِي مَارَّا ثِيقبَّاڒْ ن إِسْرَائِيل وَارْ د-إِڭعّْذنْ غَارْ وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ن سِيذِي؟“ ثُوغَا ڭِّينْ إِشْثْ ن ثْجَادْجِيثْ زِي جِّيهثْ ن ونِّي وَارْ إِ د-إِڭعّْذنْ غَارْ سِيذِي غَارْ مِيصْفَا، نَّانْ: ”أَذْ إِتّْوَانغْ نِيشَانْ!“
5 E disseram os filhos de Israel: Quem de todas as tribos de Israel não subiu à assembléia do Senhor? Porque se tinha feito um grande juramento acerca dos que não fossem ao Senhor em Mizpá, dizendo: Morrerá certamente.
6 خَاسْ ؤُشَا نذْمنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل خْ ؤُمَاثْسنْ بِينْيَامِينْ، نَّانْ: ”أَسّْ-أَ ثتّْوَاقسّْ إِشْثْ ن ثقْبِيتْشْ زِي إِسْرَائِيل.
6 E arrependeram-se os filhos de Israel acerca de Benjamim, seu irmão, e disseram: Cortada é hoje de Israel uma tribo.
7 مَامّشْ إِ غَا نڭّْ ذِي ثْمسْڒَاشْثْ ن ثمْغَارِينْ إِ يرْيَازنْ ن بِينْيَامِينْ نِّي إِقِّيمنْ؟ مِينْزِي نشِّينْ نجُّودْجْ غَارْ سِيذِي وَارْ ذ أَسنْ نتِّيشْ شَا يسِّيثْنغْ ذ ثَامْغَارْثْ.“
7 Como havemos de conseguir mulheres para os que restaram deles, pois nós temos jurado pelo Senhor que nenhuma de nossas filhas lhes daríamos por mulher?
8 نَّانْ: ”مَا وَارْ د-إِڭعّذْ شَا ن يِيجّنْ زِي ثْقبَّاڒْ ن إِسْرَائِيل غَارْ سِيذِي ذِي مِيصْفَا؟“ خْزَارْ، وَارْ د-يُوسِي ؤُڒَا ذ إِجّنْ زِي يَابِيشْ ذِي جِيلْعَاذْ غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ، غَارْ وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ،
8 E disseram: Há algumas das tribos de Israel que não subiram ao Senhor a Mizpá? E eis que ninguém de Jabes-Gileade viera ao arraial, à assembléia.
9 مِينْزِي ڒْڭنْسْ إِتّْوَاحْسبْ، ؤُ خْزَارْ، زِي يَابِيشْ ذِي جِيلْعَاذْ وَارْ ذِينْ إِدْجِي ؤُڒَا ذ إِجّنْ.
9 Porquanto, quando se contou o povo, eis que nenhum dos moradores de Jabes-Gileade se achou ali.
10 خنِّي ثسّكّْ ثْمسْمُونْثْ ثنْعَاشْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ زڭْ إِنِّي ذ أَيْثْ ن ؤُمنْغِي قَاعْ ؤُشَا ؤُمُورنْ ثنْ، نَّانْ: ”ڭَاعّْذمْ، وْثمْ إِمزْذَاغْ ن يَابِيشْ ذِي جِيلْعَاذْ س ڒقْضعْ ن سِّيفْ، ؤُڒَا ذ ثِيمْغَارِينْ ذ إِحنْجِيرنْ إِمژْيَاننْ.
10 Então a assembléia enviou para lá doze mil homens dos mais valentes, e lhes ordenou, dizendo: Ide, e ao fio da espada feri aos moradores de Jabes-Gileade, e às mulheres e aos meninos.
11 أَمُّو إِ إِتّْخصَّا أَذْ ثڭّمْ: مَارَّا مِينْ إِدْجَانْ ذ أَوْثمْ ذ مَارَّا ثِيمْغَارِينْ ثِينِّي ثُوغَا إِطّْصنْ أَكْ-ذ ورْيَازْ، أَذْ ثنْ ثْحَارّْممْ إِ ؤُثحِّي!“
11 Porém isto é o que haveis de fazer: A todo o homem e a toda a mulher que se houver deitado com um homem totalmente destruireis.
12 ؤُفِينْ جَارْ إِمزْذَاغْ ن يَابِيشْ ذِي جِيلْعَاذْ أَربْعَا-مْيَا ن ثبْڒِيغِينْ ثِينِّي ذ ثِيعْزَارِييِّينْ، ثِينِّي ثُوغَا عَاذْ وَارْ طِّيصنْثْ أَكْ-ذ ورْيَازْ، ؤُشَا إِوْينْ ثنْثْ غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ذِي شِيلُو ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ.
12 E acharam entre os moradores de Jabes-Gileade quatrocentas moças virgens, que não tinham conhecido homem; e as trouxeram ao arraial, a Siló, que está na terra de Canaã.
13 خَاسْ ؤُشَا ثسّكّْ ثْمسْمُونْثْ ثْمُونْ إِرقَّاسنْ ؤُشَا سِّيوْڒنْ أَكْ-ذ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ إِ إِدْجَانْ غَارْ ثصْضَارْثْ ن رِيمُّونْ، بَارّْحنْ أَسنْ س ڒهْنَا.
13 Então toda a assembléia enviou, e falou aos filhos de Benjamim, que estavam na penha de Rimom, e lhes proclamou a paz.
14 ذِي ڒْوقْثْ نِّيعقْبنْ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ ؤُشَا وْشِينْ أَسنْ ثِيمْغَارِينْ ثِينِّي ثُوغَا جِّينْ دَّارنْثْ زِي ثمْغَارِينْ ن يَابِيشْ ذِي جِيلْعَاذْ. مَاشَا ثُوغَا وَارْ ثنْ تّْقذِّينْثْ عَاذْ.
14 E ao mesmo tempo voltaram os benjamitas; e deram-lhes as mulheres que haviam guardado com vida, das mulheres de Jabes-Gileade; porém estas ainda não lhes bastaram.
15 خنِّي ثُوغَا ڒْڭنْسْ إِزِّيدْجزْ أَسْ بِينْيَامِينْ، مَاغَارْ سِيذِي ثُوغَا إِڭَّا ثَازِّيثْ ذڭْ إِسذِّييّنْ ن ثْقبَّاڒْ ن إِسْرَائِيل.
15 Então o povo se arrependeu por causa de Benjamim; porquanto o Senhor tinha feito brecha nas tribos de Israel.
16 ؤُشَا إِمقّْرَاننْ ن ثْمسْمُونْثْ نَّانْ: ”مَامّشْ إِ غَا نڭّْ ذِي ثْمسْڒَاشْثْ ن ثمْغَارِينْ إِ يرْيَازنْ ن بِينْيَامِينْ نِّي إِقِّيمنْ، مِينْزِي ثِيمْغَارِينْ تّْوَاثحَّانْثْ زِي بِينْيَامِينْ.“
16 E disseram os anciãos da assembléia: Que faremos acerca de mulheres para os que restaram, pois foram destruídas as mulheres de Benjamim?
17 ؤُ نَّانْ عَاوذْ: ”ثَاسْغَارْثْ ن يِينِّي يَاروْڒنْ أَقَا-ت ن بِينْيَامِينْ. إِتّْخصَّا وَارْ ثْمحِّي ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثقْبِيتْشْ زِي إِسْرَائِيل.
17 Disseram mais: Tenha Benjamim uma herança nos que restaram, e não seja destruída nenhuma tribo de Israel.
18 مَاشَا نشِّينْ وَارْ نْزمَّارْ أَذْ أَسنْ نوْشْ ثِيمْغَارِينْ زِي يسِّيثْنغْ، مَاغَارْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل جُّودْجنْ، نَّانْ: ”ونِّي إِوْشِينْ ثَامْغَارْثْ إِ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ أَذْ إِتّْوَانْعڒْ.“
18 Porém nós não lhes poderemos dar mulheres de nossas filhas, porque os filhos de Israel juraram, dizendo: Maldito aquele que der mulher aos benjamitas.
19 خنِّي نَّانْ نِيثْنِي: ”خْزَارْ، زڭْ ؤُسڭّْوَاسْ أَڒْ أَسڭّْوَاسْ أَقَا ذِينْ ڒْعِيذْ ن سِيذِي ذِي شِيلُو. ڒْعِيذْ إِتّْوَاڭّْ سنّجْ إِ بَايْثْ-إِلْ، غَارْ شَّارْقْ ن وبْرِيذْ أَمقّْرَانْ إِ إِندّْهنْ زِي بَايْثْ-إِلْ غَارْ شَاكِيمْ، غَارْ ؤُغزْذِيسْ ن لْجَانُوبْ ن لبُونَا.“
19 Então disseram: Eis que de ano em ano há solenidade do Senhor em Siló, que se celebra para o norte de Betel do lado do nascente do sol, pelo caminho alto que sobe de Betel a Siquém, e para o sul de Lebona.
20 ؤُ نِيثْنِيعڒْمنْ إِ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ، نَّانْ: ”ؤُيُورمْ ذِينْ ؤُشَا وْضَامْ ؤُ حْضَامْ ذڭْ إِمَارْجَاعنْ ن ؤُضِيڒْ.
20 E mandaram aos filhos de Benjamim, dizendo: Ide, e emboscai-vos nas vinhas.
21 مَاڒَا خنِّي كنِّيوْ ثْخزَّارمْ ؤُ ثژْرِيمْ خْمِي إِ د غَا فّْغنْثْ يسِّيسْ ن شِيلُو، حِيمَا أَذْ شضْحنْثْ، فّْغمْ-د خنِّي ڒخْذنِّي زڭْ إِمَارْجَاعنْ ن ؤُضِيڒْ ؤُشَا أجّْ أَذْ إِطّفْ كُوڒْ أَرْيَازْ ثَامْغَارْثْ نّسْ زِي يسِّيسْ ن شِيلُو، ؤُ أَوَارْنِي أَسْ ؤُيُورمْ غَارْ ثمُّورْثْ ن بِينْيَامِينْ!
21 E olhai, e eis aí as filhas de Siló a dançar em rodas, saí vós das vinhas, e arrebatai cada um sua mulher das filhas de Siló, e ide-vos à terra de Benjamim.
22 مَاڒَا خنِّي بَابَاثْسنْثْ نِيغْ أَيْثْمَاثْسنْثْ ؤُسِينْ-د حِيمَا أَذْ خَانغْ شثْشَانْ، أَذْ أَسنْ نِينِي: ’سَامْحمْ أَنغْ، جّمْ ثنْ، مِينْزِي ذڭْ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ يَابِيشْ وَارْ نْزمَّارْ أَذْ نَاوِي إِ كُوڒْ أَرْيَازْ ثَامْغَارْثْ، ؤُ عَاوذْ كنِّيوْ وَارْ ذ أَسنْ ثنْثْ ثوْشِيمْ، نِيغْ إِڒِي ڒخُّو أَذْ ذَايْومْ يِيڒِي ذ أَمَارْوَاسْ.‘ “
22 E será que, quando seus pais ou seus irmãos vierem a litigar conosco, nós lhes diremos: Por amor de nós, tende compaixão deles, pois nesta guerra não tomamos mulheres para cada um deles; porque não lhas destes vós, para que agora ficásseis culpados.
23 ؤُشَا أَمُّو إِ ڭِّينْ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ. زِي ثعْزَارْيِينْ إِشطّْحنْ س نُّوبْثَاثْ ثِينِّي إِطّْفنْ، كْسِينْ نِيثْنِي ثِيمْغَارِينْ عْلَاحْسَابْ ڒْقدّْ نْسنْ ؤُشَا فّْغنْ،عقْبنْ غَارْ ثسْغَارْثْ نْسنْ ؤُشَا سّْبدّنْ ثِيندَّامْ نْسنْ، ڭِّينْ زدّْغنْ ذَايْسنْثْ.
23 E os filhos de Benjamim o fizeram assim, e levaram mulheres conforme ao número deles, das que arrebataram das rodas que dançavam; e foram-se, e voltaram à sua herança, e reedificaram as cidades, e habitaram nelas.
24 ذِي ڒْوقْثْ نِّي فّْغنْ-د سّنِّي ؤُڒَا ذ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، كُوڒْ إِجّْ يُويُورْ غَارْ ثقْبِيتْشْ نّسْ ؤُ غَارْ ڒَادْجْ نّسْ. فّْغنْ سّنِّي، كُوڒْ إِجّنْ يُويُورْ غَارْ ثسْغَارْثْ نّسْ.
24 Também os filhos de Israel partiram dali, cada um para a sua tribo e para a sua família; e saíram dali, cada um para a sua herança.
25 ذڭْ وُوسَّانْ نِّي وَارْ ثُوغِي ذِينْ أَجدْجِيذْ ذِي إِسْرَائِيل. كُوڒْ إِجّْ إِتّڭّْ مِينْ إِدْجَانْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ.
25 Naqueles dias não havia rei em Israel; porém cada um fazia o que parecia reto aos seus olhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.