Juízes 19

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ ذڭْ وُوسَّانْ نِّي، ؤُمِي وَارْ ذِينْ ثُوغِي أَجدْجِيذْ ذِي إِسْرَائِيل، ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ؤُلَاوِي إِزدّغْ ذ أَبَارَّانِي ذڭْ إِجّْ ن ومْشَانْ غَارْ إِغزْذِيسنْ ن إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ. نتَّا يِيوِي إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ ذ ثَايَّا زِي بَايْثْ-لَاحْمْ ذِي يَاهُوذَا.

¹ Naqueles dias, Israel não tinha rei. Havia um homem da tribo de Levi que morava num lugar afastado, na região montanhosa de Efraim. Certo dia, ele trouxe para casa uma mulher de Belém de Judá para ser sua concubina.

² مَاشَا ثَايَّا نّسْ ثذْوڒْ ثسّفْضحْ إِخفْ نّسْ ؤُمِي غَارسْ ت ثُوغَا ؤُشَا ثسْمحْ ذَايسْ، ثعْقبْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ ذِي بَايْثْ-لَاحْمْ ذِي يَاهُوذَا. ذِينِّي ثقِّيمْ أَطَّاسْ ن وُوسَّانْ، أَربْعَا ن إِيُورنْ.

² Mas ela se irou com ele e voltou para a casa de seu pai, em Belém. Cerca de quatro meses depois,

³ خنِّي إِكَّارْ ورْيَازْ، إِضْفَارْ إِ-ت حِيمَا أَذْ كِيسْ إِسِّيوڒْ س وُوڒْ نّسْ مَاحنْذْ أَذْ ت-إِ-د-إِسَّارڭّْوحْ. ثُوغَا أَمْسخَّارْ نّسْ أَمژْيَانْ أَكِيذسْ ذ إِشْثْ ن ثْيُويَا ن يغْيَاڒْ. ؤُشَا نتَّاثْ ثِيوْيِي إِ-ث غَارْ ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ. ؤُمِي ث إِژْرَا بَابَاسْ ن ثْحنْجِيرْثْ إِفَارْحْ ڒَامِي كِيذسْ إِ غَا إِمّڒْقَا.

³ seu marido foi a Belém para reconquistá-la e convencê-la a voltar com ele. Levou consigo um servo e dois jumentos. Quando ele chegou, a mulher o levou até seu pai, que o recebeu com alegria.

⁴ أَضڭّْوَاڒْ نّسْ، بَابَاسْ ن ثْحنْجِيرْثْ، إِڭَّا خَاسْ أَطَّاسْ أَغِيڒْ مَاحنْذْ أَكِيذسْ إِقِّيمْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ. نِيثْنِي شِّينْ، سْوِينْ ؤُ سّنْسنْ ذِينِّي.

⁴ O sogro insistiu para que ficasse algum tempo, e ele permaneceu ali três dias, comendo, bebendo e dormindo.

⁵ إِمْسَارْ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ أَربْعَا، أَقَا نِيثْنِي فَاقنْ زِيشْ غَارْ ثُوفُّوثْ ؤُ نتَّا إِكَّارْ إِخْسْ أَذْ يُويُورْ. خنِّي إِنَّا بَابَاسْ ن ثْحنْجِيرْثْ إِ وسْڒِي نّسْ: ”سمْحضْ إِخفْ نّشْ س يِيجّْ ن ؤُڒقُّوزْ ن وغْرُومْ، خنِّي أَذْ ثَافْ ثْزمَّارمْ أَذْ ثُويُورمْ.“

⁵ No quarto dia, levantaram-se cedo e ele estava pronto para partir, mas o pai da mulher disse a seu genro: “Coma alguma coisa antes de sair”.

⁶ نِيثْنِي قِّيمنْ، شِّينْ، سْوِينْ س ثْنَاينْ إِذْسنْ نْسنْ. خنِّي إِنَّا بَابَاسْ ن ثْحنْجِيرْثْ إِ ورْيَازْ: ”تّْزَاوْڭغْ، قِّيمْ ذَا، أَذْ ثسّنْسذْ ؤُشَا أَذْ إِفَارْحْ وُوڒْ نّشْ.“

⁶ Os dois se sentaram, comeram e beberam. Então o pai da mulher disse: “Por favor, fique mais uma noite e alegre seu coração”.

⁷ أَرْيَازْ إِكَّارْ حِيمَا أَذْ يُويُورْ، مَاشَا أَضڭّْوَاڒْ نّسْ إِكلّفْ خَاسْ، إِڭَّا خَاسْ أَغِيڒْ حِيمَا أَذْ ذِينِّي إِسّنْسْ عَاوذْ.

⁷ O homem se levantou para partir, mas o sogro continuou a insistir para que ele ficasse. Por fim, ele cedeu e passou mais uma noite ali.

⁸ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ خمْسَا إِكَّارْ زِيشْ غَارْ ثُوفُّوثْ حِيمَا أَذْ يُويُورْ. إِنَّا بَابَاسْ ن ثْحنْجِيرْثْ: ”أَرْنِي سمْحضْ ؤُڒْ نّشْ!“ ؤُ نِيثْنِي قِّيمنْ تّْرَاجَانْ أَڒْ غَا إِعْذُو وَاسّْ ؤُشَا شِّينْ ثْنَاينْ إِذْسنْ مُوننْ.

⁸ Na manhã do quinto dia, ele se levantou cedo e estava pronto para partir, e outra vez o pai da mulher disse: “Coma alguma coisa; deixe para sair à tarde”. Assim, fizeram mais uma refeição juntos.

⁹ خنِّي إِكَّارْ ورْيَازْ حِيمَا أَذْ يُويُورْ، نتَّا أَكْ-ذ ثَايَّا نّسْ ذ ؤُمْسخَّارْ نّسْ. أَضڭّْوَاڒْ نّسْ، بَابَاسْ ن ثْحنْجِيرْثْ، إِنَّا: ”خْزَارْ، أَسّْ ڭُّورْ أَذْ إِعْذُو ثِيوضْ-د ثْمذِّيثْ، تّْزَاوْڭغْ سنْسمْ ذَا. خْزَارْ، سْفَارْحْ ؤُڒْ نّشْ ؤُ كَّارمْ ثِيوشَّا زِيشْ مَاحنْذْ أَذْ ثطّْفمْ أَبْرِيذْ غَارْ ثْقِيضُونْثْ نّشْ.“

⁹ Mais tarde, quando o homem, a concubina e o servo se preparavam para partir, o sogro disse: “Já está escurecendo. Passe a noite aqui e alegre seu coração. Amanhã você pode levantar cedo e partir”.

¹⁰ مَاشَا أَرْيَازْ وَارْ إِخْسْ شَا عَاذْ أَذْ إِسّنْسْ. إِكَّارْ ؤُشَا يُويُورْ، يِيوضْ أَڒْ قِيبَاتْشْ يابُوسْ، ثنِّي ذ ؤُرْشَالِيمْ، ؤُ ثُوغَا إِشْثْ ن ثْيُويَا ن يغْيَاڒْ بَارْذْعنْ ذ ثَايَّا نّسْ أَقَا-ت أَكِيذسْ.

¹⁰ Dessa vez, porém, o homem estava decidido a partir. Rumou para Jebus (isto é, Jerusalém), levando consigo os jumentos com suas selas e a concubina.

¹¹ ؤُمِي ثنْ ثُوغَا نِيثْنِي غَارْ يابُوسْ، ثُوغَا أَسّْ أَذْ إِعْذُو. خنِّي إِنَّا ؤُمْسخَّارْ إِ بَابْ نّسْ: ”ؤُيُورْ، أَذْ ذَا نْضَارْ ذِي ثنْذِينْثْ-أَ ن إِيابُوسِييّنْ، أَذْ ذَايسْ نسّنْسْ.“

¹¹ Chegaram perto de Jebus quase no final do dia, e o servo disse ao homem: “Vamos parar nesta cidade dos jebuseus e passar a noite aqui”.

¹² مَاشَا سِيذِي نّسْ يَارَّا-د خَاسْ: ”نشِّينْ وَارْ نتّْميِّيڒْ غَارْ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ ثَاغْرِيبْثْ، ثنِّي وَارْ إِدْجِينْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، مَاشَا أَذْ نَارْنِي أَذْ نُويُورْ غَارْ جِيبْعَا.“

¹² Seu senhor respondeu: “Não podemos ficar numa cidade estrangeira, que não pertence aos israelitas. Vamos prosseguir até Gibeá.

¹³ نتَّا إِنَّا عَاوذْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّسْ: ”أَسْ-د، أجّْ أَنغْ أَذْ نَارْزُو أَذْ نَاوضْ غَارْ إِجّْ زڭْ إِمُوشَانْ نِّي، أَذْ نسّنْسْ ذِي جِيبْعَا نِيغْ ذِي رَامَا.“

¹³ Venha, vamos tentar chegar a Gibeá ou a Ramá e passaremos a noite numa dessas cidades”.

¹⁴ نِيثْنِي أَرْنِينْ ؤُيُورنْ ؤُ ثغْڒِي خَاسنْ ثْفُوشْثْ ؤُمِي ثنْ-ثُوغَا نِيثْنِي غَارْ جِيبْعَا نِّي إِدْجَانْ ن بِينْيَامِينْ.

¹⁴ Então prosseguiram. O sol estava se pondo quando chegaram a Gibeá, uma cidade no território de Benjamim

¹⁵ ؤُشَا سّْفَارْغنْ زڭْ وبْرِيذْ، حِيمَا أَذْ أَذْفنْ غَارْ ذِينْ مَاحنْذْ أَذْ سّنْسنْ ذِي جِيبْعَا. ؤُمِي غَارْ ذِينْ يُوذفْ، إِقِّيمْ ذڭْ وَازَّايْ ن ثنْذِينْثْ، مِينْزِي وَارْ ثنْ إِسِّيذفْ حذْ غَارْ ثَادَّارْثْ مَاحنْذْ أَذْ سّنْسنْ.

¹⁵ e pararam ali para passar a noite. Sentaram-se na praça da cidade, mas ninguém se ofereceu para hospedá-los.

¹⁶ ؤُشَا خْزَارْ، غَارْ ثْمذِّيثْ إِعْقبْ-د يِيجّْ ن ؤُوسَّارْ زِي ڒْخذْمثْ نّسْ زڭْ إِيَّارْ. ثُوغَا أَرْيَازْ نِّي عَاوذْ زڭْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ، مَاشَا إِزْذغْ أَمْ أَبَارَّانِي ذِي جِيبْعَا، مَاشَا إِمزْذَاغْ ن ثمُّورْثْ نِّي ثُوغَا أَثنْ ذ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ.

¹⁶ Ao anoitecer, um homem idoso voltava para casa do trabalho no campo. Era da região montanhosa de Efraim, mas morava em Gibeá, onde os habitantes eram da tribo de Benjamim.

¹⁷ إِسّْڭعّذْ نتَّا ثَامُوغْڒِي نّسْ، إِخْزَارْ أَرْيَازْ نِّي ثُوغَا د-إِكِّينْ ذ أَبْرِيذْ ذڭْ وَازَّايْ ن ثنْذِينْثْ. أَوسَّارْ إِنَّا: ”مَانِي غَا ثُويُورذْ ؤُ مَانِيسْ إِ د-ثُوسِيذْ؟“

¹⁷ Quando viu os viajantes sentados na praça da cidade, perguntou de onde vinham e para onde iam.

¹⁸ إِنَّا أَسْ نتَّا: ”نشِّينْ نفّغْ-د زِي بَايْثْ-لَاحْمْ أَڒْ طَّارْفْ قَاعْ ضفَّارْ خْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ، سّنِّي إِ د-ؤُسِيغْ. نشّْ ثُوغَا ؤُيُورغْ غَارْ بَايْثْ-لَاحْمْ ذِي يَاهُوذَا، ؤُشَا ڒخُّو ڭُّورغْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي ؤُشَا وَارْ ذَا ؤُڒَا ذ إِجّْ ونِّي إِخْسنْ أَذْ أَيِي إِسِّيذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ،

¹⁸ O homem respondeu: “Estamos viajando de Belém de Judá para um lugar afastado na região montanhosa de Efraim, onde eu moro. Fui a Belém e agora estou voltando para casa. Ninguém quis nos hospedar,

¹⁹ وَاخَّا نشِّينْ غَارْنغْ ڒُومْ ذ ڒعْڒفْ إِ يغْيَاڒْ نّغْ ؤُڒَا ذ أَغْرُومْ ذ بِينُو إِ نشّْ، إِ ثَايَّا نّشْ ؤُ إِ ؤُحُوذْرِي نِّي إِدْجَانْ غَارْ إِمْسخَّارنْ نّشْ. وَارْ ذ أَنغْ إِخصّْ وَالُو.“

¹⁹ embora tenhamos tudo de que precisamos. Temos palha e forragem para os jumentos e bastante pão e vinho para nós”.

²⁰ خنِّي إِنَّا ؤُوسَّارْ: ”أَذْ كِيكْ يِيڒِي ڒهْنَا! مَاشَا مِينْ إِ ذ أَشْ إِقِّيمنْ، أَقَا-ث غَارِي، مْغِيرْ إِتّْخصَّا وَارْ ثتّْنُوسِيذْ ذڭْ وَازَّايْ.“

²⁰ “Vocês são bem-vindos em minha casa”, disse o homem idoso. “Eu lhes darei o que precisarem. Não passem a noite na praça, de jeito nenhum!”

²¹ نتَّا إِسِّيذفْ إِ-ث غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ، إِوْشَا ڒعْڒفْ إِ إِغْيَاڒْ ؤُ نِيثْنِي سِّيرْذنْ إِضَارنْ نْسنْ، شِّينْ سْوِينْ.

²¹ Ele os levou para casa e alimentou os jumentos. Depois que lavaram os pés, comeram e beberam juntos.

²² ذِي ڒْوقْثْ ذ إِشْثْ ڒَامِي إِفَارْحْ وُوڒْ نْسنْ، خْزَارْ، ذغْيَا نّْضنْ-د يرْيَازنْ ن ثنْذِينْثْ إِ ثَادَّارْثْ - إِرْيَازنْ نِّي ذ أَيْثْ إِ وَارْ إِسكّْوِينْ - ؤُشَا سّْقَارْقْبنْ ذِي ثوَّارْثْ. نِيثْنِي سِّيوْڒنْ أَكْ-ذ ورْيَازْ أَوسَّارْ، بَابْ ن ثَادَّارْثْ، نَّانْ: ”سُوفّغْ-د أَرْيَازْ، ونِّي د-يُوذْفنْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّشْ، غَارْ بَارَّا، نشِّينْ نخْسْ أَكِيذسْ نوْضَا.“

²² Enquanto eles se alegravam, um grupo de homens perversos da cidade cercou a casa. Começaram a bater na porta e gritar para o velho, o dono da casa: “Traga para fora o homem que está hospedado com você, para que tenhamos relações com ele!”.

²³ أَرْيَازْ، بَابْ ن ثَادَّارْثْ، إِفّغْ-د غَارْسنْ، إِنَّا أَسنْ: ”لَّ، أَ أَيْثْمَا، وَارْ تّڭّمْ شَا ثُوعّفْنَا، أَوَارْنِي ڒَامِي د-يُوذفْ ورْيَازْ-أَ ڒخُّو غَارْ ثَادَّارْثْ إِنُو. غَارْومْ أَذْ ثڭّمْ ڒفْضِيحثْ أَمْ ثَانِيثَا.

²³ O dono da casa saiu e falou com eles: “Não, meus irmãos, não façam tamanha maldade. O homem é hóspede em minha casa, e uma coisa dessas seria uma vergonha.

²⁴ خْزَارْ، يدْجِي ذ ثَاعْزَارشْثْ ذ ثَايَّا نّسْ أَذْ غَارْومْ ثنْثْ سُّوفّْغغْ. سهْوَامْ ثنْثْ ؤُ ڭّمْ أَكِيذْسنْثْ مِينْ ثخْسمْ، مَاشَا ذڭْ ورْيَازْ-أَ وَارْ تّڭّمْ ڒفْضِيحثْ أَمْ ثَانِيثَا.“

²⁴ Tomem minha filha virgem e a concubina do homem. Eu as trarei para fora, e vocês poderão violentá-las e fazer o que desejarem. Mas não façam uma coisa vergonhosa dessas com meu hóspede”.

²⁵ مَاشَا إِرْيَازنْ وَارْ خْسنْ أَذْ غَارْسنْ سْڒَانْ. خنِّي إِطّفْ أَرْيَازْ ثَايَّا نّسْ، إِسُّوفّغْ إِ-ت-د غَارْسنْ غَارْ بَارَّا. نِيثْنِي ؤُڒْينْ خَاسْ، جيّْحنْ ت دْجِيڒثْ ثكْمڒْ أَڒْ ثُوفُّوثْ ؤُ نِيثْنِي جِّينْ ت أَذْ ثُويُورْ أَڒَامِي إِسْبحْ ڒْحَاڒْ.

²⁵ Eles, porém, não deram ouvidos. Então o levita pegou sua concubina e a empurrou para fora. Os homens da cidade abusaram dela e a estupraram a noite toda. Por fim, quando o sol começou a nascer, eles a largaram.

²⁶ ؤُمِي ذ ثَارّژْ ثُوفُّوثْ، ثُوسَا-د ثمْغَارْثْ-أَ ؤُشَا ثوْضَا غَارْ ثوَّارْثْ ن ثَادَّارْثْ ن ورْيَازْ مَانِي ثُوغَا إِدْجَا سِيذِيسْ نّسْ، ثقِّيمْ ذِينْ أَڒَامِي إِ د-ثفّغْ ثْفَاوْثْ.

²⁶ Ao amanhecer, a mulher voltou para casa onde o marido estava hospedado. Caiu junto à porta da casa e ali ficou até o dia clarear.

²⁷ ؤُمِي د-إِكَّارْ سِيذِيسْ غَارْ ثُوفُّوثْ، يَارْزمْ ثِيوُّورَا ن ثَادَّارْثْ ؤُشَا إِفّغْ غَارْ بَارَّا، حِيمَا أَذْ إِطّفْ أَبْرِيذْ نّسْ، خْزَارْ، ذِينْ إِ ثوْضَا ثمْغَارْثْ، ثَايَّا نّسْ، غَارْ ثوَّارْثْ ن ثَادَّارْثْ س إِفَاسّنْ نّسْ خْ ثْنبْذَاثْ.

²⁷ Quando o marido se levantou e abriu a porta para sair e seguir viagem, lá estava a concubina, caída à porta, com as mãos na soleira.

²⁸ نتَّا إِنَّا أَسْ: ”كَّارْ بدّْ، نشِّينْ نخْسْ أَذْ نُويُورْ!“ مَاشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ خَاسْ د-يَارِّي. خنِّي إِسَّارْسْ إِ-ت خْ وغْيُوڒْ ؤُشَا إِطّفْ أَبْرِيذْ غَارْ ومْشَانْ ن ثْزذِّيغْثْ نّسْ.

²⁸ Ele disse: “Levante-se! Vamos embora!”. Mas não houve resposta. Então ele pôs o corpo da mulher sobre o jumento e a levou para casa.

²⁹ ؤُمِي يِيوضْ نتَّا غَارْ ثَادَّارْثْ، إِكْسِي إِجّْ ن ڒْمُوسْ، إِطّفْ ثَايَّا نّسْ، إِقسّْ إِ-ت خْ ثنْعَاشْ ن ثْسقَّارْ ؤُشَا إِسّكّْ إِ-ثنْثْ غَارْ مَارَّا جّْوَايهْ ن إِسْرَائِيل.

²⁹ Quando chegou em casa, pegou uma faca, desmembrou o corpo da concubina em doze partes e enviou uma parte para cada tribo em todo o território de Israel.

³⁰ ؤُشَا إِمْسَارْ، أَقَا قَاعْ ونِّي إِژْرِينْ أَيَا، إِنَّا: ”مَانْ أَيَاعمَّارْصْ عَاذْ وَارْ إِمْسَارْ ؤُڒَا وَارْ ث نژْرِي زڭْ وَاسّْ إِ ذِي فّْغنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل زِي مِيصْرَا أَڒْ أَسّْ-أَ. خمّمْ ذَايسْ، مْشَاوَارمْ أَكْ-ذ وَايَاوْيَا ؤُشَا إِنِيمْ ڒحْكَامْ!“

³⁰ Todos que viram isso disseram: “Desde que os israelitas saíram do Egito, nunca se cometeu um crime tão horrível. Pensem bem! O que vamos fazer? Quem vai se pronunciar?”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Juízes 19 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →