Juízes 19

rifa (RIFA) vs NVI

NVI Nova Versão Internacional

¹ ذڭْ وُوسَّانْ نِّي، ؤُمِي وَارْ ذِينْ ثُوغِي أَجدْجِيذْ ذِي إِسْرَائِيل، ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ؤُلَاوِي إِزدّغْ ذ أَبَارَّانِي ذڭْ إِجّْ ن ومْشَانْ غَارْ إِغزْذِيسنْ ن إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ. نتَّا يِيوِي إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ ذ ثَايَّا زِي بَايْثْ-لَاحْمْ ذِي يَاهُوذَا.

¹ Naquela época não havia rei em Israel. Aconteceu que um levita que vivia nos montes de Efraim, numa região afastada, tomou para si uma concubina, que era de Belém de Judá.

² مَاشَا ثَايَّا نّسْ ثذْوڒْ ثسّفْضحْ إِخفْ نّسْ ؤُمِي غَارسْ ت ثُوغَا ؤُشَا ثسْمحْ ذَايسْ، ثعْقبْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ ذِي بَايْثْ-لَاحْمْ ذِي يَاهُوذَا. ذِينِّي ثقِّيمْ أَطَّاسْ ن وُوسَّانْ، أَربْعَا ن إِيُورنْ.

² Mas ela lhe foi infiel. Deixou-o e voltou para a casa do seu pai, em Belém de Judá. Quatro meses depois,

³ خنِّي إِكَّارْ ورْيَازْ، إِضْفَارْ إِ-ت حِيمَا أَذْ كِيسْ إِسِّيوڒْ س وُوڒْ نّسْ مَاحنْذْ أَذْ ت-إِ-د-إِسَّارڭّْوحْ. ثُوغَا أَمْسخَّارْ نّسْ أَمژْيَانْ أَكِيذسْ ذ إِشْثْ ن ثْيُويَا ن يغْيَاڒْ. ؤُشَا نتَّاثْ ثِيوْيِي إِ-ث غَارْ ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ. ؤُمِي ث إِژْرَا بَابَاسْ ن ثْحنْجِيرْثْ إِفَارْحْ ڒَامِي كِيذسْ إِ غَا إِمّڒْقَا.

³ seu marido foi convencê-la a voltar. Ele tinha levado o seu servo e dois jumentos. A mulher o levou para dentro da casa do seu pai, e quando seu pai o viu, alegrou-se.

⁴ أَضڭّْوَاڒْ نّسْ، بَابَاسْ ن ثْحنْجِيرْثْ، إِڭَّا خَاسْ أَطَّاسْ أَغِيڒْ مَاحنْذْ أَكِيذسْ إِقِّيمْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ. نِيثْنِي شِّينْ، سْوِينْ ؤُ سّنْسنْ ذِينِّي.

⁴ O sogro dele, pai da moça, o convenceu a ficar ali; e ele permaneceu com eles três dias; todos eles comendo, bebendo e dormindo ali.

⁵ إِمْسَارْ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ أَربْعَا، أَقَا نِيثْنِي فَاقنْ زِيشْ غَارْ ثُوفُّوثْ ؤُ نتَّا إِكَّارْ إِخْسْ أَذْ يُويُورْ. خنِّي إِنَّا بَابَاسْ ن ثْحنْجِيرْثْ إِ وسْڒِي نّسْ: ”سمْحضْ إِخفْ نّشْ س يِيجّْ ن ؤُڒقُّوزْ ن وغْرُومْ، خنِّي أَذْ ثَافْ ثْزمَّارمْ أَذْ ثُويُورمْ.“

⁵ No quarto dia, eles se levantaram cedo, e o levita se preparou para partir, mas o pai da moça disse ao genro: "Coma alguma coisa, e depois vocês poderão partir".

⁶ نِيثْنِي قِّيمنْ، شِّينْ، سْوِينْ س ثْنَاينْ إِذْسنْ نْسنْ. خنِّي إِنَّا بَابَاسْ ن ثْحنْجِيرْثْ إِ ورْيَازْ: ”تّْزَاوْڭغْ، قِّيمْ ذَا، أَذْ ثسّنْسذْ ؤُشَا أَذْ إِفَارْحْ وُوڒْ نّشْ.“

⁶ Os dois se assentaram para comer e beber juntos. Mas o pai da moça disse: "Eu lhe peço que fique esta noite, e que se alegre".

⁷ أَرْيَازْ إِكَّارْ حِيمَا أَذْ يُويُورْ، مَاشَا أَضڭّْوَاڒْ نّسْ إِكلّفْ خَاسْ، إِڭَّا خَاسْ أَغِيڒْ حِيمَا أَذْ ذِينِّي إِسّنْسْ عَاوذْ.

⁷ E, quando o homem se levantou para partir, seu sogro o convenceu a ficar ainda aquela noite.

⁸ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ خمْسَا إِكَّارْ زِيشْ غَارْ ثُوفُّوثْ حِيمَا أَذْ يُويُورْ. إِنَّا بَابَاسْ ن ثْحنْجِيرْثْ: ”أَرْنِي سمْحضْ ؤُڒْ نّشْ!“ ؤُ نِيثْنِي قِّيمنْ تّْرَاجَانْ أَڒْ غَا إِعْذُو وَاسّْ ؤُشَا شِّينْ ثْنَاينْ إِذْسنْ مُوننْ.

⁸ Na manhã do quinto dia, quando ele se preparou para partir, o pai da moça disse: "Vamos comer! Espere até a tarde! " E os dois comeram juntos.

⁹ خنِّي إِكَّارْ ورْيَازْ حِيمَا أَذْ يُويُورْ، نتَّا أَكْ-ذ ثَايَّا نّسْ ذ ؤُمْسخَّارْ نّسْ. أَضڭّْوَاڒْ نّسْ، بَابَاسْ ن ثْحنْجِيرْثْ، إِنَّا: ”خْزَارْ، أَسّْ ڭُّورْ أَذْ إِعْذُو ثِيوضْ-د ثْمذِّيثْ، تّْزَاوْڭغْ سنْسمْ ذَا. خْزَارْ، سْفَارْحْ ؤُڒْ نّشْ ؤُ كَّارمْ ثِيوشَّا زِيشْ مَاحنْذْ أَذْ ثطّْفمْ أَبْرِيذْ غَارْ ثْقِيضُونْثْ نّشْ.“

⁹ Então, quando o homem, com a sua concubina e com o seu servo, levantaram-se para partir, o seu sogro, pai da moça, disse outra vez: "Veja, o dia está quase acabando, é quase noite; passe a noite aqui. Fique e alegre-se. Amanhã de madrugada vocês poderão levantar-se e ir para casa".

¹⁰ مَاشَا أَرْيَازْ وَارْ إِخْسْ شَا عَاذْ أَذْ إِسّنْسْ. إِكَّارْ ؤُشَا يُويُورْ، يِيوضْ أَڒْ قِيبَاتْشْ يابُوسْ، ثنِّي ذ ؤُرْشَالِيمْ، ؤُ ثُوغَا إِشْثْ ن ثْيُويَا ن يغْيَاڒْ بَارْذْعنْ ذ ثَايَّا نّسْ أَقَا-ت أَكِيذسْ.

¹⁰ Não desejando ficar outra noite, o homem partiu rumo a Jebus, isto é, Jerusalém, com dois jumentos selados e com a sua concubina.

¹¹ ؤُمِي ثنْ ثُوغَا نِيثْنِي غَارْ يابُوسْ، ثُوغَا أَسّْ أَذْ إِعْذُو. خنِّي إِنَّا ؤُمْسخَّارْ إِ بَابْ نّسْ: ”ؤُيُورْ، أَذْ ذَا نْضَارْ ذِي ثنْذِينْثْ-أَ ن إِيابُوسِييّنْ، أَذْ ذَايسْ نسّنْسْ.“

¹¹ Quando estavam perto de Jebus e já se findava o dia, o servo disse a seu senhor: "Venha. Vamos parar nesta cidade dos jebuseus e passar a noite aqui".

¹² مَاشَا سِيذِي نّسْ يَارَّا-د خَاسْ: ”نشِّينْ وَارْ نتّْميِّيڒْ غَارْ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ ثَاغْرِيبْثْ، ثنِّي وَارْ إِدْجِينْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، مَاشَا أَذْ نَارْنِي أَذْ نُويُورْ غَارْ جِيبْعَا.“

¹² O seu senhor respondeu: "Não. Não vamos entrar numa cidade estrangeira, cujo povo não seja israelita. Iremos para Gibeá".

¹³ نتَّا إِنَّا عَاوذْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّسْ: ”أَسْ-د، أجّْ أَنغْ أَذْ نَارْزُو أَذْ نَاوضْ غَارْ إِجّْ زڭْ إِمُوشَانْ نِّي، أَذْ نسّنْسْ ذِي جِيبْعَا نِيغْ ذِي رَامَا.“

¹³ E acrescentou: "Ande! Vamos tentar chegar a Gibeá ou a Ramá e passar a noite num desses lugares".

¹⁴ نِيثْنِي أَرْنِينْ ؤُيُورنْ ؤُ ثغْڒِي خَاسنْ ثْفُوشْثْ ؤُمِي ثنْ-ثُوغَا نِيثْنِي غَارْ جِيبْعَا نِّي إِدْجَانْ ن بِينْيَامِينْ.

¹⁴ Então prosseguiram, e o sol se pôs quando se aproximavam de Gibeá de Benjamim.

¹⁵ ؤُشَا سّْفَارْغنْ زڭْ وبْرِيذْ، حِيمَا أَذْ أَذْفنْ غَارْ ذِينْ مَاحنْذْ أَذْ سّنْسنْ ذِي جِيبْعَا. ؤُمِي غَارْ ذِينْ يُوذفْ، إِقِّيمْ ذڭْ وَازَّايْ ن ثنْذِينْثْ، مِينْزِي وَارْ ثنْ إِسِّيذفْ حذْ غَارْ ثَادَّارْثْ مَاحنْذْ أَذْ سّنْسنْ.

¹⁵ Ali entraram para passar a noite. Foram sentar-se na praça da cidade. E ninguém os convidou para passarem a noite em casa.

¹⁶ ؤُشَا خْزَارْ، غَارْ ثْمذِّيثْ إِعْقبْ-د يِيجّْ ن ؤُوسَّارْ زِي ڒْخذْمثْ نّسْ زڭْ إِيَّارْ. ثُوغَا أَرْيَازْ نِّي عَاوذْ زڭْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ، مَاشَا إِزْذغْ أَمْ أَبَارَّانِي ذِي جِيبْعَا، مَاشَا إِمزْذَاغْ ن ثمُّورْثْ نِّي ثُوغَا أَثنْ ذ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ.

¹⁶ Naquela noite um homem idoso procedente dos montes de Efraim e que estava morando em Gibeá ( os homens do lugar eram benjamitas ), voltou do seu trabalho no campo.

¹⁷ إِسّْڭعّذْ نتَّا ثَامُوغْڒِي نّسْ، إِخْزَارْ أَرْيَازْ نِّي ثُوغَا د-إِكِّينْ ذ أَبْرِيذْ ذڭْ وَازَّايْ ن ثنْذِينْثْ. أَوسَّارْ إِنَّا: ”مَانِي غَا ثُويُورذْ ؤُ مَانِيسْ إِ د-ثُوسِيذْ؟“

¹⁷ Quando viu o viajante na praça da cidade, o homem idoso perguntou: "Para onde você está indo? De onde vem? "

¹⁸ إِنَّا أَسْ نتَّا: ”نشِّينْ نفّغْ-د زِي بَايْثْ-لَاحْمْ أَڒْ طَّارْفْ قَاعْ ضفَّارْ خْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ، سّنِّي إِ د-ؤُسِيغْ. نشّْ ثُوغَا ؤُيُورغْ غَارْ بَايْثْ-لَاحْمْ ذِي يَاهُوذَا، ؤُشَا ڒخُّو ڭُّورغْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي ؤُشَا وَارْ ذَا ؤُڒَا ذ إِجّْ ونِّي إِخْسنْ أَذْ أَيِي إِسِّيذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ،

¹⁸ Ele respondeu: "Estamos de viagem, indo de Belém de Judá para uma região afastada, nos montes de Efraim, onde moro. Fui a Belém de Judá, e agora estou indo ao santuário do Senhor. Mas aqui ninguém me recebeu em casa.

¹⁹ وَاخَّا نشِّينْ غَارْنغْ ڒُومْ ذ ڒعْڒفْ إِ يغْيَاڒْ نّغْ ؤُڒَا ذ أَغْرُومْ ذ بِينُو إِ نشّْ، إِ ثَايَّا نّشْ ؤُ إِ ؤُحُوذْرِي نِّي إِدْجَانْ غَارْ إِمْسخَّارنْ نّشْ. وَارْ ذ أَنغْ إِخصّْ وَالُو.“

¹⁹ Temos palha e forragem para os nossos jumentos, e para nós mesmos, que somos seus servos temos pão e vinho, para mim, para a sua serva e para o jovem que está conosco. Não temos falta de nada".

²⁰ خنِّي إِنَّا ؤُوسَّارْ: ”أَذْ كِيكْ يِيڒِي ڒهْنَا! مَاشَا مِينْ إِ ذ أَشْ إِقِّيمنْ، أَقَا-ث غَارِي، مْغِيرْ إِتّْخصَّا وَارْ ثتّْنُوسِيذْ ذڭْ وَازَّايْ.“

²⁰ "Você é bem-vindo em minha casa", disse o homem idoso. "Vou atendê-lo no que você precisar. Não passe a noite na praça. "

²¹ نتَّا إِسِّيذفْ إِ-ث غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ، إِوْشَا ڒعْڒفْ إِ إِغْيَاڒْ ؤُ نِيثْنِي سِّيرْذنْ إِضَارنْ نْسنْ، شِّينْ سْوِينْ.

²¹ E os levou para a sua casa e alimentou os jumentos. Depois de lavarem os pés, comeram e beberam alguma coisa.

²² ذِي ڒْوقْثْ ذ إِشْثْ ڒَامِي إِفَارْحْ وُوڒْ نْسنْ، خْزَارْ، ذغْيَا نّْضنْ-د يرْيَازنْ ن ثنْذِينْثْ إِ ثَادَّارْثْ - إِرْيَازنْ نِّي ذ أَيْثْ إِ وَارْ إِسكّْوِينْ - ؤُشَا سّْقَارْقْبنْ ذِي ثوَّارْثْ. نِيثْنِي سِّيوْڒنْ أَكْ-ذ ورْيَازْ أَوسَّارْ، بَابْ ن ثَادَّارْثْ، نَّانْ: ”سُوفّغْ-د أَرْيَازْ، ونِّي د-يُوذْفنْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّشْ، غَارْ بَارَّا، نشِّينْ نخْسْ أَكِيذسْ نوْضَا.“

²² Quando estavam entretidos, alguns vadios da cidade cercaram a casa. Esmurrando a porta, gritaram para o homem idoso, dono da casa: "Traga para fora o homem que entrou na sua casa para que tenhamos relações com ele! "

²³ أَرْيَازْ، بَابْ ن ثَادَّارْثْ، إِفّغْ-د غَارْسنْ، إِنَّا أَسنْ: ”لَّ، أَ أَيْثْمَا، وَارْ تّڭّمْ شَا ثُوعّفْنَا، أَوَارْنِي ڒَامِي د-يُوذفْ ورْيَازْ-أَ ڒخُّو غَارْ ثَادَّارْثْ إِنُو. غَارْومْ أَذْ ثڭّمْ ڒفْضِيحثْ أَمْ ثَانِيثَا.

²³ O dono da casa saiu e lhes disse: "Não sejam tão perversos, meus amigos. Já que esse homem é meu hóspede, não cometam essa loucura.

²⁴ خْزَارْ، يدْجِي ذ ثَاعْزَارشْثْ ذ ثَايَّا نّسْ أَذْ غَارْومْ ثنْثْ سُّوفّْغغْ. سهْوَامْ ثنْثْ ؤُ ڭّمْ أَكِيذْسنْثْ مِينْ ثخْسمْ، مَاشَا ذڭْ ورْيَازْ-أَ وَارْ تّڭّمْ ڒفْضِيحثْ أَمْ ثَانِيثَا.“

²⁴ Vejam, aqui está minha filha virgem e a concubina do meu hóspede. Eu as trarei para vocês, e vocês poderão usá-las e fazer com elas o que quiserem. Mas, nada façam com esse homem, não cometam tal loucura! "

²⁵ مَاشَا إِرْيَازنْ وَارْ خْسنْ أَذْ غَارْسنْ سْڒَانْ. خنِّي إِطّفْ أَرْيَازْ ثَايَّا نّسْ، إِسُّوفّغْ إِ-ت-د غَارْسنْ غَارْ بَارَّا. نِيثْنِي ؤُڒْينْ خَاسْ، جيّْحنْ ت دْجِيڒثْ ثكْمڒْ أَڒْ ثُوفُّوثْ ؤُ نِيثْنِي جِّينْ ت أَذْ ثُويُورْ أَڒَامِي إِسْبحْ ڒْحَاڒْ.

²⁵ Mas os homens não quiseram ouvi-lo. Então o levita mandou a sua concubina para fora, e eles a violentaram e abusaram dela a noite toda. Ao alvorecer a deixaram.

²⁶ ؤُمِي ذ ثَارّژْ ثُوفُّوثْ، ثُوسَا-د ثمْغَارْثْ-أَ ؤُشَا ثوْضَا غَارْ ثوَّارْثْ ن ثَادَّارْثْ ن ورْيَازْ مَانِي ثُوغَا إِدْجَا سِيذِيسْ نّسْ، ثقِّيمْ ذِينْ أَڒَامِي إِ د-ثفّغْ ثْفَاوْثْ.

²⁶ Ao romper do dia a mulher voltou para a casa onde o seu senhor estava hospedado, caiu junto à porta e ali ficou até o dia clarear.

²⁷ ؤُمِي د-إِكَّارْ سِيذِيسْ غَارْ ثُوفُّوثْ، يَارْزمْ ثِيوُّورَا ن ثَادَّارْثْ ؤُشَا إِفّغْ غَارْ بَارَّا، حِيمَا أَذْ إِطّفْ أَبْرِيذْ نّسْ، خْزَارْ، ذِينْ إِ ثوْضَا ثمْغَارْثْ، ثَايَّا نّسْ، غَارْ ثوَّارْثْ ن ثَادَّارْثْ س إِفَاسّنْ نّسْ خْ ثْنبْذَاثْ.

²⁷ Quando o seu senhor se levantou de manhã, abriu a porta da casa e saiu para prosseguir viagem, lá estava a sua concubina, caída à entrada da casa, com as mãos na soleira da porta.

²⁸ نتَّا إِنَّا أَسْ: ”كَّارْ بدّْ، نشِّينْ نخْسْ أَذْ نُويُورْ!“ مَاشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ خَاسْ د-يَارِّي. خنِّي إِسَّارْسْ إِ-ت خْ وغْيُوڒْ ؤُشَا إِطّفْ أَبْرِيذْ غَارْ ومْشَانْ ن ثْزذِّيغْثْ نّسْ.

²⁸ Ele lhe disse: "Levante-se, vamos! " Não houve resposta. Então o homem a pôs em seu jumento e foi para casa.

²⁹ ؤُمِي يِيوضْ نتَّا غَارْ ثَادَّارْثْ، إِكْسِي إِجّْ ن ڒْمُوسْ، إِطّفْ ثَايَّا نّسْ، إِقسّْ إِ-ت خْ ثنْعَاشْ ن ثْسقَّارْ ؤُشَا إِسّكّْ إِ-ثنْثْ غَارْ مَارَّا جّْوَايهْ ن إِسْرَائِيل.

²⁹ Quando chegou em casa, apanhou uma faca e cortou o corpo da sua concubina em doze partes, e as enviou a todas as regiões de Israel.

³⁰ ؤُشَا إِمْسَارْ، أَقَا قَاعْ ونِّي إِژْرِينْ أَيَا، إِنَّا: ”مَانْ أَيَاعمَّارْصْ عَاذْ وَارْ إِمْسَارْ ؤُڒَا وَارْ ث نژْرِي زڭْ وَاسّْ إِ ذِي فّْغنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل زِي مِيصْرَا أَڒْ أَسّْ-أَ. خمّمْ ذَايسْ، مْشَاوَارمْ أَكْ-ذ وَايَاوْيَا ؤُشَا إِنِيمْ ڒحْكَامْ!“

³⁰ Todos os que viram isso disseram: "Nunca se viu nem se fez uma coisa dessas desde o dia em que os israelitas saíram do Egito. Pensem! Reflitam! Digam o que se deve fazer! "

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Juízes 19 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →