Juízes 19
rifa (RIFA) vs BKJ
1 ذڭْ وُوسَّانْ نِّي، ؤُمِي وَارْ ذِينْ ثُوغِي أَجدْجِيذْ ذِي إِسْرَائِيل، ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ؤُلَاوِي إِزدّغْ ذ أَبَارَّانِي ذڭْ إِجّْ ن ومْشَانْ غَارْ إِغزْذِيسنْ ن إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ. نتَّا يِيوِي إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ ذ ثَايَّا زِي بَايْثْ-لَاحْمْ ذِي يَاهُوذَا.
1 E sucedeu, naqueles dias, quando não havia rei em Israel, havia um certo levita hospedado no lado do monte Efraim, que tomou para si uma concubina de Belém de Judá.
2 مَاشَا ثَايَّا نّسْ ثذْوڒْ ثسّفْضحْ إِخفْ نّسْ ؤُمِي غَارسْ ت ثُوغَا ؤُشَا ثسْمحْ ذَايسْ، ثعْقبْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ ذِي بَايْثْ-لَاحْمْ ذِي يَاهُوذَا. ذِينِّي ثقِّيمْ أَطَّاسْ ن وُوسَّانْ، أَربْعَا ن إِيُورنْ.
2 E a sua concubina agiu como prostituta contra ele, e foi-se embora dele para a casa do seu pai, para Belém de Judá, e esteve lá durante quatro meses inteiros.
3 خنِّي إِكَّارْ ورْيَازْ، إِضْفَارْ إِ-ت حِيمَا أَذْ كِيسْ إِسِّيوڒْ س وُوڒْ نّسْ مَاحنْذْ أَذْ ت-إِ-د-إِسَّارڭّْوحْ. ثُوغَا أَمْسخَّارْ نّسْ أَمژْيَانْ أَكِيذسْ ذ إِشْثْ ن ثْيُويَا ن يغْيَاڒْ. ؤُشَا نتَّاثْ ثِيوْيِي إِ-ث غَارْ ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ. ؤُمِي ث إِژْرَا بَابَاسْ ن ثْحنْجِيرْثْ إِفَارْحْ ڒَامِي كِيذسْ إِ غَا إِمّڒْقَا.
3 E o seu marido se levantou, e foi atrás dela, para conversar amigavelmente com ela, e para trazê-la de volta, tendo consigo o seu servo, e um par de jumentos; e ela o trouxe para a casa do seu pai e, quando o pai da donzela o viu, ele alegrou-se em encontrá-lo.
4 أَضڭّْوَاڒْ نّسْ، بَابَاسْ ن ثْحنْجِيرْثْ، إِڭَّا خَاسْ أَطَّاسْ أَغِيڒْ مَاحنْذْ أَكِيذسْ إِقِّيمْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ. نِيثْنِي شِّينْ، سْوِينْ ؤُ سّنْسنْ ذِينِّي.
4 E o seu sogro, o pai da donzela, o deteve; e ele permaneceu com ele por três dias; assim eles comeram e beberam e ali se alojaram.
5 إِمْسَارْ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ أَربْعَا، أَقَا نِيثْنِي فَاقنْ زِيشْ غَارْ ثُوفُّوثْ ؤُ نتَّا إِكَّارْ إِخْسْ أَذْ يُويُورْ. خنِّي إِنَّا بَابَاسْ ن ثْحنْجِيرْثْ إِ وسْڒِي نّسْ: ”سمْحضْ إِخفْ نّشْ س يِيجّْ ن ؤُڒقُّوزْ ن وغْرُومْ، خنِّي أَذْ ثَافْ ثْزمَّارمْ أَذْ ثُويُورمْ.“
5 E sucedeu, no quarto dia, quando eles se levantaram cedo pela manhã, que ele se levantou para partir; e o pai da donzela disse ao genro: Consola o teu coração com uns bocados de pão e, depois, segue o teu caminho.
6 نِيثْنِي قِّيمنْ، شِّينْ، سْوِينْ س ثْنَاينْ إِذْسنْ نْسنْ. خنِّي إِنَّا بَابَاسْ ن ثْحنْجِيرْثْ إِ ورْيَازْ: ”تّْزَاوْڭغْ، قِّيمْ ذَا، أَذْ ثسّنْسذْ ؤُشَا أَذْ إِفَارْحْ وُوڒْ نّشْ.“
6 E eles se assentaram, e comeram e beberam os dois juntos; pois o pai da donzela havia dito para o homem: Fica contente, rogo-te, e demora-te a noite toda, e deixa com que o teu coração se alegre.
7 أَرْيَازْ إِكَّارْ حِيمَا أَذْ يُويُورْ، مَاشَا أَضڭّْوَاڒْ نّسْ إِكلّفْ خَاسْ، إِڭَّا خَاسْ أَغِيڒْ حِيمَا أَذْ ذِينِّي إِسّنْسْ عَاوذْ.
7 E, quando o homem se levantou para partir, o seu sogro insistiu com ele; e por isso ele voltou a se alojar ali.
8 ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ خمْسَا إِكَّارْ زِيشْ غَارْ ثُوفُّوثْ حِيمَا أَذْ يُويُورْ. إِنَّا بَابَاسْ ن ثْحنْجِيرْثْ: ”أَرْنِي سمْحضْ ؤُڒْ نّشْ!“ ؤُ نِيثْنِي قِّيمنْ تّْرَاجَانْ أَڒْ غَا إِعْذُو وَاسّْ ؤُشَا شِّينْ ثْنَاينْ إِذْسنْ مُوننْ.
8 E ele se levantou cedo pela manhã no quinto dia para partir; e o pai da donzela disse: Consola o teu coração, rogo-te. E eles se demoraram até a tarde, e ambos comeram.
9 خنِّي إِكَّارْ ورْيَازْ حِيمَا أَذْ يُويُورْ، نتَّا أَكْ-ذ ثَايَّا نّسْ ذ ؤُمْسخَّارْ نّسْ. أَضڭّْوَاڒْ نّسْ، بَابَاسْ ن ثْحنْجِيرْثْ، إِنَّا: ”خْزَارْ، أَسّْ ڭُّورْ أَذْ إِعْذُو ثِيوضْ-د ثْمذِّيثْ، تّْزَاوْڭغْ سنْسمْ ذَا. خْزَارْ، سْفَارْحْ ؤُڒْ نّشْ ؤُ كَّارمْ ثِيوشَّا زِيشْ مَاحنْذْ أَذْ ثطّْفمْ أَبْرِيذْ غَارْ ثْقِيضُونْثْ نّشْ.“
9 E quando o homem se levantou para partir, ele, a sua concubina e o seu servo, o seu sogro, o pai da donzela, disse-lhe: Eis que agora o dia se aproxima do anoitecer, rogo-te que te demores a noite toda; eis que, o dia chega ao fim; aloja-te aqui, para que o teu coração possa se alegrar; e, amanhã, toma cedo o teu caminho, para que possas ir para a tua casa.
10 مَاشَا أَرْيَازْ وَارْ إِخْسْ شَا عَاذْ أَذْ إِسّنْسْ. إِكَّارْ ؤُشَا يُويُورْ، يِيوضْ أَڒْ قِيبَاتْشْ يابُوسْ، ثنِّي ذ ؤُرْشَالِيمْ، ؤُ ثُوغَا إِشْثْ ن ثْيُويَا ن يغْيَاڒْ بَارْذْعنْ ذ ثَايَّا نّسْ أَقَا-ت أَكِيذسْ.
10 Porém o homem não quis se demorar naquela noite, mas se levantou e partiu, e veio até diante de Jebus, que é Jerusalém; e com ele havia dois jumentos selados; a sua concubina também estava com ele.
11 ؤُمِي ثنْ ثُوغَا نِيثْنِي غَارْ يابُوسْ، ثُوغَا أَسّْ أَذْ إِعْذُو. خنِّي إِنَّا ؤُمْسخَّارْ إِ بَابْ نّسْ: ”ؤُيُورْ، أَذْ ذَا نْضَارْ ذِي ثنْذِينْثْ-أَ ن إِيابُوسِييّنْ، أَذْ ذَايسْ نسّنْسْ.“
11 E quando eles estavam junto a Jebus, o dia já estava bem declinado; e o servo disse ao seu mestre: Vem, rogo-te, e tornemo-nos para dentro desta cidade dos jebuseus, e nela nos alojemos.
12 مَاشَا سِيذِي نّسْ يَارَّا-د خَاسْ: ”نشِّينْ وَارْ نتّْميِّيڒْ غَارْ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ ثَاغْرِيبْثْ، ثنِّي وَارْ إِدْجِينْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، مَاشَا أَذْ نَارْنِي أَذْ نُويُورْ غَارْ جِيبْعَا.“
12 E o seu mestre lhe disse: Não nos desviaremos para uma cidade de estrangeiro, que não é dos filhos de Israel; nós atravessaremos para Gibeá.
13 نتَّا إِنَّا عَاوذْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّسْ: ”أَسْ-د، أجّْ أَنغْ أَذْ نَارْزُو أَذْ نَاوضْ غَارْ إِجّْ زڭْ إِمُوشَانْ نِّي، أَذْ نسّنْسْ ذِي جِيبْعَا نِيغْ ذِي رَامَا.“
13 E ele disse ao seu servo: Vem, e aproximemo-nos de um destes lugares para nos alojarmos a noite toda, em Gibeá, ou em Ramá.
14 نِيثْنِي أَرْنِينْ ؤُيُورنْ ؤُ ثغْڒِي خَاسنْ ثْفُوشْثْ ؤُمِي ثنْ-ثُوغَا نِيثْنِي غَارْ جِيبْعَا نِّي إِدْجَانْ ن بِينْيَامِينْ.
14 E eles passaram adiante e seguiram o seu caminho; e o sol baixou sobre eles quando eles estavam junto a Gibeá, que pertence a Benjamim.
15 ؤُشَا سّْفَارْغنْ زڭْ وبْرِيذْ، حِيمَا أَذْ أَذْفنْ غَارْ ذِينْ مَاحنْذْ أَذْ سّنْسنْ ذِي جِيبْعَا. ؤُمِي غَارْ ذِينْ يُوذفْ، إِقِّيمْ ذڭْ وَازَّايْ ن ثنْذِينْثْ، مِينْزِي وَارْ ثنْ إِسِّيذفْ حذْ غَارْ ثَادَّارْثْ مَاحنْذْ أَذْ سّنْسنْ.
15 E eles viraram para aquele lado, para entrar e se alojar em Gibeá; e quando ele entrou, assentou-se em uma rua da cidade; pois não houve homem algum que os recebesse na sua casa para alojamento.
16 ؤُشَا خْزَارْ، غَارْ ثْمذِّيثْ إِعْقبْ-د يِيجّْ ن ؤُوسَّارْ زِي ڒْخذْمثْ نّسْ زڭْ إِيَّارْ. ثُوغَا أَرْيَازْ نِّي عَاوذْ زڭْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ، مَاشَا إِزْذغْ أَمْ أَبَارَّانِي ذِي جِيبْعَا، مَاشَا إِمزْذَاغْ ن ثمُّورْثْ نِّي ثُوغَا أَثنْ ذ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ.
16 E eis que um homem idoso vinha do seu trabalho no campo, ao anoitecer, que também era do monte Efraim; e ele hospedou-se em Gibeá, mas os homens do lugar eram benjamitas.
17 إِسّْڭعّذْ نتَّا ثَامُوغْڒِي نّسْ، إِخْزَارْ أَرْيَازْ نِّي ثُوغَا د-إِكِّينْ ذ أَبْرِيذْ ذڭْ وَازَّايْ ن ثنْذِينْثْ. أَوسَّارْ إِنَّا: ”مَانِي غَا ثُويُورذْ ؤُ مَانِيسْ إِ د-ثُوسِيذْ؟“
17 E quando ele levantou os olhos, viu um viajante na rua da cidade; e o homem idoso disse: Para onde vais? E, de onde vens?
18 إِنَّا أَسْ نتَّا: ”نشِّينْ نفّغْ-د زِي بَايْثْ-لَاحْمْ أَڒْ طَّارْفْ قَاعْ ضفَّارْ خْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ، سّنِّي إِ د-ؤُسِيغْ. نشّْ ثُوغَا ؤُيُورغْ غَارْ بَايْثْ-لَاحْمْ ذِي يَاهُوذَا، ؤُشَا ڒخُّو ڭُّورغْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي ؤُشَا وَارْ ذَا ؤُڒَا ذ إِجّْ ونِّي إِخْسنْ أَذْ أَيِي إِسِّيذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ،
18 E ele lhe disse: Nós estamos passando desde Belém de Judá em direção à encosta do monte Efraim; sou de lá, e fui a Belém de Judá, mas agora estou indo para a Casa do SENHOR; e não há homem que me receba na sua casa.
19 وَاخَّا نشِّينْ غَارْنغْ ڒُومْ ذ ڒعْڒفْ إِ يغْيَاڒْ نّغْ ؤُڒَا ذ أَغْرُومْ ذ بِينُو إِ نشّْ، إِ ثَايَّا نّشْ ؤُ إِ ؤُحُوذْرِي نِّي إِدْجَانْ غَارْ إِمْسخَّارنْ نّشْ. وَارْ ذ أَنغْ إِخصّْ وَالُو.“
19 Contudo, há feno e forragem para os nossos jumentos; e também há pão e vinho para mim, para a minha criada, e para o moço que está com os teus servos: não há falta de nada.
20 خنِّي إِنَّا ؤُوسَّارْ: ”أَذْ كِيكْ يِيڒِي ڒهْنَا! مَاشَا مِينْ إِ ذ أَشْ إِقِّيمنْ، أَقَا-ث غَارِي، مْغِيرْ إِتّْخصَّا وَارْ ثتّْنُوسِيذْ ذڭْ وَازَّايْ.“
20 E o homem idoso disse: A paz seja contigo; de qualquer modo, deixa com que todas as tuas necessidades repousem sobre mim; somente não te alojes na rua.
21 نتَّا إِسِّيذفْ إِ-ث غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ، إِوْشَا ڒعْڒفْ إِ إِغْيَاڒْ ؤُ نِيثْنِي سِّيرْذنْ إِضَارنْ نْسنْ، شِّينْ سْوِينْ.
21 Assim, ele o trouxe para a sua casa, e deu forragem para os jumentos; e eles lavaram os seus pés, e comeram e beberam.
22 ذِي ڒْوقْثْ ذ إِشْثْ ڒَامِي إِفَارْحْ وُوڒْ نْسنْ، خْزَارْ، ذغْيَا نّْضنْ-د يرْيَازنْ ن ثنْذِينْثْ إِ ثَادَّارْثْ - إِرْيَازنْ نِّي ذ أَيْثْ إِ وَارْ إِسكّْوِينْ - ؤُشَا سّْقَارْقْبنْ ذِي ثوَّارْثْ. نِيثْنِي سِّيوْڒنْ أَكْ-ذ ورْيَازْ أَوسَّارْ، بَابْ ن ثَادَّارْثْ، نَّانْ: ”سُوفّغْ-د أَرْيَازْ، ونِّي د-يُوذْفنْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّشْ، غَارْ بَارَّا، نشِّينْ نخْسْ أَكِيذسْ نوْضَا.“
22 Ora, enquanto eles alegravam os seus corações, eis que os homens da cidade, certos filhos de Belial, cercaram a casa ao redor, e bateram na porta, e falaram com o dono da casa, o homem idoso, dizendo: Traz para fora o homem que entrou na tua casa, para que possamos conhecê-lo.
23 أَرْيَازْ، بَابْ ن ثَادَّارْثْ، إِفّغْ-د غَارْسنْ، إِنَّا أَسنْ: ”لَّ، أَ أَيْثْمَا، وَارْ تّڭّمْ شَا ثُوعّفْنَا، أَوَارْنِي ڒَامِي د-يُوذفْ ورْيَازْ-أَ ڒخُّو غَارْ ثَادَّارْثْ إِنُو. غَارْومْ أَذْ ثڭّمْ ڒفْضِيحثْ أَمْ ثَانِيثَا.
23 E o homem, o senhor da casa, saiu até eles e lhes disse: Não, meus irmãos, não, eu insisto convosco; não procedei assim impiamente; vendo que este homem veio à minha casa, não façais esta loucura.
24 خْزَارْ، يدْجِي ذ ثَاعْزَارشْثْ ذ ثَايَّا نّسْ أَذْ غَارْومْ ثنْثْ سُّوفّْغغْ. سهْوَامْ ثنْثْ ؤُ ڭّمْ أَكِيذْسنْثْ مِينْ ثخْسمْ، مَاشَا ذڭْ ورْيَازْ-أَ وَارْ تّڭّمْ ڒفْضِيحثْ أَمْ ثَانِيثَا.“
24 Vede, aqui está a minha filha, uma virgem, e a sua concubina; estas eu trarei agora para fora, e podeis humilhá-las, e com elas fazer o que lhes parecer bom; mas não façais tamanha vileza a este homem.
25 مَاشَا إِرْيَازنْ وَارْ خْسنْ أَذْ غَارْسنْ سْڒَانْ. خنِّي إِطّفْ أَرْيَازْ ثَايَّا نّسْ، إِسُّوفّغْ إِ-ت-د غَارْسنْ غَارْ بَارَّا. نِيثْنِي ؤُڒْينْ خَاسْ، جيّْحنْ ت دْجِيڒثْ ثكْمڒْ أَڒْ ثُوفُّوثْ ؤُ نِيثْنِي جِّينْ ت أَذْ ثُويُورْ أَڒَامِي إِسْبحْ ڒْحَاڒْ.
25 Os homens, porém, não quiseram atentar a ele; assim, o homem pegou a sua concubina e colocou-a para fora junto a eles; e eles a conheceram, e dela abusaram a noite toda até a manhã; e quando o dia começou a raiar, eles a deixaram partir.
26 ؤُمِي ذ ثَارّژْ ثُوفُّوثْ، ثُوسَا-د ثمْغَارْثْ-أَ ؤُشَا ثوْضَا غَارْ ثوَّارْثْ ن ثَادَّارْثْ ن ورْيَازْ مَانِي ثُوغَا إِدْجَا سِيذِيسْ نّسْ، ثقِّيمْ ذِينْ أَڒَامِي إِ د-ثفّغْ ثْفَاوْثْ.
26 Então, ao alvorecer do dia, a mulher chegou e caiu junto à porta da casa do homem, onde o seu senhor estava, até que houve luz.
27 ؤُمِي د-إِكَّارْ سِيذِيسْ غَارْ ثُوفُّوثْ، يَارْزمْ ثِيوُّورَا ن ثَادَّارْثْ ؤُشَا إِفّغْ غَارْ بَارَّا، حِيمَا أَذْ إِطّفْ أَبْرِيذْ نّسْ، خْزَارْ، ذِينْ إِ ثوْضَا ثمْغَارْثْ، ثَايَّا نّسْ، غَارْ ثوَّارْثْ ن ثَادَّارْثْ س إِفَاسّنْ نّسْ خْ ثْنبْذَاثْ.
27 E o seu senhor se levantou pela manhã, a abriu as portas da casa, e saiu para tomar o seu caminho; e eis que a mulher, a sua concubina, estava caída à porta da casa, e as suas mãos estavam sobre a soleira.
28 نتَّا إِنَّا أَسْ: ”كَّارْ بدّْ، نشِّينْ نخْسْ أَذْ نُويُورْ!“ مَاشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ خَاسْ د-يَارِّي. خنِّي إِسَّارْسْ إِ-ت خْ وغْيُوڒْ ؤُشَا إِطّفْ أَبْرِيذْ غَارْ ومْشَانْ ن ثْزذِّيغْثْ نّسْ.
28 E ele lhe disse: Levanta-te, e vamo-nos. Porém, não houve resposta. Então o homem a colocou sobre um jumento, e o homem se ergueu, e seguiu para o seu lugar.
29 ؤُمِي يِيوضْ نتَّا غَارْ ثَادَّارْثْ، إِكْسِي إِجّْ ن ڒْمُوسْ، إِطّفْ ثَايَّا نّسْ، إِقسّْ إِ-ت خْ ثنْعَاشْ ن ثْسقَّارْ ؤُشَا إِسّكّْ إِ-ثنْثْ غَارْ مَارَّا جّْوَايهْ ن إِسْرَائِيل.
29 E, quando ele havia chegado à sua casa, pegou uma faca e usou-a na sua concubina, e a dividiu, junto com os seus ossos, em doze pedaços, e a enviou para todos os termos de Israel.
30 ؤُشَا إِمْسَارْ، أَقَا قَاعْ ونِّي إِژْرِينْ أَيَا، إِنَّا: ”مَانْ أَيَاعمَّارْصْ عَاذْ وَارْ إِمْسَارْ ؤُڒَا وَارْ ث نژْرِي زڭْ وَاسّْ إِ ذِي فّْغنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل زِي مِيصْرَا أَڒْ أَسّْ-أَ. خمّمْ ذَايسْ، مْشَاوَارمْ أَكْ-ذ وَايَاوْيَا ؤُشَا إِنِيمْ ڒحْكَامْ!“
30 E foi assim que, todos os que viram isto disseram: Nunca se fez ou viu algo assim desde o dia em que os filhos de Israel saíram da terra do Egito até o dia de hoje; considerai-o, tomai conselho e falem o que pensam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.