Juízes 19

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ ذڭْ وُوسَّانْ نِّي، ؤُمِي وَارْ ذِينْ ثُوغِي أَجدْجِيذْ ذِي إِسْرَائِيل، ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ؤُلَاوِي إِزدّغْ ذ أَبَارَّانِي ذڭْ إِجّْ ن ومْشَانْ غَارْ إِغزْذِيسنْ ن إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ. نتَّا يِيوِي إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ ذ ثَايَّا زِي بَايْثْ-لَاحْمْ ذِي يَاهُوذَا.

¹ Naqueles dias em que Israel não tinha rei, um levita foi morar bem longe, na região montanhosa de Efraim. Ele arranjou uma jovem de Belém de Judá para ser a sua concubina .

² مَاشَا ثَايَّا نّسْ ثذْوڒْ ثسّفْضحْ إِخفْ نّسْ ؤُمِي غَارسْ ت ثُوغَا ؤُشَا ثسْمحْ ذَايسْ، ثعْقبْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ ذِي بَايْثْ-لَاحْمْ ذِي يَاهُوذَا. ذِينِّي ثقِّيمْ أَطَّاسْ ن وُوسَّانْ، أَربْعَا ن إِيُورنْ.

² Porém ela brigou com ele e voltou para a casa do seu pai, em Belém. E ficou lá durante quatro meses.

³ خنِّي إِكَّارْ ورْيَازْ، إِضْفَارْ إِ-ت حِيمَا أَذْ كِيسْ إِسِّيوڒْ س وُوڒْ نّسْ مَاحنْذْ أَذْ ت-إِ-د-إِسَّارڭّْوحْ. ثُوغَا أَمْسخَّارْ نّسْ أَمژْيَانْ أَكِيذسْ ذ إِشْثْ ن ثْيُويَا ن يغْيَاڒْ. ؤُشَا نتَّاثْ ثِيوْيِي إِ-ث غَارْ ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ. ؤُمِي ث إِژْرَا بَابَاسْ ن ثْحنْجِيرْثْ إِفَارْحْ ڒَامِي كِيذسْ إِ غَا إِمّڒْقَا.

³ Então o homem resolveu ir a Belém atrás dela, para tentar convencê-la a voltar. Ele foi com o seu empregado e levou dois jumentos. E a moça o recebeu na casa do seu pai. Quando o pai da moça viu o levita, recebeu-o com alegria

⁴ أَضڭّْوَاڒْ نّسْ، بَابَاسْ ن ثْحنْجِيرْثْ، إِڭَّا خَاسْ أَطَّاسْ أَغِيڒْ مَاحنْذْ أَكِيذسْ إِقِّيمْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ. نِيثْنِي شِّينْ، سْوِينْ ؤُ سّنْسنْ ذِينِّي.

⁴ e insistiu para que ficasse na sua casa. E ele ficou ali três dias. Assim o casal tomou as suas refeições e passou as noites ali.

⁵ إِمْسَارْ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ أَربْعَا، أَقَا نِيثْنِي فَاقنْ زِيشْ غَارْ ثُوفُّوثْ ؤُ نتَّا إِكَّارْ إِخْسْ أَذْ يُويُورْ. خنِّي إِنَّا بَابَاسْ ن ثْحنْجِيرْثْ إِ وسْڒِي نّسْ: ”سمْحضْ إِخفْ نّشْ س يِيجّْ ن ؤُڒقُّوزْ ن وغْرُومْ، خنِّي أَذْ ثَافْ ثْزمَّارمْ أَذْ ثُويُورمْ.“

⁵ No quarto dia eles se levantaram cedo e se aprontaram para ir embora. Mas o pai da moça disse ao levita: — Coma alguma coisa antes de ir e assim você se sentirá melhor. Você pode ir mais tarde.

⁶ نِيثْنِي قِّيمنْ، شِّينْ، سْوِينْ س ثْنَاينْ إِذْسنْ نْسنْ. خنِّي إِنَّا بَابَاسْ ن ثْحنْجِيرْثْ إِ ورْيَازْ: ”تّْزَاوْڭغْ، قِّيمْ ذَا، أَذْ ثسّنْسذْ ؤُشَا أَذْ إِفَارْحْ وُوڒْ نّشْ.“

⁶ Então os dois homens se sentaram, e comeram, e beberam juntos. Aí o pai da moça disse: — Por favor, fique mais uma noite e divirta-se.

⁷ أَرْيَازْ إِكَّارْ حِيمَا أَذْ يُويُورْ، مَاشَا أَضڭّْوَاڒْ نّسْ إِكلّفْ خَاسْ، إِڭَّا خَاسْ أَغِيڒْ حِيمَا أَذْ ذِينِّي إِسّنْسْ عَاوذْ.

⁷ O homem se levantou para sair, mas o pai da moça insistiu muito que ele ficasse. E assim o levita passou outra noite ali.

⁸ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ خمْسَا إِكَّارْ زِيشْ غَارْ ثُوفُّوثْ حِيمَا أَذْ يُويُورْ. إِنَّا بَابَاسْ ن ثْحنْجِيرْثْ: ”أَرْنِي سمْحضْ ؤُڒْ نّشْ!“ ؤُ نِيثْنِي قِّيمنْ تّْرَاجَانْ أَڒْ غَا إِعْذُو وَاسّْ ؤُشَا شِّينْ ثْنَاينْ إِذْسنْ مُوننْ.

⁸ No quinto dia, bem cedo, ele se levantou para ir, mas o pai da moça pediu: — Por favor, coma alguma coisa. Espere até mais tarde. E os dois homens comeram juntos.

⁹ خنِّي إِكَّارْ ورْيَازْ حِيمَا أَذْ يُويُورْ، نتَّا أَكْ-ذ ثَايَّا نّسْ ذ ؤُمْسخَّارْ نّسْ. أَضڭّْوَاڒْ نّسْ، بَابَاسْ ن ثْحنْجِيرْثْ، إِنَّا: ”خْزَارْ، أَسّْ ڭُّورْ أَذْ إِعْذُو ثِيوضْ-د ثْمذِّيثْ، تّْزَاوْڭغْ سنْسمْ ذَا. خْزَارْ، سْفَارْحْ ؤُڒْ نّشْ ؤُ كَّارمْ ثِيوشَّا زِيشْ مَاحنْذْ أَذْ ثطّْفمْ أَبْرِيذْ غَارْ ثْقِيضُونْثْ نّشْ.“

⁹ Quando o homem, a moça e o empregado iam saindo, o pai disse: — Olhe! Agora já é quase noite. É melhor você ficar para passar a noite aqui. Logo vai ficar escuro. Fique aqui e divirta-se. Amanhã você poderá se levantar cedo e viajar de volta para casa. — Por que não paramos e passamos a noite nesta cidade dos jebuseus ?

¹⁰ مَاشَا أَرْيَازْ وَارْ إِخْسْ شَا عَاذْ أَذْ إِسّنْسْ. إِكَّارْ ؤُشَا يُويُورْ، يِيوضْ أَڒْ قِيبَاتْشْ يابُوسْ، ثنِّي ذ ؤُرْشَالِيمْ، ؤُ ثُوغَا إِشْثْ ن ثْيُويَا ن يغْيَاڒْ بَارْذْعنْ ذ ثَايَّا نّسْ أَقَا-ت أَكِيذسْ.

¹⁰ — ausente —

¹¹ ؤُمِي ثنْ ثُوغَا نِيثْنِي غَارْ يابُوسْ، ثُوغَا أَسّْ أَذْ إِعْذُو. خنِّي إِنَّا ؤُمْسخَّارْ إِ بَابْ نّسْ: ”ؤُيُورْ، أَذْ ذَا نْضَارْ ذِي ثنْذِينْثْ-أَ ن إِيابُوسِييّنْ، أَذْ ذَايسْ نسّنْسْ.“

¹¹ — ausente —

¹² مَاشَا سِيذِي نّسْ يَارَّا-د خَاسْ: ”نشِّينْ وَارْ نتّْميِّيڒْ غَارْ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ ثَاغْرِيبْثْ، ثنِّي وَارْ إِدْجِينْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، مَاشَا أَذْ نَارْنِي أَذْ نُويُورْ غَارْ جِيبْعَا.“

¹² Mas o patrão respondeu: — Não vamos parar numa cidade onde o povo não é israelita. Vamos continuar até Gibeá.

¹³ نتَّا إِنَّا عَاوذْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّسْ: ”أَسْ-د، أجّْ أَنغْ أَذْ نَارْزُو أَذْ نَاوضْ غَارْ إِجّْ زڭْ إِمُوشَانْ نِّي، أَذْ نسّنْسْ ذِي جِيبْعَا نِيغْ ذِي رَامَا.“

¹³ É melhor a gente andar mais um pouco e passar a noite em Gibeá ou Ramá.

¹⁴ نِيثْنِي أَرْنِينْ ؤُيُورنْ ؤُ ثغْڒِي خَاسنْ ثْفُوشْثْ ؤُمِي ثنْ-ثُوغَا نِيثْنِي غَارْ جِيبْعَا نِّي إِدْجَانْ ن بِينْيَامِينْ.

¹⁴ Então passaram pela cidade de Jebus e continuaram a viagem. O sol já se havia escondido quando eles chegaram a Gibeá, cidade da tribo de Benjamim.

¹⁵ ؤُشَا سّْفَارْغنْ زڭْ وبْرِيذْ، حِيمَا أَذْ أَذْفنْ غَارْ ذِينْ مَاحنْذْ أَذْ سّنْسنْ ذِي جِيبْعَا. ؤُمِي غَارْ ذِينْ يُوذفْ، إِقِّيمْ ذڭْ وَازَّايْ ن ثنْذِينْثْ، مِينْزِي وَارْ ثنْ إِسِّيذفْ حذْ غَارْ ثَادَّارْثْ مَاحنْذْ أَذْ سّنْسنْ.

¹⁵ Aí saíram da estrada para passar a noite na cidade. O levita chegou e se sentou na praça. Mas ninguém o convidou para dormir na sua casa.

¹⁶ ؤُشَا خْزَارْ، غَارْ ثْمذِّيثْ إِعْقبْ-د يِيجّْ ن ؤُوسَّارْ زِي ڒْخذْمثْ نّسْ زڭْ إِيَّارْ. ثُوغَا أَرْيَازْ نِّي عَاوذْ زڭْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ، مَاشَا إِزْذغْ أَمْ أَبَارَّانِي ذِي جِيبْعَا، مَاشَا إِمزْذَاغْ ن ثمُّورْثْ نِّي ثُوغَا أَثنْ ذ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ.

¹⁶ E aconteceu que passou por ali um velho que estava voltando do seu trabalho na roça. Ele era da região montanhosa de Efraim, mas estava morando em Gibeá. O povo dali era da tribo de Benjamim.

¹⁷ إِسّْڭعّذْ نتَّا ثَامُوغْڒِي نّسْ، إِخْزَارْ أَرْيَازْ نِّي ثُوغَا د-إِكِّينْ ذ أَبْرِيذْ ذڭْ وَازَّايْ ن ثنْذِينْثْ. أَوسَّارْ إِنَّا: ”مَانِي غَا ثُويُورذْ ؤُ مَانِيسْ إِ د-ثُوسِيذْ؟“

¹⁷ O velho viu o viajante na praça e perguntou: — De onde você é? Para onde vai?

¹⁸ إِنَّا أَسْ نتَّا: ”نشِّينْ نفّغْ-د زِي بَايْثْ-لَاحْمْ أَڒْ طَّارْفْ قَاعْ ضفَّارْ خْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ، سّنِّي إِ د-ؤُسِيغْ. نشّْ ثُوغَا ؤُيُورغْ غَارْ بَايْثْ-لَاحْمْ ذِي يَاهُوذَا، ؤُشَا ڒخُّو ڭُّورغْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي ؤُشَا وَارْ ذَا ؤُڒَا ذ إِجّْ ونِّي إِخْسنْ أَذْ أَيِي إِسِّيذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ،

¹⁸ O levita respondeu: — Eu estou viajando de Belém de Judá para bem longe, para a região montanhosa de Efraim, onde moro. Fui a Belém e agora estou voltando para casa, mas ninguém me ofereceu hospedagem para esta noite.

¹⁹ وَاخَّا نشِّينْ غَارْنغْ ڒُومْ ذ ڒعْڒفْ إِ يغْيَاڒْ نّغْ ؤُڒَا ذ أَغْرُومْ ذ بِينُو إِ نشّْ، إِ ثَايَّا نّشْ ؤُ إِ ؤُحُوذْرِي نِّي إِدْجَانْ غَارْ إِمْسخَّارنْ نّشْ. وَارْ ذ أَنغْ إِخصّْ وَالُو.“

¹⁹ Nós temos alimento e palha para os jumentos, e pão e vinho para mim, para a minha concubina e para o meu empregado. Temos tudo o que precisamos.

²⁰ خنِّي إِنَّا ؤُوسَّارْ: ”أَذْ كِيكْ يِيڒِي ڒهْنَا! مَاشَا مِينْ إِ ذ أَشْ إِقِّيمنْ، أَقَا-ث غَارِي، مْغِيرْ إِتّْخصَّا وَارْ ثتّْنُوسِيذْ ذڭْ وَازَّايْ.“

²⁰ O velho disse: — Venham comigo; vocês serão bem-recebidos na minha casa. Eu cuidarei de vocês. Por favor, não passem a noite na praça.

²¹ نتَّا إِسِّيذفْ إِ-ث غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ، إِوْشَا ڒعْڒفْ إِ إِغْيَاڒْ ؤُ نِيثْنِي سِّيرْذنْ إِضَارنْ نْسنْ، شِّينْ سْوِينْ.

²¹ Então ele os levou para a sua casa e deu de comer aos jumentos. Os seus hóspedes lavaram os pés, comeram e beberam.

²² ذِي ڒْوقْثْ ذ إِشْثْ ڒَامِي إِفَارْحْ وُوڒْ نْسنْ، خْزَارْ، ذغْيَا نّْضنْ-د يرْيَازنْ ن ثنْذِينْثْ إِ ثَادَّارْثْ - إِرْيَازنْ نِّي ذ أَيْثْ إِ وَارْ إِسكّْوِينْ - ؤُشَا سّْقَارْقْبنْ ذِي ثوَّارْثْ. نِيثْنِي سِّيوْڒنْ أَكْ-ذ ورْيَازْ أَوسَّارْ، بَابْ ن ثَادَّارْثْ، نَّانْ: ”سُوفّغْ-د أَرْيَازْ، ونِّي د-يُوذْفنْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّشْ، غَارْ بَارَّا، نشِّينْ نخْسْ أَكِيذسْ نوْضَا.“

²² Enquanto eles conversavam alegremente, alguns homens imorais daquela cidade cercaram a casa e começaram a bater na porta. E disseram ao velho: — Traga para fora o homem que está na sua casa! Nós queremos ter relações com ele.

²³ أَرْيَازْ، بَابْ ن ثَادَّارْثْ، إِفّغْ-د غَارْسنْ، إِنَّا أَسنْ: ”لَّ، أَ أَيْثْمَا، وَارْ تّڭّمْ شَا ثُوعّفْنَا، أَوَارْنِي ڒَامِي د-يُوذفْ ورْيَازْ-أَ ڒخُّو غَارْ ثَادَّارْثْ إِنُو. غَارْومْ أَذْ ثڭّمْ ڒفْضِيحثْ أَمْ ثَانِيثَا.

²³ Aí o velho saiu e disse: — Não, meus amigos! Por favor, não façam essa coisa tão má e tão imoral! Este homem é meu hóspede.

²⁴ خْزَارْ، يدْجِي ذ ثَاعْزَارشْثْ ذ ثَايَّا نّسْ أَذْ غَارْومْ ثنْثْ سُّوفّْغغْ. سهْوَامْ ثنْثْ ؤُ ڭّمْ أَكِيذْسنْثْ مِينْ ثخْسمْ، مَاشَا ذڭْ ورْيَازْ-أَ وَارْ تّڭّمْ ڒفْضِيحثْ أَمْ ثَانِيثَا.“

²⁴ Olhem! Estão aqui a minha filha virgem e a concubina dele. Eu vou pôr as duas para fora, e vocês poderão fazer com elas o que quiserem. Mas não façam essa coisa horrível com este homem!

²⁵ مَاشَا إِرْيَازنْ وَارْ خْسنْ أَذْ غَارْسنْ سْڒَانْ. خنِّي إِطّفْ أَرْيَازْ ثَايَّا نّسْ، إِسُّوفّغْ إِ-ت-د غَارْسنْ غَارْ بَارَّا. نِيثْنِي ؤُڒْينْ خَاسْ، جيّْحنْ ت دْجِيڒثْ ثكْمڒْ أَڒْ ثُوفُّوثْ ؤُ نِيثْنِي جِّينْ ت أَذْ ثُويُورْ أَڒَامِي إِسْبحْ ڒْحَاڒْ.

²⁵ Mas eles não quiseram ouvi-lo. Então o levita pegou a sua concubina, a pôs para fora e a entregou a eles. E eles a forçaram, e abusaram dela a noite toda, e só a deixaram de manhã.

²⁶ ؤُمِي ذ ثَارّژْ ثُوفُّوثْ، ثُوسَا-د ثمْغَارْثْ-أَ ؤُشَا ثوْضَا غَارْ ثوَّارْثْ ن ثَادَّارْثْ ن ورْيَازْ مَانِي ثُوغَا إِدْجَا سِيذِيسْ نّسْ، ثقِّيمْ ذِينْ أَڒَامِي إِ د-ثفّغْ ثْفَاوْثْ.

²⁶ Ao amanhecer a mulher veio e caiu na frente da casa onde o seu marido estava. E ficou ali até clarear o dia.

²⁷ ؤُمِي د-إِكَّارْ سِيذِيسْ غَارْ ثُوفُّوثْ، يَارْزمْ ثِيوُّورَا ن ثَادَّارْثْ ؤُشَا إِفّغْ غَارْ بَارَّا، حِيمَا أَذْ إِطّفْ أَبْرِيذْ نّسْ، خْزَارْ، ذِينْ إِ ثوْضَا ثمْغَارْثْ، ثَايَّا نّسْ، غَارْ ثوَّارْثْ ن ثَادَّارْثْ س إِفَاسّنْ نّسْ خْ ثْنبْذَاثْ.

²⁷ De manhã o marido se levantou para continuar a viagem. Quando abriu a porta, achou a sua concubina caída em frente da casa, com as mãos na soleira da porta.

²⁸ نتَّا إِنَّا أَسْ: ”كَّارْ بدّْ، نشِّينْ نخْسْ أَذْ نُويُورْ!“ مَاشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ خَاسْ د-يَارِّي. خنِّي إِسَّارْسْ إِ-ت خْ وغْيُوڒْ ؤُشَا إِطّفْ أَبْرِيذْ غَارْ ومْشَانْ ن ثْزذِّيغْثْ نّسْ.

²⁸ Aí lhe disse: — Levante-se! Vamos embora! Porém não teve resposta. Então pôs o corpo dela atravessado sobre o jumento e seguiu viagem para casa.

²⁹ ؤُمِي يِيوضْ نتَّا غَارْ ثَادَّارْثْ، إِكْسِي إِجّْ ن ڒْمُوسْ، إِطّفْ ثَايَّا نّسْ، إِقسّْ إِ-ت خْ ثنْعَاشْ ن ثْسقَّارْ ؤُشَا إِسّكّْ إِ-ثنْثْ غَارْ مَارَّا جّْوَايهْ ن إِسْرَائِيل.

²⁹ Quando chegou lá, entrou, pegou uma faca e cortou o corpo da concubina em doze pedaços. Depois mandou um pedaço para cada uma das doze tribos de Israel.

³⁰ ؤُشَا إِمْسَارْ، أَقَا قَاعْ ونِّي إِژْرِينْ أَيَا، إِنَّا: ”مَانْ أَيَاعمَّارْصْ عَاذْ وَارْ إِمْسَارْ ؤُڒَا وَارْ ث نژْرِي زڭْ وَاسّْ إِ ذِي فّْغنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل زِي مِيصْرَا أَڒْ أَسّْ-أَ. خمّمْ ذَايسْ، مْشَاوَارمْ أَكْ-ذ وَايَاوْيَا ؤُشَا إِنِيمْ ڒحْكَامْ!“

³⁰ E todos os que viam isso diziam: — Nunca vimos uma coisa assim! Nunca houve uma coisa igual a essa, desde o tempo em que os israelitas saíram do Egito! Pensem! O que vamos fazer agora?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Juízes 19 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →