Juízes 18

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ ذڭْ وُوسَّانْ نِّي وَارْ ذِينْ ثُوغِي أَجدْجِيذْ ذِي إِسْرَائِيل ؤُ ذڭْ وُوسَّانْ نِّي ثُوغَا ثَاقْبِيتْشْ ن ذَانْ ثَارزُّو ثَاسْغَارْثْ إِ يِيخفْ نّسْ مَاحنْذْ أَذْ ذَايسْ ثزْذغْ، مِينْزِي وَارْ ذ أَسْ د-ثكَّارْ عَاذْ ثسْغَارْثْ جَارْ ثْقبَّاڒْ ن إِسْرَائِيل.

¹ Naquele tempo não havia rei em Israel. Por essa mesma época a tribo de Dá buscava uma possessão para habitar nela, porque até então nada tinha recebido entre as tribos de Israel.

² سّكّنْ أَيْثْ ن ذَانْ زِي ڒْوَاشُونْ نْسنْ خمْسَا ن يرْيَازنْ زِي مَارَّا طّْرُوفَا نْسنْ، إِرْيَازنْ نِّي ذ أَيْثْ ن ؤُمنْغِي إِنِّي د-يُوسِينْ زِي صُورْعَا ذ إِشْثَاؤُولْ، حِيمَا أَذْ أَرْزُونْ ڒخْبَارْ خْ ثمُّورْثْ، أَذْ ذَايسْ يَارْزُونْ. نِيثْنِي نَّانْ أَسنْ: ”ؤُيُورمْ، أَرْزُومْ ثَامُّورْثْ!“ ؤُسِينْ-د غَارْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن مِيخَا ؤُشَا سّنْسنْ ذِينِّي.

² Os danitas enviaram cinco dos seus, cinco homens valorosos escolhidos dentre todas as suas famílias de Sorea e de Estaol, para explorarem cuidadosamente a terra: Ide, disseram-lhes, e examinai bem a terra. Foram e chegaram à montanha de Efraim, e entraram na casa de Micas, onde passaram a noite.

³ ؤُمِي إِوْضنْ نِيثْنِي غَارْ ثَادَّارْثْ ن مِيخَا،عقْڒنْ خْ ثْمِيجَّا ن وبْڒِيغْ زڭْ أَيْثْ ن لَاوِي، ؤُشَا فّْغنْ زڭْ وبْرِيذْ غَارسْ، نَّانْ أَسْ: ”مِينْ شكْ إِ ذَا د-يِيوْينْ ؤُ مِينْ إِ ذَا ثتّڭّذْ ؤُ مِينْ إِ ذَا ثَارزُّوذْ شكْ؟“

³ Perto da casa de Micas ouviram a voz do jovem levita e, aproximando-se dele, disseram-lhe: Quem te trouxe aqui? Que fazes aqui? Por que te encontras neste lugar?

⁴ نتَّا يَارَّا-د خَاسنْ: ”ثَا ذ ثَا إِ إِڭَّا مِيخَا أَكِيذِي. نتَّا إِشْرَا أَيِي ؤُ أَمُّو إِ ذوْڒغْ نشّْ ذ أَكهَّانْ نّسْ.“

⁴ Respondeu-lhes o jovem: Micas fez-me isto e isso; deu-me um salário e eu sirvo-lhe, de sacerdote.

⁵ نِيثْنِي نَّانْ أَسْ: ”سقْسَا أَنغْ أَربِّي، مَاحنْذْ أَذْ نسّنْ، مَا أَبْرِيذْ إِ غَا نُويُورْ، أَذْ يِيڒِي مْلِيحْ.“

⁵ Consulta então, replicaram-lhe, o teu deus a fim de saber se nossa viagem será bem sucedida.

⁶ يَارَّا-د خَاسنْ ؤُكهَّانْ: ”ؤُيُورمْ ذِي ڒهْنَا! أَبْرِيذْ إِ ثخْسمْ أَذْ ث ثكّمْ، أَقَا-ث يَارزْمنْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي.“

⁶ O sacerdote respondeu: Ide em paz: vossa viagem está sob o olhar de Deus.

⁷ خنِّي رُوحنْ خمْسَا ن يرْيَازنْ نِّي، إِوْضنْ غَارْ لَايِيشْ. نِيثْنِي ژْرِينْ أَقَا ڒْڭنْسْ إِزْذغْ ذَايسْ ذِي ڒَامَانْ أَمْ مَامّشْ ث ثُوغَا ذ لْقَاعِيذَا غَارْ أَيْثْ نْ صِيذُونْ، س ڒْهُوذْنثْ ؤُ ذِي ڒَامَانْ. ثُوغَا وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ذِي ثمُّورْثْ ونِّي إِحْصَارنْ خْ يِيجّنْ ذِي شَا ن ڒْحَاجّثْ نِيغْ إِطّفْ شَا س ڒخْشُونثْ. نِيثْنِي ثُوغَا إِڭّْوجنْ أَطَّاسْ خْ أَيْثْ ن صِيذُونْ ؤُ وَارْ غَارْسنْ ثُوغِي وَالُو ؤُڒَا أَكْ-ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ.

⁷ Os cinco homens puseram-se a caminho e foram até Lais. Viram ali um povo que habitava seguro, pacífico e tranqüilo, segundo o costume dos sidônios. Não havia naquele terra nenhum rei que dominasse sobre os seus habitantes, ou que os molestasse em coisa alguma. Viviam longe dos sidônios e não tinham relações com ninguém.

⁸ ؤُشَا ؤُسِينْ-د غَارْ أَيْثْمَاثْسنْ ذِي صُورْعَا ذ إِشْثَاؤُولْ ؤُشَا نَّانْ أَسنْ أَيْثْمَاثْسنْ: ”مَانْ أَوَاڒْ إِ غَارْومْ؟“

⁸ Voltando para seus irmãos em Sorea e Estaol, estes disseram: Que pudestes fazer?

⁹ نِيثْنِي أَرِّينْ-د خَاسنْ: ”كَّارمْ، جّمْ أَذْ نْڭعّذْ، مِينْزِي نژْرَا ثَامُّورْثْ، ؤُ خْزَارْ، أَقَا-ت ثشْنَا أَطَّاسْ. مَا خنِّي ثخْسمْ أَذْ ثقِّيممْ ثتَّارْسَامْ أَمُّو؟ وَارْ تّعْڭِيزمْ شَا مَاحنْذْ أَذْ ثَاذْفمْ غَارْ ثمُّورْثْ حِيمَا أَذْ ت ثطّْفمْ ذ ڒْوَارْثْ.

⁹ Eles responderam: Vamos, subamos contra eles. Vimos a sua terra que é excelente. Por que ficais aí sem nada dizer? Não demoreis a pôr-vos em marcha para tomar posse dessa terra.

¹⁰ مَاڒَا كنِّيوْ أَذْ ثَاوْضمْ ذِينْ، خنِّي أَذْ ثَافمْ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِزدّْغنْ ذِي ڒَامَانْ ؤُشَا ثَامُّورْثْ ثوْسعْ أَطَّاسْ غَارْ ثْنَاينْ ن إِغزْذِيسنْ، مِينْزِي أَربِّي إِڭَّا أَومْ ت ذڭْ ؤُفُوسْ نْومْ، أَقَا-ث ذ إِجّْ ن ومْشَانْ مَانِي وَارْ ذ أَسْ إِتّْخصِّي وَالُو ن مِينْ إِدْجَانْ خْ ثمُّورْثْ.“

¹⁰ Quando ali entrardes, encontrareis um povo que vive em segurança e uma terra espaçosa que Deus vos entregará nas mãos, uma região onde nada falta daquilo que a terra produz.

¹¹ خَاسْ ؤُشَا كّْسنْ إِقِيضَانْ نْسنْ سّنِّي، زِي ڒَادْجْ ن ذَانْ زِي صُورْعَا ذ إِشْثَاؤُولْ، ستَّا مْيَا ن يرْيَازنْ حزّْمنْ س ڒسْنَاحْ.

¹¹ Seiscentos homens da família de Dá partiram, pois, de Sorea e de Estaol, munidos com armas de guerra

¹² نِيثْنِي ڭعّْذنْ ؤُشَا وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ غَارْ قَارْيَاثْ-يَاعَارِيمْ ذِي يَاهُوذَا. خْ ؤُيَا قَّارنْ أَسْ إِ ومْشَانْ نِّي ’مَاخَانْ-ذَانْ‘ أَڒْ أَسّْ-أَ. خْزَارْ، أَقَا-ت أَوَارْنِي إِ قَارْيَاثْ-يَاعَارِيمْ.

¹² e acamparam em Cariatiarim, em Judá. Por isso deu-se àquele lugar o nome de Mahanê-Dã, o qual assim se chama ainda hoje, e está situado ao ocidente de Cariatiarim.

¹³ سّنِّي فّْغنْ، عْذُونْ غَارْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ إِوْضنْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن مِيخَا.

¹³ Dali passaram às montanhas de Efraim e chegaram à casa de Micas.

¹⁴ خنِّي سِّيوْڒنْ خمْسَا ن يرْيَازنْ، إِنِّي ثُوغَا إِڭُّورنْ حِيمَا أَذْ برْڭنْ ثَامُّورْثْ ن لَايِيشْ، نَّانْ إِ أَيْثْمَاثْسنْ: ”مَا ثسّْنمْ، أَقَا ذِي ثُوذْرِينْ نِّي أَقَا ذِينْ إِجّْ ن ؤُپَالْطُو ن ؤُكهَّانْ ذ ڒخْيَاڒَاثْ ثِيمژْيَانِينْ ن لْ-أَصْنَامْ ذ إِجّْ نْ ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ ذ إِجّْ ن ڒخْيَاڒْ إِفسْينْ؟ خنِّي ڒخُّو، ثسّْنمْ مِينْ خَاومْ أَذْ ث ثڭّمْ.“

¹⁴ E os cinco homens que tinham sido enviados a explorar a terra de Lais disseram aos seus irmãos: Sabeis que há nessa casa um efod, uns terafim e um ídolo fundido? Considerai agora o que tendes a fazer.

¹⁵ ڒخْذنِّي فّْغنْ زڭْ وبْرِيذْ نْسنْ، ؤُسِينْ-د غَارْ ثَادَّارْثْ ن وبْڒِيغْ، غَارْ ثَادَّارْثْ ن ورْيَازْ زڭْ أَيْثْ ن لَاوِي، غَارْ ثَادَّارْثْ ن مِيخَا، ؤُشَا سّقْسَانْ خْ مَامّشْ إِدْجَا.

¹⁵ Dirigiram-se para lá e entraram na casa do jovem levita, em casa de Micas, para saudá-lo e informar-se de como ia passando.

¹⁶ ستَّا-مْيَا ن يرْيَازنْ زڭْ أَيْثْ ن ذَانْ إِ إِحزّْمنْ س ڒسْنَاحْ نْسنْ، قِّيمنْ بدّنْ غَارْ وَاذَافْ ن ثوَّارْثْ.

¹⁶ Entretanto, os seiscentos danitas, armados como estavam, ficaram à porta.

¹⁷ خمْسَا ن يرْيَازنْ، إِنِّي ثُوغَا إِفّْغنْ حِيمَا أَذْ برْڭَاڭنْ ثَامُّورْثْ، ڭعّْذنْ، ؤُذْفنْ ؤُ إِوْينْ ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ ذ ؤُپَالْطُو ن ؤُكهَّانْ ذ ڒخْيَاڒَاثْ ثِيمژْيَانِينْ ن لْ-أَصْنَامْ ذ ڒخْيَاڒْ إِفسْينْ. أَكهَّانْ إِقِّيمْ إِبدّْ غَارْ ؤُقمُّومْ ن ثوَّارْثْ أَكْ-ذ ستَّا-مْيَا ن يرْيَازنْ إِحزّْمنْ س ڒسْنَاحْ.

¹⁷ Os cinco exploradores penetraram {sozinhos} na capela e tomaram o ídolo com o efod e os terafim, enquanto o sacerdote se achava com os seiscentos homens armados à entrada da porta.

¹⁸ خمْسَا إِنَا ؤُذْفنْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن مِيخَا، كّْسنْ ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ ذ ؤُپَالْطُو ن ؤُكهَّانْ ذ ڒخْيَاڒَاثْ ثِيمژْيَانِينْ ن لْ-أَصْنَامْ ذ ڒخْيَاڒْ إِفسْينْ. خنِّي إِنَّا أَسنْ ؤُكهَّانْ: ”مِينْ ذِينْ ثتّڭّمْ؟“

¹⁸ Tiraram, pois, da casa de Micas, o ídolo, o efod e os terafim. O sacerdote disse-lhes: Que fazeis vós?

¹⁹ نِيثْنِي نَّانْ أَسْ: ”سُوسمْ، سَارْسْ أَفُوسْ نّشْ خْ ؤُقمُّومْ نّشْ، ؤُيُورْ أَكِيذْنغْ ؤُ ذْوڒْ ذ بَابَا ذ أَكهَّانْ نّغْ! مِينْ إِحْڒَانْ، مَاڒَا شكْ ذ أَكهَّانْ ذِي ثَادَّارْثْ ن إِجّْ ن ورْيَازْ وَاهَا نِيغْ مَاڒَا شكْ ذ أَكهَّانْ إِ يِيشْثْ ن ثقْبِيتْشْ ذ يِيجّْ ن ڒَادْجْ ذِي إِسْرَائِيل؟“

¹⁹ Cala-te, responderam-lhe, põe a mão na boca e vem conosco; tu nos servirás de pai e de sacerdote. O que é melhor para ti: ser sacerdote na casa de um particular, ou numa tribo e numa família de Israel?

²⁰ ڒخْذنِّي إِفَارْحْ وُوڒْ ن ورْيَازْ نِّي ؤُشَا إِكْسِي أَپَالْطُو ن ؤُكهَّانْ ذ ڒخْيَاڒَاثْ ثِيمژْيَانِينْ ن لْ-أَصْنَامْ ذ ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ ؤُشَا يُوذفْ جَارْ ڒْڭنْسْ.

²⁰ Alegrou-se o coração do sacerdote, e ele, tomando o efod, os terafim e o ídolo, foi com a tropa.

²¹ ؤُشَاعقْبنْ نِيثْنِي، فّْغنْ ؤُشَا نذْهنْ إِحنْجِيرنْ ذ ڒْمَاڒْ ذ دّْقُوڒَاثْ أَكِيذْسنْ غَارْ زَّاثْ.

²¹ Puseram-se de novo a caminho, precedidos das crianças, do gado e das bagagens.

²² ؤُمِي نِيثْنِي ثُوغَا إِڭّْوجنْ أَطَّاسْ خْ ثَادَّارْثْ ن مِيخَا، ڒَاغَانْ-د إِ يرْيَازنْ ذِي ثُوذْرِينْ يُوذْسنْ خْ ثَادَّارْثْ ن مِيخَا، حِيمَا أَذْ مُوننْ ؤُشَا نِيثْنِي خشّنْ خْ أَيْثْ ن دَان.

²² Estando eles já longe da casa de Micas, os vizinhos deste ajuntaram-se e perseguiram os danitas.

²³ نِيثْنِي ڒَاغَانْ أَوَارْنِي إِ أَيْثْ ن ذَانْ، مَاشَا إِنَا نّْقڒْبنْ أَزدْجِيفْ نْسنْ، نَّانْ إِ مِيخَا: ”مِينْ شكْ يُوغِينْ؟ مَايمِّي ثْڒَاغِيذْ حِيمَا أَذْ تّْوَاسّْمُوننْ مَارَّا؟“

²³ Interrogados, os filhos de Dã voltaram-se e disseram a Micas: Que queres tu, e por que trazes toda essa gente?

²⁴ إِنَّا نتَّا: ”كنِّيوْ ثكّْسمْ خَافِي إِربِّيثنْ إِنُو إِ ڭِّيغْ ؤُڒَا ذ أَكهَّانْ ؤُشَا ثُويُورمْ. مِينْ غَارِي ڒخُّو عَاذْ؟ مَامّشْ ثڭِّيمْ عَاذْ ثقَّارمْ أَيِي: ’مِينْ شكْ يُوغِينْ؟‘ “

²⁴ Ele respondeu: Tirastes os meus deuses que fiz para mim, tomastes o sacerdote e partistes. Que me resta agora? E como podeis perguntar o que quero?

²⁵ أَيْثْ ن ذَانْ نَّانْ أَسْ: ”غَاركْ أَذْ نْسڒْ إِ ثْمِيجَّا نّشْ غَارْنغْ نِيغْ إِزمَّارْ أَذْ خَاومْ وْضَانْ إِرْيَازنْ يوْعَارنْ ؤُ إِڒِي أَذْ ثَاغْ أَذْ إِودَّارْ ڒعْمَارْ نّشْ ؤُڒَا ذ ڒعْمُورْ ن ثَادَّارْثْ نّشْ.“

²⁵ Os danitas replicaram: Nem mais uma palavra diante de nós! Não suceda que alguns se impacientem contra vós e percais a vida, tu e tua família!

²⁶ ؤُشَا ؤُيُورنْ أَيْثْ ن ذَانْ ذڭْ وبْرِيذْ نْسنْ ؤُشَا ؤُمِي إِژْرَا مِيخَا بلِّي نِيثْنِي ثُوغَا جهْذنْ خَاسْ، إِنّقْڒبْ، يَارڭّْوحْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ.

²⁶ E os danitas continuaram o seu caminho. Micas, vendo que aqueles homens eram mais fortes que ele, voltou para a sua casa.

²⁷ نِيثْنِي مَاشَا إِوْينْ مِينْ إِڭِّينْ مِيخَا ؤُڒَا ذ أَكهَّانْ ونِّي ثُوغَا غَارسْ إِتّْسخَّارنْ. نِيثْنِي إِوْضنْ غَارْ لَايِيشْ، غَارْ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِزدّْغنْ ذِي ڒْهُوذْنثْ ذ ڒَامَانْ ؤُشَا نْغِينْ ثنْ س ڒقْضعْ ن سِّيفْ ؤُ سّْشمْضنْ ثَانْذِينْثْ س ثْمسِّي.

²⁷ Desse modo, tomaram os danitas a obra que Micas tinha feito, juntamente com o seu sacerdote. Atacaram então Lais, um povo pacífico e seguro, passaram-no ao fio da espada e queimaram a cidade.

²⁸ وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّنْ إِزمَّارْ أَذْ إِفكّْ، مِينْزِي لَايِيشْ ثُوغَا ثِيڭّْوّجْ أَطَّاسْ خْ صِيذُونْ ؤُ وَارْ ثُوغِي غَارْسنْ وَالُو ؤُڒَا أَكْ-ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ. ثُوغَا-ت ذِي ڒوْضَا ن ثغْزُورْثْ نِّي غَارْ بَايْثْ-رَاحُوبْ. أَوَارْنِي ؤُيَا بْنَانْ ثَانْذِينْثْ عَاوذْ ؤُشَا زدّْغنْ ذَايسْ.

²⁸ Não houve quem a salvasse, porque estava longe de Sidon e não tinham relações com ninguém. Essa cidade estava situada no vale pertencente a Bet-Roob. Os danitas reedificaram a cidade e habitaram-na,

²⁹ نِيثْنِي قَّارنْ أَسْ إِ ثنْذِينْثْ ’ذَانْ‘، خْ يِيسمْ ن بَابَاثْسنْ ذَانْ، ونِّي د-إِتّْوَارْونْ إِ إِسْرَائِيل. مَاشَا زِيشْ ثَانْذِينْثْ ثُوغَا قَّارنْ أَسْ لَايِيشْ.

²⁹ chamando-a cidade de Dã, nome de seu pai, que tinha nascido de Israel; a cidade chamava-se primitivamente Lais.

³⁰ أَيْثْ ن ذَانْ سّْبدّنْ ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ إِ يِيخفْ نْسنْ. ؤُشَا يَاهُونَاثَانْ، مِّيسْ ن جَارْشُومْ، مِّيسْ ن مُوسَا، نتَّا أَكْ-ذ إِحنْجِيرنْ نّسْ، ثُوغَا أَثنْ ذ إِكهَّاننْ ن ثقْبِيتْشْ ن ذَانْ أَڒْ أَسّْ إِ ذِي ثتّْوَانْذهْ ثمُّورْثْ غَارْ لْمنْفَا.

³⁰ E erigiram em seguida o ídolo. Jonatã, filho de Gersã filho de Moisés, e seus descendentes foram sacerdotes na tribo de Dã até o dia de sua deportação.

³¹ نِيثْنِي ثُوغَا سّْبدّنْ ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ ن مِيخَا، ثنِّي إِڭَّا، زَّاثْ إِ يِيخفْ نْسنْ مَارَّا ؤُسَّانْ مِينْ ثكَّا ثَادَّارْثْ ن أَربِّي ثدْجَا ذِي شِيلُو.

³¹ O ídolo de Micas foi conservado entre eles durante todo o tempo que o santuário de Deus ficou em Silo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Juízes 18 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →