Juízes 18
rifa (RIFA) vs ARC
1 ذڭْ وُوسَّانْ نِّي وَارْ ذِينْ ثُوغِي أَجدْجِيذْ ذِي إِسْرَائِيل ؤُ ذڭْ وُوسَّانْ نِّي ثُوغَا ثَاقْبِيتْشْ ن ذَانْ ثَارزُّو ثَاسْغَارْثْ إِ يِيخفْ نّسْ مَاحنْذْ أَذْ ذَايسْ ثزْذغْ، مِينْزِي وَارْ ذ أَسْ د-ثكَّارْ عَاذْ ثسْغَارْثْ جَارْ ثْقبَّاڒْ ن إِسْرَائِيل.
1 Naqueles dias, não havia rei em Israel, e nos mesmos dias a tribo dos danitas buscava para si herança para habitar; porquanto até àquele dia entre as tribos de Israel lhe não havia caído em herança bastante sorte.
2 سّكّنْ أَيْثْ ن ذَانْ زِي ڒْوَاشُونْ نْسنْ خمْسَا ن يرْيَازنْ زِي مَارَّا طّْرُوفَا نْسنْ، إِرْيَازنْ نِّي ذ أَيْثْ ن ؤُمنْغِي إِنِّي د-يُوسِينْ زِي صُورْعَا ذ إِشْثَاؤُولْ، حِيمَا أَذْ أَرْزُونْ ڒخْبَارْ خْ ثمُّورْثْ، أَذْ ذَايسْ يَارْزُونْ. نِيثْنِي نَّانْ أَسنْ: ”ؤُيُورمْ، أَرْزُومْ ثَامُّورْثْ!“ ؤُسِينْ-د غَارْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن مِيخَا ؤُشَا سّنْسنْ ذِينِّي.
2 E enviaram os filhos de Dã da sua tribo cinco homens dos seus confins, homens valorosos, de Zorá e de Estaol, a espiar e rastejar a terra; e lhes disseram: Ide, rastejai a terra. E vieram à montanha de Efraim, até à casa de Mica, e passaram ali a noite.
3 ؤُمِي إِوْضنْ نِيثْنِي غَارْ ثَادَّارْثْ ن مِيخَا،عقْڒنْ خْ ثْمِيجَّا ن وبْڒِيغْ زڭْ أَيْثْ ن لَاوِي، ؤُشَا فّْغنْ زڭْ وبْرِيذْ غَارسْ، نَّانْ أَسْ: ”مِينْ شكْ إِ ذَا د-يِيوْينْ ؤُ مِينْ إِ ذَا ثتّڭّذْ ؤُ مِينْ إِ ذَا ثَارزُّوذْ شكْ؟“
3 E, quando eles estavam junto da casa de Mica, conheceram a voz do jovem, do levita; e chegaram-se para lá e lhe disseram: Quem te trouxe aqui, que fazes aqui e que é o que tens aqui?
4 نتَّا يَارَّا-د خَاسنْ: ”ثَا ذ ثَا إِ إِڭَّا مِيخَا أَكِيذِي. نتَّا إِشْرَا أَيِي ؤُ أَمُّو إِ ذوْڒغْ نشّْ ذ أَكهَّانْ نّسْ.“
4 E ele lhes disse: Assim e assim me tem feito Mica; pois me tem assalariado, e eu lhe sirvo de sacerdote.
5 نِيثْنِي نَّانْ أَسْ: ”سقْسَا أَنغْ أَربِّي، مَاحنْذْ أَذْ نسّنْ، مَا أَبْرِيذْ إِ غَا نُويُورْ، أَذْ يِيڒِي مْلِيحْ.“
5 Então, lhe disseram: Ora, pergunta a Deus, para que possamos saber se prosperará o caminho que levamos.
6 يَارَّا-د خَاسنْ ؤُكهَّانْ: ”ؤُيُورمْ ذِي ڒهْنَا! أَبْرِيذْ إِ ثخْسمْ أَذْ ث ثكّمْ، أَقَا-ث يَارزْمنْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي.“
6 E disse-lhes o sacerdote: Ide em paz; o caminho que levardes está perante o Senhor .
7 خنِّي رُوحنْ خمْسَا ن يرْيَازنْ نِّي، إِوْضنْ غَارْ لَايِيشْ. نِيثْنِي ژْرِينْ أَقَا ڒْڭنْسْ إِزْذغْ ذَايسْ ذِي ڒَامَانْ أَمْ مَامّشْ ث ثُوغَا ذ لْقَاعِيذَا غَارْ أَيْثْ نْ صِيذُونْ، س ڒْهُوذْنثْ ؤُ ذِي ڒَامَانْ. ثُوغَا وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ذِي ثمُّورْثْ ونِّي إِحْصَارنْ خْ يِيجّنْ ذِي شَا ن ڒْحَاجّثْ نِيغْ إِطّفْ شَا س ڒخْشُونثْ. نِيثْنِي ثُوغَا إِڭّْوجنْ أَطَّاسْ خْ أَيْثْ ن صِيذُونْ ؤُ وَارْ غَارْسنْ ثُوغِي وَالُو ؤُڒَا أَكْ-ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ.
7 Então, foram-se aqueles cinco homens e vieram a Laís; e viram que o povo que havia no meio dela estava seguro, conforme o costume dos sidônios, quieto e confiado; nem havia possessor algum do reino que, por coisa alguma, envergonhasse a alguém naquela terra; também estavam longe dos sidônios e não tinham que fazer com ninguém.
8 ؤُشَا ؤُسِينْ-د غَارْ أَيْثْمَاثْسنْ ذِي صُورْعَا ذ إِشْثَاؤُولْ ؤُشَا نَّانْ أَسنْ أَيْثْمَاثْسنْ: ”مَانْ أَوَاڒْ إِ غَارْومْ؟“
8 Então, voltaram a seus irmãos, a Zorá e a Estaol; e seus irmãos lhes disseram: Que dizeis vós?
9 نِيثْنِي أَرِّينْ-د خَاسنْ: ”كَّارمْ، جّمْ أَذْ نْڭعّذْ، مِينْزِي نژْرَا ثَامُّورْثْ، ؤُ خْزَارْ، أَقَا-ت ثشْنَا أَطَّاسْ. مَا خنِّي ثخْسمْ أَذْ ثقِّيممْ ثتَّارْسَامْ أَمُّو؟ وَارْ تّعْڭِيزمْ شَا مَاحنْذْ أَذْ ثَاذْفمْ غَارْ ثمُّورْثْ حِيمَا أَذْ ت ثطّْفمْ ذ ڒْوَارْثْ.
9 E eles disseram: Levantai-vos, e subamos a eles; porque examinamos a terra, e eis que é muitíssimo boa; pois estareis tranquilos? Não sejais preguiçosos em irdes para entrar a possuir esta terra.
10 مَاڒَا كنِّيوْ أَذْ ثَاوْضمْ ذِينْ، خنِّي أَذْ ثَافمْ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِزدّْغنْ ذِي ڒَامَانْ ؤُشَا ثَامُّورْثْ ثوْسعْ أَطَّاسْ غَارْ ثْنَاينْ ن إِغزْذِيسنْ، مِينْزِي أَربِّي إِڭَّا أَومْ ت ذڭْ ؤُفُوسْ نْومْ، أَقَا-ث ذ إِجّْ ن ومْشَانْ مَانِي وَارْ ذ أَسْ إِتّْخصِّي وَالُو ن مِينْ إِدْجَانْ خْ ثمُّورْثْ.“
10 Quando lá chegardes, vereis um povo confiado, e a terra é larga de extensão; porque Deus vo-la entregou na mão; lugar em que não há falta de coisa alguma que há na terra.
11 خَاسْ ؤُشَا كّْسنْ إِقِيضَانْ نْسنْ سّنِّي، زِي ڒَادْجْ ن ذَانْ زِي صُورْعَا ذ إِشْثَاؤُولْ، ستَّا مْيَا ن يرْيَازنْ حزّْمنْ س ڒسْنَاحْ.
11 Então, partiram dali, da tribo dos danitas, de Zorá e de Estaol, seiscentos homens armados de armas de guerra.
12 نِيثْنِي ڭعّْذنْ ؤُشَا وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ غَارْ قَارْيَاثْ-يَاعَارِيمْ ذِي يَاهُوذَا. خْ ؤُيَا قَّارنْ أَسْ إِ ومْشَانْ نِّي ’مَاخَانْ-ذَانْ‘ أَڒْ أَسّْ-أَ. خْزَارْ، أَقَا-ت أَوَارْنِي إِ قَارْيَاثْ-يَاعَارِيمْ.
12 E subiram e acamparam-se em Quiriate-Jearim, em Judá; pelo que chamaram a este lugar Maané-Dã, até ao dia de hoje; eis que está por detrás de Quiriate-Jearim.
13 سّنِّي فّْغنْ، عْذُونْ غَارْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ إِوْضنْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن مِيخَا.
13 E dali passaram à montanha de Efraim; e vieram até à casa de Mica.
14 خنِّي سِّيوْڒنْ خمْسَا ن يرْيَازنْ، إِنِّي ثُوغَا إِڭُّورنْ حِيمَا أَذْ برْڭنْ ثَامُّورْثْ ن لَايِيشْ، نَّانْ إِ أَيْثْمَاثْسنْ: ”مَا ثسّْنمْ، أَقَا ذِي ثُوذْرِينْ نِّي أَقَا ذِينْ إِجّْ ن ؤُپَالْطُو ن ؤُكهَّانْ ذ ڒخْيَاڒَاثْ ثِيمژْيَانِينْ ن لْ-أَصْنَامْ ذ إِجّْ نْ ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ ذ إِجّْ ن ڒخْيَاڒْ إِفسْينْ؟ خنِّي ڒخُّو، ثسّْنمْ مِينْ خَاومْ أَذْ ث ثڭّمْ.“
14 Então, responderam os cinco homens que foram espiar a terra de Laís e disseram a seus irmãos: Sabeis vós também que naquelas casas há um éfode, e terafins, e uma imagem de escultura, e uma de fundição. Vede, pois, agora, o que haveis de fazer.
15 ڒخْذنِّي فّْغنْ زڭْ وبْرِيذْ نْسنْ، ؤُسِينْ-د غَارْ ثَادَّارْثْ ن وبْڒِيغْ، غَارْ ثَادَّارْثْ ن ورْيَازْ زڭْ أَيْثْ ن لَاوِي، غَارْ ثَادَّارْثْ ن مِيخَا، ؤُشَا سّقْسَانْ خْ مَامّشْ إِدْجَا.
15 Então, foram para lá, e vieram à casa do jovem, o levita, em casa de Mica, e o saudaram.
16 ستَّا-مْيَا ن يرْيَازنْ زڭْ أَيْثْ ن ذَانْ إِ إِحزّْمنْ س ڒسْنَاحْ نْسنْ، قِّيمنْ بدّنْ غَارْ وَاذَافْ ن ثوَّارْثْ.
16 E os seiscentos homens, que eram dos filhos de Dã, armados de suas armas de guerra, ficaram à entrada da porta.
17 خمْسَا ن يرْيَازنْ، إِنِّي ثُوغَا إِفّْغنْ حِيمَا أَذْ برْڭَاڭنْ ثَامُّورْثْ، ڭعّْذنْ، ؤُذْفنْ ؤُ إِوْينْ ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ ذ ؤُپَالْطُو ن ؤُكهَّانْ ذ ڒخْيَاڒَاثْ ثِيمژْيَانِينْ ن لْ-أَصْنَامْ ذ ڒخْيَاڒْ إِفسْينْ. أَكهَّانْ إِقِّيمْ إِبدّْ غَارْ ؤُقمُّومْ ن ثوَّارْثْ أَكْ-ذ ستَّا-مْيَا ن يرْيَازنْ إِحزّْمنْ س ڒسْنَاحْ.
17 Porém, subindo os cinco homens, que foram espiar a terra, entraram nela, e tomaram a imagem de escultura, e o éfode, e os terafins, e a imagem de fundição, ficando o sacerdote em pé à entrada da porta, com os seiscentos homens que estavam armados com as armas de guerra.
18 خمْسَا إِنَا ؤُذْفنْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن مِيخَا، كّْسنْ ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ ذ ؤُپَالْطُو ن ؤُكهَّانْ ذ ڒخْيَاڒَاثْ ثِيمژْيَانِينْ ن لْ-أَصْنَامْ ذ ڒخْيَاڒْ إِفسْينْ. خنِّي إِنَّا أَسنْ ؤُكهَّانْ: ”مِينْ ذِينْ ثتّڭّمْ؟“
18 Entrando eles, pois, em casa de Mica e tomando a imagem de escultura, e o éfode, e os terafins, e a imagem de fundição, disse-lhes o sacerdote: Que estais fazendo?
19 نِيثْنِي نَّانْ أَسْ: ”سُوسمْ، سَارْسْ أَفُوسْ نّشْ خْ ؤُقمُّومْ نّشْ، ؤُيُورْ أَكِيذْنغْ ؤُ ذْوڒْ ذ بَابَا ذ أَكهَّانْ نّغْ! مِينْ إِحْڒَانْ، مَاڒَا شكْ ذ أَكهَّانْ ذِي ثَادَّارْثْ ن إِجّْ ن ورْيَازْ وَاهَا نِيغْ مَاڒَا شكْ ذ أَكهَّانْ إِ يِيشْثْ ن ثقْبِيتْشْ ذ يِيجّْ ن ڒَادْجْ ذِي إِسْرَائِيل؟“
19 E eles lhe disseram: Cala-te, e põe a mão na boca, e vem conosco, e sê-nos por pai e sacerdote; é- te melhor que sejas sacerdote da casa de um só homem do que ser sacerdote de uma tribo e de uma geração em Israel?
20 ڒخْذنِّي إِفَارْحْ وُوڒْ ن ورْيَازْ نِّي ؤُشَا إِكْسِي أَپَالْطُو ن ؤُكهَّانْ ذ ڒخْيَاڒَاثْ ثِيمژْيَانِينْ ن لْ-أَصْنَامْ ذ ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ ؤُشَا يُوذفْ جَارْ ڒْڭنْسْ.
20 Então, alegrou-se o coração do sacerdote, e tomou o éfode, e os terafins, e a imagem de escultura, e entrou no meio do povo.
21 ؤُشَاعقْبنْ نِيثْنِي، فّْغنْ ؤُشَا نذْهنْ إِحنْجِيرنْ ذ ڒْمَاڒْ ذ دّْقُوڒَاثْ أَكِيذْسنْ غَارْ زَّاثْ.
21 Assim, viraram, e partiram, e os meninos, e o gado, e a bagagem puseram diante de si.
22 ؤُمِي نِيثْنِي ثُوغَا إِڭّْوجنْ أَطَّاسْ خْ ثَادَّارْثْ ن مِيخَا، ڒَاغَانْ-د إِ يرْيَازنْ ذِي ثُوذْرِينْ يُوذْسنْ خْ ثَادَّارْثْ ن مِيخَا، حِيمَا أَذْ مُوننْ ؤُشَا نِيثْنِي خشّنْ خْ أَيْثْ ن دَان.
22 E, estando já longe da casa de Mica, os homens que estavam nas casas junto à casa de Mica se reuniram e alcançaram os filhos de Dã.
23 نِيثْنِي ڒَاغَانْ أَوَارْنِي إِ أَيْثْ ن ذَانْ، مَاشَا إِنَا نّْقڒْبنْ أَزدْجِيفْ نْسنْ، نَّانْ إِ مِيخَا: ”مِينْ شكْ يُوغِينْ؟ مَايمِّي ثْڒَاغِيذْ حِيمَا أَذْ تّْوَاسّْمُوننْ مَارَّا؟“
23 E clamaram após os filhos de Dã, os quais viraram o seu rosto e disseram a Mica: Que tens, que assim convocaste esse povo?
24 إِنَّا نتَّا: ”كنِّيوْ ثكّْسمْ خَافِي إِربِّيثنْ إِنُو إِ ڭِّيغْ ؤُڒَا ذ أَكهَّانْ ؤُشَا ثُويُورمْ. مِينْ غَارِي ڒخُّو عَاذْ؟ مَامّشْ ثڭِّيمْ عَاذْ ثقَّارمْ أَيِي: ’مِينْ شكْ يُوغِينْ؟‘ “
24 Então, ele disse: Os meus deuses, que eu fiz, me tomastes, juntamente com o sacerdote, e vos fostes; que mais me fica agora? Como, pois, me dizeis: Que é o que tens?
25 أَيْثْ ن ذَانْ نَّانْ أَسْ: ”غَاركْ أَذْ نْسڒْ إِ ثْمِيجَّا نّشْ غَارْنغْ نِيغْ إِزمَّارْ أَذْ خَاومْ وْضَانْ إِرْيَازنْ يوْعَارنْ ؤُ إِڒِي أَذْ ثَاغْ أَذْ إِودَّارْ ڒعْمَارْ نّشْ ؤُڒَا ذ ڒعْمُورْ ن ثَادَّارْثْ نّشْ.“
25 Porém os filhos de Dã lhe disseram: Não nos faças ouvir a tua voz, para que, porventura, homens de ânimo amargoso não se lancem sobre vós, e tu percas a tua vida e a vida dos da tua casa.
26 ؤُشَا ؤُيُورنْ أَيْثْ ن ذَانْ ذڭْ وبْرِيذْ نْسنْ ؤُشَا ؤُمِي إِژْرَا مِيخَا بلِّي نِيثْنِي ثُوغَا جهْذنْ خَاسْ، إِنّقْڒبْ، يَارڭّْوحْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ.
26 Assim, seguiram o seu caminho os filhos de Dã, e Mica, vendo que eram mais fortes do que ele, voltou e tornou-se a sua casa.
27 نِيثْنِي مَاشَا إِوْينْ مِينْ إِڭِّينْ مِيخَا ؤُڒَا ذ أَكهَّانْ ونِّي ثُوغَا غَارسْ إِتّْسخَّارنْ. نِيثْنِي إِوْضنْ غَارْ لَايِيشْ، غَارْ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِزدّْغنْ ذِي ڒْهُوذْنثْ ذ ڒَامَانْ ؤُشَا نْغِينْ ثنْ س ڒقْضعْ ن سِّيفْ ؤُ سّْشمْضنْ ثَانْذِينْثْ س ثْمسِّي.
27 Eles, pois, tomaram o que Mica tinha feito e o sacerdote que tivera, e vieram a Laís, a um povo quieto e confiado, e os feriram a fio de espada, e queimaram a cidade a fogo.
28 وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّنْ إِزمَّارْ أَذْ إِفكّْ، مِينْزِي لَايِيشْ ثُوغَا ثِيڭّْوّجْ أَطَّاسْ خْ صِيذُونْ ؤُ وَارْ ثُوغِي غَارْسنْ وَالُو ؤُڒَا أَكْ-ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ. ثُوغَا-ت ذِي ڒوْضَا ن ثغْزُورْثْ نِّي غَارْ بَايْثْ-رَاحُوبْ. أَوَارْنِي ؤُيَا بْنَانْ ثَانْذِينْثْ عَاوذْ ؤُشَا زدّْغنْ ذَايسْ.
28 E ninguém houve que os livrasse, porquanto estavam longe de Sidom e não tinham que fazer com ninguém, e a cidade estava no vale que está junto a Bete-Reobe; depois, reedificaram a cidade e habitaram nela.
29 نِيثْنِي قَّارنْ أَسْ إِ ثنْذِينْثْ ’ذَانْ‘، خْ يِيسمْ ن بَابَاثْسنْ ذَانْ، ونِّي د-إِتّْوَارْونْ إِ إِسْرَائِيل. مَاشَا زِيشْ ثَانْذِينْثْ ثُوغَا قَّارنْ أَسْ لَايِيشْ.
29 E chamaram o nome da cidade Dã, conforme o nome de Dã, seu pai, que nascera a Israel, sendo, porém, dantes, o nome desta cidade Laís.
30 أَيْثْ ن ذَانْ سّْبدّنْ ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ إِ يِيخفْ نْسنْ. ؤُشَا يَاهُونَاثَانْ، مِّيسْ ن جَارْشُومْ، مِّيسْ ن مُوسَا، نتَّا أَكْ-ذ إِحنْجِيرنْ نّسْ، ثُوغَا أَثنْ ذ إِكهَّاننْ ن ثقْبِيتْشْ ن ذَانْ أَڒْ أَسّْ إِ ذِي ثتّْوَانْذهْ ثمُّورْثْ غَارْ لْمنْفَا.
30 E os filhos de Dã levantaram para si aquela imagem de escultura, e Jônatas, filho de Gérson, o filho de Manassés, ele e seus filhos foram sacerdotes da tribo dos danitas, até ao dia do cativeiro da terra.
31 نِيثْنِي ثُوغَا سّْبدّنْ ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ ن مِيخَا، ثنِّي إِڭَّا، زَّاثْ إِ يِيخفْ نْسنْ مَارَّا ؤُسَّانْ مِينْ ثكَّا ثَادَّارْثْ ن أَربِّي ثدْجَا ذِي شِيلُو.
31 Assim, pois, a imagem de escultura, que fizera Mica, estabeleceram para si, todos os dias que a casa de Deus esteve em Siló.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.