Juízes 18

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ ذڭْ وُوسَّانْ نِّي وَارْ ذِينْ ثُوغِي أَجدْجِيذْ ذِي إِسْرَائِيل ؤُ ذڭْ وُوسَّانْ نِّي ثُوغَا ثَاقْبِيتْشْ ن ذَانْ ثَارزُّو ثَاسْغَارْثْ إِ يِيخفْ نّسْ مَاحنْذْ أَذْ ذَايسْ ثزْذغْ، مِينْزِي وَارْ ذ أَسْ د-ثكَّارْ عَاذْ ثسْغَارْثْ جَارْ ثْقبَّاڒْ ن إِسْرَائِيل.

¹ Naqueles dias não havia rei em Israel; a tribo dos danitas buscava para si herança em que habitar; porque até então não lhe havia caído a sua herança entre as tribos de Israel.

² سّكّنْ أَيْثْ ن ذَانْ زِي ڒْوَاشُونْ نْسنْ خمْسَا ن يرْيَازنْ زِي مَارَّا طّْرُوفَا نْسنْ، إِرْيَازنْ نِّي ذ أَيْثْ ن ؤُمنْغِي إِنِّي د-يُوسِينْ زِي صُورْعَا ذ إِشْثَاؤُولْ، حِيمَا أَذْ أَرْزُونْ ڒخْبَارْ خْ ثمُّورْثْ، أَذْ ذَايسْ يَارْزُونْ. نِيثْنِي نَّانْ أَسنْ: ”ؤُيُورمْ، أَرْزُومْ ثَامُّورْثْ!“ ؤُسِينْ-د غَارْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن مِيخَا ؤُشَا سّنْسنْ ذِينِّي.

² E de Zorá e Estaol os filhos de Dã enviaram cinco homens da sua tribo, escolhidos dentre todo o povo, homens valorosos, para espiar e reconhecer a terra; e lhes disseram: Ide, reconhecei a terra. E chegaram eles à região montanhosa de Efraim, à casa de Mica, e passaram ali a noite.

³ ؤُمِي إِوْضنْ نِيثْنِي غَارْ ثَادَّارْثْ ن مِيخَا،عقْڒنْ خْ ثْمِيجَّا ن وبْڒِيغْ زڭْ أَيْثْ ن لَاوِي، ؤُشَا فّْغنْ زڭْ وبْرِيذْ غَارسْ، نَّانْ أَسْ: ”مِينْ شكْ إِ ذَا د-يِيوْينْ ؤُ مِينْ إِ ذَا ثتّڭّذْ ؤُ مِينْ إِ ذَا ثَارزُّوذْ شكْ؟“

³ Pois, estando eles perto da casa de Mica, reconheceram a voz do mancebo levita; e, dirigindo-se para lá, lhe perguntaram: Quem te trouxe para cá? que estás fazendo aqui? e que é isto que tens aqui?

⁴ نتَّا يَارَّا-د خَاسنْ: ”ثَا ذ ثَا إِ إِڭَّا مِيخَا أَكِيذِي. نتَّا إِشْرَا أَيِي ؤُ أَمُّو إِ ذوْڒغْ نشّْ ذ أَكهَّانْ نّسْ.“

⁴ E ele lhes respondeu: Assim e assim me tem feito Mica; ele me assalariou, e eu lhe sirvo e sacerdote.

⁵ نِيثْنِي نَّانْ أَسْ: ”سقْسَا أَنغْ أَربِّي، مَاحنْذْ أَذْ نسّنْ، مَا أَبْرِيذْ إِ غَا نُويُورْ، أَذْ يِيڒِي مْلِيحْ.“

⁵ Então lhe disseram: Consulta a Deus, para que saibamos se será próspero o caminho que seguimos.

⁶ يَارَّا-د خَاسنْ ؤُكهَّانْ: ”ؤُيُورمْ ذِي ڒهْنَا! أَبْرِيذْ إِ ثخْسمْ أَذْ ث ثكّمْ، أَقَا-ث يَارزْمنْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي.“

⁶ Ao que lhes disse o sacerdote: Ide em paz; perante o Senhor está o caminho que seguis.

⁷ خنِّي رُوحنْ خمْسَا ن يرْيَازنْ نِّي، إِوْضنْ غَارْ لَايِيشْ. نِيثْنِي ژْرِينْ أَقَا ڒْڭنْسْ إِزْذغْ ذَايسْ ذِي ڒَامَانْ أَمْ مَامّشْ ث ثُوغَا ذ لْقَاعِيذَا غَارْ أَيْثْ نْ صِيذُونْ، س ڒْهُوذْنثْ ؤُ ذِي ڒَامَانْ. ثُوغَا وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ذِي ثمُّورْثْ ونِّي إِحْصَارنْ خْ يِيجّنْ ذِي شَا ن ڒْحَاجّثْ نِيغْ إِطّفْ شَا س ڒخْشُونثْ. نِيثْنِي ثُوغَا إِڭّْوجنْ أَطَّاسْ خْ أَيْثْ ن صِيذُونْ ؤُ وَارْ غَارْسنْ ثُوغِي وَالُو ؤُڒَا أَكْ-ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ.

⁷ Então foram-se aqueles cinco homens, e chegando a Laís, viram o povo que havia nela, como vivia em segurança, conforme o costume dos sidônios, quieto e desprecavido; não havia naquela terra falta de coisa alguma; era um povo rico e, estando longe dos sidônios, não tinha relações com ninguém.

⁸ ؤُشَا ؤُسِينْ-د غَارْ أَيْثْمَاثْسنْ ذِي صُورْعَا ذ إِشْثَاؤُولْ ؤُشَا نَّانْ أَسنْ أَيْثْمَاثْسنْ: ”مَانْ أَوَاڒْ إِ غَارْومْ؟“

⁸ Então voltaram a seus irmãos, em Zorá e Estaol, os quais lhes perguntaram: Que dizeis vós?

⁹ نِيثْنِي أَرِّينْ-د خَاسنْ: ”كَّارمْ، جّمْ أَذْ نْڭعّذْ، مِينْزِي نژْرَا ثَامُّورْثْ، ؤُ خْزَارْ، أَقَا-ت ثشْنَا أَطَّاسْ. مَا خنِّي ثخْسمْ أَذْ ثقِّيممْ ثتَّارْسَامْ أَمُّو؟ وَارْ تّعْڭِيزمْ شَا مَاحنْذْ أَذْ ثَاذْفمْ غَارْ ثمُّورْثْ حِيمَا أَذْ ت ثطّْفمْ ذ ڒْوَارْثْ.

⁹ Eles responderam: Levantai-vos, e subamos contra eles; porque examinamos a terra, e eis que é muito boa. E vós estareis aqui tranqüilos? Não sejais preguiçosos em entrardes para tomar posse desta terra.

¹⁰ مَاڒَا كنِّيوْ أَذْ ثَاوْضمْ ذِينْ، خنِّي أَذْ ثَافمْ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِزدّْغنْ ذِي ڒَامَانْ ؤُشَا ثَامُّورْثْ ثوْسعْ أَطَّاسْ غَارْ ثْنَاينْ ن إِغزْذِيسنْ، مِينْزِي أَربِّي إِڭَّا أَومْ ت ذڭْ ؤُفُوسْ نْومْ، أَقَا-ث ذ إِجّْ ن ومْشَانْ مَانِي وَارْ ذ أَسْ إِتّْخصِّي وَالُو ن مِينْ إِدْجَانْ خْ ثمُّورْثْ.“

¹⁰ Quando lá chegardes, achareis um povo desprecavido, e a terra é muito espaçosa; pois Deus vos entregou na mão um lugar em que não há falta de coisa alguma que há na terra.

¹¹ خَاسْ ؤُشَا كّْسنْ إِقِيضَانْ نْسنْ سّنِّي، زِي ڒَادْجْ ن ذَانْ زِي صُورْعَا ذ إِشْثَاؤُولْ، ستَّا مْيَا ن يرْيَازنْ حزّْمنْ س ڒسْنَاحْ.

¹¹ Então seiscentos homens da tribo dos danitas partiram de Zorá e Estaol, munidos de armas de guerra.

¹² نِيثْنِي ڭعّْذنْ ؤُشَا وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ غَارْ قَارْيَاثْ-يَاعَارِيمْ ذِي يَاهُوذَا. خْ ؤُيَا قَّارنْ أَسْ إِ ومْشَانْ نِّي ’مَاخَانْ-ذَانْ‘ أَڒْ أَسّْ-أَ. خْزَارْ، أَقَا-ت أَوَارْنِي إِ قَارْيَاثْ-يَاعَارِيمْ.

¹² E, tendo subido, acamparam-se em Quiriate-Jearim, em Judá; pelo que esse lugar ficou sendo chamado Maané-Dã, até o dia de hoje; eis que está ao ocidente de Quiriate-Jearim.

¹³ سّنِّي فّْغنْ، عْذُونْ غَارْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ إِوْضنْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن مِيخَا.

¹³ Dali passaram à região montanhosa de Efraim, e chegaram à casa de Mica.

¹⁴ خنِّي سِّيوْڒنْ خمْسَا ن يرْيَازنْ، إِنِّي ثُوغَا إِڭُّورنْ حِيمَا أَذْ برْڭنْ ثَامُّورْثْ ن لَايِيشْ، نَّانْ إِ أَيْثْمَاثْسنْ: ”مَا ثسّْنمْ، أَقَا ذِي ثُوذْرِينْ نِّي أَقَا ذِينْ إِجّْ ن ؤُپَالْطُو ن ؤُكهَّانْ ذ ڒخْيَاڒَاثْ ثِيمژْيَانِينْ ن لْ-أَصْنَامْ ذ إِجّْ نْ ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ ذ إِجّْ ن ڒخْيَاڒْ إِفسْينْ؟ خنِّي ڒخُّو، ثسّْنمْ مِينْ خَاومْ أَذْ ث ثڭّمْ.“

¹⁴ Então os cinco homens que tinham ido espiar a terra de Laís disseram a seus irmãos: Sabeis vós que naquelas casas há um éfode, e terafins, e uma imagem esculpida e uma de fundição? Considerai, pois, agora o que haveis de fazer.

¹⁵ ڒخْذنِّي فّْغنْ زڭْ وبْرِيذْ نْسنْ، ؤُسِينْ-د غَارْ ثَادَّارْثْ ن وبْڒِيغْ، غَارْ ثَادَّارْثْ ن ورْيَازْ زڭْ أَيْثْ ن لَاوِي، غَارْ ثَادَّارْثْ ن مِيخَا، ؤُشَا سّقْسَانْ خْ مَامّشْ إِدْجَا.

¹⁵ Então se dirigiram para lá, e chegaram à casa do mancebo, o levita, à casa de Mica, e o saudaram.

¹⁶ ستَّا-مْيَا ن يرْيَازنْ زڭْ أَيْثْ ن ذَانْ إِ إِحزّْمنْ س ڒسْنَاحْ نْسنْ، قِّيمنْ بدّنْ غَارْ وَاذَافْ ن ثوَّارْثْ.

¹⁶ E os seiscentos homens dos danitas, munidos de suas armas de guerra, ficaram à entrada da porta.

¹⁷ خمْسَا ن يرْيَازنْ، إِنِّي ثُوغَا إِفّْغنْ حِيمَا أَذْ برْڭَاڭنْ ثَامُّورْثْ، ڭعّْذنْ، ؤُذْفنْ ؤُ إِوْينْ ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ ذ ؤُپَالْطُو ن ؤُكهَّانْ ذ ڒخْيَاڒَاثْ ثِيمژْيَانِينْ ن لْ-أَصْنَامْ ذ ڒخْيَاڒْ إِفسْينْ. أَكهَّانْ إِقِّيمْ إِبدّْ غَارْ ؤُقمُّومْ ن ثوَّارْثْ أَكْ-ذ ستَّا-مْيَا ن يرْيَازنْ إِحزّْمنْ س ڒسْنَاحْ.

¹⁷ Mas subindo os cinco homens que haviam espiado a terra, entraram ali e tomaram a imagem esculpida, e éfode, os terafins e a imagem de fundição, ficando o sacerdote em pé à entrada da porta, com os seiscentos homens armados.

¹⁸ خمْسَا إِنَا ؤُذْفنْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن مِيخَا، كّْسنْ ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ ذ ؤُپَالْطُو ن ؤُكهَّانْ ذ ڒخْيَاڒَاثْ ثِيمژْيَانِينْ ن لْ-أَصْنَامْ ذ ڒخْيَاڒْ إِفسْينْ. خنِّي إِنَّا أَسنْ ؤُكهَّانْ: ”مِينْ ذِينْ ثتّڭّمْ؟“

¹⁸ Quando eles entraram na casa de Mica, e tomaram a imagem esculpida, o éfode, os terafins e a imagem de fundição, perguntou-lhes o sacerdote: Que estais fazendo?

¹⁹ نِيثْنِي نَّانْ أَسْ: ”سُوسمْ، سَارْسْ أَفُوسْ نّشْ خْ ؤُقمُّومْ نّشْ، ؤُيُورْ أَكِيذْنغْ ؤُ ذْوڒْ ذ بَابَا ذ أَكهَّانْ نّغْ! مِينْ إِحْڒَانْ، مَاڒَا شكْ ذ أَكهَّانْ ذِي ثَادَّارْثْ ن إِجّْ ن ورْيَازْ وَاهَا نِيغْ مَاڒَا شكْ ذ أَكهَّانْ إِ يِيشْثْ ن ثقْبِيتْشْ ذ يِيجّْ ن ڒَادْجْ ذِي إِسْرَائِيل؟“

¹⁹ E eles lhe responderam: Cala-te, põe a mão sobre a boca, e vem conosco, e sê-nos por pai e sacerdote. Que te é melhor? ser sacerdote da casa dum só homem, ou duma tribo e duma geração em Israel?

²⁰ ڒخْذنِّي إِفَارْحْ وُوڒْ ن ورْيَازْ نِّي ؤُشَا إِكْسِي أَپَالْطُو ن ؤُكهَّانْ ذ ڒخْيَاڒَاثْ ثِيمژْيَانِينْ ن لْ-أَصْنَامْ ذ ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ ؤُشَا يُوذفْ جَارْ ڒْڭنْسْ.

²⁰ Então alegrou-se o coração do sacerdote, o qual tomou o éfode, os terafins e a imagem esculpida, e entrou no meio do povo.

²¹ ؤُشَاعقْبنْ نِيثْنِي، فّْغنْ ؤُشَا نذْهنْ إِحنْجِيرنْ ذ ڒْمَاڒْ ذ دّْقُوڒَاثْ أَكِيذْسنْ غَارْ زَّاثْ.

²¹ E, virando-se, partiram, tendo posto diante de si os pequeninos, o gado e a bagagem.

²² ؤُمِي نِيثْنِي ثُوغَا إِڭّْوجنْ أَطَّاسْ خْ ثَادَّارْثْ ن مِيخَا، ڒَاغَانْ-د إِ يرْيَازنْ ذِي ثُوذْرِينْ يُوذْسنْ خْ ثَادَّارْثْ ن مِيخَا، حِيمَا أَذْ مُوننْ ؤُشَا نِيثْنِي خشّنْ خْ أَيْثْ ن دَان.

²² Estando eles já longe da casa de Mica, os homens que estavam nas casas vizinhas à dele se reuniram, e alcançaram os filhos de Dã.

²³ نِيثْنِي ڒَاغَانْ أَوَارْنِي إِ أَيْثْ ن ذَانْ، مَاشَا إِنَا نّْقڒْبنْ أَزدْجِيفْ نْسنْ، نَّانْ إِ مِيخَا: ”مِينْ شكْ يُوغِينْ؟ مَايمِّي ثْڒَاغِيذْ حِيمَا أَذْ تّْوَاسّْمُوننْ مَارَّا؟“

²³ E clamaram após os filhos de Dã, os quais, virando-se, perguntaram a Mica: Que é que tens, visto que vens com tanta gente?

²⁴ إِنَّا نتَّا: ”كنِّيوْ ثكّْسمْ خَافِي إِربِّيثنْ إِنُو إِ ڭِّيغْ ؤُڒَا ذ أَكهَّانْ ؤُشَا ثُويُورمْ. مِينْ غَارِي ڒخُّو عَاذْ؟ مَامّشْ ثڭِّيمْ عَاذْ ثقَّارمْ أَيِي: ’مِينْ شكْ يُوغِينْ؟‘ “

²⁴ Então ele respondeu: Os meus deuses que eu fiz, vós me tomastes, juntamente com o sacerdote, e partistes; e agora, que mais me fica? Como, pois, me dizeis: Que é que tens ?

²⁵ أَيْثْ ن ذَانْ نَّانْ أَسْ: ”غَاركْ أَذْ نْسڒْ إِ ثْمِيجَّا نّشْ غَارْنغْ نِيغْ إِزمَّارْ أَذْ خَاومْ وْضَانْ إِرْيَازنْ يوْعَارنْ ؤُ إِڒِي أَذْ ثَاغْ أَذْ إِودَّارْ ڒعْمَارْ نّشْ ؤُڒَا ذ ڒعْمُورْ ن ثَادَّارْثْ نّشْ.“

²⁵ Mas os filhos de Dã lhe disseram: Não faças ouvir a tua voz entre nós, para que porventura homens violentos não se lancem sobre vós, e tu percas a tua vida, e a vida dos da tua casa.

²⁶ ؤُشَا ؤُيُورنْ أَيْثْ ن ذَانْ ذڭْ وبْرِيذْ نْسنْ ؤُشَا ؤُمِي إِژْرَا مِيخَا بلِّي نِيثْنِي ثُوغَا جهْذنْ خَاسْ، إِنّقْڒبْ، يَارڭّْوحْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ.

²⁶ Assim seguiram o seu caminho os filhos de Dã; e Mica, vendo que eram mais fortes do que ele, virou-se e voltou para sua casa.

²⁷ نِيثْنِي مَاشَا إِوْينْ مِينْ إِڭِّينْ مِيخَا ؤُڒَا ذ أَكهَّانْ ونِّي ثُوغَا غَارسْ إِتّْسخَّارنْ. نِيثْنِي إِوْضنْ غَارْ لَايِيشْ، غَارْ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِزدّْغنْ ذِي ڒْهُوذْنثْ ذ ڒَامَانْ ؤُشَا نْغِينْ ثنْ س ڒقْضعْ ن سِّيفْ ؤُ سّْشمْضنْ ثَانْذِينْثْ س ثْمسِّي.

²⁷ Eles, pois, levaram os objetos que Mica havia feito, e o sacerdote que estava com ele e, chegando a Laís, a um povo quieto e desprecavido, passaram-no ao fio da espada, e puseram fogo à cidade.

²⁸ وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّنْ إِزمَّارْ أَذْ إِفكّْ، مِينْزِي لَايِيشْ ثُوغَا ثِيڭّْوّجْ أَطَّاسْ خْ صِيذُونْ ؤُ وَارْ ثُوغِي غَارْسنْ وَالُو ؤُڒَا أَكْ-ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ. ثُوغَا-ت ذِي ڒوْضَا ن ثغْزُورْثْ نِّي غَارْ بَايْثْ-رَاحُوبْ. أَوَارْنِي ؤُيَا بْنَانْ ثَانْذِينْثْ عَاوذْ ؤُشَا زدّْغنْ ذَايسْ.

²⁸ E ninguém houve que o livrasse, porquanto estava longe de Sidom, e não tinha relações com ninguém; a cidade estava no vale que está junto a Bete-Reobe. Depois, reedificando-a, habitaram nela,

²⁹ نِيثْنِي قَّارنْ أَسْ إِ ثنْذِينْثْ ’ذَانْ‘، خْ يِيسمْ ن بَابَاثْسنْ ذَانْ، ونِّي د-إِتّْوَارْونْ إِ إِسْرَائِيل. مَاشَا زِيشْ ثَانْذِينْثْ ثُوغَا قَّارنْ أَسْ لَايِيشْ.

²⁹ e chamaram-lhe Dã, segundo o nome de Dã, seu pai, que nascera a Israel; era, porém, dantes o nome desta cidade Laís.

³⁰ أَيْثْ ن ذَانْ سّْبدّنْ ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ إِ يِيخفْ نْسنْ. ؤُشَا يَاهُونَاثَانْ، مِّيسْ ن جَارْشُومْ، مِّيسْ ن مُوسَا، نتَّا أَكْ-ذ إِحنْجِيرنْ نّسْ، ثُوغَا أَثنْ ذ إِكهَّاننْ ن ثقْبِيتْشْ ن ذَانْ أَڒْ أَسّْ إِ ذِي ثتّْوَانْذهْ ثمُّورْثْ غَارْ لْمنْفَا.

³⁰ Depois os filhos de Dã levantaram para si aquela imagem esculpida; e Jônatas, filho de Gérsom, o filho de Moisés, ele e seus filhos foram sacerdotes da tribo dos danitas, até o dia do cativeiro da terra.

³¹ نِيثْنِي ثُوغَا سّْبدّنْ ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ ن مِيخَا، ثنِّي إِڭَّا، زَّاثْ إِ يِيخفْ نْسنْ مَارَّا ؤُسَّانْ مِينْ ثكَّا ثَادَّارْثْ ن أَربِّي ثدْجَا ذِي شِيلُو.

³¹ Assim, pois, estabeleceram para si a imagem esculpida que Mica fizera, por todo o tempo em que a casa de Deus esteve em Siló.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Juízes 18 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →