Juízes 16
rifa (RIFA) vs BKJ
1 ؤُمِي إِطّفْ شَامْشُونْ أَبْرِيذْ غَارْ غَازَّا، إِژْرَا ذِينِّي إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ ن فَارْقْ-شّْغڒْ، ؤُشَا يُوذفْ غَارسْ.
1 Então Sansão foi a Gaza, e lá viu uma prostituta, e entrou a ela.
2 خنِّي إِتّْوَانَّا إِ أَيْثْ ن غَازَّا: ”شَامْشُونْ أَقَا-ث ذَا!“ إِنّْضنْ أَسْ-د ؤُشَا حْضَانْ دْجِيڒثْ ثْمُونْ غَارْ ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ. دْجِيڒثْ ثْمُونْ سّْقَارنْ، نَّانْ: ”غَارْ ثُوفُّوثْ ن وَاسّْ أَذْ ث ننغْ.“
2 E foi dito aos gazitas: Sansão veio para cá. E eles o cercaram, e ficaram esperando por ele toda a noite no portão da cidade, e ficaram quietos toda a noite, dizendo: Pela manhã, quando for dia, nós o mataremos.
3 شَامْشُونْ مَاشَا إِقِّيمْ إِزّڒْ إِطّصْ أَڒْ أَزْينْ ن دْجِيڒثْ. خنِّي إِكَّارْ-د ذڭْ وزْينْ ن دْجِيڒثْ، إِطّفْ ثِيوُّورَا ن ثنْذِينْثْ أَكْ-ذ ڒضْرُوفْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ ن ثوَّارْثْ، إِقْڒعْ إِ ثنْثْ إِ-د س زّكْرُونْ، إِڭَّا إِ-ثنْثْ خْ ثْغَارْضِينْ نّسْ ؤُشَا يَارْبُو ثنْثْ غَارْ ثْقِيشّثْ ن وذْرَارْ نِّي إِدْجَانْ قِيبَاتْشْ إِ حَابْرُونْ.
3 E Sansão ficou deitado até meia-noite, e se levantou à meia-noite, e pegou as portas do portão da cidade, e os dois postes, e saiu com eles, com a barra e tudo, e os pôs em cima dos seus ombros, e os carregou até o topo de uma colina que fica diante de Hebrom.
4 أَوَارْنِي أَسْ، إِمْسَارْ إِعْشقْ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ غَارْ ثغْزَارْثْ ن سُورَاقْ، قَّارنْ أَسْ ذَالِيلَا.
4 E sucedeu que, posteriormente, ele amou uma mulher no vale de Soreque, cujo nome era Dalila.
5 ؤُشَا ڒْبَاشَاثْ ن ثْندَّامْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُسِينْ-د غَارسْ، نَّانْ أَسْ: ”غْوَا إِ-ث، ؤُ خْزَارْ أَذْ ثَافذْ زِي مَانِيسْ غَارسْ جّهْذْ-أَ ثَامقّْرَانْثْ ؤُ مَامّشْ خَاسْ إِ غَا نْزمَّارْ. خنِّي أَذْ ث نْشَارْفْ، حِيمَا أَذْ ث نطّفْ. نشِّينْ أَذْ أَمْ نوْشْ كُوڒْ إِجّْ زَّايْنغْ أَڒفْ ؤُ-مْيَا ن ؤُقِييَّاثْ ن نُّوقَارْثْ.“
5 E os senhores dos filisteus subiram até ela, e lhe disseram: Seduz-lhe, e vê onde repousa a sua grande força, e por quais meios poderemos prevalecer contra ele, para que possamos amarrá-lo e afligi-lo, e te daremos, cada um de nós, mil e cem peças de prata.
6 خَاسْ ؤُشَا ثنَّا ذَالِيلَا إِ شَامْشُونْ: ”إِنِي أَيِي مَاشَا، زِي مَانِيسْ غَاركْ جّهْذْ-أَ أَمقّْرَانْ ذ مَامّشْ زمَّارنْ أَذْ شكْ شَارْفنْ حِيمَا أَذْ ثتّْوَاطّْفذْ.“
6 E Dalila disse a Sansão: Diz-me, rogo-te, onde repousa a tua grande força, e com o que tu podes ser amarrado e afligido.
7 إِنَّا أَسْ شَامْشُونْ: ”مَاڒَا شَارْفنْ أَيِي س سبْعَا ن إِژوْرَانْ طّْرِي زڭْ ويْسُومْ نِّي وَارْ يُوژِيغنْ عَاذْ، خنِّي أَذْ ذوْڒغْ أَرْخُوغْ أَمْ كُوڒْ إِجّْ ن بْنَاذمْ نّغْنِي.“
7 E Sansão lhe disse: Se me amarrarem com sete vimes verdes que jamais tenham sido ressecados, então ficarei fraco, e serei como qualquer outro homem.
8 ڒْبَاشَاثْ ن ثْندَّامْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ إِوْينْ أَسْ-د سبْعَا ن إِژوْرَانْ ذ طّْرِي زڭْ ويْسُومْ نِّي وَارْ يُوژِيغنْ عَاذْ ؤُ نتَّاثْ ثْشَارْفْ إِ-ث زَّايْسنْثْ.
8 Então os senhores dos filisteus trouxeram até ela sete vimes verdes que não haviam sido ressecados, e ela o amarrou com eles.
9 ذڭْ إِجّْ ن ؤُمُورْ ثُوغَا غَارسْ حذْ ذِي ثخَّامْثْ ن ذَاخڒْ إِطّفْ أَحطُّو. ثنَّا أَسْ: ”أَ شَامْشُونْ، إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُسِينْ-د خَاكْ!“ خنِّي إِقْضُووْ إِژوْرَانْ أَمْ مَامّشْ إِتّْقطَّاسْ بْنَاذمْ أَفِيڒُو ن ثِيفّسْثْ أَخْمِي ت ثڒْقفْ ثْمسِّي. ؤُشَا سِّيرْ ن جّهْذْ نّسْ وَارْ إِذْوِيڒْ إِتّْوَاسّنْ.
9 Ora, havia homens deitados em espera junto a ela na câmara. E ela lhe disse: Os filisteus estão sobre ti, Sansão. E ele rompeu os vimes, como um fio de estopa se rompe quando encosta no fogo. Então, a sua força não foi conhecida.
10 خَاسْ ؤُشَا ثنَّا ذَالِيلَا إِ شَامْشُونْ: ”خْزَارْ، ثْشمْثذْ أَيِي ؤُ ثسّْخَارّْقذْ خَافِي. إِنِي أَيِي مَاشَا ڒخُّو، س مِينْ زِي زمَّارنْ أَذْ شكْ شَارْفنْ.“
10 E Dalila disse a Sansão: Eis que zombaste de mim e me contaste mentiras; agora, diz-me, rogo-te, com o que tu podes ser amarrado.
11 نتَّا إِنَّا أَسْ: ”مَاڒَا شَارْفنْ أَيِي س ثْسغْوِينْ ن جْذِيذْ وَارْ تّْوَاسّْخذْمنْثْ عمَّارْصْ، أَذْ ذوْڒغْ أَرْخُوغْ أَمْ كُوڒْ إِجّْ ن بْنَاذمْ نّغْنِي.“
11 E ele lhe disse: Se me amarrarem firmemente com cordas novas, que jamais foram usadas, então serei fraco, e como qualquer outro homem.
12 ؤُشَا ذَالِيلَا ثكْسِي ثِيسغْوِينْ ثِيمَايْنُوثِينْ ثْشَارْفْ إِ-ث زَّايْسنْثْ ؤُ ثنَّا أَسْ: ”أَ شَامْشُونْ، إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُسِينْ-د خَاكْ!“، ذڭْ ؤُمُورْ ذ إِجّنْ ثُوغَا حذْ ذڭْ إِشْثْ ن ثخَّامْثْ ن ذَاخڒْ إِطّفْ أَحطُّو. خنِّي إِقطّسْ ثِيسغْوِينْ زڭْ إِغَادْجنْ نّسْ أَمْ يِيجّْ ن ؤُفِيڒُو.
12 Dalila, portanto, tomou cordas novas, e com elas o amarrou, e lhe disse: Os filisteus estão sobre ti, Sansão. E havia homens deitados em espera na câmara. E ele as rompeu dos seus braços como se fossem um fio.
13 خَاسْ ؤُشَا ثنَّا ذَالِيلَا إِ شَامْشُونْ: ”خْزَارْ، شكْ ثْشمْثذْ أَيِي ؤُ ثسّْخَارّْقذْ خَافِي. إِنِي أَيِي مَاشَا، س مِينْ زِي زمَّارنْ أَذْ شكْ شَارْفنْ؟“ نتَّا إِنَّا أَسْ: ”مَاڒَا شمْ ثْمُوذذْ سبْعَا ن ثْمُوزَارِينْ خْ ؤُزدْجِيفْ إِنُو أَكْ-ذ وخْمَارْ ن دّبُّوزْ ن ثْخيَّاضْثْ!“
13 E Dalila disse a Sansão: Até aqui tu tens zombado de mim e me contado mentiras; conta-me com o que tu podes ser amarrado. E ele lhe disse: Se tu teceres as sete tranças da minha cabeça com a trama.
14 خنِّي نتَّاثْ ثسّمْثذْ ثنْثْ س يِيجّْ ن ؤُمسْمِيرْ، ثنَّا أَسْ: ”أَ شَامْشُونْ، إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُسِينْ-د خَاكْ!“ خنِّي إِفَاقْ-د زڭْ يِيضصْ نّسْ، إِكّسْ-د دّبُّوزْ ن ثْخيَّاضْثْ ذ ؤُفِيڒُو.
14 E ela o prendeu com o pino, e lhe disse: Os filisteus estão sobre ti, Sansão. E ele despertou do seu sono, e saiu com o pino da trave, e com a trama.
15 خَاسْ ؤُشَا ثنَّا أَسْ: ”مَامّشْ ثْزمَّارذْ أَذْ ثِينِيذْ: ’نشّْ تّخْسغْ شمْ!‘، مَاڒَا ؤُڒْ نّشْ وَارْ غَارِي إِدْجِي؟ ڒخُّو ثْشمْثذْ أَيِي ثْڒَاثَا ن ثْوَاڒَاوِينْ ؤُ وَارْ ذ أَيِي ثنِّيذْ زِي مَانِيسْ غَاركْ جّهْذْ-أَ أَمقّْرَانْ.“
15 E ela lhe disse: Como tu podes dizer: Eu te amo; quando o teu coração não está comigo? Zombaste de mim três vezes, e não me contaste onde repousa a tua grande força.
16 ؤُشَا إِمْسَارْ، ؤُمِي نتَّاثْ ثڭَّا خَاسْ أَغِيڒْ س وَاوَاڒنْ نّسْ ؤُ ثهْوڒْ إِ-ث مَارَّا ؤُسَّانْ، إِذْوڒْ ڒعْمَارْ نّسْ ذِي ڒحْصَارثْ أَڒْ ڒْموْثْ.
16 E sucedeu que, quando ela o pressionava diariamente com as suas palavras, e com ele insistia, a sua alma ficou atormentada até a morte;
17 نتَّا إِسَّارْڭبْ إِ-ت مَارَّا خْ وُوڒْ نّسْ، إِنَّا أَسْ: ”إِجّْ ن ڒْمُوسْ إِ ؤُحفِّيعمَّارْصْ وَارْ غَارِي د-يُوسِي خْ ؤُزدْجِيفْ إِنُو، مِينْزِي نشّْ أَربُّوغْ تَّاجْ ن وعْزَاڒْ زڭْ ؤُعذِّيسْ ن يمَّاسْ. مَاڒَا إِتّْوَاحفّْ ؤُشُوَّافْ إِنُو، خنِّي أَذْ أَيِي إِفّغْ جّهْذْ إِنُو، أَذْ ذوْڒغْ أَرْخُوغْ أَمْ كُوڒْ بْنَاذمْ نّغْنِي.“
17 até que ele contou-lhe todo o seu coração, e lhe disse: Jamais veio navalha sobre a minha cabeça; pois sou um nazireu para Deus desde o ventre da minha mãe. Se eu for raspado, então a minha força se irá de mim, e eu me tornarei fraco, e serei como qualquer outro homem.
18 ؤُمِي ثژْرَا ذَالِيلَا، بلِّي أَقَا نتَّا إِسَّارْڭبْ إِ-ت مَارَّا خْ وُوڒْ نّسْ، نتَّاثْ ثسّكّْ غَارْ ڒْبَاشَاثْ ن ثْندَّامْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، ثنَّا: ”أَسمْ-د ثْوَاڒَا-يَا ذَا، مِينْزِي إِسَّارْڭبْ أَيِي مَارَّا سِيرّْ ن وُوڒْ نّسْ.“ ڒْبَاشَاثْ ن ثْندَّامْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ڭعّْذنْ-د غَارسْ، إِوْينْ-د أَكِيذْسنْ ڒْوزْنَاثْ ن نُّوقَارْثْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْسنْ.
18 E quando Dalila viu que ele havia lhe contado todo o seu coração, ela enviou e chamou os senhores dos filisteus, dizendo: Subi mais esta única vez, pois ele me revelou todo o seu coração. Então, os senhores dos filisteus subiram até ela, e trouxeram dinheiro nas suas mãos.
19 نتَّاثْ ثجَّا شَامْشُونْ أَذْ إِطّصْ خْ إِفَادّنْ نّسْ، ثْڒَاغَا إِ ورْيَازْ، ثْقسّْ أَسْ سبْعَا ن ثْمُوزَارِينْ خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ ؤُشَا ثبْذَا نتَّاثْ ثطّفْ إِ-ث غَارسْ ؤُشَا جّهْذْ نّسْ إِفّغْ زَّايسْ.
19 E ela fez com que ele dormisse sobre os seus joelhos; e chamou um homem, e fez com que ele raspasse as sete tranças da sua cabeça; e ela começou a afligi-lo, e a sua força se foi dele.
20 خنِّي ثنَّا: ”أَ شَامْشُونْ، إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُسِينْ-د خَاكْ!“ نتَّا إِفَاقْ-د زڭْ يِيضصْ، إِنَّا: ”ثْوَاڒَا-يَا أَذْ أَرْخُوغْ، أَذْ سّْفكّغْ إِخفْ إِنُو“، مِينْزِي نتَّا وَارْ إِسِّينْ، أَقَا سِيذِي ثُوغَا إِسْمحْ ذَايسْ.
20 E ela lhe disse: Os filisteus estão sobre ti, Sansão. E ele despertou do seu sono, e disse: Eu sairei como nas outras vezes anteriores, e me sacudirei. E ele não sabia que o SENHOR havia se retirado dele.
21 خنِّي طّْفنْ ث إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، قڒْعنْ أَسْ ثِيطَّاوِينْ ؤُشَا نذْهنْ ث غَارْ غَازَّا، شَارْفنْ ث س ثْنَاينْ ن سّْنَاسڒْ ن نّْحَاسْ ؤُ نتَّا إِذْوڒْ إِسُّونُّوضْ ثَاسِيرْثْ ذِي ڒحْبسْ.
21 Mas os filisteus o apanharam, e lhe arrancaram os olhos, e o fizeram descer até Gaza, e o amarraram com grilhões de bronze; e ele fazia moagem na casa prisional.
22 مَاشَا أَشُوَّافْ ن ؤُزدْجِيفْ نّسْ إِذْوڒْ إِمقَّارْ ذغْيَا أَوَارْنِي ڒَامِي إِ ذ أَسْ حفّنْ.
22 Todavia, o cabelo da sua cabeça começou a crescer novamente, depois de ter sido raspado.
23 ڒْبَاشَاثْ ن ثْندَّامْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ مُوننْ، حِيمَا أَذْ قدّْمنْ إِشْثْ ن ثْغَارْصْثْ ذ ثَامقّْرَانْثْ إِ ذَاجُونْ، أَربِّي نْسنْ، ؤُڒَا إِ ڒفْرَاحثْ، ؤُشَا نَّانْ: ”أَربِّي نّغْ إِوْشَا أَنغْ شَامْشُونْ، ڒعْذُو نّغْ، ذڭْ إِفَاسّنْ نّغْ.“
23 Então, os senhores dos filisteus se reuniram para oferecer um grande sacrifício a Dagom, o seu deus, e para se alegrar, pois diziam: O nosso deus entregou Sansão, o nosso inimigo, na nossa mão.
24 ؤُمِي ث إِژْرَا ڒْڭنْسْ، سّمْغَارنْ أَربِّي نْسنْ، مَاغَارْ نَّانْ: ”أَربِّي نّغْ إِڭَّا ڒعْذُو نّغْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّغْ: نتَّا، ونِّي إِخْڒَانْ ثَامُّورْثْ نّغْ ذ ونِّي إِنْغِينْ زَّايْنغْ أَطَّاسْ!“
24 E quando o povo o viu, louvou o seu deus; pois diziam: O nosso deus entregou em nossas mãos o nosso inimigo, e o destruidor da nossa terra, o qual matou muitos de nós.
25 ؤُشَا إِمْسَارْ، ؤُمِي ؤُڒْ نْسنْ ثُوغَا إِفَارْحْ، نَّانْ: ”ڒَاغَامْ إِ شَامْشُونْ، حِيمَا أَذْ أَنغْ إِسّْفَارْحْ.“ ؤُشَا ڒَاغَانْ-د خْ شَامْشُونْ زِي ڒحْبسْ ؤُشَا سّْثهْزَانْ زَّايسْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْسنْ ؤُشَا جِّينْ ث أَذْ إِبدّْ جَارْ إِپِيلَارنْ.
25 E sucedeu que, quando o coração deles estava alegre, disseram: Chamai Sansão, para que ele nos faça diversão. E chamaram Sansão da casa prisional; e ele lhes fez diversão; e eles o colocaram no meio de duas colunas.
26 خنِّي إِنَّا شَامْشُونْ إِ ؤُحنْجِيرْ ونِّي ث إِنذْهنْ زڭْ ؤُفُوسْ: ”أوْشْ أَيِي شْوَايْثْ ن أَرَّاحثْ. خْسغْ أَذْ حَاذِيغْ إِپِيلَارنْ إِ يَاربُّونْ ثَادَّارْثْ، مَاحنْذْ أَذْ خَاسنْ سنّْذغْ.“
26 E Sansão disse ao moço que o segurava pela mão: Permite que eu possa sentir as colunas sobre as quais a casa se apoia, para que nelas eu possa me encostar.
27 ثَادَّارْثْ ثُوغَا ثشُّورْ س يرْيَازنْ ذ ثمْغَارِينْ. ثُوغَا ذِينْ عَاوذْ مَارَّا ڒْبَاشَاثْ ن ثْندَّامْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ. خْ ثْزقَّا إِوَاطَانْ ثُوغَا قِّيمنْ أَمنِّي ثڒْثْ-أَڒَافْ ن يرْيَازنْ ذ ثمْغَارِينْ نِّي خزَّارنْ ؤُمِي إِتّْغنّنْ شَامْشُونْ.
27 Ora, a casa estava repleta de homens e mulheres; e todos os senhores dos filisteus lá estavam; e havia sobre o telhado cerca de três mil homens e mulheres, que observavam enquanto Sansão os divertia.
28 خنِّي إِڒَاغَا شَامْشُونْ غَارْ سِيذِي، إِنَّا: ”سِيذِي إِنُو، سِيذِي، خَارّصْ ذَايِي. أوْشْ أَيِي مْغِيرْ ثْوَاڒَا-يَا وَاهَا جّهْذْ إِنُو، أَ أَربِّي، حِيمَا أَذْ نْثَاقْمغْ إِخفْ إِنُو زڭْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ذِي سِّيبّثْ ن ثِيطَّاوِينْ إِنُو ذڭْ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا.“
28 E Sansão clamou ao SENHOR, e disse: Ó Senhor DEUS, recorda-te de mim, rogo-te, e me fortalece, rogo-te, só mais esta vez, ó Deus, para que eu possa ser, de uma vez, vingado dos filisteus pelos meus dois olhos.
29 ؤُشَا إِطّفْ شَامْشُونْ ثْنَاينْ ن إِپِيلَارنْ إِ إِدْجَانْ ذِي ڒْوسْطْ إِ يَارْبُونْ ؤُ مِينْ خفْ ثْسنّذْ ثَادَّارْثْ، إِطّفْ إِجّْ ن ؤُپِيلَارْ س ؤُفُوسْ نّسْ أَفُوسِي ذ ونّغْنِي س ؤُفُوسْ نّسْ أَزڒْمَاضْ.
29 E Sansão se agarrou às duas colunas centrais sobre as quais a casa se colocava de pé, e sobre as quais ela se sustentava, uma com a sua mão direita, e outra com a sua esquerda.
30 خَاسْ ؤُشَا شَامْشُونْ إِنَّا: ”أجّْ ڒعْمَارْ إِنُو أَذْ إِمّثْ أَكْ-ذ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ!“، ؤُ نتَّا إِغْنسْ إِخفْ نّسْ غَارْ زَّاثْ س مَارَّا جّهْذْ نّسْ ؤُشَا ثوْضَا ثَادَّارْثْ خْ ڒْبَاشَاثْ ن ثْندَّامْ ؤُ خْ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِ ذَايسْ ثُوغَا إِدْجَانْ. ثُوغَا قدَّا ن يِينِّي إِ إِنْغَا س ڒْموْثْ نّسْ ذ أَمقّْرَانْ خْ يِينِّي ثُوغَا إِنْغَا ؤُمِي ثُوغَا إِدَّارْ.
30 E Sansão disse: Que morra eu com os filisteus. E ele se curvou com toda a sua força; e a casa caiu sobre os senhores, e sobre todo o povo dentro dela. Assim, os mortos que ele provocou na sua morte foram mais do que aqueles que ele matou na sua vida.
31 أَيْثْمَاسْ ذ مَارَّا ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ هْوَانْ-د ؤُ سّْڭعّْذنْ ث، إِوْينْ ث ؤُ نضْڒنْ ث جَارْ صُورْعَا ذ إِشْثَاؤُولْ ذڭْ ونْضڒْ ن بَابَاسْ مَانُوحْ. ثُوغَا نتَّا ذ ڒْقَاضِي خْ إِسْرَائِيل عِيشْرِينْ ن إِسڭّْوُوسَا.
31 Então, os seus irmãos e toda a casa do seu pai desceram, e o tomaram, e o fizeram subir, e o sepultaram entre Zorá e Estaol no sepulcro de Manoá, seu pai. E ele julgou Israel por vinte anos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.