Juízes 16
rifa (RIFA) vs ARIB
1 ؤُمِي إِطّفْ شَامْشُونْ أَبْرِيذْ غَارْ غَازَّا، إِژْرَا ذِينِّي إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ ن فَارْقْ-شّْغڒْ، ؤُشَا يُوذفْ غَارسْ.
1 Sansão foi a Gaza, e viu ali uma prostituta, e entrou a ela.
2 خنِّي إِتّْوَانَّا إِ أَيْثْ ن غَازَّا: ”شَامْشُونْ أَقَا-ث ذَا!“ إِنّْضنْ أَسْ-د ؤُشَا حْضَانْ دْجِيڒثْ ثْمُونْ غَارْ ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ. دْجِيڒثْ ثْمُونْ سّْقَارنْ، نَّانْ: ”غَارْ ثُوفُّوثْ ن وَاسّْ أَذْ ث ننغْ.“
2 E foi dito aos gazitas: Sansão entrou aqui. Cercaram-no, pois, e de emboscada à porta da cidade o esperaram toda a noite; assim ficaram quietos a noite toda, dizendo: Quando raiar o dia, matá-lo-emos.
3 شَامْشُونْ مَاشَا إِقِّيمْ إِزّڒْ إِطّصْ أَڒْ أَزْينْ ن دْجِيڒثْ. خنِّي إِكَّارْ-د ذڭْ وزْينْ ن دْجِيڒثْ، إِطّفْ ثِيوُّورَا ن ثنْذِينْثْ أَكْ-ذ ڒضْرُوفْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ ن ثوَّارْثْ، إِقْڒعْ إِ ثنْثْ إِ-د س زّكْرُونْ، إِڭَّا إِ-ثنْثْ خْ ثْغَارْضِينْ نّسْ ؤُشَا يَارْبُو ثنْثْ غَارْ ثْقِيشّثْ ن وذْرَارْ نِّي إِدْجَانْ قِيبَاتْشْ إِ حَابْرُونْ.
3 Mas Sansão deitou-se até a meia-noite; então, levantando-se, pegou nas portas da entrada da cidade, com ambos os umbrais, arrancou-as juntamente com a tranca e, pondo-as sobre os ombros, levou-as até o cume do monte que está defronte de Hebrom.
4 أَوَارْنِي أَسْ، إِمْسَارْ إِعْشقْ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ غَارْ ثغْزَارْثْ ن سُورَاقْ، قَّارنْ أَسْ ذَالِيلَا.
4 Depois disto se afeiçoou a uma mulher do vale de Soreque, cujo nome era Dalila.
5 ؤُشَا ڒْبَاشَاثْ ن ثْندَّامْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُسِينْ-د غَارسْ، نَّانْ أَسْ: ”غْوَا إِ-ث، ؤُ خْزَارْ أَذْ ثَافذْ زِي مَانِيسْ غَارسْ جّهْذْ-أَ ثَامقّْرَانْثْ ؤُ مَامّشْ خَاسْ إِ غَا نْزمَّارْ. خنِّي أَذْ ث نْشَارْفْ، حِيمَا أَذْ ث نطّفْ. نشِّينْ أَذْ أَمْ نوْشْ كُوڒْ إِجّْ زَّايْنغْ أَڒفْ ؤُ-مْيَا ن ؤُقِييَّاثْ ن نُّوقَارْثْ.“
5 Então os chefes dos filisteus subiram a ter com ela, e lhe disseram: Persuade-o, e vê em que consiste a sua grande força, e como poderemos prevalecer contra ele e amarrá-lo, para assim o afligirmos; e te daremos, cada um de nós, mil e cem moedas de prata.
6 خَاسْ ؤُشَا ثنَّا ذَالِيلَا إِ شَامْشُونْ: ”إِنِي أَيِي مَاشَا، زِي مَانِيسْ غَاركْ جّهْذْ-أَ أَمقّْرَانْ ذ مَامّشْ زمَّارنْ أَذْ شكْ شَارْفنْ حِيمَا أَذْ ثتّْوَاطّْفذْ.“
6 Disse, pois, Dalila a Sansão: Declara-me, peço-te, em que consiste a tua grande força, e com que poderias ser amarrado para te poderem afligir.
7 إِنَّا أَسْ شَامْشُونْ: ”مَاڒَا شَارْفنْ أَيِي س سبْعَا ن إِژوْرَانْ طّْرِي زڭْ ويْسُومْ نِّي وَارْ يُوژِيغنْ عَاذْ، خنِّي أَذْ ذوْڒغْ أَرْخُوغْ أَمْ كُوڒْ إِجّْ ن بْنَاذمْ نّغْنِي.“
7 Respondeu-lhe Sansão: Se me amarrassem com sete cordas de nervos, ainda não secados, então me tornaria fraco, e seria como qualquer outro homem.
8 ڒْبَاشَاثْ ن ثْندَّامْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ إِوْينْ أَسْ-د سبْعَا ن إِژوْرَانْ ذ طّْرِي زڭْ ويْسُومْ نِّي وَارْ يُوژِيغنْ عَاذْ ؤُ نتَّاثْ ثْشَارْفْ إِ-ث زَّايْسنْثْ.
8 Então os chefes dos filisteus trouxeram a Dalila sete cordas de nervos, ainda não secados, com as quais ela o amarrou.
9 ذڭْ إِجّْ ن ؤُمُورْ ثُوغَا غَارسْ حذْ ذِي ثخَّامْثْ ن ذَاخڒْ إِطّفْ أَحطُّو. ثنَّا أَسْ: ”أَ شَامْشُونْ، إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُسِينْ-د خَاكْ!“ خنِّي إِقْضُووْ إِژوْرَانْ أَمْ مَامّشْ إِتّْقطَّاسْ بْنَاذمْ أَفِيڒُو ن ثِيفّسْثْ أَخْمِي ت ثڒْقفْ ثْمسِّي. ؤُشَا سِّيرْ ن جّهْذْ نّسْ وَارْ إِذْوِيڒْ إِتّْوَاسّنْ.
9 Ora, tinha ela em casa uns espias sentados na câmara interior. Então ela disse: Os filisteus vêm sobre ti, Sansão! E ele quebrou as cordas de nervos, como se quebra o fio da estopa ao lhe chegar o fogo. Assim não se soube em que consistia a sua força.
10 خَاسْ ؤُشَا ثنَّا ذَالِيلَا إِ شَامْشُونْ: ”خْزَارْ، ثْشمْثذْ أَيِي ؤُ ثسّْخَارّْقذْ خَافِي. إِنِي أَيِي مَاشَا ڒخُّو، س مِينْ زِي زمَّارنْ أَذْ شكْ شَارْفنْ.“
10 Disse, pois, Dalila a Sansão: Eis que zombaste de mim, e me disseste mentiras; declara-me agora com que poderia ser a amarrado.
11 نتَّا إِنَّا أَسْ: ”مَاڒَا شَارْفنْ أَيِي س ثْسغْوِينْ ن جْذِيذْ وَارْ تّْوَاسّْخذْمنْثْ عمَّارْصْ، أَذْ ذوْڒغْ أَرْخُوغْ أَمْ كُوڒْ إِجّْ ن بْنَاذمْ نّغْنِي.“
11 Respondeu-lhe ele: Se me amarrassem fortemente com cordas novas, que nunca tivessem sido usadas, então me tornaria fraco, e seria como qualquer outro homem.
12 ؤُشَا ذَالِيلَا ثكْسِي ثِيسغْوِينْ ثِيمَايْنُوثِينْ ثْشَارْفْ إِ-ث زَّايْسنْثْ ؤُ ثنَّا أَسْ: ”أَ شَامْشُونْ، إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُسِينْ-د خَاكْ!“، ذڭْ ؤُمُورْ ذ إِجّنْ ثُوغَا حذْ ذڭْ إِشْثْ ن ثخَّامْثْ ن ذَاخڒْ إِطّفْ أَحطُّو. خنِّي إِقطّسْ ثِيسغْوِينْ زڭْ إِغَادْجنْ نّسْ أَمْ يِيجّْ ن ؤُفِيڒُو.
12 Então Dalila tomou cordas novas, e o amarrou com elas, e disse-lhe: Os filisteus vêm sobre ti, Sansão! E os espias estavam sentados na câmara interior. Porém ele as quebrou de seus braços como a um fio.
13 خَاسْ ؤُشَا ثنَّا ذَالِيلَا إِ شَامْشُونْ: ”خْزَارْ، شكْ ثْشمْثذْ أَيِي ؤُ ثسّْخَارّْقذْ خَافِي. إِنِي أَيِي مَاشَا، س مِينْ زِي زمَّارنْ أَذْ شكْ شَارْفنْ؟“ نتَّا إِنَّا أَسْ: ”مَاڒَا شمْ ثْمُوذذْ سبْعَا ن ثْمُوزَارِينْ خْ ؤُزدْجِيفْ إِنُو أَكْ-ذ وخْمَارْ ن دّبُّوزْ ن ثْخيَّاضْثْ!“
13 Disse Dalila a Sansão: Até agora zombaste de mim, e me disseste mentiras; declara-me pois, agora, com que poderia ser amarrado. E ele lhe disse: Se teceres as sete tranças da minha cabeça com os liços da teia.
14 خنِّي نتَّاثْ ثسّمْثذْ ثنْثْ س يِيجّْ ن ؤُمسْمِيرْ، ثنَّا أَسْ: ”أَ شَامْشُونْ، إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُسِينْ-د خَاكْ!“ خنِّي إِفَاقْ-د زڭْ يِيضصْ نّسْ، إِكّسْ-د دّبُّوزْ ن ثْخيَّاضْثْ ذ ؤُفِيڒُو.
14 Assim ela as fixou com o torno de tear, e disse-lhe: Os filisteus vêm sobre ti, Sansão! Então ele despertou do seu sono, e arrancou o torno do tear, juntamente com os liços da teia.
15 خَاسْ ؤُشَا ثنَّا أَسْ: ”مَامّشْ ثْزمَّارذْ أَذْ ثِينِيذْ: ’نشّْ تّخْسغْ شمْ!‘، مَاڒَا ؤُڒْ نّشْ وَارْ غَارِي إِدْجِي؟ ڒخُّو ثْشمْثذْ أَيِي ثْڒَاثَا ن ثْوَاڒَاوِينْ ؤُ وَارْ ذ أَيِي ثنِّيذْ زِي مَانِيسْ غَاركْ جّهْذْ-أَ أَمقّْرَانْ.“
15 Disse-lhe ela: como podes dizer: Eu te amo! não estando comigo o teu coração? Já três vezes zombaste de mim, e ainda não me declaraste em que consiste a tua força.
16 ؤُشَا إِمْسَارْ، ؤُمِي نتَّاثْ ثڭَّا خَاسْ أَغِيڒْ س وَاوَاڒنْ نّسْ ؤُ ثهْوڒْ إِ-ث مَارَّا ؤُسَّانْ، إِذْوڒْ ڒعْمَارْ نّسْ ذِي ڒحْصَارثْ أَڒْ ڒْموْثْ.
16 E sucedeu que, importunando-o ela todos os dias com as suas palavras, e molestando-o, a alma dele se angustiou até a morte.
17 نتَّا إِسَّارْڭبْ إِ-ت مَارَّا خْ وُوڒْ نّسْ، إِنَّا أَسْ: ”إِجّْ ن ڒْمُوسْ إِ ؤُحفِّيعمَّارْصْ وَارْ غَارِي د-يُوسِي خْ ؤُزدْجِيفْ إِنُو، مِينْزِي نشّْ أَربُّوغْ تَّاجْ ن وعْزَاڒْ زڭْ ؤُعذِّيسْ ن يمَّاسْ. مَاڒَا إِتّْوَاحفّْ ؤُشُوَّافْ إِنُو، خنِّي أَذْ أَيِي إِفّغْ جّهْذْ إِنُو، أَذْ ذوْڒغْ أَرْخُوغْ أَمْ كُوڒْ بْنَاذمْ نّغْنِي.“
17 E descobriu-lhe todo o seu coração, e disse-lhe: Nunca passou navalha pela minha cabeça, porque sou nazireu de Deus desde o ventre de minha mãe; se viesse a ser rapado, ir-se-ia de mim a minha força, e me tornaria fraco, e seria como qualquer outro homem.
18 ؤُمِي ثژْرَا ذَالِيلَا، بلِّي أَقَا نتَّا إِسَّارْڭبْ إِ-ت مَارَّا خْ وُوڒْ نّسْ، نتَّاثْ ثسّكّْ غَارْ ڒْبَاشَاثْ ن ثْندَّامْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، ثنَّا: ”أَسمْ-د ثْوَاڒَا-يَا ذَا، مِينْزِي إِسَّارْڭبْ أَيِي مَارَّا سِيرّْ ن وُوڒْ نّسْ.“ ڒْبَاشَاثْ ن ثْندَّامْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ڭعّْذنْ-د غَارسْ، إِوْينْ-د أَكِيذْسنْ ڒْوزْنَاثْ ن نُّوقَارْثْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْسنْ.
18 Vendo Dalila que ele lhe descobrira todo o seu coração, mandou chamar os chefes dos filisteus, dizendo: Subi ainda esta vez, porque agora me descobriu ele todo o seu coração. E os chefes dos filisteus subiram a ter com ela, trazendo o dinheiro nas mãos.
19 نتَّاثْ ثجَّا شَامْشُونْ أَذْ إِطّصْ خْ إِفَادّنْ نّسْ، ثْڒَاغَا إِ ورْيَازْ، ثْقسّْ أَسْ سبْعَا ن ثْمُوزَارِينْ خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ ؤُشَا ثبْذَا نتَّاثْ ثطّفْ إِ-ث غَارسْ ؤُشَا جّهْذْ نّسْ إِفّغْ زَّايسْ.
19 Então ela o fez dormir sobre os seus joelhos, e mandou chamar um homem para lhe rapar as sete tranças de sua cabeça. Depois começou a afligi-lo, e a sua força se lhe foi.
20 خنِّي ثنَّا: ”أَ شَامْشُونْ، إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُسِينْ-د خَاكْ!“ نتَّا إِفَاقْ-د زڭْ يِيضصْ، إِنَّا: ”ثْوَاڒَا-يَا أَذْ أَرْخُوغْ، أَذْ سّْفكّغْ إِخفْ إِنُو“، مِينْزِي نتَّا وَارْ إِسِّينْ، أَقَا سِيذِي ثُوغَا إِسْمحْ ذَايسْ.
20 E disse ela: Os filisteus vêm sobre ti, Sansão! Despertando ele do seu sono, disse: Sairei, como das outras vezes, e me livrarei. Pois ele não sabia que o Senhor se tinha retirado dele.
21 خنِّي طّْفنْ ث إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، قڒْعنْ أَسْ ثِيطَّاوِينْ ؤُشَا نذْهنْ ث غَارْ غَازَّا، شَارْفنْ ث س ثْنَاينْ ن سّْنَاسڒْ ن نّْحَاسْ ؤُ نتَّا إِذْوڒْ إِسُّونُّوضْ ثَاسِيرْثْ ذِي ڒحْبسْ.
21 Então os filisteus pegaram nele, arrancaram-lhe os olhos e, tendo-o levado a Gaza, amarraram-no com duas cadeias de bronze; e girava moinho no cárcere.
22 مَاشَا أَشُوَّافْ ن ؤُزدْجِيفْ نّسْ إِذْوڒْ إِمقَّارْ ذغْيَا أَوَارْنِي ڒَامِي إِ ذ أَسْ حفّنْ.
22 Todavia o cabelo da sua cabeça, logo que foi rapado, começou a crescer de novo:
23 ڒْبَاشَاثْ ن ثْندَّامْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ مُوننْ، حِيمَا أَذْ قدّْمنْ إِشْثْ ن ثْغَارْصْثْ ذ ثَامقّْرَانْثْ إِ ذَاجُونْ، أَربِّي نْسنْ، ؤُڒَا إِ ڒفْرَاحثْ، ؤُشَا نَّانْ: ”أَربِّي نّغْ إِوْشَا أَنغْ شَامْشُونْ، ڒعْذُو نّغْ، ذڭْ إِفَاسّنْ نّغْ.“
23 Então os chefes dos filisteus se ajuntaram para oferecer um grande sacrifício ao seu deus Dagom, e para se regozijar; pois diziam: Nosso deus nos entregou nas mãos a Sansão, nosso inimigo.
24 ؤُمِي ث إِژْرَا ڒْڭنْسْ، سّمْغَارنْ أَربِّي نْسنْ، مَاغَارْ نَّانْ: ”أَربِّي نّغْ إِڭَّا ڒعْذُو نّغْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّغْ: نتَّا، ونِّي إِخْڒَانْ ثَامُّورْثْ نّغْ ذ ونِّي إِنْغِينْ زَّايْنغْ أَطَّاسْ!“
24 semelhantemente o povo, vendo-o, louvava ao seu deus, dizendo: Nosso Deus nos entregou nas mãos o nosso inimigo, aquele que destruía a nossa terra, e multiplicava os nossos mortos.
25 ؤُشَا إِمْسَارْ، ؤُمِي ؤُڒْ نْسنْ ثُوغَا إِفَارْحْ، نَّانْ: ”ڒَاغَامْ إِ شَامْشُونْ، حِيمَا أَذْ أَنغْ إِسّْفَارْحْ.“ ؤُشَا ڒَاغَانْ-د خْ شَامْشُونْ زِي ڒحْبسْ ؤُشَا سّْثهْزَانْ زَّايسْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْسنْ ؤُشَا جِّينْ ث أَذْ إِبدّْ جَارْ إِپِيلَارنْ.
25 E sucedeu que, alegrando-se o seu coração, disseram: Mandai vir Sansão, para que brinque diante de nós. Mandaram, pois, vir do cárcere Sansão, que brincava diante deles; e fizeram-no estar em pé entre as colunas.
26 خنِّي إِنَّا شَامْشُونْ إِ ؤُحنْجِيرْ ونِّي ث إِنذْهنْ زڭْ ؤُفُوسْ: ”أوْشْ أَيِي شْوَايْثْ ن أَرَّاحثْ. خْسغْ أَذْ حَاذِيغْ إِپِيلَارنْ إِ يَاربُّونْ ثَادَّارْثْ، مَاحنْذْ أَذْ خَاسنْ سنّْذغْ.“
26 Disse Sansão ao moço que lhe segurava a mão: Deixa-me apalpar as colunas em que se sustém a casa, para que me encoste a elas.
27 ثَادَّارْثْ ثُوغَا ثشُّورْ س يرْيَازنْ ذ ثمْغَارِينْ. ثُوغَا ذِينْ عَاوذْ مَارَّا ڒْبَاشَاثْ ن ثْندَّامْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ. خْ ثْزقَّا إِوَاطَانْ ثُوغَا قِّيمنْ أَمنِّي ثڒْثْ-أَڒَافْ ن يرْيَازنْ ذ ثمْغَارِينْ نِّي خزَّارنْ ؤُمِي إِتّْغنّنْ شَامْشُونْ.
27 Ora, a casa estava cheia de homens e mulheres; e também ali estavam todos os chefes dos filisteus, e sobre o telhado havia cerca de três mil homens e mulheres, que estavam vendo Sansão brincar.
28 خنِّي إِڒَاغَا شَامْشُونْ غَارْ سِيذِي، إِنَّا: ”سِيذِي إِنُو، سِيذِي، خَارّصْ ذَايِي. أوْشْ أَيِي مْغِيرْ ثْوَاڒَا-يَا وَاهَا جّهْذْ إِنُو، أَ أَربِّي، حِيمَا أَذْ نْثَاقْمغْ إِخفْ إِنُو زڭْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ذِي سِّيبّثْ ن ثِيطَّاوِينْ إِنُو ذڭْ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا.“
28 Então Sansão clamou ao Senhor, e disse: Ó Senhor Deus! lembra-te de mim, e fortalece-me agora só esta vez, ó Deus, para que duma só vez me vingue dos filisteus pelos meus dois olhos.
29 ؤُشَا إِطّفْ شَامْشُونْ ثْنَاينْ ن إِپِيلَارنْ إِ إِدْجَانْ ذِي ڒْوسْطْ إِ يَارْبُونْ ؤُ مِينْ خفْ ثْسنّذْ ثَادَّارْثْ، إِطّفْ إِجّْ ن ؤُپِيلَارْ س ؤُفُوسْ نّسْ أَفُوسِي ذ ونّغْنِي س ؤُفُوسْ نّسْ أَزڒْمَاضْ.
29 Abraçou-se, pois, Sansão com as duas colunas do meio, em que se sustinha a casa, arrimando-se numa com a mão direita, e na outra com a esquerda.
30 خَاسْ ؤُشَا شَامْشُونْ إِنَّا: ”أجّْ ڒعْمَارْ إِنُو أَذْ إِمّثْ أَكْ-ذ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ!“، ؤُ نتَّا إِغْنسْ إِخفْ نّسْ غَارْ زَّاثْ س مَارَّا جّهْذْ نّسْ ؤُشَا ثوْضَا ثَادَّارْثْ خْ ڒْبَاشَاثْ ن ثْندَّامْ ؤُ خْ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِ ذَايسْ ثُوغَا إِدْجَانْ. ثُوغَا قدَّا ن يِينِّي إِ إِنْغَا س ڒْموْثْ نّسْ ذ أَمقّْرَانْ خْ يِينِّي ثُوغَا إِنْغَا ؤُمِي ثُوغَا إِدَّارْ.
30 E bradando: Morra eu com os filisteus! inclinou-se com toda a sua força, e a casa caiu sobre os chefes e sobre todo o povo que nela havia. Assim foram mais os que matou ao morrer, do que os que matara em vida.
31 أَيْثْمَاسْ ذ مَارَّا ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ هْوَانْ-د ؤُ سّْڭعّْذنْ ث، إِوْينْ ث ؤُ نضْڒنْ ث جَارْ صُورْعَا ذ إِشْثَاؤُولْ ذڭْ ونْضڒْ ن بَابَاسْ مَانُوحْ. ثُوغَا نتَّا ذ ڒْقَاضِي خْ إِسْرَائِيل عِيشْرِينْ ن إِسڭّْوُوسَا.
31 Então desceram os seus irmãos e toda a casa de seu pai e, tomando-o, o levaram e o sepultaram, entre Zorá e Estaol, no sepulcro de Manoá, seu pai. Ele havia julgado a Israel vinte anos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.