Juízes 15

rifa (RIFA) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ أَوَارْنِي شَا ن وُوسَّانْ، ذڭْ وُوسَّانْ ن ثْميْرَا ن إِرْذنْ، إِمْسَارْ، إِسِّيجِّي شَامْشُونْ خْ ثمْغَارْثْ نّسْ، يِيوِي أَكِيذسْ إِجّْ ن إِغَايْضْ ذ أَمژْيَانْ زڭْ إِغَايْضنْ، إِنَّا إِ بَابَاسْ: ”أجّْ أَيِي أَذْ أَذْفغْ غَارْ ثمْغَارْثْ إِنُو ذڭْ وخَّامْ!“ مَاشَا بَابَاسْ وَارْ ث إِجِّي أَذْ يَاذفْ.

¹ E aconteceu, depois de alguns dias, que, na sega do trigo, Sansão visitou a sua mulher, com um cabrito, e disse: Entrarei na câmara de minha mulher. Porém o pai dela não o deixou entrar.

² إِنَّا بَابَاسْ: ”س ثِيذتّْ نشّْ نِّيغْ ذڭْ يِيخفْ إِنُو، شكْ ثْعِيفّذْ ت، س ؤُينِّي وْشِيغْ ت إِ ؤُمْعَاشَارْ نّشْ. مَا وَارْ ثدْجِي ؤُتْشْمَاسْ ثَامَاژُوژْثْ عَاذْ ثشْنَا خَاسْ؟ أجّْ إِ-ت أَذْ غَاركْ ثِيڒِي ذڭْ ومْشَانْ نّسْ.“

² E disse-lhe seu pai: Por certo pensava eu que de todo a desprezavas; de sorte que a dei ao teu companheiro; porém não é sua irmã mais nova, mais formosa do que ela? Toma-a, pois, em seu lugar.

³ مَاشَا شَامْشُونْ إِنَّا أَسنْ: ”ثْوَاڒَاثْ-أَ أَذْ إِڒِيغْ ذ أَشمْرَاڒْ زِي جِّيهثْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، مَاڒَا ڭِّيغْ ذَايْسنْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ.“

³ Então Sansão disse acerca deles: Inocente sou esta vez para com os filisteus, quando lhes fizer algum mal.

⁴ ؤُ شَامْشُومْ يُويُورْ، إِيْمَارْ-د ثڒْثْ-مْيَا ن إِشعْبَاونْ. إِكْسِي إِصفْضَاونْ ؤُشَا إِسّْنقْڒبْ إِ-ثنْ إِجّْ خْ ونّغْنِي س إِكنَّاسنْ نْسنْ ؤُشَا ذِي ڒْوسْطْ، جَارْ ثْنَاينْ ن إِكنَّاسنْ، إِشدّْ إِجّْ ن ؤُصفْضَاوْ.

⁴ E foi Sansão, e pegou trezentas raposas; e, tomando tochas, as virou cauda a cauda, e lhes pôs uma tocha no meio de cada duas caudas.

⁵ نتَّا إِسَّارْغْ إِصفْضَاونْ ؤُشَا إِجَّا إِشعْبَاونْ أَذْ ؤُيُورنْ ذڭْ إِمنْذِي إِبدّنْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ. أَمُّو إِسَّارْغْ إِشوَّافنْ ن إِمنْذِي ذ إِمنْذِي إِبدّنْ، ؤُڒَا ذ إِيَّارنْ ن ؤُزمُّورْ.

⁵ E chegou fogo às tochas, e largou-as na seara dos filisteus; e assim abrasou os molhos com a sega do trigo, e as vinhas e os olivais.

⁶ خنِّي نَّانْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ: ”وِي إِڭِّينْ أَيَا؟“ نَّانْ؛ ”أَقَا ذ شَامْشُونْ، أَضڭّْوَاڒْ ن ورْيَازْ. زِي ثِيمْنَاثَا، مِينْزِي وَانِيثَا يِيوِي أَسْ ثَامْغَارْثْ نّسْ، إِوْشَا إِ-ت إِ ؤُمْعَاشَارْ نّسْ.“ خنِّي ڭعّْذنْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُشَا قّْذنْ ثِيمسِّي إِ ثمْغَارْثْ ذ بَابَاسْ.

⁶ Então perguntaram os filisteus: Quem fez isto? E responderam: Sansão, o genro do timnita, porque lhe tomou a sua mulher, e a deu a seu companheiro. Então subiram os filisteus, e queimaram a fogo a ela e a seu pai.

⁷ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا أَسنْ شَامْشُونْ: ”مَاڒَا كنِّيوْ ثڭِّيمْ أَمُّو، خنِّي حْسنْ أَذْ زَّايْومْ نْثَاقْمغْ ذ أَمزْوَارُو ؤُشَا أَوَارْنِي أَيَا وَاهَا أَذْ سّْبدّغْ أَمنْغِي.“

⁷ Então lhes disse Sansão: É assim que fazeis? Pois, havendo-me vingado eu de vós, então cessarei.

⁸ نتَّا يَارْژَا أَسنْ إِغْسَانْ خْ ثْنَاينْ، أَقَا إِوْثَا إِ-ثنْ س إِشْثْ ن ثشْثِي ذ ثَامقّْرَانْثْ. خنِّي إِهْوَا، يُويُورْ إِزْذغْ ذڭْ إِفْرِي ن ثصْضَارْثْ ن عِيطَامْ.

⁸ E feriu-os com grande ferimento, pernas juntamente com coxa; e desceu, e habitou na fenda da rocha de Etã.

⁹ خنِّي ڭعّْذنْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُشَا وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ ذِي يَاهُوذَا ؤُشَا أَريّْشنْ إِخفْ نْسنْ أَڒْ لَاحِي.

⁹ Então os filisteus subiram, e acamparam-se contra Judá, e estenderam-se por Leí.

¹⁰ إِرْيَازنْ ن يَاهُوذَا نَّانْ: ”مَايمِّي إِ د خَانغْ ثْڭعّْذمْ؟“ نِيثْنِي أَرِّينْ-د نَّانْ: ”نشِّينْ نْڭعّذْ، حِيمَا أَذْ نْشَارْفْ شَامْشُونْ مَاحنْذْ أَذْ كِيذسْ نڭّْ أَمْ مَامّشْ إِ كِيذْنغْ إِڭَّا نتَّا.“

¹⁰ E perguntaram-lhes os homens de Judá: Por que subistes contra nós? E eles responderam: Subimos para amarrar a Sansão, para lhe fazer a ele como ele nos fez a nós.

¹¹ ؤُشَا هْوَانْ ثڒْثْ-أَڒَافْ ن يرْيَازنْ زِي يَاهُوذَا غَارْ إِفْرِي ن ثصْضَارْثْ ن عِيطَامْ، نَّانْ إِ شَامْشُونْ: ”مَا وَارْ ثسِّينذْ شكْ، أَقَا إِفِيلِيسْطِينِييّنْ حكّْمنْ خَانغْ؟ مَايمِّي ذ أَنغْ ثڭِّيذْ أَيَا؟“ نتَّا يَارَّا-د خَاسنْ: ”أَمْ مَامّشْ أَكِيذِي ڭِّينْ، أَمُّو أَكِيذْسنْ إِ غَا ڭّغْ.“

¹¹ Então três mil homens de Judá desceram até a fenda da rocha de Etã, e disseram a Sansão: Não sabias tu que os filisteus dominam sobre nós? Por que, pois, nos fizeste isto? E ele lhes disse: Assim como eles me fizeram a mim, eu lhes fiz a eles.

¹² نِيثْنِي نَّانْ أَسْ: ”نشِّينْ نهْوَا-د حِيمَا أَذْ شكْ نْشَارْفْ ؤُ أَذْ شكْ نڭّْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ.“ خنِّي إِنَّا شَامْشُونْ: ”جَادْجمْ أَيِي، أَقَا كنِّيوْ وَارْ خَافِي ثْهجّْممْ.“

¹² E disseram-lhe: Descemos para te amarrar e te entregar nas mãos dos filisteus. Então Sansão lhes disse: Jurai-me que vós mesmos não me acometereis.

¹³ نِيثْنِي سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ، نَّانْ أَسْ: ”مَانْ أَيَا وَارْ إِتِّيڒِي، مَاشَا نشِّينْ أَذْ شكْ نْشَارْفْ ؤُ أَذْ شكْ نڭّْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْسنْ، مَاشَا س ثِيذتّْ وَارْ شكْ ننقّْ.“ ؤُشَا شَارْفنْ ث نِيثْنِي س ثْنَاينْ ن ثْسغْوِينْ ذ ثِيمَايْنُوثِينْ ؤُشَا نذْهنْ ث زڭْ إِفْرِي غَارْ سنّجْ.

¹³ E eles lhe falaram, dizendo: Não, mas fortemente te amarraremos, e te entregaremos nas mãos deles; porém de maneira nenhuma te mataremos. E amarraram-no com duas cordas novas e fizeram-no subir da rocha.

¹⁴ ڒَْامِي يِيوضْ غَارْ لَاحِي، فّْغنْ-د غَارسْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ س إِغُويَّانْ ن ؤُمنْغِي. ڒخْذنِّي إِطّفْ إِ-ت أَرُّوحْ ن سِيذِي ؤُشَا ثِيسغْوِينْ نِّي غَارْ إِغَادْجنْ نّسْ ذوْڒنْثْ أَمْ ثِيفّسْثْ إِ إِتّْوَاسّْشمْضنْ س ثْمسِّي ذ إِشذِّييّنْ نّسْ فسْينْ زڭْ إِغَادْجنْ نّسْ.

¹⁴ E, vindo ele a Leí, os filisteus lhe saíram ao encontro, jubilando; porém o Espírito do Senhor poderosamente se apossou dele, e as cordas que ele tinha nos braços se tornaram como fios de linho que se queimaram no fogo, e as suas amarraduras se desfizeram das suas mãos.

¹⁵ نتَّا يُوفَا إِجّْ ن يِيغسْ ن ؤُقَابْسِي ذ طّْرِي ن إِجّْ ن وغْيُوڒْ. خنِّي إِسّْوِيژّضْ أَفُوسْ نّسْ، إِحَارْثْ خَاسْ ؤُشَا إِنْغَا زَّايسْ أَڒفْ ن يرْيَازنْ.

¹⁵ E achou uma queixada fresca de um jumento, e estendeu a sua mão, e tomou-a, e feriu com ela mil homens.

¹⁶ إِنَّا شَامْشُونْ: ”س يِيجّْ ن يِيغسْ ن ؤُقَابْسِي ن وغْيُوڒْ، إِجّْ ن ؤُعُورِّيشْ، ثْنَاينْ ن إِعُورِّيشنْ، أَقَا س يِيجّْ ن إِغسْ ن ؤُقَابْسِي ن ثغْيُوتْشْ نْغِيغْ أَڒفْ ن يرْيَازنْ.“

¹⁶ Então disse Sansão: Com uma queixada de jumento, montões sobre montões; com uma queixada de jumento feri a mil homens.

¹⁷ إِمْسَارْ، ؤُمِي إِكمّڒْ أَوَاڒْ نّسْ، إِنْضَارْ إِغسْ ن ؤُقَابْسِي زڭْ ؤُفُوسْ نّسْ ؤُشَا إِڭَّا أَسْ إِ ومْشَانْ نِّي رَامَاثْ-لَاحِي، ’ڒْْڭعّْذثْ ن يِيغسْ ن ؤُقَابْسِي‘.

¹⁷ E aconteceu que, acabando ele de falar, lançou a queixada da sua mão; e chamou aquele lugar Ramate-Leí.

¹⁸ ڒخْذنِّي ثُوغَا ذَايسْ أَفَاذِي أَطَّاسْ ؤُشَا إِڒَاغَا غَارْ سِيذِي إِنَّا: ”شكْ ثوْشِيذْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّشْ أَسنْجمْ-أَ أَمقّْرَانْ. مَا خنِّي إِتّْخصَّا أَذْ مّْثغْ س ؤُفَاذِي، أَذْ وْضِيغْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِنَا إِنِّي وَارْ إِخثْننْ؟“

¹⁸ E como tivesse grande sede, clamou ao Senhor, e disse: Pela mão do teu servo tu deste esta grande salvação; morrerei eu pois agora de sede, e cairei na mão destes incircuncisos?

¹⁹ خَاسْ ؤُشَا إِسّْفدْجقْ أَربِّي أَحْفُورْ ن لَاحِي، فّْغنْ-د زَّايسْ وَامَانْ. نتَّا إِسُو ؤُشَا بُوحْبڒْ نّسْ إِذْوڒْ-د ؤُشَا إِذْوڒْ-د غَارْ ثُوذَارْثْ. خْ ؤُيَا إِڭَّا أَسْ إِ ثَاڒَا نِّي ’عَايْنْ-هَاقُوريْ‘، إِخْسْ أَذْ يِينِي ’ثَاڒَا ن ونِّي إِتّْڒَاغَانْ‘. ثَانِيثَا أَقَا-ت ذِي لَاحِي أَڒْ أَسّْ-أَ.

¹⁹ Então Deus fendeu uma cavidade que estava na queixada; e saiu dela água, e bebeu; e recobrou o seu espírito e reanimou-se; por isso chamou aquele lugar: A fonte do que clama, que está em Leí até ao dia de hoje.

²⁰ ثُوغَا نتَّا ذ ڒْقَاضِي خْ إِسْرَائِيل ذڭْ وُوسَّانْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، عِيشْرِينْ ن إِسڭّْوُوسَا.

²⁰ E julgou a Israel, nos dias dos filisteus, vinte anos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Juízes 15 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →