Juízes 15
rifa (RIFA) vs ARIB
1 أَوَارْنِي شَا ن وُوسَّانْ، ذڭْ وُوسَّانْ ن ثْميْرَا ن إِرْذنْ، إِمْسَارْ، إِسِّيجِّي شَامْشُونْ خْ ثمْغَارْثْ نّسْ، يِيوِي أَكِيذسْ إِجّْ ن إِغَايْضْ ذ أَمژْيَانْ زڭْ إِغَايْضنْ، إِنَّا إِ بَابَاسْ: ”أجّْ أَيِي أَذْ أَذْفغْ غَارْ ثمْغَارْثْ إِنُو ذڭْ وخَّامْ!“ مَاشَا بَابَاسْ وَارْ ث إِجِّي أَذْ يَاذفْ.
1 Alguns dias depois disso, durante a ceifa do trigo, Sansão, levando um cabrito, foi visitar a sua mulher, e disse: Entrarei na câmara de minha mulher. Mas o pai dela não o deixou entrar,
2 إِنَّا بَابَاسْ: ”س ثِيذتّْ نشّْ نِّيغْ ذڭْ يِيخفْ إِنُو، شكْ ثْعِيفّذْ ت، س ؤُينِّي وْشِيغْ ت إِ ؤُمْعَاشَارْ نّشْ. مَا وَارْ ثدْجِي ؤُتْشْمَاسْ ثَامَاژُوژْثْ عَاذْ ثشْنَا خَاسْ؟ أجّْ إِ-ت أَذْ غَاركْ ثِيڒِي ذڭْ ومْشَانْ نّسْ.“
2 dizendo-lhe: Na verdade, pensava eu que de todo a aborrecias; por isso a dei ao teu companheiro. Não é, porém, mais formosa do que ela a sua irmã mais nova? Toma-a, pois, em seu lugar.
3 مَاشَا شَامْشُونْ إِنَّا أَسنْ: ”ثْوَاڒَاثْ-أَ أَذْ إِڒِيغْ ذ أَشمْرَاڒْ زِي جِّيهثْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، مَاڒَا ڭِّيغْ ذَايْسنْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ.“
3 Então Sansão lhes disse: De agora em diante estarei sem culpa para com os filisteus, quando lhes fizer algum mal.
4 ؤُ شَامْشُومْ يُويُورْ، إِيْمَارْ-د ثڒْثْ-مْيَا ن إِشعْبَاونْ. إِكْسِي إِصفْضَاونْ ؤُشَا إِسّْنقْڒبْ إِ-ثنْ إِجّْ خْ ونّغْنِي س إِكنَّاسنْ نْسنْ ؤُشَا ذِي ڒْوسْطْ، جَارْ ثْنَاينْ ن إِكنَّاسنْ، إِشدّْ إِجّْ ن ؤُصفْضَاوْ.
4 E Sansão foi, apanhou trezentas raposas, tomou fachos e, juntando as raposas cauda a cauda, pôs-lhes um facho entre cada par de caudas.
5 نتَّا إِسَّارْغْ إِصفْضَاونْ ؤُشَا إِجَّا إِشعْبَاونْ أَذْ ؤُيُورنْ ذڭْ إِمنْذِي إِبدّنْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ. أَمُّو إِسَّارْغْ إِشوَّافنْ ن إِمنْذِي ذ إِمنْذِي إِبدّنْ، ؤُڒَا ذ إِيَّارنْ ن ؤُزمُّورْ.
5 E tendo chegado fogo aos fachos, largou as raposas nas searas dos filisteus:, e assim abrasou tanto as medas como o trigo ainda em pé as vinhas e os olivais.
6 خنِّي نَّانْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ: ”وِي إِڭِّينْ أَيَا؟“ نَّانْ؛ ”أَقَا ذ شَامْشُونْ، أَضڭّْوَاڒْ ن ورْيَازْ. زِي ثِيمْنَاثَا، مِينْزِي وَانِيثَا يِيوِي أَسْ ثَامْغَارْثْ نّسْ، إِوْشَا إِ-ت إِ ؤُمْعَاشَارْ نّسْ.“ خنِّي ڭعّْذنْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُشَا قّْذنْ ثِيمسِّي إِ ثمْغَارْثْ ذ بَابَاسْ.
6 Perguntaram os filisteus: Quem fez isto? Respondeu-se-lhes: Sansão, o genro do timnita, porque este lhe tomou a sua mulher, e a deu ao seu companheiro. Subiram, pois, os filisteus, e queimaram a fogo a ela e a seu pai.
7 خَاسْ ؤُشَا إِنَّا أَسنْ شَامْشُونْ: ”مَاڒَا كنِّيوْ ثڭِّيمْ أَمُّو، خنِّي حْسنْ أَذْ زَّايْومْ نْثَاقْمغْ ذ أَمزْوَارُو ؤُشَا أَوَارْنِي أَيَا وَاهَا أَذْ سّْبدّغْ أَمنْغِي.“
7 Disse-lhes Sansão: É assim que fazeis? pois só cessarei quando me houver vingado de vós.
8 نتَّا يَارْژَا أَسنْ إِغْسَانْ خْ ثْنَاينْ، أَقَا إِوْثَا إِ-ثنْ س إِشْثْ ن ثشْثِي ذ ثَامقّْرَانْثْ. خنِّي إِهْوَا، يُويُورْ إِزْذغْ ذڭْ إِفْرِي ن ثصْضَارْثْ ن عِيطَامْ.
8 E de todo os desbaratou, infligindo-lhes grande mortandade. Então desceu, e habitou na fenda do penhasco de Etã.
9 خنِّي ڭعّْذنْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُشَا وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ ذِي يَاهُوذَا ؤُشَا أَريّْشنْ إِخفْ نْسنْ أَڒْ لَاحِي.
9 Então os filisteus subiram, acamparam-se em Judá, e estenderam-se por Leí.
10 إِرْيَازنْ ن يَاهُوذَا نَّانْ: ”مَايمِّي إِ د خَانغْ ثْڭعّْذمْ؟“ نِيثْنِي أَرِّينْ-د نَّانْ: ”نشِّينْ نْڭعّذْ، حِيمَا أَذْ نْشَارْفْ شَامْشُونْ مَاحنْذْ أَذْ كِيذسْ نڭّْ أَمْ مَامّشْ إِ كِيذْنغْ إِڭَّا نتَّا.“
10 Perguntaram-lhes os homens de Judá: Por que subistes contra nós. E eles responderam: Subimos para amarrar a Sansão, para lhe fazer como ele nos fez.
11 ؤُشَا هْوَانْ ثڒْثْ-أَڒَافْ ن يرْيَازنْ زِي يَاهُوذَا غَارْ إِفْرِي ن ثصْضَارْثْ ن عِيطَامْ، نَّانْ إِ شَامْشُونْ: ”مَا وَارْ ثسِّينذْ شكْ، أَقَا إِفِيلِيسْطِينِييّنْ حكّْمنْ خَانغْ؟ مَايمِّي ذ أَنغْ ثڭِّيذْ أَيَا؟“ نتَّا يَارَّا-د خَاسنْ: ”أَمْ مَامّشْ أَكِيذِي ڭِّينْ، أَمُّو أَكِيذْسنْ إِ غَا ڭّغْ.“
11 Então três mil homens de Judá desceram até a fenda do penhasco de Etã, e disseram a Sansão: Não sabias tu que os filisteus dominam sobre nós? por que, pois, nos fizeste isto? E ele lhes disse: Assim como eles me fizeram a mim, eu lhes fiz a eles.
12 نِيثْنِي نَّانْ أَسْ: ”نشِّينْ نهْوَا-د حِيمَا أَذْ شكْ نْشَارْفْ ؤُ أَذْ شكْ نڭّْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ.“ خنِّي إِنَّا شَامْشُونْ: ”جَادْجمْ أَيِي، أَقَا كنِّيوْ وَارْ خَافِي ثْهجّْممْ.“
12 Tornaram-lhe eles: Descemos para amarrar-te, a fim de te entregar nas mãos dos filisteus. Disse-lhes Sansão: Jurai-me que vós mesmos não me acometereis.
13 نِيثْنِي سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ، نَّانْ أَسْ: ”مَانْ أَيَا وَارْ إِتِّيڒِي، مَاشَا نشِّينْ أَذْ شكْ نْشَارْفْ ؤُ أَذْ شكْ نڭّْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْسنْ، مَاشَا س ثِيذتّْ وَارْ شكْ ننقّْ.“ ؤُشَا شَارْفنْ ث نِيثْنِي س ثْنَاينْ ن ثْسغْوِينْ ذ ثِيمَايْنُوثِينْ ؤُشَا نذْهنْ ث زڭْ إِفْرِي غَارْ سنّجْ.
13 Eles lhe responderam: Não, não te mataremos, mas apenas te amarraremos, e te entregaremos nas mãos deles. E amarrando-o com duas cordas novas, tiraram-no do penhasco.
14 ڒَْامِي يِيوضْ غَارْ لَاحِي، فّْغنْ-د غَارسْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ س إِغُويَّانْ ن ؤُمنْغِي. ڒخْذنِّي إِطّفْ إِ-ت أَرُّوحْ ن سِيذِي ؤُشَا ثِيسغْوِينْ نِّي غَارْ إِغَادْجنْ نّسْ ذوْڒنْثْ أَمْ ثِيفّسْثْ إِ إِتّْوَاسّْشمْضنْ س ثْمسِّي ذ إِشذِّييّنْ نّسْ فسْينْ زڭْ إِغَادْجنْ نّسْ.
14 Quando ele chegou a Leí, os filisteus lhe saíram ao encontro, jubilando. Então o Espírito do Senhor se apossou dele, e as cordas que lhe ligavam os braços se tornaram como fios de linho que estão queimados do fogo, e as suas amarraduras se desfizeram das suas mãos.
15 نتَّا يُوفَا إِجّْ ن يِيغسْ ن ؤُقَابْسِي ذ طّْرِي ن إِجّْ ن وغْيُوڒْ. خنِّي إِسّْوِيژّضْ أَفُوسْ نّسْ، إِحَارْثْ خَاسْ ؤُشَا إِنْغَا زَّايسْ أَڒفْ ن يرْيَازنْ.
15 E achou uma queixada fresca de jumento e, estendendo a mão, tomou-a e com ela matou mil homens.
16 إِنَّا شَامْشُونْ: ”س يِيجّْ ن يِيغسْ ن ؤُقَابْسِي ن وغْيُوڒْ، إِجّْ ن ؤُعُورِّيشْ، ثْنَاينْ ن إِعُورِّيشنْ، أَقَا س يِيجّْ ن إِغسْ ن ؤُقَابْسِي ن ثغْيُوتْشْ نْغِيغْ أَڒفْ ن يرْيَازنْ.“
16 Disse Sansão: Com a queixada de um jumento montões e mais montões! Sim, com a queixada de um jumento matei mil homens.
17 إِمْسَارْ، ؤُمِي إِكمّڒْ أَوَاڒْ نّسْ، إِنْضَارْ إِغسْ ن ؤُقَابْسِي زڭْ ؤُفُوسْ نّسْ ؤُشَا إِڭَّا أَسْ إِ ومْشَانْ نِّي رَامَاثْ-لَاحِي، ’ڒْْڭعّْذثْ ن يِيغسْ ن ؤُقَابْسِي‘.
17 E acabando ele de falar, lançou da sua mão a queixada; e chamou-se aquele lugar Ramá-Leí.
18 ڒخْذنِّي ثُوغَا ذَايسْ أَفَاذِي أَطَّاسْ ؤُشَا إِڒَاغَا غَارْ سِيذِي إِنَّا: ”شكْ ثوْشِيذْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّشْ أَسنْجمْ-أَ أَمقّْرَانْ. مَا خنِّي إِتّْخصَّا أَذْ مّْثغْ س ؤُفَاذِي، أَذْ وْضِيغْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِنَا إِنِّي وَارْ إِخثْننْ؟“
18 Depois, como tivesse grande sede, clamou ao Senhor, e disse: Pela mão do teu servo tu deste este grande livramento; e agora morrerei eu de sede, e cairei nas mãos destes incircuncisos?
19 خَاسْ ؤُشَا إِسّْفدْجقْ أَربِّي أَحْفُورْ ن لَاحِي، فّْغنْ-د زَّايسْ وَامَانْ. نتَّا إِسُو ؤُشَا بُوحْبڒْ نّسْ إِذْوڒْ-د ؤُشَا إِذْوڒْ-د غَارْ ثُوذَارْثْ. خْ ؤُيَا إِڭَّا أَسْ إِ ثَاڒَا نِّي ’عَايْنْ-هَاقُوريْ‘، إِخْسْ أَذْ يِينِي ’ثَاڒَا ن ونِّي إِتّْڒَاغَانْ‘. ثَانِيثَا أَقَا-ت ذِي لَاحِي أَڒْ أَسّْ-أَ.
19 Então o Senhor abriu a fonte que está em Leí, e dela saiu água; e Sansão, tendo bebido, recobrou alento, e reviveu; pelo que a fonte ficou sendo chamada En-Hacore, a qual está em Leí até o dia de hoje.
20 ثُوغَا نتَّا ذ ڒْقَاضِي خْ إِسْرَائِيل ذڭْ وُوسَّانْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، عِيشْرِينْ ن إِسڭّْوُوسَا.
20 E julgou a Israel, nos dias dos filisteus, vinte anos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.