Juízes 13
rifa (RIFA) vs ARA
1 خنِّي أَرْنِينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل مَاحنْذْ أَذْ ڭّنْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي. خنِّي إِنْضَارْ إِ-ثنْ سِيذِي ذڭْ ؤُفُوسْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، إِجّْ ن ڒْمِيجَاڒْ ن أَربْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا.
1 Tendo os filhos de Israel tornado a fazer o que era mau perante o Senhor , este os entregou nas mãos dos filisteus por quarenta anos.
2 ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ زِي صُورْعَا، زِي ڒْوَاشُونْ ن دَان. ثُوغَا قَّارنْ أَسْ مَانُوحْ. ثَامْغَارْثْ نّسْ ثُوغَا وَارْ غَارسْ بُو ثَارْوَا ؤُ وَارْ د-ثِيرُووْ شَا.
2 Havia um homem de Zorá, da linhagem de Dã, chamado Manoá, cuja mulher era estéril e não tinha filhos.
3 إِبَانْ-د لْمَالَاكْ ن سِيذِي إِ ثمْغَارْثْ-أَ ؤُشَا نتَّا إِنَّا أَسْ: ”خْزَارْ، وَارْ غَارمْ بُو ثَارْوَا ؤُ وَارْ د-ثِيرْوُوذْ شَا، مَاشَا أَذْ ثكْسِيذْ دّيْسثْ، أَذْ ثَارْوذْ إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ.
3 Apareceu o Anjo do Senhor a esta mulher e lhe disse: Eis que és estéril e nunca tiveste filho; porém conceberás e darás à luz um filho.
4 خنِّي ڒخُّو، حْضَا إِخفْ نّمْ! وَارْ سسّْ بِينُو ؤُڒَا ذ شّْرَابْ ؤُ وَارْ تّتّْ وَالُو زِي مَارَّا مِينْ إِنڭْسنْ!
4 Agora, pois, guarda-te, não bebas vinho ou bebida forte, nem comas coisa imunda;
5 مَاغَارْ خْزَارْ، شمْ أَذْ ثكْسِيذْ س دّيْسثْ، أَذْ ثَارْوذْ إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ. وَارْ ذ أَسْ إِتّكّْ ڒْمُوسْ خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ، مَاغَارْ أَحنْجِيرْ أَذْ يَارْبُو تَّاجْ ن وعْزَاڒْ ن أَربِّي زڭْ ؤُعذِّيسْ ن يمَّاسْ ؤُ نتَّا أَذْ إِبْذَا حِيمَا أَذْ إِفكّْ إِسْرَائِيل زڭْ ؤُفُوسْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ.“
5 porque eis que tu conceberás e darás à luz um filho sobre cuja cabeça não passará navalha; porquanto o menino será nazireu consagrado a Deus desde o ventre de sua mãe; e ele começará a livrar a Israel do poder dos filisteus.
6 ثَامْغَارْثْ ثُوذفْ ؤُ ثسِّيوڒْ أَكْ-ذ ورْيَازْ نّسْ، ثنَّا أَسْ: ”إِجّْ ن ورْيَازْ ن أَربِّي يُوسَا-د غَارِي. أَغمْبُوبْ نّسْ إِڭَّا أَمْ لْمَالَاكْ ن أَربِّي، إِسَّاڭّْوَاذْ أَطَّاسْ، ؤُشَا نشّْ وَارْ ث سّقْسِيغْ مَانِيسْ د-يُوسَا، ؤُ نتَّا وَارْ ذ أَيِي إِنِّي مَامّشْ ذ أَسْ قَّارنْ.
6 Então, a mulher foi a seu marido e lhe disse: Um homem de Deus veio a mim; sua aparência era semelhante à de um anjo de Deus, tremenda; não lhe perguntei donde era, nem ele me disse o seu nome.
7 نتَّا إِنَّا أَيِي: ’خْزَارْ، شمْ أَذْ ثكْسِيذْ س دّيْسثْ، أَذْ ثَارْوذْ إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ. وَارْ سسّْ بِينُو ؤُڒَا ذ شّْرَابْ ؤُ وَارْ تّتّْ وَالُو مِينْ إِخمْجنْ، مِينْزِي أَحنْجِيرْ أَذْ يَارْبُو تَّاجْ ن وعْزَاڒْ ن أَربِّي زڭْ ؤُعذِّيسْ ن يمَّاسْ أَڒْ أَسّْ ن ڒْموْثْ نّسْ.‘
7 Porém me disse: Eis que tu conceberás e darás à luz um filho; agora, pois, não bebas vinho, nem bebida forte, nem comas coisa imunda; porque o menino será nazireu consagrado a Deus, desde o ventre materno até ao dia de sua morte.
8 ؤُشَا إِژُّودْجْ مَانُوحْ غَارْ سِيذِي، إِنَّا: ”أَ، سِيذِي إِنُو، تّْزَاوَاڭغْ شكْ، أجّْ أَرْيَازْ ن أَربِّي ونِّي د ثسّكّذْ، أَذْ غَارْنغْ د-يَاسْ ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ، مَاحنْذْ أَذْ أَنغْ إِسّْشنْ مِينْ غَا نڭّْ أَكْ-ذ ؤُحنْجِيرْ ونِّي د غَا إِخڒْقنْ.“
8 Então, Manoá orou ao Senhor e disse: Ah! Senhor meu, rogo-te que o homem de Deus que enviaste venha outra vez e nos ensine o que devemos fazer ao menino que há de nascer.
9 ؤُشَا سِيذِي إِسْڒَا غَارْ مَانُوحْ ؤُ لْمَالَاكْ ن أَربِّي يُوسَا-د إِشْثْ ن ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ غَارْ ثمْغَارْثْ. نتَّاثْ ثقِّيمْ ذڭْ إِيَّارْ ؤُشَا أَرْيَازْ نّسْ مَانُوحْ ثُوغَا وَارْ كِيذسْ إِدْجِي.
9 Deus ouviu a voz de Manoá, e o Anjo de Deus veio outra vez à mulher, quando esta se achava assentada no campo; porém não estava com ela seu marido Manoá.
10 نتَّاثْ ثْقدْجقْ ؤُ ثعْڒفْ، ثْعَاوذْ أَيَا إِ ورْيَازْ نّسْ، ثنَّا أَسْ: ”خْزَارْ، أَرْيَازْ نِّي د غَارِي يُوسِينْ، إِبَانْ أَيِي-د عَاوذْ.“
10 Apressou-se, pois, a mulher, e, correndo, noticiou-o a seu marido, e lhe disse: Eis que me apareceu aquele homem que viera a mim no outro dia.
11 إِكَّارْ مَانُوحْ، إِضْفَارْ ثَامْغَارْثْ نّسْ. ؤُمِي د-يُوسَا غَارْ ورْيَازْ، إِنَّا أَسْ: ”مَا شكْ ذ أَرْيَازْ نِّي إِسِّيوْڒنْ أَكْ-ذ ثمْغَارْثْ إِنُو؟“ نتَّا يَارَّا-د خَاسْ: ”وَاهْ، ذ نشّْ.“
11 Então, se levantou Manoá, e seguiu a sua mulher, e, tendo chegado ao homem, lhe disse: És tu o que falaste a esta mulher? Ele respondeu: Eu sou.
12 خنِّي إِنَّا مَانُوحْ: ”مَاڒَا تّْوَاكمّْڒنْ خنِّي وَاوَاڒنْ نّشْ ڒخُّو، مِينْ إِ غَا ثِيڒِي ڒْقَاعِيذَا إِ زِي غَا نُويُورْ أَكْ-ذ ؤُحنْجِيرْ ؤُ مِينْ إِ غَا ثِيڒِي ڒْخذْمثْ نّسْ؟“
12 Então, disse Manoá: Quando se cumprirem as tuas palavras, qual será o modo de viver do menino e o seu serviço?
13 إِنَّا لْمَالَاكْ ن سِيذِي إِ مَانُوحْ: ”ثَامْغَارْثْ أَذْ ثحْضَا إِخفْ نّسْ زِي مَارَّا مِينْ ذ أَسْ نِّيغْ.
13 Respondeu-lhe o Anjo do Senhor : Guarde-se a mulher de tudo quanto eu lhe disse.
14 نتَّاثْ وَارْ تّتّْ مِينْ د-إِتَّاسنْ زِي ثْزَايَارْثْ ؤُشَا وَارْ ثْسسّْ بِينُو ؤُڒَا ذ شّْرَابْ ؤُ وَارْ تّتّْ وَالُو زِي مَارَّا مِينْ إِنڭْسنْ. أَذْ ثحْضَا مَارَّا مِينْ ذ أَسْ ؤُمُورغْ.“
14 De tudo quanto procede da videira não comerá, nem vinho nem bebida forte beberá, nem coisa imunda comerá; tudo quanto lhe tenho ordenado guardará.
15 خنِّي إِنَّا مَانُوحْ إِ لْمَالَاكْ ن سِيذِي: ”أجّْ أَنغْ أَذْ شكْ نمْنعْ غَارْنغْ شْوَايْثْ ذَانِيثَا ؤُ أَذْ أَشْ نسّوْجذْ إِجّْ ن إِغَايْضْ ذ أَمژْيَانْ زڭْ إِغَايْضنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ.“
15 Então, Manoá disse ao Anjo do Senhor : Permite-nos deter-te, e te prepararemos um cabrito.
16 مَاشَا لْمَالَاكْ ن سِيذِي إِنَّا إِ مَانُوحْ: ”مَاڒَا ثخْسذْ أَذْ أَيِي ثْمنْعذْ، وَارْ تّتّغْ زڭْ وغْرُومْ نّشْ ؤُ مَاڒَا ثخْسذْ أَذْ ثسّْوجْذذْ إِشْثْ ن ثْغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ، إِتّْخصَّا أَذْ ت ثْقذْمذْ إِ سِيذِي.“ مِينْزِي مَانُوحْ وَارْ إِسِّينْ، أَقَا-ث ذ لْمَالَاكْ ن سِيذِي.
16 Porém o Anjo do Senhor disse a Manoá: Ainda que me detenhas, não comerei de teu pão; e, se preparares holocausto, ao Senhor o oferecerás. Porque não sabia Manoá que era o Anjo do Senhor .
17 ؤُشَا إِنَّا مَانُوحْ إِ لْمَالَاكْ ن سِيذِي: ”مَامّشْ إِ ذ أَشْ قَّارنْ، حِيمَا أَذْ أَشْ نڭّْ شَّانْ، خْمِي غَا إِتّْوَاكمّڒْ وَاوَاڒْ نّشْ.“
17 Perguntou Manoá ao Anjo do Senhor : Qual é o teu nome, para que, quando se cumprir a tua palavra, te honremos?
18 إِنَّا أَسْ مَاشَا لْمَالَاكْ ن سِيذِي ”مَايمِّي ذ أَيِي ثسّقْسِيذْ خْ يِيسمْ إِنُو؟ أَقَا وَانِيثَا ذ ڒعْجبْ.“
18 Respondeu-lhe o Anjo do Senhor e lhe disse: Por que perguntas assim pelo meu nome, que é maravilhoso?
19 خنِّي إِكْسِي مَانُوحْ إِجّْ ن إِغَايْضْ ذ أَمژْيَانْ زڭْ إِغَايْضنْ أَكْ-ذ ثوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ ؤُشَا إِقدّمْ أَيَا خْ ثصْضَارْثْ إِ سِيذِي. خَاسْ ؤُشَا إِڭَّا نتَّا إِجّْ ن ڒعْجبْ ؤُمِي مَانُوحْ ذ ثمْغَارْثْ نّسْ ثُوغَا خزَّارنْ.
19 Tomou, pois, Manoá um cabrito e uma oferta de manjares e os apresentou sobre uma rocha ao Senhor ; e o Anjo do Senhor se houve maravilhosamente. Manoá e sua mulher estavam observando.
20 ڒَامِي ثُوغَا أَشعَّاڒْ ن ؤُعَالْطَارْ إِڭعّذْ ذڭْ ؤُجنَّا، إِمْسَارْ أَقَا ؤُڒَا لْمَالَاكْ ن سِيذِي إِڭعّذْ ذڭْ ؤُشعَّاڒْ ن ؤُعَالْطَارْ. مَانُوحْ ذ ثمْغَارْثْ نّسْ ژْرِينْ أَيَا، وْضَانْ غَارْ ثمُّورْثْ خْ إِغمْبَابْ نْسنْ.
20 Sucedeu que, subindo para o céu a chama que saiu do altar, o Anjo do Senhor subiu nela; o que vendo Manoá e sua mulher, caíram com o rosto em terra.
21 سّنِّي مَاشَا وَارْ د-إِبِينْ لْمَالَاكْ ن سِيذِي عَاذْ غَارْ مَانُوحْ ذ ثمْغَارْثْ نّسْ. خنِّي إِسّنْ مَانُوحْ، بلِّي ثُوغَا ذ لْمَالَاكْ ن سِيذِي.
21 Nunca mais apareceu o Anjo do Senhor a Manoá, nem a sua mulher; então, Manoá ficou sabendo que era o Anjo do Senhor .
22 إِنَّا مَانُوحْ إِ ثمْغَارْثْ نّسْ: ”س ثِيذتّْ نشِّينْ أَذْ نمّثْ، مِينْزِي نشِّينْ نژْرَا أَربِّي.“
22 Disse Manoá a sua mulher: Certamente, morreremos, porque vimos a Deus.
23 ثنَّا أَسْ ثمْغَارْثْ نّسْ: ”مَاڒَا سِيذِي إِخْسْ أَذْ أَنغْ إِنغْ، إِڒِي نتَّا وَارْ إِكْسِي زڭْ ؤُفُوسْ نّغْ ثَاغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ ذ ثوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ ؤُ أَذْ ثِيڒِي وَارْ د أَنغْ إِتّجِّي أَذْ نْژَارْ أَذْ نْسڒْ قَاعْ مَانْ أَيَا ذِي ڒْوقْثْ-أَ.“
23 Porém sua mulher lhe disse: Se o Senhor nos quisera matar, não aceitaria de nossas mãos o holocausto e a oferta de manjares, nem nos teria mostrado tudo isto, nem nos teria revelado tais coisas.
24 ثَامْغَارْثْ ثُورُووْ-د إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ، ثڭَّا أَسْ شَامْشُونْ. أَحنْجِيرْ إِمْغَارْ ؤُ سِيذِي إِبَاركْ إِ-ث.
24 Depois, deu a mulher à luz um filho e lhe chamou Sansão; o menino cresceu, e o Senhor o abençoou.
25 ؤُشَا أَرُّوحْ ن سِيذِي إِبْذَا أَذْ ث إِنْذهْ ذِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن ذَانْ جَارْ صُورْعَا ذ إِشْثَاؤُولْ.
25 E o Espírito do Senhor passou a incitá-lo em Maané-Dã, entre Zorá e Estaol.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.