Juízes 13

rifa (RIFA) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ خنِّي أَرْنِينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل مَاحنْذْ أَذْ ڭّنْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي. خنِّي إِنْضَارْ إِ-ثنْ سِيذِي ذڭْ ؤُفُوسْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، إِجّْ ن ڒْمِيجَاڒْ ن أَربْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا.

¹ E os filhos de Israel tornaram a fazer o que era mau aos olhos do SENHOR, e o SENHOR os entregou na mão dos filisteus por quarenta anos.

² ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ زِي صُورْعَا، زِي ڒْوَاشُونْ ن دَان. ثُوغَا قَّارنْ أَسْ مَانُوحْ. ثَامْغَارْثْ نّسْ ثُوغَا وَارْ غَارسْ بُو ثَارْوَا ؤُ وَارْ د-ثِيرُووْ شَا.

² E havia um homem de Zorá, da tribo de Dã, cujo nome era Manoá; e sua mulher, sendo estéril, não tinha filhos.

³ إِبَانْ-د لْمَالَاكْ ن سِيذِي إِ ثمْغَارْثْ-أَ ؤُشَا نتَّا إِنَّا أَسْ: ”خْزَارْ، وَارْ غَارمْ بُو ثَارْوَا ؤُ وَارْ د-ثِيرْوُوذْ شَا، مَاشَا أَذْ ثكْسِيذْ دّيْسثْ، أَذْ ثَارْوذْ إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ.

³ E o anjo do Senhor apareceu a esta mulher, e disse-lhe: Eis que agora és estéril, e nunca tens concebido; porém conceberás, e terás um filho.

⁴ خنِّي ڒخُّو، حْضَا إِخفْ نّمْ! وَارْ سسّْ بِينُو ؤُڒَا ذ شّْرَابْ ؤُ وَارْ تّتّْ وَالُو زِي مَارَّا مِينْ إِنڭْسنْ!

⁴ Agora, pois, guarda-te de beber vinho, ou bebida forte, ou comer coisa imunda.

⁵ مَاغَارْ خْزَارْ، شمْ أَذْ ثكْسِيذْ س دّيْسثْ، أَذْ ثَارْوذْ إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ. وَارْ ذ أَسْ إِتّكّْ ڒْمُوسْ خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ، مَاغَارْ أَحنْجِيرْ أَذْ يَارْبُو تَّاجْ ن وعْزَاڒْ ن أَربِّي زڭْ ؤُعذِّيسْ ن يمَّاسْ ؤُ نتَّا أَذْ إِبْذَا حِيمَا أَذْ إِفكّْ إِسْرَائِيل زڭْ ؤُفُوسْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ.“

⁵ Porque eis que tu conceberás e terás um filho sobre cuja cabeça não passará navalha; porquanto o menino será nazireu de Deus desde o ventre; e ele começará a livrar a Israel da mão dos filisteus.

⁶ ثَامْغَارْثْ ثُوذفْ ؤُ ثسِّيوڒْ أَكْ-ذ ورْيَازْ نّسْ، ثنَّا أَسْ: ”إِجّْ ن ورْيَازْ ن أَربِّي يُوسَا-د غَارِي. أَغمْبُوبْ نّسْ إِڭَّا أَمْ لْمَالَاكْ ن أَربِّي، إِسَّاڭّْوَاذْ أَطَّاسْ، ؤُشَا نشّْ وَارْ ث سّقْسِيغْ مَانِيسْ د-يُوسَا، ؤُ نتَّا وَارْ ذ أَيِي إِنِّي مَامّشْ ذ أَسْ قَّارنْ.

⁶ Então a mulher entrou, e falou a seu marido, dizendo: Um homem de Deus veio a mim, cuja aparência era semelhante a de um anjo de Deus, terribilíssima; e não lhe perguntei donde era, nem ele me disse o seu nome.

⁷ نتَّا إِنَّا أَيِي: ’خْزَارْ، شمْ أَذْ ثكْسِيذْ س دّيْسثْ، أَذْ ثَارْوذْ إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ. وَارْ سسّْ بِينُو ؤُڒَا ذ شّْرَابْ ؤُ وَارْ تّتّْ وَالُو مِينْ إِخمْجنْ، مِينْزِي أَحنْجِيرْ أَذْ يَارْبُو تَّاجْ ن وعْزَاڒْ ن أَربِّي زڭْ ؤُعذِّيسْ ن يمَّاسْ أَڒْ أَسّْ ن ڒْموْثْ نّسْ.‘

⁷ Porém disse-me: Eis que tu conceberás e terás um filho; agora pois, não bebas vinho, nem bebida forte, e não comas coisa imunda; porque o menino será nazireu de Deus, desde o ventre até ao dia da sua morte.

⁸ ؤُشَا إِژُّودْجْ مَانُوحْ غَارْ سِيذِي، إِنَّا: ”أَ، سِيذِي إِنُو، تّْزَاوَاڭغْ شكْ، أجّْ أَرْيَازْ ن أَربِّي ونِّي د ثسّكّذْ، أَذْ غَارْنغْ د-يَاسْ ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ، مَاحنْذْ أَذْ أَنغْ إِسّْشنْ مِينْ غَا نڭّْ أَكْ-ذ ؤُحنْجِيرْ ونِّي د غَا إِخڒْقنْ.“

⁸ Então Manoá orou ao Senhor, e disse: Ah! Senhor meu, rogo-te que o homem de Deus, que enviaste, ainda venha para nós outra vez e nos ensine o que devemos fazer ao menino que há de nascer.

⁹ ؤُشَا سِيذِي إِسْڒَا غَارْ مَانُوحْ ؤُ لْمَالَاكْ ن أَربِّي يُوسَا-د إِشْثْ ن ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ غَارْ ثمْغَارْثْ. نتَّاثْ ثقِّيمْ ذڭْ إِيَّارْ ؤُشَا أَرْيَازْ نّسْ مَانُوحْ ثُوغَا وَارْ كِيذسْ إِدْجِي.

⁹ E Deus ouviu a voz de Manoá; e o anjo de Deus veio outra vez à mulher, e ela estava no campo, porém não estava com ela seu marido Manoá.

¹⁰ نتَّاثْ ثْقدْجقْ ؤُ ثعْڒفْ، ثْعَاوذْ أَيَا إِ ورْيَازْ نّسْ، ثنَّا أَسْ: ”خْزَارْ، أَرْيَازْ نِّي د غَارِي يُوسِينْ، إِبَانْ أَيِي-د عَاوذْ.“

¹⁰ Apressou-se, pois, a mulher, e correu, e noticiou-o a seu marido, e disse-lhe: Eis que aquele homem que veio a mim o outro dia me apareceu.

¹¹ إِكَّارْ مَانُوحْ، إِضْفَارْ ثَامْغَارْثْ نّسْ. ؤُمِي د-يُوسَا غَارْ ورْيَازْ، إِنَّا أَسْ: ”مَا شكْ ذ أَرْيَازْ نِّي إِسِّيوْڒنْ أَكْ-ذ ثمْغَارْثْ إِنُو؟“ نتَّا يَارَّا-د خَاسْ: ”وَاهْ، ذ نشّْ.“

¹¹ Então Manoá levantou-se, e seguiu a sua mulher, e foi àquele homem, e disse-lhe: És tu aquele homem que falou a esta mulher? E disse: Eu sou.

¹² خنِّي إِنَّا مَانُوحْ: ”مَاڒَا تّْوَاكمّْڒنْ خنِّي وَاوَاڒنْ نّشْ ڒخُّو، مِينْ إِ غَا ثِيڒِي ڒْقَاعِيذَا إِ زِي غَا نُويُورْ أَكْ-ذ ؤُحنْجِيرْ ؤُ مِينْ إِ غَا ثِيڒِي ڒْخذْمثْ نّسْ؟“

¹² Então disse Manoá: Cumpram-se as tuas palavras; mas qual será o modo de viver e o serviço do menino?

¹³ إِنَّا لْمَالَاكْ ن سِيذِي إِ مَانُوحْ: ”ثَامْغَارْثْ أَذْ ثحْضَا إِخفْ نّسْ زِي مَارَّا مِينْ ذ أَسْ نِّيغْ.

¹³ E disse o anjo do Senhor a Manoá: De tudo quanto eu disse à mulher se guardará ela.

¹⁴ نتَّاثْ وَارْ تّتّْ مِينْ د-إِتَّاسنْ زِي ثْزَايَارْثْ ؤُشَا وَارْ ثْسسّْ بِينُو ؤُڒَا ذ شّْرَابْ ؤُ وَارْ تّتّْ وَالُو زِي مَارَّا مِينْ إِنڭْسنْ. أَذْ ثحْضَا مَارَّا مِينْ ذ أَسْ ؤُمُورغْ.“

¹⁴ De tudo quanto procede da videira não comerá, nem vinho nem bebida forte beberá, nem coisa imunda comerá; tudo quanto lhe tenho ordenado guardará.

¹⁵ خنِّي إِنَّا مَانُوحْ إِ لْمَالَاكْ ن سِيذِي: ”أجّْ أَنغْ أَذْ شكْ نمْنعْ غَارْنغْ شْوَايْثْ ذَانِيثَا ؤُ أَذْ أَشْ نسّوْجذْ إِجّْ ن إِغَايْضْ ذ أَمژْيَانْ زڭْ إِغَايْضنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ.“

¹⁵ Então Manoá disse ao anjo do Senhor: Ora deixa que te detenhamos, e te preparemos um cabrito.

¹⁶ مَاشَا لْمَالَاكْ ن سِيذِي إِنَّا إِ مَانُوحْ: ”مَاڒَا ثخْسذْ أَذْ أَيِي ثْمنْعذْ، وَارْ تّتّغْ زڭْ وغْرُومْ نّشْ ؤُ مَاڒَا ثخْسذْ أَذْ ثسّْوجْذذْ إِشْثْ ن ثْغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ، إِتّْخصَّا أَذْ ت ثْقذْمذْ إِ سِيذِي.“ مِينْزِي مَانُوحْ وَارْ إِسِّينْ، أَقَا-ث ذ لْمَالَاكْ ن سِيذِي.

¹⁶ Porém o anjo do Senhor disse a Manoá: Ainda que me detenhas, não comerei de teu pão; e se fizeres holocausto o oferecerás ao Senhor. Porque não sabia Manoá que era o anjo do Senhor.

¹⁷ ؤُشَا إِنَّا مَانُوحْ إِ لْمَالَاكْ ن سِيذِي: ”مَامّشْ إِ ذ أَشْ قَّارنْ، حِيمَا أَذْ أَشْ نڭّْ شَّانْ، خْمِي غَا إِتّْوَاكمّڒْ وَاوَاڒْ نّشْ.“

¹⁷ E disse Manoá ao anjo do Senhor: Qual é o teu nome, para que, quando se cumprir a tua palavra, te honremos?

¹⁸ إِنَّا أَسْ مَاشَا لْمَالَاكْ ن سِيذِي ”مَايمِّي ذ أَيِي ثسّقْسِيذْ خْ يِيسمْ إِنُو؟ أَقَا وَانِيثَا ذ ڒعْجبْ.“

¹⁸ E o anjo do Senhor lhe disse: Por que perguntas assim pelo meu nome, visto que é maravilhoso?

¹⁹ خنِّي إِكْسِي مَانُوحْ إِجّْ ن إِغَايْضْ ذ أَمژْيَانْ زڭْ إِغَايْضنْ أَكْ-ذ ثوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ ؤُشَا إِقدّمْ أَيَا خْ ثصْضَارْثْ إِ سِيذِي. خَاسْ ؤُشَا إِڭَّا نتَّا إِجّْ ن ڒعْجبْ ؤُمِي مَانُوحْ ذ ثمْغَارْثْ نّسْ ثُوغَا خزَّارنْ.

¹⁹ Então Manoá tomou um cabrito e uma oferta de alimentos, e os ofereceu sobre uma penha ao Senhor: e houve-se o anjo maravilhosamente, observando-o Manoá e sua mulher.

²⁰ ڒَامِي ثُوغَا أَشعَّاڒْ ن ؤُعَالْطَارْ إِڭعّذْ ذڭْ ؤُجنَّا، إِمْسَارْ أَقَا ؤُڒَا لْمَالَاكْ ن سِيذِي إِڭعّذْ ذڭْ ؤُشعَّاڒْ ن ؤُعَالْطَارْ. مَانُوحْ ذ ثمْغَارْثْ نّسْ ژْرِينْ أَيَا، وْضَانْ غَارْ ثمُّورْثْ خْ إِغمْبَابْ نْسنْ.

²⁰ E sucedeu que, subindo a chama do altar para o céu, o anjo do Senhor subiu na chama do altar; o que vendo Manoá e sua mulher, caíram em terra sobre seus rostos.

²¹ سّنِّي مَاشَا وَارْ د-إِبِينْ لْمَالَاكْ ن سِيذِي عَاذْ غَارْ مَانُوحْ ذ ثمْغَارْثْ نّسْ. خنِّي إِسّنْ مَانُوحْ، بلِّي ثُوغَا ذ لْمَالَاكْ ن سِيذِي.

²¹ E nunca mais apareceu o anjo do Senhor a Manoá, nem a sua mulher; então compreendeu Manoá que era o anjo do Senhor.

²² إِنَّا مَانُوحْ إِ ثمْغَارْثْ نّسْ: ”س ثِيذتّْ نشِّينْ أَذْ نمّثْ، مِينْزِي نشِّينْ نژْرَا أَربِّي.“

²² E disse Manoá à sua mulher: Certamente morreremos, porquanto temos visto a Deus.

²³ ثنَّا أَسْ ثمْغَارْثْ نّسْ: ”مَاڒَا سِيذِي إِخْسْ أَذْ أَنغْ إِنغْ، إِڒِي نتَّا وَارْ إِكْسِي زڭْ ؤُفُوسْ نّغْ ثَاغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ ذ ثوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ ؤُ أَذْ ثِيڒِي وَارْ د أَنغْ إِتّجِّي أَذْ نْژَارْ أَذْ نْسڒْ قَاعْ مَانْ أَيَا ذِي ڒْوقْثْ-أَ.“

²³ Porém sua mulher lhe disse: Se o Senhor nos quisesse matar, não aceitaria da nossa mão o holocausto e a oferta de alimentos, nem nos mostraria tudo isto, nem nos deixaria ouvir tais coisas neste tempo.

²⁴ ثَامْغَارْثْ ثُورُووْ-د إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ، ثڭَّا أَسْ شَامْشُونْ. أَحنْجِيرْ إِمْغَارْ ؤُ سِيذِي إِبَاركْ إِ-ث.

²⁴ Depois teve esta mulher um filho, a quem pôs o nome de Sansão; e o menino cresceu, e o Senhor o abençoou.

²⁵ ؤُشَا أَرُّوحْ ن سِيذِي إِبْذَا أَذْ ث إِنْذهْ ذِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن ذَانْ جَارْ صُورْعَا ذ إِشْثَاؤُولْ.

²⁵ E o Espírito do SENHOR começou a incitá-lo de quando em quando para o campo de Maané-Dã, entre Zorá e Estaol.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Juízes 13 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →