Juízes 11

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ يَافْثَاحْ، زِي ثمُّورْثْ ن جِيلْعَاذْ، ثُوغَا-ث ذ إِجّْ ن بُو-ثغْرُوضْثْ إِمحْضنْ، مَاشَا نتَّا ثُوغَا ذ مِّيسْ ن إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ ن فَارْقْ-شّْغڒْ. جِيلْعَاذْ أَقَا إِجَّا-د يَافْثَاحْ غَارسْ.

¹ Ora, Jefté, o gileadita, era um homem poderoso e valente, e ele era filho de uma prostituta; e Gileade gerou Jefté.

² ؤُڒَا ذ ثَامْغَارْثْ ن جِيلْعَاذْ ثُورُووْ أَسْ-د إِحنْجِيرنْ. ؤُمِي إِحنْجِيرنْ ن ثمْغَارْثْ-أَ مْغَارنْ، ؤُژّْڒنْ خْ يَافْثَاحْ، نَّانْ أَسْ: ”شكْ وَارْ ثتّطِّيفذْ شَا ثَاسْغَارْثْ ذِي ثَادَّارْثْ ن بَابَاثْنغْ، مَاغَارْ شكْ ذ مِّيسْ ن إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ نّغْنِيثْ.“

² E a mulher de Gileade deu-lhe à luz filhos; os filhos da sua mulher cresceram, e eles expulsaram Jefté, e lhe disseram: Tu não herdarás a casa do nosso pai; pois tu és filho de uma mulher estranha.

³ ؤُشَا يَارْوڒْ يَافْثَاحْ زڭْ وُوذمْ ن أَيْثْمَاسْ ؤُ نتَّا إِقِّيمْ إِزْذغْ ذِي ثمُّورْثْ ن طُوبْ. ؤُشَا إِشْثْ ن ثوْرَاوْثْ ن يرْيَازنْ خْوَانْ ؤُسِينْ-د غَارْ يَافْثَاحْ، فّْغنْ-د أَكِيذسْ.

³ Então Jefté fugiu dos seus irmãos, e habitou na terra de Tobe; e ali estavam reunidos com Jefté homens vãos, e eles saíram com ele.

⁴ أَوَارْنِي أَطَّاسْ ن وُوسَّانْ إِمْسَارْ، كَّارنْ أَيْثْ ن عَامُّونْ مّنْغنْ أَكْ-ذ إِسْرَائِيل.

⁴ E sucedeu que, com o passar do tempo, os filhos de Amom perpetraram guerra contra Israel.

⁵ ؤُشَا إِمْسَارْ، ؤُمِي أَيْثْ ن عَامُّونْ مّنْغنْ أَكْ-ذ إِسْرَائِيل، أَقَا إِمْغَارنْ ن جِيلْعَاذْ طّْفنْ أَبْرِيذْ حِيمَا أَذْ أَوْينْ يَافْثَاحْ زِي ثمُّورْثْ ن طُوبْ.

⁵ E assim foi que, quando os filhos de Amom perpetraram guerra contra Israel, os anciãos de Gileade foram retirar Jefté da terra de Tobe;

⁶ نِيثْنِي نَّانْ إِ يَافْثَاحْ: ”أَسْ-د، إِڒِي ذ أَكُومَانْذَارْ نّغْ ؤُ أجّْ أَنغْ أَذْ نمّْنغْ أَكْ-ذ أَيْثْ ن عَامُّونْ.“

⁶ e eles disseram a Jefté: Vem e sê o nosso capitão, para que possamos lutar contra os filhos de Amom.

⁷ يَافْثَاحْ إِنَّا إِ إِمْغَارنْ ن جِيلْعَاذْ: ”مَا وَارْ ذ أَيِي ثْعِيفّمْ ؤُ ثُوژّْڒمْ خَافِي زِي ثَادَّارْثْ ن بَابَا؟ مَايمِّي إِ د غَارِي ثُوسِيمْ ڒخُّو، ڒخُّو ؤُمِي ثدْجَامْ ذِي ڒحْصَارثْ؟“

⁷ E Jefté disse aos anciãos de Gileade: Não me odiastes, e não me expulsastes da casa do meu pai? E por que agora vindes até mim, agora quando estais em aflição?

⁸ أَرِّينْ-د إِمْغَارنْ ن جِيلْعَاذْ خْ يَافْثَاحْ: ”س ؤُيَا إِ د غَاركْ نُوسَا ڒخُّو، حِيمَا شكْ أَكِيذْنغْ ثُويُورذْ أَذْ ثمّنْغذْ أَكْ-ذ أَيْثْ ن عَامُّونْ. شكْ أَذْ غَارْنغْ ثِيڒِيذْ ذ أَزدْجِيفْ خْ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن جِيلْعَاذْ.“

⁸ E os anciãos de Gileade disseram a Jefté: Por isso, voltamo-nos para ti agora, para que possas ir conosco, e lutar contra os filhos de Amom, e ser o nosso cabeça sobre todos os habitantes de Gileade.

⁹ خنِّي إِنَّا يَافْثَاحْ إِ إِمْغَارنْ ن جِيلْعَاذْ: ”مَاڒَا كنِّيوْ ثَارِّيمْ أَيِي غَارْ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ أَيْثْ ن عَامُّونْ ؤُ سِيذِي إِسلّمْ إِ-ثنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو، أَذْ ذوْڒغْ ذ أَزدْجِيفْ نْومْ!“

⁹ E Jefté disse aos anciãos de Gileade: Se vós me trouxerdes de volta para casa para lutar contra os filhos de Amom, e o SENHOR os entregar diante de mim, serei eu o vosso cabeça?

¹⁰ إِمْغَارنْ ن جِيلْعَاذْ نَّانْ إِ يَافْثَاحْ: ”أَذْ يِيڒِي سِيذِي ذ ونِّي إِتّسْڒَانْ جَارْ أَنغْ. ؤُشْثْ خَانغْ مَاڒَا وَارْ نتّڭّْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒنْ نّشْ.“

¹⁰ E os anciãos de Gileade disseram a Jefté: O SENHOR seja testemunha entre nós, se não procedermos de acordo com as tuas palavras.

¹¹ خَاسْ ؤُشَا يُويُورْ يَافْثَاحْ أَكْ-ذ إِمْغَارنْ ن جِيلْعَاذْ ؤُ ڒْڭنْسْ إِڭَّا إِ-ث ذ أَزدْجِيفْ ذ أَكُومَانْذَارْ خْ يِيخفْ نّسْ. ؤُشَا إِسِّيوڒْ يَافْثَاحْ مَارَّا أَوَاڒنْ نّسْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي ذِي مِيصْفَا.

¹¹ Então Jefté foi com os anciãos de Gileade, e o povo fez dele o cabeça e capitão sobre eles; e Jefté declarou todas as suas palavras diante do SENHOR em Mispá.

¹² ؤُشَا إِسّكّْ يَافْثَاحْ إِرقَّاسنْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ ن أَيْثْ ن عَامُّونْ، إِنَّا: ”مِينْ ذِينْ جَارْ أَيِي ذ شكْ، أَقَا شكْ ثفّْغذْ، حِيمَا أَذْ ثمّنْغذْ ضِيدّْ إِ ثمُّورْثْ إِنُو؟“

¹² E Jefté enviou mensageiros até o rei dos filhos de Amom, dizendo: O que tens tu para fazer comigo, que viestes contra mim para lutar na minha terra?

¹³ إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ن أَيْثْ ن عَامُّونْ إِ إِرقَّاسنْ ن يَافْثَاحْ: ”مِينْزِي إِسْرَائِيل ثُوغَا إِطّفْ ثَامُّورْثْ إِنُو زڭْ أَرْنُونْ أَڒْ يَابُّوقْ ؤُ أَڒْ لْ-ؤُرْذُونْ، ؤُمِي د-إِفّغْ زِي مِيصْرَا. أَرّْ أَيِي-ت ڒخُّو س ڒهْنَا!“

¹³ E o rei dos filhos de Amom respondeu aos mensageiros de Jefté: Como Israel tomou a minha terra, quando subiu do Egito, desde Arnom até o Jaboque, e até o Jordão; agora, portanto, restitui aquelas terras novamente de modo pacífico.

¹⁴ إِسّكّْ يَافْثَاحْ عَاوذْ إِرقَّاسنْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ ن أَيْثْ ن عَامُّونْ.

¹⁴ E Jefté enviou mensageiros, novamente, ao rei dos filhos de Amom;

¹⁵ إِنَّا أَسْ: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ يَافْثَاحْ: ’إِسْرَائِيل وَارْ إِطِّيفْ شَا ثَامُّورْثْ ن مُوآبَ ذ ثمُّورْثْ ن أَيْثْ ن عَامُّونْ،

¹⁵ e lhe disse: Assim diz Jefté: Israel não tomou a terra de Moabe, nem a terra dos filhos de Amom;

¹⁶ مِينْزِي ؤُمِي د-فّْغنْ زِي مِيصْرَا، يُويُورْ إِسْرَائِيل ذِي ڒخْڒَا أَڒْ ڒبْحَارْ ن ثلْڭَا ؤُشَا غَارْ ؤُنڭَّارْ يُوسَا-د غَارْ قَاذَاشْ.

¹⁶ mas quando Israel subiu do Egito, e caminhou através do deserto até o Mar Vermelho, e chegou a Cades;

¹⁷ خنِّي إِسّكّْ إِسْرَائِيل إِرقَّاسنْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ ن إِذُومْ، إِنَّا: ’أجّْ أَيِي أَذْ شُوقغْ ذِي ثمُّورْثْ نّشْ!‘ مَاشَا أَجدْجِيذْ ن إِذُومْ وَارْ إِسْڒِي شَا. إِسّكّْ عَاوذْ إِرقَّاسنْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ ن مُوآبَ ؤُشَا ؤُڒَا ذ نتَّا وَارْ إِوْشْ تّسْرِيحْ. أَمُّو إِقِّيمْ إِسْرَائِيل ذِي قَاذَاشْ.

¹⁷ então Israel enviou mensageiros ao rei de Edom, dizendo: Deixa-me, rogo-te, passar através da tua terra; mas o rei de Edom não quis dar ouvidos. E, de modo semelhante, eles enviaram ao rei de Moabe; mas ele não quis consentir; e Israel permaneceu em Cades.

¹⁸ ؤُشَا يُويُورْ ڒْْڭنْسْ ذِي ڒخْڒَا، إِنّضْ إِ ثمُّورْثْ ن إِذُومْ ذ ثمُّورْثْ ن مُوآبَ ؤُشَا يُوسَا-د أَمُّو غَارْ ؤُغزْذِيسْ ن ثمُّورْثْ ن مُوآبَ إِ إِدْجَانْ غَارْ مَانِي ثْنقَّارْ ثْفُوشْثْ ؤُشَا نِيثْنِي وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ أَغِيرِينْ إِ أَرْنُونْ، مَاشَا وَارْ د-ؤُسِينْ ذَاخڒْ إِ ويْمِيرْ ن ثمُّورْثْ ن مُوآبَ، مَاغَارْ أَرْنُونْ ذ أَيْمِيرْ ن مُوآبَ.

¹⁸ Depois, eles seguiram através do deserto, e circundaram a terra de Edom, e a terra de Moabe, e vieram pelo lado leste da terra de Moabe, e acamparam no outro lado de Arnom, mas não entraram no limite de Moabe; pois Arnom era o limite de Moabe.

¹⁹ خنِّي إِسّكّْ إِسْرَائِيل إِرقَّاسنْ غَارْ سِيحُونْ، أَجدْجِيذْ ن إِمُورِييّنْ، أَجدْجِيذْ ن حَاشْبُونْ، ؤُشَا إِنَّا أَسْ إِسْرَائِيل: ’أجّْ أَنغْ أَذْ نْشُوقْ ثَامُّورْثْ نّشْ أَڒْ أَمْشَانْ إِ غَارْ إِ غَا ؤُيُورغْ.‘

¹⁹ E Israel enviou mensageiros até Seom, rei dos amorreus, o rei de Hesbom; e Israel lhe disse: Deixa-nos passar, rogamos-te, através da tua terra para o meu lugar.

²⁰ مَاشَا سِيحُونْ وَارْ إِتِّيقّْ إِسْرَائِيل أَڒْ إِ غَا إِشُوقْ ثَامُّورْثْ نّسْ وَاهَا. ؤُ سِيحُونْ إِسّْمُونْ مَارَّا ڒْڭنْسْ نّسْ ؤُشَا نِيثْنِي وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ ذِي جَاهَاصْ. ؤُشَا خنِّي إِمّْنغْ نتَّا أَكْ-ذ إِسْرَائِيل.

²⁰ Porém, Seom não confiou que Israel passasse através do seu termo; mas Seom reuniu todo o seu povo, e acampou em Jaza, e lutou contra Israel.

²¹ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، إِڭَّا خنِّي سِيحُونْ ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ نّسْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن إِسْرَائِيل ؤُشَاغڒْبنْ خَاسنْ. مَارَّا ثَامُّورْثْ ن إِمُورِييْينْ، إِنِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي ثمُّورْثْ نِّي، إِطّفْ إِ-ت إِسْرَائِيل ذ ڒْوَارْثْ.

²¹ E o SENHOR Deus de Israel entregou Seom e todo o seu povo na mão de Israel, e eles os feriram; assim Israel possuiu toda a terra dos amorreus, os habitantes daquela região.

²² نِيثْنِي طّْفنْ مَارَّا ثَامُّورْثْ ن إِمُورِييْينْ ذ ثَاسْغَارْثْ، زڭْ أَرْنُونْ أَڒْ يَابُّوقْ ؤُ زِي ڒخْڒَا أَڒْ لْ-ؤُرْذُونْ.

²² E eles possuíram todos os termos dos amorreus, desde o Arnom até o Jaboque, e desde o deserto até o Jordão.

²³ خنِّي ڒخُّو، أَقَا يُوژّڒْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، خْ إِمُورِييْينْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ڒْڭنْسْ ن إِسْرَائِيل زِي ڒْوَارْثْ نْسنْ ؤُ مَا شكْ خنِّي أَذْ ت ثطّْفذْ ذ ثَاسْغَارْثْ؟

²³ Então o SENHOR Deus de Israel desapropriou os amorreus diante do seu povo, Israel, e deverias tu possuí-lo?

²⁴ مَا وَارْ ثطِّيفذْ شَا ذ ثَاسْغَارْثْ مِينْ ذ أَشْ غَا إِوْشْ أَربِّي نّشْ كَامُوشْ ذ ڒْوَارْثْ؟ أَمُّو إِ غَا نطّفْ مَارَّا ذ ڒْوَارْثْ مِينْ ذ أَنغْ غَا إِوْشْ سِيذِي، أَربِّي نّغْ، ذ ڒْوَارْثْ.

²⁴ Não possuirás tu aquilo que o teu deus, Quemós, dá-te para possuirdes? Portanto, todos aqueles que, de diante de nós, o SENHOR nosso Deus expulsar, nós os possuiremos.

²⁵ خنِّي ڒخُّو، مَا شكْ خَارْ س وَاطَّاسْ خْ بَالَاكْ، مِّيسْ ن صِيفُّورْ، أَجدْجِيذْ ن مُوآبَ؟ مَا نتَّا عمَّارْصْ مَا إِمْشُوبّشْ أَكْ-ذ إِسْرَائِيل؟ مَا عمَّارْصْ مَا إِمّْنغْ أَكِيذْسنْ؟

²⁵ E, agora, és tu melhor do que Balaque, o filho de Zipor, rei de Moabe? Será que ele já pelejou contra Israel, ou já lutou contra eles,

²⁶ إِسْرَائِيل ثُوغَا إِزْذغْ عَاذْ ثڒْثْ-مْيَا ن إِسڭّْوُوسَا ذِي حَاشْبُونْ ؤُ ذِي ثْندَّامْ إِ غَارسْ د-إِقّْننْ ؤُ ذِي عَارُوعِيرْ ذ ثْندَّامْ إِ غَارسْ د-إِقّْننْ ؤُ ذِي مَارَّا ثِيندَّامْ نِّي إِدْجَانْ غَارْ ثْمُووَّا ن أَرْنُونْ. مَايمِّي وَارْ ثنْثْ ثْفكّمْ خنِّي ذِي مَارَّا ڒْوقْثْ نِّي؟

²⁶ enquanto Israel habitou em Hesbom e suas cidades, e em Aroer e as suas aldeias, e em todas as cidades que estão ao longo dos termos de Arnom, trezentos anos? Portanto, por que vós não as recuperastes durante aquele tempo?

²⁷ نشّْ وَارْ كِيكْ خْضِيغْ، مَاشَا شكْ ثڭّذْ أَيِي ڒْغَارْ ؤُمِي أَكِيذِي ثمّنْغذْ. سِيذِي، ونِّي ذ ڒْقَاضِي، أَذْ إِحْكمْ أَسّْ-أَ جَارْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُ جَارْ أَيْثْ ن عَامُّونْ!“

²⁷ Por isso, eu não pequei contra ti, mas tu me fazes mal ao guerrear contra mim; o SENHOR, que é juiz, julgue neste dia entre os filhos de Israel e os filhos de Amom.

²⁸ مَاشَا أَجدْجِيذْ ن أَيْثْ ن عَامُّونْ وَارْ إِسْڒِي غَارْ وَاوَاڒنْ نِّي ذ أَسْ د-إِسّكّْ يَافْثَاحْ س ؤُفُوسْ ن إِجّْ ن ؤُرقَّاسْ.

²⁸ Todavia, o rei dos filhos de Amom não atentou para as palavras de Jefté, que ele lhe enviou.

²⁹ ؤُشَا إِهْوَا-د أَرُّوحْ ن سِيذِي خْ يَافْثَاحْ ؤُ نتَّا إِژْوَا جِيلْعَاذْ ذ مَانَاسَّا. نتَّا إِژْوَا عَاوذْ خْ مِيصْفَا ذِي جِيلْعَاذْ ؤُشَا إِژْوَا خنِّي غَارْ أَيْثْ ن عَامُّونْ.

²⁹ Então, o Espírito do SENHOR veio sobre Jefté, e ele atravessou Gileade, e Manassés, e atravessou Mispá de Gileade, e de Mispá de Gileade, ele atravessou até os filhos de Amom.

³⁰ ؤُشَا إِوَاعْذْ يَافْثَاحْ إِجّْ ن لْوَاعْذْ إِ سِيذِي، إِنَّا: ”مَاڒَا شكْ أَذْ ثڭّذْ أَيْثْ ن عَامُّونْ قَاعْ ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو،

³⁰ E Jefté fez um voto ao SENHOR, e disse: Se tu, sem falta, entregares os filhos de Amom nas minhas mãos,

³¹ خنِّي، مَاڒَاعقْبغْ-د ذِي ڒهْنَا زڭْ أَيْثْ ن عَامُّونْ، مِينْ إِ د غَا إِفّْغنْ زِي ثوُّورَا ن ثَادَّارْثْ إِنُو حِيمَا أَذْ كِيذِي إِمّڒْقَا، أَذْ يِيڒِي إِ سِيذِي ؤُ نشّْ أَذْ أَسْ ث قدّْمغْ ذ ثَاسْغَارْثْ ن وشْمَاضْ.“

³¹ então será que, o que quer que saia das portas da minha casa para me encontrar, quando eu retornar em paz dos filhos de Amom, certamente será do SENHOR, e eu oferecerei como oferta queimada.

³² خَاسْ ؤُشَا إِژْوَا يَافْثَاحْ غَارْ أَيْثْ ن عَامُّونْ حِيمَا أَذْ كِيسنْ إِمّْنغْ ؤُشَا سِيذِي إِڭَّا إِ-ثنْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ.

³² Assim Jefté atravessou até os filhos de Amom para lutar contra eles; e o SENHOR os entregou nas suas mãos.

³³ نتَّا إِغْڒبْ خَاسنْ زِي عَارُوعِيرْ أَڒْ مَانِي ثِيوْضذْ غَارْ مِينِّيثْ، عِيشْرِينْ ن ثْندَّامْ، أَڒْ أَبَالْ-كُورُومْ، أَقَا-ت ذ إِشْثْ ن ثشْثِي ذ ثَامقّْرَانْثْ أَطَّاسْ. أَمُّو إِ د-تّْوَاسّهْوَانْ أَيْثْ ن عَامُّونْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل.

³³ E ele os feriu desde Aroer, até chegarem a Minite, vinte cidades, e até a planície dos vinhedos, com um massacre mui grande. Assim os filhos de Amom foram subjugados diante dos filhos de Israel.

³⁴ ؤُمِي د-يُوسَا يَافْثَاحْ غَارْ مِيصْفَا غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ، خْزَارْ، ثفّغْ-د غَارسْ يدْجِيسْ حِيمَا أَذْ ث-إِ-د ثڒْقَا بَارَّا س إِبنْذِيرنْ ذ شّْضِيحْ س نُّوبْثَاثْ. نتَّاثْ ثُوغَا ذ أَينِّي غَارسْ ن يدْجِيسْ، نتَّا ثُوغَا وَارْ غَارسْ أَحنْجِيرْ ؤُڒَا ذ ثَاحنْجِيرْثْ نّغْنِيثْ.

³⁴ E Jefté veio a Mispá, até a sua casa, e eis que a sua filha saiu para encontrá-lo com adufes e com danças; e ela era a sua única filha; além dela, ele não tinha nenhum outro filho ou filha.

³⁵ ؤُمِي ت إِژْرَا، إِشَارّڭْ أَرُّوضْ نّسْ، إِنَّا: ”أَ وَايَّاوْ، يدْجِي، شمْ ثسّهْوِيذْ أَيِي-د أَطَّاسْ ؤُ ثْذوْڒذْ غَارْ يِينِّي إِ ذ أَيِي إِتّڭّنْ ڒحْڒِيقْ مِينْزِي نشّْ أَرْزْمغْ أَقمُّومْ إِنُو إِ سِيذِي، وَارْ زمَّارغْ أَذْ د-ذوْڒغْ عَاذْ.“

³⁵ E sucedeu que, quando ele a viu, rasgou as suas vestes, e disse: Ai, filha minha! Tu me colocaste muito para baixo, e tu és uma daquelas que me aflige; pois abri a minha boca para o SENHOR, e não posso voltar atrás.

³⁶ نتَّاثْ ثنَّا أَسْ: ”بَابَا إِنُو! مَاڒَا شكْ ثَارْزْمذْ أَقمُّومْ نّشْ إِ سِيذِي، خنِّي أڭّْ كِيذِي عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ إِ د-إِفّْغنْ زڭْ ؤُقمُّومْ نّشْ، مَاغَارْ إِنْثَاقمْ سِيذِي قَاعْ ذِي طّْوعْ نّشْ خْ ڒْعذْيَانْ نّشْ، خْ أَيْثْ ن عَامُّونْ.“

³⁶ E ela disse a ele: Meu pai, se tu abriste a tua boca para o SENHOR, faz comigo segundo aquilo que procedeu da tua boca; tanto mais que o SENHOR fez vingança por ti contra os teus inimigos, os filhos de Amom.

³⁷ ؤُ نتَّاثْ ثنَّا عَاوذْ إِ بَابَاسْ: ”إِڒِي أَذْ كِيذِي إِتّْوَاڭّْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ-أَ. أجّْ أَيِي ثْنَاينْ ن إِيُورنْ، مَاحنْذْ نشّْ أَذْ ؤُيُورغْ، أَذْ د-هْوِيغْ مَاحنْذْ أَذْ رُوغْ خْ إِذُورَارْ خْ ثُوعزْرِييَا إِنُو، نشّْ أَكْ-ذ ثْمدُّوكَاڒْ إِنُو.“

³⁷ E ela disse ao seu pai: Que isto seja feito a mim; deixa-me a sós por dois meses, para que eu possa subir e descer os montes, e lamentar pela minha virgindade: eu e as minhas companheiras.

³⁸ نتَّا يَارَّا-د خَاسْ: ”ؤُيُورْ!“ ؤُشَا إِجَّا إِ-ت أَذْ ثْرَاحْ ثْنَاينْ ن إِيُورنْ. نتَّاثْ مَاشَا ثطّفْ أَبْرِيذْ أَكْ-ذ ثْمدُّوكَاڒْ نّسْ ؤُشَا ثْرُو خْ ثُوعزْرِييَا نّسْ ذڭْ إِذُورَارْ.

³⁸ E ele disse: Vai. E ele a despediu por dois meses; e ela foi com as suas companheiras, e lamentou pela sua virgindade sobre os montes.

³⁹ إِمْسَارْ، ؤُمِي قفْڒنْ ثْنَاينْ ن إِيُورنْ، ثَارڭّْوّحْ-د غَارْ بَابَاسْ ؤُ نتَّا إِقْفڒْ لْوَاعْذْ إِ إِوَاعْذْ. نتَّاثْ ثُوغَا عمَّارْصْ وَارْ ثسِّينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ورْيَازْ. أَمُّو إِذْوڒْ ذ لْعَاذَا ذِي إِسْرَائِيل،

³⁹ E sucedeu que, ao final de dois meses, ela retornou ao seu pai, que fez com ela segundo o seu voto que havia feito; e ela não conheceu homem algum. E tornou-se um costume em Israel,

⁴⁰ أَقَا أَسڭّْوَاسْ أَوَارْنِي إِ ؤُسڭّْوَاسْ يسِّيسْ ن إِسْرَائِيل أَذْ طّْفنْثْ أَبْرِيذْ، حِيمَا أَذْ إِذَارنْثْ إِ يدْجِيسْ ن يَافْثَاحْ، أَجِيلْعَاذِي، أَربْعَا ن وُوسَّانْ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ.

⁴⁰ que as filhas de Israel saíssem anualmente para lamentar a filha de Jefté, o gileadita, quatro dias por ano.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Juízes 11 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →