Josué 9

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ ؤُمِي مَارَّا إِجدْجِيذنْ، إِنِّي يدْجَانْ خْ ؤُجمَّاضْ ن لْ-ؤُرْذُونْ صْرِينْ خْ مَانْ أَيَا - إِجدْجِيذنْ خْ ثمُّورْثْ ن إِذُورَارْ، ذِي ثمُّورْثْ إِوَاطَانْ ؤُ غَارْ مَارَّا ثْمَا ن ڒبْحَارْ أَمقّْرَانْ أَڒْ قِيبَاتْشْ إِ إِذُورَارْ ن لُوبْنَانْ: إِحِيتِّييّنْ ذ إِمُورِييّنْ ذ أَيْثْ ن كنْعَانْ ذ إِفَارِيزِييّنْ ذ إِحِيوِييّنْ ذ إِيابُوسِييّنْ -

¹ Todos os reis que viviam a oeste do rio Jordão, tanto os das montanhas como os das planícies, e também os reis de todo o litoral do mar Mediterrâneo até o Líbano ficaram sabendo disso. Estes eram os reis dos heteus, dos amorreus, dos cananeus, dos perizeus, dos heveus e dos jebuseus.

² مُوننْ نِيثْنِي حِيمَا أَذْ مّنْغنْ أَكْ-ذ يَاشُووَا ؤُ أَكْ-ذ إِسْرَائِيل خْ إِجّْ ن أَرَّايْ.

² E todos eles se reuniram para guerrear contra Josué e o povo de Israel.

³ ؤُمِي إِمزْذَاغْ ن جِيبْعُونْ سْڒِينْ مِينْ ثُوغَا إِڭَّا يَاشُووَا أَكْ-ذ أَرِيحَا ذ عَايْ،

³ Quando os moradores da cidade de Gibeão, que eram heveus, ouviram falar do que Josué tinha feito com Jericó e com Ai,

⁴ ڭِّينْ ث س ثحْرَايْمشْثْ. نِيثْنِي ؤُيُورنْ ذڭْ وبْرِيذْ ؤُشَا ڭِّينْ إِخفْ نْسنْ ذ إِمْسكَّانْ. إِوْينْ ثِيخُونْشَايْ ثِيبُوڒَايْ خْ إِغْيَاڒْ نْسنْ، ثِيخُونْشَايْ ن يِيڒمْ ثِيبُوڒَايْ تّْوَاشَارّْڭنْثْ ؤُ ثْوَاخيّْضنْثْ عَاوذْ إِ بِينُو.

⁴ resolveram enganá-lo. Pegaram comida e carregaram os seus jumentos com sacos velhos e com odres rasgados e remendados, cheios de vinho.

⁵ قّْننْ عَاوذْ ثِيسِيڒَا ذ ڒْبَارِي، إِتّْوَاضَارّْفنْ خْ إِضَارنْ نْسنْ ؤُ يَارْضنْ أَرُّوضْ أَبُوڒَايْ، ؤُ مَارَّا أَغْرُومْ ن ڒعْوتْشْ نْسنْ ثُوغَا يُوژغْ إِتّْفْرُورُويْ.

⁵ Calçaram sandálias velhas e remendadas e vestiram roupas bem gastas. E levaram para comer pão seco e bolorento.

⁶ ؤُيُورنْ أَمُّو غَارْ يَاشُووَا ذِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن جِيلْجَالْ، نَّانْ أَسْ إِ نتَّا ؤُ إِ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل: ”نشِّينْ نُوسَا-د زڭْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ثِيڭّْوجْ. ڒخُّو خنِّي، ڭّمْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ أَكِيذْنغْ.“

⁶ Eles foram até o acampamento de Gilgal e disseram a Josué e a todos os homens de Israel: — Nós estamos chegando de um país que fica bem longe daqui. Façam um

⁷ أَرِّينْ-د إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل خْ إِحِيوِييّنْ: ”أَذْ ثَاغْ كنِّيوْ ثْزدّْغمْ جَارْ أَنغْ. مَامّشْ نْزمَّارْ أَذْ كِيذْومْ نڭّْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ؟“

⁷ Porém os homens de Israel disseram: — Pode ser que vocês morem aqui por perto. Como é que podemos fazer um acordo de paz com vocês?

⁸ نِيثْنِي مَاشَا نَّانْ إِ يَاشُووَا: ”نشِّينْ ذ إِمْسخَّارنْ نّشْ.“ خنِّي إِنَّا أَسنْ يَاشُووَا: ”مِينْ ثعْنَامْ كنِّيوْ ذ مَانِيسْ إِ د-ثُوسِيمْ؟“

⁸ — Estamos prontos para ser seus empregados! — responderam eles. — Quem são vocês? De onde vêm? — perguntou Josué.

⁹ نِيثْنِي أَرِّينْ-د خَاسْ: ”إِمْسخَّارنْ نّشْ ؤُسِينْ-د زڭْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ثِيڭّْوجْ أَطَّاسْ ذِي طّْوعْ ن يِيسمْ ن سِيذِي، أَربِّي نْومْ. مِينْزِي نشِّينْ نسْڒَا خَاسْ ڒخْبَارْ ؤُ خْ مَارَّا مِينْ إِڭَّا ذِي مِيصْرَا،

⁹ Os gibeonitas responderam: — Nós, os seus criados, somos de um país que fica muito longe e viemos até aqui porque ouvimos falar do

¹⁰ ذ مَارَّا مِينْ إِڭَّا نتَّا أَكْ-ذ إِجدْجِيذنْ ن أَيْثْ ن إِمُورِييّنْ إِنِّي يدْجَانْ أَغِيرِينْ إِ لْ-ؤُرْذُونْ، سِيحُونْ، أَجدْجِيذْ ن حَاشْبُونْ، ذ عُوجْ، أَجدْجِيذْ ن بَاشَانْ نِّي ثُوغَا إِزدّغْ ذِي عَاشْثَارُوثْ.

¹⁰ E também soubemos o que fez com os dois reis amorreus a leste do rio Jordão; a Seom, rei de Hesbom, e a Ogue, rei de Basã, que vivia em Astarote.

¹¹ ؤُشَا سِّيوْڒنْ أَكِيذْنغْ إِمْغَارنْ نّغْ ذ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن ثمُّورْثْ، نَّانْ: ’طّْفمْ ڒعْوتْشْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْومْ إِ وبْرِيذْ، ؤُيُورمْ إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكِيذْسنْ ؤُشَا أَذْ أَسنْ ثِينِيمْ: نشِّينْ ذ إِمْسخَّارنْ نْومْ.‘ خنِّي ڒخُّو، ڭّمْ أَكِيذْنغْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ.

¹¹ Os nossos líderes e toda a nossa gente nos mandaram preparar comida para viajar. Eles nos mandaram encontrar com vocês e dizer: “Estamos prontos para ser seus empregados! Façam um acordo de paz com a gente.”

¹² أَغْرُومْ-أَ نّغْ ذَا ثُوغَا عَاذْ إِحْمَا ؤُمِي ث-إِ-د أَكِيذْنغْ نكْسِي زِي ثُوذْرِينْ نّغْ ذ ڒعْوتْشْ ذڭْ وَاسّْ أَڒَامِي غَارْومْ د-نطّفْ أَبْرِيذْ. ڒخُّو أَقَا-ث يُوژغْ إِذْوڒْ إِتّْفْرُورُويْ.

¹² E vejam só o nosso pão! Estava quentinho quando saímos de casa no começo da viagem. Mas olhem! Agora está seco e bolorento.

¹³ ؤُڒَا ذ ثِيخُونْشَايْ ن يِيڒمْ ن بِينُو نِّي نشُّورْ، ثُوغَا أَثنْثْ ن جْذِيذْ، مَاشَا خْزَارمْ، ڒخُّو فدْجْقنْثْ. أَقَا ذ أَرُّوضْ نّغْ ذ سَانْذَالِييَاثْ نّغْ حْفَانْثْ س وبْرِيذْ إِ إِڭّْوجنْ س وَاطَّاسْ.“

¹³ Quando enchemos de vinho estes odres, eles eram novos. Mas vejam! Agora estão rasgados. As nossas roupas e as nossas sandálias estão gastas por causa da longa viagem que fizemos.

¹⁴ خنِّي كْسِينْ إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل زِي ڒعْوتْشْ. وَارْ كْسِينْ شّْوَارْ زڭْ ؤُقمُّومْ ن سِيذِي.

¹⁴ Os homens de Israel aceitaram a comida deles, porém não pediram conselho a Deus, o Senhor .

¹⁵ إِڭَّا يَاشُووَا أَكِيذْسنْ ڒهْنَا ؤُ إِڭَّا أَكِيذْسنْ عَاوذْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ، أَذْ ثنْ يجّْ أَذْ دَّارنْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ ڒْحُوكَّامْ ن ثْمسْمُونْثْ جُّودْجنْ أَسنْ.

¹⁵ Josué fez um acordo de paz com os gibeonitas, prometendo que não seriam mortos. E os líderes do povo de Israel juraram que cumpririam a sua palavra.

¹⁶ أَوَارْنِي ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ أَوَارْنِي إِ ؤُمِي ثُوغَا إِ ذ أَسنْ وْشِينْ ڒْعَاهْذْ، سْڒَانْ نِيثْنِي بلِّي أَقَا ذ جِّيرَانْ نْسنْ، ؤُ أَقَا زدّْغنْ ذِي ڒْوسْطْ نْسنْ.

¹⁶ Três dias depois de feito o acordo, descobriram que aquela gente morava perto.

¹⁷ مِينْزِي أَيْثْ ن إِسْرَائِيل كّْسنْ إِقِيضَانْ نْسنْ ؤُشَا إِوْضنْ غَارْ ثْندَّامْ نْسنْ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا. ثُوغَا ثِيندَّامْ نْسنْ جِيبْعُونْ ذ كَافِيرَا ذ بِيعْرُوثْ ذ قَارْيَاثْ-يَاعَارِيمْ.

¹⁷ Tanto assim que os israelitas saíram do acampamento e três dias depois chegaram às cidades onde os gibeonitas viviam, isto é, Gibeão, Cefira, Beerote e Quiriate-Jearim.

¹⁸ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل وَارْ ثنْ نْغِينْ شَا، مِينْزِي ڒْحُوكَّامْ ن ثْمسْمُونْثْ ثُوغَا جُّودْجنْ أَسنْ أَيَا غَارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل. س ؤُينِّي إِ ثقِّيمْ مَارَّا ثْمسْمُونْثْ ثْمُوغْمُوغْ خْ ڒْحُوكَّامْ.

¹⁸ Porém, por causa do juramento que os seus líderes tinham feito aos gibeonitas em nome do Senhor , o Deus de Israel, os israelitas não os mataram. E por isso todo o povo reclamou contra os líderes,

¹⁹ خنِّي نَّانْ مَارَّا ڒْحُوكَّامْ ن ثْمسْمُونْثْ: ”نشِّينْ نجُّودْجْ أَسنْ أَيَا غَارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل. س ؤُينِّي ڒخُّو وَارْ نْزمَّارْ أَذْ ثنْ نْحَاذَا.

¹⁹ mas eles explicaram assim: — Nós juramos em nome do

²⁰ إِتّْخصَّا أَذْ نْكمّڒْ ثَاجَادْجِيثْ-أَ ؤُ أَذْ ثنْ نجّْ أَذْ دَّارنْ، مَاحنْذْ وَارْ خَانغْ د-إِوطِّي ؤُذُوقّزْ ن وغْضَابْ ذِي سِّيبّثْ ن ثْجَادْجِيثْ نِّي ذ أَسنْ نڭَّا.

²⁰ Por causa da nossa promessa temos de deixá-los viver; se não, Deus nos castigará.

²¹ ڒْحُوكَّامْ نَّانْ أَسنْ: ”نِيثْنِي أَذْ قِّيمنْ دَّارنْ ؤُشَا أَذْ ذوْڒنْ ذ إِنزْذَامنْ ذ إِنُويَامْ إِ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ، أَمْ مَامّشْ ذ أَسنْ ث نَّانْ ڒْحُوكَّامْ.“

²¹ Deixem que eles vivam; mas terão de cortar lenha e carregar água para nós. Foi isso o que os líderes disseram.

²² إِڒَاغَا إِ-ثنْ يَاشُووَا، إِنَّا: ”مَايمِّي خَانغْ ثْشمْثمْ، ثنَّامْ: ’نشِّينْ نْزدّغْ غَارْ ڒَاڭّْوَاجْ س وَاطَّاسْ خَاومْ!‘، وَاخَّا كنِّيوْ ثْزدّْغمْ ذِي ڒْوسْثْ ن ثمُّورْثْ نّغْ؟

²² Então Josué chamou os gibeonitas e perguntou: — Por que vocês nos enganaram, afirmando que vinham de longe, quando vivem aqui mesmo?

²³ ڒخُّو خنِّي، كنِّيوْ ثتّْوَانعْڒمْ. وَارْ زَّايْومْ إِتّْوَاكّسْ أَذْ ثِيڒِيمْ ذ إِمْسخَّارنْ، إِنزْذَامنْ ذ إِنُويَامْ إِ ثَادَّارْثْ ن أَربِّي إِنُو.“

²³ E, já que vocês fizeram isso, de agora em diante vão viver debaixo do castigo de Deus. É do povo gibeonita que sairão sempre os escravos para cortar madeira e carregar água para a casa do meu Deus.

²⁴ نِيثْنِي أَرِّينْ-د خْ يَاشُووَا، نَّانْ: ”إِ إِمْسخَّارنْ نّشْ إِتّْوَانَّا نِيشَانْ بلِّي سِيذِي، أَربِّي نْومْ، يُومُورْ أَمْسخَّارْ نّسْ مُوسَا، أَقَا نتَّا أَذْ أَومْ إِوْشَا مَارَّا ثَامُّورْثْ ؤُشَا أَذْ إِهلّكْ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن ثمُّورْثْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نْومْ. س ؤُيَا ثُوغَا نڭّْوذْ أَطَّاسْ خْ ثُوذَارْثْ نّغْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْومْ. س ؤُينِّي إِ نڭَّا نشِّينْ أَيَا.

²⁴ Eles responderam: — Fizemos isso porque ficamos sabendo que o

²⁵ ڒخُّو خنِّي، خْزَارْ، أَقَا أَنغْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ. أڭّْ أَكِيذْنغْ مِينْ ثتّْوَاڒِيذْ مْلِيحْ ذ مِينْ إِدْجَانْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ حِيمَا أَذْ زَّايْنغْ ثڭّذْ.“

²⁵ Agora estamos nas suas mãos; faça de nós o que achar melhor.

²⁶ أَمُّو إِ زَّايْسنْ إِڭَّا ؤُشَا نتَّا إِفكّْ إِ-ثنْ زڭْ ؤُفُوسْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، أَڒَامِي نِيثْنِي وَارْ ثنْ نْغِينْ شَا.

²⁶ Josué protegeu os gibeonitas e não deixou que fossem mortos.

²⁷ ذڭْ وَاسّْ نِّي سِيمَانْثْ نّسْ إِڭَّا إِ-ثنْ يَاشُووَا ذ إِنزْذَامنْ ذ إِنُويَامْ إِ ثْمسْمُونْثْ ؤُ إِ ؤُعَالْطَارْ ن سِيذِي، أَڒْ أَسّْ-أَ، ذڭْ ومْشَانْ نِّي غَا يِيخْضَارْ نتَّا.

²⁷ Mas, daquele dia em diante, ele os obrigou a serem carregadores de água e rachadores de lenha para o povo de Israel e para o altar de Deus, o Senhor . E até hoje eles continuam fazendo isso, trabalhando no lugar escolhido por Deus para a sua adoração.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Josué 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →