Josué 9
rifa (RIFA) vs ACF
1 ؤُمِي مَارَّا إِجدْجِيذنْ، إِنِّي يدْجَانْ خْ ؤُجمَّاضْ ن لْ-ؤُرْذُونْ صْرِينْ خْ مَانْ أَيَا - إِجدْجِيذنْ خْ ثمُّورْثْ ن إِذُورَارْ، ذِي ثمُّورْثْ إِوَاطَانْ ؤُ غَارْ مَارَّا ثْمَا ن ڒبْحَارْ أَمقّْرَانْ أَڒْ قِيبَاتْشْ إِ إِذُورَارْ ن لُوبْنَانْ: إِحِيتِّييّنْ ذ إِمُورِييّنْ ذ أَيْثْ ن كنْعَانْ ذ إِفَارِيزِييّنْ ذ إِحِيوِييّنْ ذ إِيابُوسِييّنْ -
1 E sucedeu que, ouvindo isto todos os reis, que estavam aquém do Jordão, nas montanhas, e nas campinas, em toda a costa do grande mar, em frente do Líbano, os heteus, e os amorreus, os cananeus, os perizeus, os heveus, e os jebuseus,
2 مُوننْ نِيثْنِي حِيمَا أَذْ مّنْغنْ أَكْ-ذ يَاشُووَا ؤُ أَكْ-ذ إِسْرَائِيل خْ إِجّْ ن أَرَّايْ.
2 Se ajuntaram eles de comum acordo, para pelejar contra Josué e contra Israel.
3 ؤُمِي إِمزْذَاغْ ن جِيبْعُونْ سْڒِينْ مِينْ ثُوغَا إِڭَّا يَاشُووَا أَكْ-ذ أَرِيحَا ذ عَايْ،
3 E os moradores de Gibeom, ouvindo o que Josué fizera com Jericó e com Ai,
4 ڭِّينْ ث س ثحْرَايْمشْثْ. نِيثْنِي ؤُيُورنْ ذڭْ وبْرِيذْ ؤُشَا ڭِّينْ إِخفْ نْسنْ ذ إِمْسكَّانْ. إِوْينْ ثِيخُونْشَايْ ثِيبُوڒَايْ خْ إِغْيَاڒْ نْسنْ، ثِيخُونْشَايْ ن يِيڒمْ ثِيبُوڒَايْ تّْوَاشَارّْڭنْثْ ؤُ ثْوَاخيّْضنْثْ عَاوذْ إِ بِينُو.
4 Usaram de astúcia, e foram e se fingiram embaixadores, e levando sacos velhos sobre os seus jumentos, e odres de vinho, velhos, e rotos, e remendados;
5 قّْننْ عَاوذْ ثِيسِيڒَا ذ ڒْبَارِي، إِتّْوَاضَارّْفنْ خْ إِضَارنْ نْسنْ ؤُ يَارْضنْ أَرُّوضْ أَبُوڒَايْ، ؤُ مَارَّا أَغْرُومْ ن ڒعْوتْشْ نْسنْ ثُوغَا يُوژغْ إِتّْفْرُورُويْ.
5 E nos seus pés sapatos velhos e remendados, e roupas velhas sobre si; e todo o pão que traziam para o caminho era seco e bolorento.
6 ؤُيُورنْ أَمُّو غَارْ يَاشُووَا ذِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن جِيلْجَالْ، نَّانْ أَسْ إِ نتَّا ؤُ إِ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل: ”نشِّينْ نُوسَا-د زڭْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ثِيڭّْوجْ. ڒخُّو خنِّي، ڭّمْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ أَكِيذْنغْ.“
6 E vieram a Josué, ao arraial, a Gilgal, e disseram a ele e aos homens de Israel: Viemos de uma terra distante; fazei, pois, agora, acordo conosco.
7 أَرِّينْ-د إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل خْ إِحِيوِييّنْ: ”أَذْ ثَاغْ كنِّيوْ ثْزدّْغمْ جَارْ أَنغْ. مَامّشْ نْزمَّارْ أَذْ كِيذْومْ نڭّْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ؟“
7 E os homens de Israel responderam aos heveus: Porventura habiteis no meio de nós; como pois faremos acordo convosco?
8 نِيثْنِي مَاشَا نَّانْ إِ يَاشُووَا: ”نشِّينْ ذ إِمْسخَّارنْ نّشْ.“ خنِّي إِنَّا أَسنْ يَاشُووَا: ”مِينْ ثعْنَامْ كنِّيوْ ذ مَانِيسْ إِ د-ثُوسِيمْ؟“
8 Então disseram a Josué: Nós somos teus servos. E disse-lhes Josué: Quem sois vós, e de onde vindes?
9 نِيثْنِي أَرِّينْ-د خَاسْ: ”إِمْسخَّارنْ نّشْ ؤُسِينْ-د زڭْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ثِيڭّْوجْ أَطَّاسْ ذِي طّْوعْ ن يِيسمْ ن سِيذِي، أَربِّي نْومْ. مِينْزِي نشِّينْ نسْڒَا خَاسْ ڒخْبَارْ ؤُ خْ مَارَّا مِينْ إِڭَّا ذِي مِيصْرَا،
9 E lhe responderam: Teus servos vieram de uma terra mui distante, por causa do nome do Senhor teu Deus, porquanto ouvimos a sua fama, e tudo quanto fez no Egito;
10 ذ مَارَّا مِينْ إِڭَّا نتَّا أَكْ-ذ إِجدْجِيذنْ ن أَيْثْ ن إِمُورِييّنْ إِنِّي يدْجَانْ أَغِيرِينْ إِ لْ-ؤُرْذُونْ، سِيحُونْ، أَجدْجِيذْ ن حَاشْبُونْ، ذ عُوجْ، أَجدْجِيذْ ن بَاشَانْ نِّي ثُوغَا إِزدّغْ ذِي عَاشْثَارُوثْ.
10 E tudo quanto fez aos dois reis dos amorreus, que estavam além do Jordão, a Siom rei de Hesbom, e a Ogue, rei de Basã, que estava em Astarote.
11 ؤُشَا سِّيوْڒنْ أَكِيذْنغْ إِمْغَارنْ نّغْ ذ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن ثمُّورْثْ، نَّانْ: ’طّْفمْ ڒعْوتْشْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْومْ إِ وبْرِيذْ، ؤُيُورمْ إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكِيذْسنْ ؤُشَا أَذْ أَسنْ ثِينِيمْ: نشِّينْ ذ إِمْسخَّارنْ نْومْ.‘ خنِّي ڒخُّو، ڭّمْ أَكِيذْنغْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ.
11 Por isso nossos anciãos e todos os moradores da nossa terra nos falaram, dizendo: Tomai em vossas mãos provisão para o caminho, e ide-lhes ao encontro e dizei-lhes: Nós somos vossos servos; fazei, pois, agora acordo conosco.
12 أَغْرُومْ-أَ نّغْ ذَا ثُوغَا عَاذْ إِحْمَا ؤُمِي ث-إِ-د أَكِيذْنغْ نكْسِي زِي ثُوذْرِينْ نّغْ ذ ڒعْوتْشْ ذڭْ وَاسّْ أَڒَامِي غَارْومْ د-نطّفْ أَبْرِيذْ. ڒخُّو أَقَا-ث يُوژغْ إِذْوڒْ إِتّْفْرُورُويْ.
12 Este nosso pão tomamos quente das nossas casas para nossa provisão, no dia em que saímos para vir a vós; e ei-lo aqui agora já seco e bolorento;
13 ؤُڒَا ذ ثِيخُونْشَايْ ن يِيڒمْ ن بِينُو نِّي نشُّورْ، ثُوغَا أَثنْثْ ن جْذِيذْ، مَاشَا خْزَارمْ، ڒخُّو فدْجْقنْثْ. أَقَا ذ أَرُّوضْ نّغْ ذ سَانْذَالِييَاثْ نّغْ حْفَانْثْ س وبْرِيذْ إِ إِڭّْوجنْ س وَاطَّاسْ.“
13 E estes odres, que enchemos de vinho, eram novos, e ei-los aqui já rotos; e estas nossas roupas e nossos sapatos já se têm envelhecido, por causa do mui longo caminho.
14 خنِّي كْسِينْ إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل زِي ڒعْوتْشْ. وَارْ كْسِينْ شّْوَارْ زڭْ ؤُقمُّومْ ن سِيذِي.
14 Então os homens de Israel tomaram da provisão deles e não pediram conselho ao Senhor.
15 إِڭَّا يَاشُووَا أَكِيذْسنْ ڒهْنَا ؤُ إِڭَّا أَكِيذْسنْ عَاوذْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ، أَذْ ثنْ يجّْ أَذْ دَّارنْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ ڒْحُوكَّامْ ن ثْمسْمُونْثْ جُّودْجنْ أَسنْ.
15 E Josué fez paz com eles, e fez um acordo com eles, que lhes daria a vida; e os príncipes da congregação lhes prestaram juramento.
16 أَوَارْنِي ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ أَوَارْنِي إِ ؤُمِي ثُوغَا إِ ذ أَسنْ وْشِينْ ڒْعَاهْذْ، سْڒَانْ نِيثْنِي بلِّي أَقَا ذ جِّيرَانْ نْسنْ، ؤُ أَقَا زدّْغنْ ذِي ڒْوسْطْ نْسنْ.
16 E sucedeu que, ao fim de três dias, depois de fazerem acordo com eles, ouviram que eram seus vizinhos, e que moravam no meio deles.
17 مِينْزِي أَيْثْ ن إِسْرَائِيل كّْسنْ إِقِيضَانْ نْسنْ ؤُشَا إِوْضنْ غَارْ ثْندَّامْ نْسنْ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا. ثُوغَا ثِيندَّامْ نْسنْ جِيبْعُونْ ذ كَافِيرَا ذ بِيعْرُوثْ ذ قَارْيَاثْ-يَاعَارِيمْ.
17 Porque, partindo os filhos de Israel, chegaram às cidades deles ao terceiro dia; e suas cidades eram Gibeom e Cefira, e Beerote, e Quiriate-Jearim.
18 أَيْثْ ن إِسْرَائِيل وَارْ ثنْ نْغِينْ شَا، مِينْزِي ڒْحُوكَّامْ ن ثْمسْمُونْثْ ثُوغَا جُّودْجنْ أَسنْ أَيَا غَارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل. س ؤُينِّي إِ ثقِّيمْ مَارَّا ثْمسْمُونْثْ ثْمُوغْمُوغْ خْ ڒْحُوكَّامْ.
18 E os filhos de Israel não os feriram; porquanto os príncipes da congregação lhes juraram pelo Senhor Deus de Israel; por isso toda a congregação murmurava contra os príncipes.
19 خنِّي نَّانْ مَارَّا ڒْحُوكَّامْ ن ثْمسْمُونْثْ: ”نشِّينْ نجُّودْجْ أَسنْ أَيَا غَارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل. س ؤُينِّي ڒخُّو وَارْ نْزمَّارْ أَذْ ثنْ نْحَاذَا.
19 Então todos os príncipes disseram a toda a congregação: Nós juramos-lhes pelo Senhor Deus de Israel, pelo que não lhes podemos tocar.
20 إِتّْخصَّا أَذْ نْكمّڒْ ثَاجَادْجِيثْ-أَ ؤُ أَذْ ثنْ نجّْ أَذْ دَّارنْ، مَاحنْذْ وَارْ خَانغْ د-إِوطِّي ؤُذُوقّزْ ن وغْضَابْ ذِي سِّيبّثْ ن ثْجَادْجِيثْ نِّي ذ أَسنْ نڭَّا.
20 Isto, porém, lhes faremos: conservar-lhes-emos a vida, para que não haja grande ira sobre nós, por causa do juramento que já lhes fizemos.
21 ڒْحُوكَّامْ نَّانْ أَسنْ: ”نِيثْنِي أَذْ قِّيمنْ دَّارنْ ؤُشَا أَذْ ذوْڒنْ ذ إِنزْذَامنْ ذ إِنُويَامْ إِ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ، أَمْ مَامّشْ ذ أَسنْ ث نَّانْ ڒْحُوكَّامْ.“
21 Disseram-lhes, pois, os príncipes: Vivam, e sejam rachadores de lenha e tiradores de água para toda a congregação, como os príncipes lhes disseram.
22 إِڒَاغَا إِ-ثنْ يَاشُووَا، إِنَّا: ”مَايمِّي خَانغْ ثْشمْثمْ، ثنَّامْ: ’نشِّينْ نْزدّغْ غَارْ ڒَاڭّْوَاجْ س وَاطَّاسْ خَاومْ!‘، وَاخَّا كنِّيوْ ثْزدّْغمْ ذِي ڒْوسْثْ ن ثمُّورْثْ نّغْ؟
22 E Josué os chamou, e falou-lhes dizendo: Por que nos enganastes dizendo: Mui longe de vós habitamos, morando vós no meio de nós?
23 ڒخُّو خنِّي، كنِّيوْ ثتّْوَانعْڒمْ. وَارْ زَّايْومْ إِتّْوَاكّسْ أَذْ ثِيڒِيمْ ذ إِمْسخَّارنْ، إِنزْذَامنْ ذ إِنُويَامْ إِ ثَادَّارْثْ ن أَربِّي إِنُو.“
23 Agora, pois, sereis malditos; e dentre vós não deixará de haver servos, nem rachadores de lenha, nem tiradores de água, para a casa do meu Deus.
24 نِيثْنِي أَرِّينْ-د خْ يَاشُووَا، نَّانْ: ”إِ إِمْسخَّارنْ نّشْ إِتّْوَانَّا نِيشَانْ بلِّي سِيذِي، أَربِّي نْومْ، يُومُورْ أَمْسخَّارْ نّسْ مُوسَا، أَقَا نتَّا أَذْ أَومْ إِوْشَا مَارَّا ثَامُّورْثْ ؤُشَا أَذْ إِهلّكْ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن ثمُّورْثْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نْومْ. س ؤُيَا ثُوغَا نڭّْوذْ أَطَّاسْ خْ ثُوذَارْثْ نّغْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْومْ. س ؤُينِّي إِ نڭَّا نشِّينْ أَيَا.
24 Então responderam a Josué, e disseram: Porquanto com certeza foi anunciado aos teus servos que o Senhor teu Deus ordenou a Moisés, seu servo, que a vós daria toda esta terra, e destruiria todos os moradores da terra diante de vós, tememos muito por nossas vidas por causa de vós; por isso fizemos assim.
25 ڒخُّو خنِّي، خْزَارْ، أَقَا أَنغْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ. أڭّْ أَكِيذْنغْ مِينْ ثتّْوَاڒِيذْ مْلِيحْ ذ مِينْ إِدْجَانْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ حِيمَا أَذْ زَّايْنغْ ثڭّذْ.“
25 E eis que agora estamos na tua mão; faze-nos aquilo que te pareça bom e reto.
26 أَمُّو إِ زَّايْسنْ إِڭَّا ؤُشَا نتَّا إِفكّْ إِ-ثنْ زڭْ ؤُفُوسْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، أَڒَامِي نِيثْنِي وَارْ ثنْ نْغِينْ شَا.
26 Assim pois lhes fez, e livrou-os das mãos dos filhos de Israel, e não os mataram.
27 ذڭْ وَاسّْ نِّي سِيمَانْثْ نّسْ إِڭَّا إِ-ثنْ يَاشُووَا ذ إِنزْذَامنْ ذ إِنُويَامْ إِ ثْمسْمُونْثْ ؤُ إِ ؤُعَالْطَارْ ن سِيذِي، أَڒْ أَسّْ-أَ، ذڭْ ومْشَانْ نِّي غَا يِيخْضَارْ نتَّا.
27 E naquele dia, Josué os fez rachadores de lenha e tiradores de água para a congregação e para o altar do Senhor, até ao dia de hoje, no lugar que ele escolhesse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.