Josué 9

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ ؤُمِي مَارَّا إِجدْجِيذنْ، إِنِّي يدْجَانْ خْ ؤُجمَّاضْ ن لْ-ؤُرْذُونْ صْرِينْ خْ مَانْ أَيَا - إِجدْجِيذنْ خْ ثمُّورْثْ ن إِذُورَارْ، ذِي ثمُّورْثْ إِوَاطَانْ ؤُ غَارْ مَارَّا ثْمَا ن ڒبْحَارْ أَمقّْرَانْ أَڒْ قِيبَاتْشْ إِ إِذُورَارْ ن لُوبْنَانْ: إِحِيتِّييّنْ ذ إِمُورِييّنْ ذ أَيْثْ ن كنْعَانْ ذ إِفَارِيزِييّنْ ذ إِحِيوِييّنْ ذ إِيابُوسِييّنْ -

¹ Todos os reis que estavam do lado oeste do Jordão, nas montanhas e nas campinas, em toda a costa do mar Grande até o Líbano ficaram sabendo disso. Eram os reis dos heteus, dos amorreus, dos cananeus, dos ferezeus, dos heveus e dos jebuseus.

² مُوننْ نِيثْنِي حِيمَا أَذْ مّنْغنْ أَكْ-ذ يَاشُووَا ؤُ أَكْ-ذ إِسْرَائِيل خْ إِجّْ ن أَرَّايْ.

² Então eles se ajuntaram de comum acordo, para guerrear contra Josué e contra Israel.

³ ؤُمِي إِمزْذَاغْ ن جِيبْعُونْ سْڒِينْ مِينْ ثُوغَا إِڭَّا يَاشُووَا أَكْ-ذ أَرِيحَا ذ عَايْ،

³ Mas os moradores de Gibeão, ouvindo o que Josué tinha feito com Jericó e com Ai,

⁴ ڭِّينْ ث س ثحْرَايْمشْثْ. نِيثْنِي ؤُيُورنْ ذڭْ وبْرِيذْ ؤُشَا ڭِّينْ إِخفْ نْسنْ ذ إِمْسكَّانْ. إِوْينْ ثِيخُونْشَايْ ثِيبُوڒَايْ خْ إِغْيَاڒْ نْسنْ، ثِيخُونْشَايْ ن يِيڒمْ ثِيبُوڒَايْ تّْوَاشَارّْڭنْثْ ؤُ ثْوَاخيّْضنْثْ عَاوذْ إِ بِينُو.

⁴ usaram de astúcia: foram e se fingiram de embaixadores, levando sacos velhos sobre os seus jumentos e odres de vinho, velhos, rasgados e cheios de remendos,

⁵ قّْننْ عَاوذْ ثِيسِيڒَا ذ ڒْبَارِي، إِتّْوَاضَارّْفنْ خْ إِضَارنْ نْسنْ ؤُ يَارْضنْ أَرُّوضْ أَبُوڒَايْ، ؤُ مَارَّا أَغْرُومْ ن ڒعْوتْشْ نْسنْ ثُوغَا يُوژغْ إِتّْفْرُورُويْ.

⁵ calçando sandálias velhas e remendadas e vestindo roupas velhas. E todo o pão que traziam para comer era seco e bolorento.

⁶ ؤُيُورنْ أَمُّو غَارْ يَاشُووَا ذِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن جِيلْجَالْ، نَّانْ أَسْ إِ نتَّا ؤُ إِ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل: ”نشِّينْ نُوسَا-د زڭْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ثِيڭّْوجْ. ڒخُّو خنِّي، ڭّمْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ أَكِيذْنغْ.“

⁶ Foram a Josué, no arraial, em Gilgal, e lhe disseram, a ele e aos homens de Israel: — Viemos de uma terra distante e queremos que vocês façam uma aliança conosco.

⁷ أَرِّينْ-د إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل خْ إِحِيوِييّنْ: ”أَذْ ثَاغْ كنِّيوْ ثْزدّْغمْ جَارْ أَنغْ. مَامّشْ نْزمَّارْ أَذْ كِيذْومْ نڭّْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ؟“

⁷ Mas os homens de Israel responderam aos heveus: — Talvez vocês morem aqui perto. Como podemos fazer uma aliança com vocês?

⁸ نِيثْنِي مَاشَا نَّانْ إِ يَاشُووَا: ”نشِّينْ ذ إِمْسخَّارنْ نّشْ.“ خنِّي إِنَّا أَسنْ يَاشُووَا: ”مِينْ ثعْنَامْ كنِّيوْ ذ مَانِيسْ إِ د-ثُوسِيمْ؟“

⁸ Então disseram a Josué: — Somos seus servos. Mas Josué perguntou: — Quem são vocês? De onde vêm?

⁹ نِيثْنِي أَرِّينْ-د خَاسْ: ”إِمْسخَّارنْ نّشْ ؤُسِينْ-د زڭْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ثِيڭّْوجْ أَطَّاسْ ذِي طّْوعْ ن يِيسمْ ن سِيذِي، أَربِّي نْومْ. مِينْزِي نشِّينْ نسْڒَا خَاسْ ڒخْبَارْ ؤُ خْ مَارَّا مِينْ إِڭَّا ذِي مِيصْرَا،

⁹ Eles responderam: — Estes seus servos vieram de uma terra muito distante, por causa do nome do

¹⁰ ذ مَارَّا مِينْ إِڭَّا نتَّا أَكْ-ذ إِجدْجِيذنْ ن أَيْثْ ن إِمُورِييّنْ إِنِّي يدْجَانْ أَغِيرِينْ إِ لْ-ؤُرْذُونْ، سِيحُونْ، أَجدْجِيذْ ن حَاشْبُونْ، ذ عُوجْ، أَجدْجِيذْ ن بَاشَانْ نِّي ثُوغَا إِزدّغْ ذِي عَاشْثَارُوثْ.

¹⁰ e tudo o que fez com os dois reis dos amorreus que estavam do outro lado do Jordão, a saber, Seom, rei de Hesbom, e Ogue, rei de Basã, que estava em Astarote.

¹¹ ؤُشَا سِّيوْڒنْ أَكِيذْنغْ إِمْغَارنْ نّغْ ذ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن ثمُّورْثْ، نَّانْ: ’طّْفمْ ڒعْوتْشْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْومْ إِ وبْرِيذْ، ؤُيُورمْ إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكِيذْسنْ ؤُشَا أَذْ أَسنْ ثِينِيمْ: نشِّينْ ذ إِمْسخَّارنْ نْومْ.‘ خنِّي ڒخُّو، ڭّمْ أَكِيذْنغْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ.

¹¹ Por isso os nossos anciãos e todos os moradores da nossa terra nos disseram: “Levem com vocês alimentos para a viagem e vão ao encontro deles, dizendo: ‘Somos seus servos; façam uma aliança conosco.’

¹² أَغْرُومْ-أَ نّغْ ذَا ثُوغَا عَاذْ إِحْمَا ؤُمِي ث-إِ-د أَكِيذْنغْ نكْسِي زِي ثُوذْرِينْ نّغْ ذ ڒعْوتْشْ ذڭْ وَاسّْ أَڒَامِي غَارْومْ د-نطّفْ أَبْرِيذْ. ڒخُّو أَقَا-ث يُوژغْ إِذْوڒْ إِتّْفْرُورُويْ.

¹² Este nosso pão nós pegamos em nossas casas quando ainda estava quente, no dia em que saímos para vir falar com vocês, e agora aqui está ele, já seco e bolorento.

¹³ ؤُڒَا ذ ثِيخُونْشَايْ ن يِيڒمْ ن بِينُو نِّي نشُّورْ، ثُوغَا أَثنْثْ ن جْذِيذْ، مَاشَا خْزَارمْ، ڒخُّو فدْجْقنْثْ. أَقَا ذ أَرُّوضْ نّغْ ذ سَانْذَالِييَاثْ نّغْ حْفَانْثْ س وبْرِيذْ إِ إِڭّْوجنْ س وَاطَّاسْ.“

¹³ Estes odres eram novos quando os enchemos de vinho, mas agora já estão rasgados. E estas nossas roupas e estas nossas sandálias já envelheceram, por causa da longa viagem.”

¹⁴ خنِّي كْسِينْ إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل زِي ڒعْوتْشْ. وَارْ كْسِينْ شّْوَارْ زڭْ ؤُقمُّومْ ن سِيذِي.

¹⁴ Então os israelitas aceitaram os alimentos deles e não pediram conselho ao Senhor .

¹⁵ إِڭَّا يَاشُووَا أَكِيذْسنْ ڒهْنَا ؤُ إِڭَّا أَكِيذْسنْ عَاوذْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ، أَذْ ثنْ يجّْ أَذْ دَّارنْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ ڒْحُوكَّامْ ن ثْمسْمُونْثْ جُّودْجنْ أَسنْ.

¹⁵ Josué concedeu-lhes paz e fez com eles a aliança de lhes poupar a vida; e os chefes da congregação confirmaram isso com juramento.

¹⁶ أَوَارْنِي ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ أَوَارْنِي إِ ؤُمِي ثُوغَا إِ ذ أَسنْ وْشِينْ ڒْعَاهْذْ، سْڒَانْ نِيثْنِي بلِّي أَقَا ذ جِّيرَانْ نْسنْ، ؤُ أَقَا زدّْغنْ ذِي ڒْوسْطْ نْسنْ.

¹⁶ Ao fim de três dias, depois de terem feito a aliança com eles, souberam que eram seus vizinhos e que moravam perto deles.

¹⁷ مِينْزِي أَيْثْ ن إِسْرَائِيل كّْسنْ إِقِيضَانْ نْسنْ ؤُشَا إِوْضنْ غَارْ ثْندَّامْ نْسنْ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا. ثُوغَا ثِيندَّامْ نْسنْ جِيبْعُونْ ذ كَافِيرَا ذ بِيعْرُوثْ ذ قَارْيَاثْ-يَاعَارِيمْ.

¹⁷ Pois, partindo os filhos de Israel, chegaram às cidades deles ao terceiro dia. E as cidades deles eram Gibeão, Cefira, Beerote e Quiriate-Jearim.

¹⁸ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل وَارْ ثنْ نْغِينْ شَا، مِينْزِي ڒْحُوكَّامْ ن ثْمسْمُونْثْ ثُوغَا جُّودْجنْ أَسنْ أَيَا غَارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل. س ؤُينِّي إِ ثقِّيمْ مَارَّا ثْمسْمُونْثْ ثْمُوغْمُوغْ خْ ڒْحُوكَّامْ.

¹⁸ Os filhos de Israel não os atacaram, porque os chefes da congregação lhes haviam jurado pelo Senhor , Deus de Israel. Por isso toda a congregação murmurou contra os chefes.

¹⁹ خنِّي نَّانْ مَارَّا ڒْحُوكَّامْ ن ثْمسْمُونْثْ: ”نشِّينْ نجُّودْجْ أَسنْ أَيَا غَارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل. س ؤُينِّي ڒخُّو وَارْ نْزمَّارْ أَذْ ثنْ نْحَاذَا.

¹⁹ Então todos os chefes disseram a toda a congregação: — Nós juramos a eles pelo

²⁰ إِتّْخصَّا أَذْ نْكمّڒْ ثَاجَادْجِيثْ-أَ ؤُ أَذْ ثنْ نجّْ أَذْ دَّارنْ، مَاحنْذْ وَارْ خَانغْ د-إِوطِّي ؤُذُوقّزْ ن وغْضَابْ ذِي سِّيبّثْ ن ثْجَادْجِيثْ نِّي ذ أَسنْ نڭَّا.

²⁰ Isto, porém, lhes faremos: vamos deixá-los viver, para que não venha grande ira sobre nós, por causa do juramento que lhes fizemos.

²¹ ڒْحُوكَّامْ نَّانْ أَسنْ: ”نِيثْنِي أَذْ قِّيمنْ دَّارنْ ؤُشَا أَذْ ذوْڒنْ ذ إِنزْذَامنْ ذ إِنُويَامْ إِ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ، أَمْ مَامّشْ ذ أَسنْ ث نَّانْ ڒْحُوكَّامْ.“

²¹ E os chefes acrescentaram: — Deixem que vivam. E assim eles se tornaram rachadores de lenha e tiradores de água para toda a congregação, como os chefes lhes tinham dito.

²² إِڒَاغَا إِ-ثنْ يَاشُووَا، إِنَّا: ”مَايمِّي خَانغْ ثْشمْثمْ، ثنَّامْ: ’نشِّينْ نْزدّغْ غَارْ ڒَاڭّْوَاجْ س وَاطَّاسْ خَاومْ!‘، وَاخَّا كنِّيوْ ثْزدّْغمْ ذِي ڒْوسْثْ ن ثمُّورْثْ نّغْ؟

²² Josué chamou os gibeonitas e lhes disse: — Por que vocês nos enganaram, dizendo que moravam bem longe de nós, quando na verdade moram aqui perto?

²³ ڒخُّو خنِّي، كنِّيوْ ثتّْوَانعْڒمْ. وَارْ زَّايْومْ إِتّْوَاكّسْ أَذْ ثِيڒِيمْ ذ إِمْسخَّارنْ، إِنزْذَامنْ ذ إِنُويَامْ إِ ثَادَّارْثْ ن أَربِّي إِنُو.“

²³ Agora vocês estão sob maldição e entre vocês nunca deixará de haver escravos, rachadores de lenha e tiradores de água para a casa do meu Deus.

²⁴ نِيثْنِي أَرِّينْ-د خْ يَاشُووَا، نَّانْ: ”إِ إِمْسخَّارنْ نّشْ إِتّْوَانَّا نِيشَانْ بلِّي سِيذِي، أَربِّي نْومْ، يُومُورْ أَمْسخَّارْ نّسْ مُوسَا، أَقَا نتَّا أَذْ أَومْ إِوْشَا مَارَّا ثَامُّورْثْ ؤُشَا أَذْ إِهلّكْ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن ثمُّورْثْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نْومْ. س ؤُيَا ثُوغَا نڭّْوذْ أَطَّاسْ خْ ثُوذَارْثْ نّغْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْومْ. س ؤُينِّي إِ نڭَّا نشِّينْ أَيَا.

²⁴ Então eles responderam a Josué: — É que foi anunciado a estes seus servos, como certo, que o

²⁵ ڒخُّو خنِّي، خْزَارْ، أَقَا أَنغْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ. أڭّْ أَكِيذْنغْ مِينْ ثتّْوَاڒِيذْ مْلِيحْ ذ مِينْ إِدْجَانْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ حِيمَا أَذْ زَّايْنغْ ثڭّذْ.“

²⁵ Eis que estamos nas suas mãos; trate-nos segundo lhe parecer bom e reto.

²⁶ أَمُّو إِ زَّايْسنْ إِڭَّا ؤُشَا نتَّا إِفكّْ إِ-ثنْ زڭْ ؤُفُوسْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، أَڒَامِي نِيثْنِي وَارْ ثنْ نْغِينْ شَا.

²⁶ Josué fez como tinha dito e livrou-os das mãos dos filhos de Israel; e não os mataram.

²⁷ ذڭْ وَاسّْ نِّي سِيمَانْثْ نّسْ إِڭَّا إِ-ثنْ يَاشُووَا ذ إِنزْذَامنْ ذ إِنُويَامْ إِ ثْمسْمُونْثْ ؤُ إِ ؤُعَالْطَارْ ن سِيذِي، أَڒْ أَسّْ-أَ، ذڭْ ومْشَانْ نِّي غَا يِيخْضَارْ نتَّا.

²⁷ Naquele dia, Josué os fez rachadores de lenha e tiradores de água para a congregação e para o altar do Senhor , até o dia de hoje, no lugar que Deus escolhesse.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Josué 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →