Josué 9

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ ؤُمِي مَارَّا إِجدْجِيذنْ، إِنِّي يدْجَانْ خْ ؤُجمَّاضْ ن لْ-ؤُرْذُونْ صْرِينْ خْ مَانْ أَيَا - إِجدْجِيذنْ خْ ثمُّورْثْ ن إِذُورَارْ، ذِي ثمُّورْثْ إِوَاطَانْ ؤُ غَارْ مَارَّا ثْمَا ن ڒبْحَارْ أَمقّْرَانْ أَڒْ قِيبَاتْشْ إِ إِذُورَارْ ن لُوبْنَانْ: إِحِيتِّييّنْ ذ إِمُورِييّنْ ذ أَيْثْ ن كنْعَانْ ذ إِفَارِيزِييّنْ ذ إِحِيوِييّنْ ذ إِيابُوسِييّنْ -

¹ E sucedeu que, quando ouviram sobre estas coisas, todos os reis que estavam neste lado do Jordão, nos montes, nos vales, e em todas as costas do grande mar, defronte ao Líbano, os heteus, e os amorreus, os cananeus, os ferezeus, os heveus, e os jebuseus;

² مُوننْ نِيثْنِي حِيمَا أَذْ مّنْغنْ أَكْ-ذ يَاشُووَا ؤُ أَكْ-ذ إِسْرَائِيل خْ إِجّْ ن أَرَّايْ.

² eles se reuniram de comum acordo, para lutar contra Josué e contra Israel.

³ ؤُمِي إِمزْذَاغْ ن جِيبْعُونْ سْڒِينْ مِينْ ثُوغَا إِڭَّا يَاشُووَا أَكْ-ذ أَرِيحَا ذ عَايْ،

³ E quando os habitantes de Gibeão ouviram o que Josué havia feito a Jericó e a Ai,

⁴ ڭِّينْ ث س ثحْرَايْمشْثْ. نِيثْنِي ؤُيُورنْ ذڭْ وبْرِيذْ ؤُشَا ڭِّينْ إِخفْ نْسنْ ذ إِمْسكَّانْ. إِوْينْ ثِيخُونْشَايْ ثِيبُوڒَايْ خْ إِغْيَاڒْ نْسنْ، ثِيخُونْشَايْ ن يِيڒمْ ثِيبُوڒَايْ تّْوَاشَارّْڭنْثْ ؤُ ثْوَاخيّْضنْثْ عَاوذْ إِ بِينُو.

⁴ Eles agiram com astúcia, foram e se fizeram de embaixadores, e levaram sacos velhos sobre os seus jumentos, e garrafas de vinho, velhas, rotas e remendadas;

⁵ قّْننْ عَاوذْ ثِيسِيڒَا ذ ڒْبَارِي، إِتّْوَاضَارّْفنْ خْ إِضَارنْ نْسنْ ؤُ يَارْضنْ أَرُّوضْ أَبُوڒَايْ، ؤُ مَارَّا أَغْرُومْ ن ڒعْوتْشْ نْسنْ ثُوغَا يُوژغْ إِتّْفْرُورُويْ.

⁵ e nos seus pés calçados velhos e surrados, e usavam vestes velhas; e todo o pão da sua provisão estava seco e mofado.

⁶ ؤُيُورنْ أَمُّو غَارْ يَاشُووَا ذِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن جِيلْجَالْ، نَّانْ أَسْ إِ نتَّا ؤُ إِ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل: ”نشِّينْ نُوسَا-د زڭْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ثِيڭّْوجْ. ڒخُّو خنِّي، ڭّمْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ أَكِيذْنغْ.“

⁶ E eles foram até Josué, no acampamento de Gilgal, e disseram tanto a ele, quanto aos homens de Israel: Nós viemos de uma nação distante; agora, fazei um pacto conosco.

⁷ أَرِّينْ-د إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل خْ إِحِيوِييّنْ: ”أَذْ ثَاغْ كنِّيوْ ثْزدّْغمْ جَارْ أَنغْ. مَامّشْ نْزمَّارْ أَذْ كِيذْومْ نڭّْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ؟“

⁷ E os homens de Israel disseram aos heveus, porventura habitais no meio de nós; como pois faremos um pacto convosco?

⁸ نِيثْنِي مَاشَا نَّانْ إِ يَاشُووَا: ”نشِّينْ ذ إِمْسخَّارنْ نّشْ.“ خنِّي إِنَّا أَسنْ يَاشُووَا: ”مِينْ ثعْنَامْ كنِّيوْ ذ مَانِيسْ إِ د-ثُوسِيمْ؟“

⁸ E eles disseram a Josué: Nós somos teus servos. E Josué lhes disse: Quem sois vós? E de onde vindes vós?

⁹ نِيثْنِي أَرِّينْ-د خَاسْ: ”إِمْسخَّارنْ نّشْ ؤُسِينْ-د زڭْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ثِيڭّْوجْ أَطَّاسْ ذِي طّْوعْ ن يِيسمْ ن سِيذِي، أَربِّي نْومْ. مِينْزِي نشِّينْ نسْڒَا خَاسْ ڒخْبَارْ ؤُ خْ مَارَّا مِينْ إِڭَّا ذِي مِيصْرَا،

⁹ E eles lhe disseram: Teus servos vieram de uma nação muito distante por causa do nome do SENHOR, o teu Deus; pois ouvimos da sua fama, e de tudo o que ele fez no Egito,

¹⁰ ذ مَارَّا مِينْ إِڭَّا نتَّا أَكْ-ذ إِجدْجِيذنْ ن أَيْثْ ن إِمُورِييّنْ إِنِّي يدْجَانْ أَغِيرِينْ إِ لْ-ؤُرْذُونْ، سِيحُونْ، أَجدْجِيذْ ن حَاشْبُونْ، ذ عُوجْ، أَجدْجِيذْ ن بَاشَانْ نِّي ثُوغَا إِزدّغْ ذِي عَاشْثَارُوثْ.

¹⁰ e tudo o que ele fez aos dois reis dos amorreus, que estavam além do Jordão, a Seom, rei de Hesbom; e a Ogue, rei de Basã, que estava em Astarote.

¹¹ ؤُشَا سِّيوْڒنْ أَكِيذْنغْ إِمْغَارنْ نّغْ ذ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن ثمُّورْثْ، نَّانْ: ’طّْفمْ ڒعْوتْشْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْومْ إِ وبْرِيذْ، ؤُيُورمْ إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكِيذْسنْ ؤُشَا أَذْ أَسنْ ثِينِيمْ: نشِّينْ ذ إِمْسخَّارنْ نْومْ.‘ خنِّي ڒخُّو، ڭّمْ أَكِيذْنغْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ.

¹¹ Por isso os nossos anciãos e todos os habitantes da nossa nação nos falaram, dizendo: Tomai provisões convosco para a jornada, e ide encontrá-los, e dizei-lhes: Nós somos vossos servos, por isso, fazei agora um pacto conosco.

¹² أَغْرُومْ-أَ نّغْ ذَا ثُوغَا عَاذْ إِحْمَا ؤُمِي ث-إِ-د أَكِيذْنغْ نكْسِي زِي ثُوذْرِينْ نّغْ ذ ڒعْوتْشْ ذڭْ وَاسّْ أَڒَامِي غَارْومْ د-نطّفْ أَبْرِيذْ. ڒخُّو أَقَا-ث يُوژغْ إِذْوڒْ إِتّْفْرُورُويْ.

¹² Este nosso pão nós o tomamos ainda quente das nossas casas para nossa provisão, no dia em que partimos para vir até vós; mas agora vede ele está seco, e está mofado;

¹³ ؤُڒَا ذ ثِيخُونْشَايْ ن يِيڒمْ ن بِينُو نِّي نشُّورْ، ثُوغَا أَثنْثْ ن جْذِيذْ، مَاشَا خْزَارمْ، ڒخُّو فدْجْقنْثْ. أَقَا ذ أَرُّوضْ نّغْ ذ سَانْذَالِييَاثْ نّغْ حْفَانْثْ س وبْرِيذْ إِ إِڭّْوجنْ س وَاطَّاسْ.“

¹³ e estas garrafas de vinho, que enchemos, eram novas; e vede, estão rotas; e estas nossas vestes e os nossos calçados ficaram velhos em razão da jornada muito longa.

¹⁴ خنِّي كْسِينْ إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل زِي ڒعْوتْشْ. وَارْ كْسِينْ شّْوَارْ زڭْ ؤُقمُّومْ ن سِيذِي.

¹⁴ E os homens tomaram das suas provisões, e não pediram conselho da boca do SENHOR.

¹⁵ إِڭَّا يَاشُووَا أَكِيذْسنْ ڒهْنَا ؤُ إِڭَّا أَكِيذْسنْ عَاوذْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ، أَذْ ثنْ يجّْ أَذْ دَّارنْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ ڒْحُوكَّامْ ن ثْمسْمُونْثْ جُّودْجنْ أَسنْ.

¹⁵ E Josué fez paz com eles, e fez um pacto com eles, para deixá-los viver; e os príncipes da congregação lhes juraram.

¹⁶ أَوَارْنِي ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ أَوَارْنِي إِ ؤُمِي ثُوغَا إِ ذ أَسنْ وْشِينْ ڒْعَاهْذْ، سْڒَانْ نِيثْنِي بلِّي أَقَا ذ جِّيرَانْ نْسنْ، ؤُ أَقَا زدّْغنْ ذِي ڒْوسْطْ نْسنْ.

¹⁶ E sucedeu que, ao final de três dias, depois de terem feito um pacto com eles, ouviram que eles eram seus vizinhos, e que habitavam no meio deles.

¹⁷ مِينْزِي أَيْثْ ن إِسْرَائِيل كّْسنْ إِقِيضَانْ نْسنْ ؤُشَا إِوْضنْ غَارْ ثْندَّامْ نْسنْ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا. ثُوغَا ثِيندَّامْ نْسنْ جِيبْعُونْ ذ كَافِيرَا ذ بِيعْرُوثْ ذ قَارْيَاثْ-يَاعَارِيمْ.

¹⁷ E os filhos de Israel viajaram, e chegaram às suas cidades no terceiro dia. Ora, as suas cidades eram: Gibeão, Cefira, Beerote, e Quiriate-Jearim.

¹⁸ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل وَارْ ثنْ نْغِينْ شَا، مِينْزِي ڒْحُوكَّامْ ن ثْمسْمُونْثْ ثُوغَا جُّودْجنْ أَسنْ أَيَا غَارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل. س ؤُينِّي إِ ثقِّيمْ مَارَّا ثْمسْمُونْثْ ثْمُوغْمُوغْ خْ ڒْحُوكَّامْ.

¹⁸ E os filhos de Israel não os feriram, porque os príncipes da congregação haviam jurado a eles pelo SENHOR, Deus de Israel. E toda a congregação murmurou contra os príncipes.

¹⁹ خنِّي نَّانْ مَارَّا ڒْحُوكَّامْ ن ثْمسْمُونْثْ: ”نشِّينْ نجُّودْجْ أَسنْ أَيَا غَارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل. س ؤُينِّي ڒخُّو وَارْ نْزمَّارْ أَذْ ثنْ نْحَاذَا.

¹⁹ Porém, todos os príncipes disseram para toda a congregação: Nós lhes juramos pelo SENHOR, Deus de Israel; por isso, agora não podemos lhes tocar.

²⁰ إِتّْخصَّا أَذْ نْكمّڒْ ثَاجَادْجِيثْ-أَ ؤُ أَذْ ثنْ نجّْ أَذْ دَّارنْ، مَاحنْذْ وَارْ خَانغْ د-إِوطِّي ؤُذُوقّزْ ن وغْضَابْ ذِي سِّيبّثْ ن ثْجَادْجِيثْ نِّي ذ أَسنْ نڭَّا.

²⁰ Isto lhes faremos: nós, deixá-los-emos viver, para que a ira não nos sobrevenha, por causa do juramento que fizemos a eles.

²¹ ڒْحُوكَّامْ نَّانْ أَسنْ: ”نِيثْنِي أَذْ قِّيمنْ دَّارنْ ؤُشَا أَذْ ذوْڒنْ ذ إِنزْذَامنْ ذ إِنُويَامْ إِ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ، أَمْ مَامّشْ ذ أَسنْ ث نَّانْ ڒْحُوكَّامْ.“

²¹ E os príncipes lhes disseram: Que vivam eles; mas que sejam cortadores de madeira e tiradores de água para toda a congregação; como os príncipes lhes haviam prometido.

²² إِڒَاغَا إِ-ثنْ يَاشُووَا، إِنَّا: ”مَايمِّي خَانغْ ثْشمْثمْ، ثنَّامْ: ’نشِّينْ نْزدّغْ غَارْ ڒَاڭّْوَاجْ س وَاطَّاسْ خَاومْ!‘، وَاخَّا كنِّيوْ ثْزدّْغمْ ذِي ڒْوسْثْ ن ثمُّورْثْ نّغْ؟

²² E Josué os convocou e ele lhes falou, dizendo: Por que nos enganastes dizendo: Nós estamos muito longe de vós, quando habitais no meio de nós?

²³ ڒخُّو خنِّي، كنِّيوْ ثتّْوَانعْڒمْ. وَارْ زَّايْومْ إِتّْوَاكّسْ أَذْ ثِيڒِيمْ ذ إِمْسخَّارنْ، إِنزْذَامنْ ذ إِنُويَامْ إِ ثَادَّارْثْ ن أَربِّي إِنُو.“

²³ Agora, por isso vós sois malditos, e não haverá nenhum de vós liberado de ser servo, e cortador de madeira e tirador de água para a casa do meu Deus.

²⁴ نِيثْنِي أَرِّينْ-د خْ يَاشُووَا، نَّانْ: ”إِ إِمْسخَّارنْ نّشْ إِتّْوَانَّا نِيشَانْ بلِّي سِيذِي، أَربِّي نْومْ، يُومُورْ أَمْسخَّارْ نّسْ مُوسَا، أَقَا نتَّا أَذْ أَومْ إِوْشَا مَارَّا ثَامُّورْثْ ؤُشَا أَذْ إِهلّكْ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن ثمُّورْثْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نْومْ. س ؤُيَا ثُوغَا نڭّْوذْ أَطَّاسْ خْ ثُوذَارْثْ نّغْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْومْ. س ؤُينِّي إِ نڭَّا نشِّينْ أَيَا.

²⁴ E eles responderam a Josué, e disseram: Porque com certeza foi dito aos teus servos como o SENHOR teu Deus ordenou ao seu servo Moisés, que daria a vós toda a terra, e que vós destruísseis todos os habitantes da terra diante de vós, por isso ficamos tão temerosos pelas nossas vidas por causa de vós, que fizemos isto.

²⁵ ڒخُّو خنِّي، خْزَارْ، أَقَا أَنغْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ. أڭّْ أَكِيذْنغْ مِينْ ثتّْوَاڒِيذْ مْلِيحْ ذ مِينْ إِدْجَانْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ حِيمَا أَذْ زَّايْنغْ ثڭّذْ.“

²⁵ E agora, vede, estamos na tua mão; como te parecer bom e reto fazer conosco, faça.

²⁶ أَمُّو إِ زَّايْسنْ إِڭَّا ؤُشَا نتَّا إِفكّْ إِ-ثنْ زڭْ ؤُفُوسْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، أَڒَامِي نِيثْنِي وَارْ ثنْ نْغِينْ شَا.

²⁶ E assim ele o fez para com eles, e os livrou da mão dos filhos de Israel, de forma que não os mataram.

²⁷ ذڭْ وَاسّْ نِّي سِيمَانْثْ نّسْ إِڭَّا إِ-ثنْ يَاشُووَا ذ إِنزْذَامنْ ذ إِنُويَامْ إِ ثْمسْمُونْثْ ؤُ إِ ؤُعَالْطَارْ ن سِيذِي، أَڒْ أَسّْ-أَ، ذڭْ ومْشَانْ نِّي غَا يِيخْضَارْ نتَّا.

²⁷ E, naquele dia, Josué fez deles cortadores de madeira e tiradores de água para a congregação e para o altar do SENHOR, até este dia, no lugar que ele escolhesse.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Josué 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →