Jeremias 9

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ ”أَخْ، مْڒِي غَارِي ثَازذِّيغْثْ ذِي ڒخْڒَا إِ إِمْسبْرِيذنْ، خنِّي إِڒِي سمْحغْ ذِي ڒْڭنْسْ إِنُو، ؤُيُورغْ، مَاغَارْ نِيثْنِي مَارَّا ذ إِزنَّاينْ، أَمُونِي ن إِغدَّارنْ.

¹ Oh! tivesse eu em minha cabeça um manancial, e em meus olhos uma fonte de lágrimas! Dia e noite eu choraria os mortos da filha de meu povo.

² نِيثْنِي سّْقضْعنْ إِڒسْ نْسنْ، ڒْقوْسْ إِشُّورْ س إِخَارِّيقنْ. نِيثْنِي وَارْ ذْوِيڒنْ ذ أَيْثْ ن بُو-ثغْرُوضْثْ ذِي ثمُّورْثْ س ڒْمَانثْ، مَاغَارْ نِيثْنِي ؤُيُورنْ زِي ثْعفَّانْثْ غَارْ ؤُتْشْمَاسْ ؤُمِي وَارْ ذ أَيِي سِّيننْ شَا، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.

² Oh! se encontrasse eu no deserto um abrigo de viandantes; abandonaria meu povo, e para longe dele me afastaria, pois que não passa de uma legião de adúlteros, um bando de traidores.

³ أجّْ كُوڒْ إِجّْ أَذْ إِحْضَا إِخفْ نّسْ زڭْ ؤُمدُّوكّڒْ نّسْ، وَارْ تّْشِيڒمْ ؤُڒَا خْ ثَاوْمَاثْ، مَاغَارْ كُوڒْ ثَاوْمَاثْ ثتّڭّْ مْغِيرْ أَشْمَاثْ ؤُ كُوڒْ أَمدُّوكّڒْ إِتّنّضْ أَمْ إِتّْشقَّافْ س ڒْهَارْذْ نّسْ.

³ Retesam a língua, como fazem a seus arcos, para o engodo; e a lealdade não permanece neles. Caminham de crime em crime; já nem me conhecem mais - oráculo do Senhor.

⁴ كُوڒْ إِجّْ إِتّْغَارَّا أَمدُّوكّڒْ نّسْ، وَارْ قَّارنْ شَا ثِيذتّْ. نِيثْنِي سّڒْمَاذنْ إِ يِيڒسْ نْسنْ أَذْ إِسّْخَارّقْ، نِيثْنِي سَّاحَاڒنْ إِخفْ نْسنْ س مِينْ وَارْ إِسڭّْذنْ.

⁴ Que se mantenha em guarda cada um de vós contra o amigo. Nem mesmo do irmão vos deveis fiar, pois que todo irmão procura suplantar, e todo amigo calunia.

⁵ ثَازذِّيغْثْ نّشْ ثْبدّْ ذِي ڒْوسْطْ ن وشْمَاثْ. س وشْمَاثْ نْسنْعوّْڒنْ أَذْ أَيِي سّْننْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.“

⁵ Zombam do próximo todos eles; ninguém diz a verdade. Exercitam a língua na mentira, aplicam-se a fazer o mal.

⁶ ”س ؤُيَا، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ: ’خْزَارْ، نشّْ أَذْ ثنْ سّْفسْيغْ ؤُ أَذْ ثنْ جَارّْبغْ، مَاغَارْ مَامّشْ غَا ڭّغْ أَذْ كَّارغْ خنِّي أَكْ-ذ يدْجِيسْ ن ڒْڭنْسْ إِنُو؟

⁶ Habitam no seio da falsidade; por má fé recusam conhecer-me - oráculo do Senhor.

⁷ إِڒسْ نْسنْ أَمْ فْڒِيثْشَا ن ڒْقوْسْ إِنقّنْ، أَقَا إِسَّاوَاڒْ س وشْمَاثْ. س ؤُقمُّومْ نّسْ كُوڒْ إِجّْ إِسَّاوَاڒْ خْ ڒهْنَا أَكْ-ذ ؤُمدُّوكّڒْ نّسْ، مَاشَا ذڭْ وُوڒْ نّسْ إِسّوْجَاذْ أَسْ إِجّْ ن ڒْفخْ.

⁷ Por isso, eis o que diz o Senhor dos exércitos: Vou fundi-los num cadinho para prová-los. Que outra coisa farei ante {a maldade} da filha de meu povo?

⁸ مَا وَارْ زَّايْسنْ خدْجْفغْ زِي مَانْ أَيَا، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي. مَا وَارْ إِخدْجفْ ڒعْمَارْ إِنُو زِي ڒْڭنْسْ أَمْ وَا؟“

⁸ Suas línguas são dardos mortíferos, que só proferem mentiras. Com a boca saúdam o próximo, enquanto no coração lhe armam ciladas.

⁹ ”نشّْ أَذْ رُوغْ، أَذْ سّْڭعّْذغْ ثْغُويِّيثْ ن ؤُوحْوحْ خْ إِذُورَارْ ذ يزْڒِي ن وشْضَانْ خْ دّْمَانِي ن ثَاروْسَا، مَاغَارْ تّْوَاشمْضنْ أَڒَامِي ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ سّنِّي د-إِتّكّْ ؤُ وَارْ تّسْڒِينْ ڒْحسّْ ن ثْحِيمْرِيوِينْ عَاذْ. زڭْ إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا أَڒْ ڒْمَاڒْ مَارَّا أَروْڒنْ، كَّارنْ ؤُيُورنْ.“

⁹ Por tantos crimes não devo castigá-los - oráculo do Senhor - e não se vingará minha alma de semelhante nação?

¹⁰ ”أَذْ أَرّغْ ؤُرْشَالِيمْ ذ إِزلِّيجنْ ن وژْرُو، ذ أَمْشَانْ ن ؤُذُورِّي إِ وُوشَّاننْ ن ڒخْڒَا، ؤُشَا ثِيندَّامْ ن يَاهُوذَا أَذْ ثنْثْ ڭّغْ ذ ثَامُّورْثْ إِتّْوَاردّْدْجنْ نِّي ذِي وَارْ إِزدّغْ ؤُڒَا ذ إِجّْ.“

¹⁰ A respeito dos montes erguerei gemidos; entoarei cânticos fúnebres sobre as planícies do deserto, porque o fogo devorou esses lugares e ninguém passa por eles. Nem mais se ouve o mugir do gado. Tanto as aves do céu como os animais, todos fugiram e desapareceram.

¹¹ ”وِي إِدْجَانْ ذ أَرْيَازْ أَمِيغِيسْ، أَقَا أَذْ إِحَاكَا ذڭْ ؤُيَا، ؤُ وِي غَارْ إِسِّيوڒْ ؤُقمُّومْ ن سِيذِي؟ أجّْ إِ-ث أَذْ زَّايسْ إِبَارّحْ خنِّي! مَايمِّي ثتّْوَاخَارّبْ ثَامُّورْثْ، ثتّْوَاسّشْمضْ أَمْ ڒخْڒَا أَڒَامِي ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ ت إِتّْشُوقِي؟“

¹¹ Farei de Jerusalém um amontoado de pedras, um covil de chacais; e das cidades de Judá um deserto, onde ninguém mais habitará.

¹² ”سِيذِي إِنَّا: ’ڒَْامِي أَرْخُونْ نِيثْنِي زِي شَّارِيعَا إِنُو ثنِّي ذ أَسنْ وْشِيغْ زَّاثْ إِ ؤُغمْبُوبْ نْسنْ، ؤُ وَارْ سْڒِينْ غَارْ ثْمِيجَّا إِنُو ؤُ وَارْ ت ضْفَارنْ،

¹² Haverá algum homem sábio que possa compreender essas coisas? A quem as revelou o Senhor a fim de que as explique? Por que perdeu-se essa terra, queimada como o deserto, por onde ninguém mais passa?

¹³ مَاشَا ضْفَارنْ ڒقْسَاحثْ ن وُوڒْ ن يِيخفْ نْسنْ ؤُڒَا ذ ’إِبَاعْلنْ‘ أَمْ مَامّشْ إِ ذ أَسنْ سّڒْمَاذنْ ڒجْذُوذْ نْسنْ،

¹³ É, diz o Senhor, porque abandonou a lei que lhe havia proposto, porque não escutou, nem seguiu a minha voz,

¹⁴ س ؤُيَا، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: خْزَارْ، نشّْ أَذْ وْشغْ شِّيحْ إِ ڒْڭنْسْ-أَ حِيمَا أَذْ ث شّنْ ؤُڒَا ذ أَمَانْ ن أَرّْهَاجْ حِيمَا أَذْ ثنْ سْونْ.

¹⁴ mas sim os pendores de seu coração empedernido, e os ídolos que seus pais lhe haviam dado a conhecer.

¹⁵ نشّْ أَذْ ثنْ زُوزَّارغْ جَارْ ڒڭْنُوسْ نِّي وَارْ سِّيننْ، وَارْ إِدْجِي نِيثْنِي ؤُڒَا ذ ڒجْذُوذْ نْسنْ، ؤُ نشّْ أَذْ خَاسنْ سّكّغْ سِّيفْ أَڒْ ثنْ قْضِيغْ.‘

¹⁵ Eis por que disse o Senhor dos exércitos, o Deus de Israel: vou alimentá-lo com absinto, e lhe darei de beber água pestilenta.

¹⁶ أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ: ’حْضَامْ، ڒَاغَامْ-د إِ ثمْغَارِينْ إِ وشْضَانْ مَاحنْذْ أَذْ د-أَسنْثْ، ؤُشَا جّمْ ؤُڒَا ذ ثِيمْغَارِينْ ثِيمِيغِيسِينْ أَذْ د-أَسنْثْ!‘ “

¹⁶ Depois, dispersá-lo-ei entre nações que nem ele, nem seus pais conheceram, e contra ele enviarei uma espada que o abaterá até o extermínio.

¹⁷ ”نشّْ نِّيغْ، وَاهْ، جّمْ ثنْثْ أَذْ ذغْيَانْثْ ؤُ أَذْ سّْڭعّْذنْثْ ثْغُويِّيثْ ن وشْضَانْ خَانغْ أَڒْ د-أَزّْڒنْثْ ثِيطَّاوِينْ نّغْ س إِمطَّاونْ ؤُ وَامَانْ أَذْ د-هْوَانْ خْ وَابْڒِيونْ.

¹⁷ Eis o que diz o Senhor dos exércitos: tratai de chamar as carpideiras para que venham. E que venham as mais hábeis e não tardem,

¹⁸ مَاغَارْ ثْغُويِّيثْ ن وشْضَانْ سْڒِينْ أَسْ-د زِي صِيهْيُونْ: ’أَخْ، مَامّشْ نتّْوَاردّدْجْ، نشِّينْ نْسضْحَا أَطَّاسْ مَاغَارْ ثُوغَا خَانغْ أَذْ نكَّارْ أَذْ نسْمحْ ذِي ثمُّورْثْ نّغْ، مَاغَارْ ثِيزذِّيغِينْ نّغْ هذْمنْ ثنْثْ.‘

¹⁸ para que, sem demora, entoem sobre nós suas lamúrias, e se fundam em lágrimas nossos olhos, e a água brote de nossas pálpebras,

¹⁹ سْڒنْثْ خنِّي إِ وَاوَاڒْ ن سِيذِي، أَ ثِيمْغَارِينْ، أجّْ أَمزُّوغْ نْكنْثْ أَذْ إِكْسِي أَوَاڒْ زڭْ ؤُقمُّومْ نّسْ. سْڒمْذنْثْ يسِّيثْكنْثْ أَذْ شضْننْثْ ؤُشَا أَذْ ثسّڒْمذْ كُوڒْ ثَامْغَارْثْ إِشْثْ ن وزْڒِي ن وشْضَانْ إِ ثْمدُّوكّتْشْثْ نّسْ.

¹⁹ pois que seu canto fúnebre se elevou em Sião: Por que fomos assim devastados? Cheios de vergonha, devemos abandonar a terra, já que foram derrubadas nossas casas.

²⁰ مِينْزِي ڒْموْثْ ثْڭعّذْ-د زِي ڒكْوَازِي نّغْ، يُوذفْ-د غَارْ ڒقْصُورْ نّغْ مَاحنْذْ أَذْ إِقْضعْ إِحنْجِيرنْ إِمژْيَاننْ زِي زّْنَاقِي ذ إِحُوذْرِييّنْ زڭْ وَازَّاينْ.“

²⁰ Mulheres, escutai a palavra do Senhor. E que vossos ouvidos compreendam o que sua boca profere! Ensinai a vossas filhas essa lamentação; cada uma ensine à companheira esse canto fúnebre:

²¹ ”سِيوڒْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي:

²¹ A morte assomou às nossas janelas, introduzindo-se em nossos palácios, exterminando crianças nas ruas e jovens nas praças públicas.

²² ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’وَارْ إِتّْفيِّيشْ ؤُمِيغِيسْ س ثِيغِيثْ ن يِيخفْ نّسْ ؤُڒَا ذ بُو-ثغْرُوضْثْ وَارْ إِتّْفيِّيشْ س جّْهذْ نّسْ، بُو-وَاڭْڒَا وَارْ إِتّْفيِّيشْ س وَاڭْڒَا نّسْ.

²² Cadáveres humanos jazem como esterco nos campos, como feixes atrás do segador. E ninguém os recolhe.

²³ مَاشَا ونِّي إِتّْفيَّاشنْ، أجّْ إِ-ث أَذْ إِسّمْغَارْ، بلِّي نتَّا غَارسْ ڒفْهَامثْ ؤُ إِسّنْ أَيِي، بلِّي نشّْ ذ سِيذِي نِّي إِتّڭّنْ س ثْمخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ ذ ڒْحقّْ ذ ثْسڭْذَا ذِي ثمُّورْثْ، مَاغَارْ ثِيمسْڒَايِينْ-أَ تّعْجِيبنْثْ أَيِي، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.‘ “

²³ Eis o que diz o Senhor: não se envaideça o sábio do saber, nem o forte de sua força, e da riqueza não se orgulhe o rico!

²⁴ ”خْزَارْ، أَذْ د-أَسنْ وُوسَّانْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَقَا نشّْ أَذْ خڒْفغْ زِي مَارَّا إِنِّي إِخثْننْ، مَاشَا وَاخَّا أَمنِّي غَارْسنْ عَاذْ ڒعْذَاڒْيثْ،

²⁴ Aquele, porém, que se quiser vangloriar, glorie-se de possuir inteligência e de saber que eu, seu Senhor, exerço a bondade, o direito e a justiça sobre a terra, pois nisso encontro o meu agrado - oráculo do Senhor.

²⁵ زِي مِيصْرَا ذ يَاهُوذَا ذ إِذُومْ ذ أَيْثْ ن عَامُّونْ ذ مُوآبَ ذ مَارَّا إِنِّي إِتّْحفَّانْ أَشُوَّافْ غَارْ طّْرُوفَا، إِنِّي إِزدّْغنْ ذِي ڒخْڒَا، مَاغَارْ مَارَّا ڒڭْنُوسْ وَارْ تّْوَاخثْننْ، مَاشَا مَارَّا ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل أَقَا غَارْسنْ ڒعْذَاڒْيثْ خْ وُوڒْ.“

²⁵ Dias virão - oráculo do Senhor - em que castigarei todos os circuncidados que conservam seus prepúcios:

²⁶ — ausente —

²⁶ o Egito, Judá e Edom, os filhos de Amon e Moab e todos os habitantes do deserto que rapam os cabelos das fontes. Porquanto, todas as nações {são incircuncisas, tais como} todos os da casa de Israel são incircuncisos de coração.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Jeremias 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →