Jeremias 9

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ ”أَخْ، مْڒِي غَارِي ثَازذِّيغْثْ ذِي ڒخْڒَا إِ إِمْسبْرِيذنْ، خنِّي إِڒِي سمْحغْ ذِي ڒْڭنْسْ إِنُو، ؤُيُورغْ، مَاغَارْ نِيثْنِي مَارَّا ذ إِزنَّاينْ، أَمُونِي ن إِغدَّارنْ.

¹ Quem dera a minha cabeça se tornasse em águas, e os meus olhos, em fonte de lágrimas! Então choraria de dia e de noite os mortos da filha do meu povo.

² نِيثْنِي سّْقضْعنْ إِڒسْ نْسنْ، ڒْقوْسْ إِشُّورْ س إِخَارِّيقنْ. نِيثْنِي وَارْ ذْوِيڒنْ ذ أَيْثْ ن بُو-ثغْرُوضْثْ ذِي ثمُّورْثْ س ڒْمَانثْ، مَاغَارْ نِيثْنِي ؤُيُورنْ زِي ثْعفَّانْثْ غَارْ ؤُتْشْمَاسْ ؤُمِي وَارْ ذ أَيِي سِّيننْ شَا، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.

² Quem me dera eu tivesse no deserto um abrigo para viajantes! Então deixaria o meu povo e me afastaria dele, porque todos eles são adúlteros, são um bando de traidores.

³ أجّْ كُوڒْ إِجّْ أَذْ إِحْضَا إِخفْ نّسْ زڭْ ؤُمدُّوكّڒْ نّسْ، وَارْ تّْشِيڒمْ ؤُڒَا خْ ثَاوْمَاثْ، مَاغَارْ كُوڒْ ثَاوْمَاثْ ثتّڭّْ مْغِيرْ أَشْمَاثْ ؤُ كُوڒْ أَمدُّوكّڒْ إِتّنّضْ أَمْ إِتّْشقَّافْ س ڒْهَارْذْ نّسْ.

³ Curvam a língua, como se fosse o seu arco, para disparar mentiras. “Fortalecem-se na terra, mas não para a verdade, porque avançam de maldade em maldade e não me conhecem”, diz o

⁴ كُوڒْ إِجّْ إِتّْغَارَّا أَمدُّوكّڒْ نّسْ، وَارْ قَّارنْ شَا ثِيذتّْ. نِيثْنِي سّڒْمَاذنْ إِ يِيڒسْ نْسنْ أَذْ إِسّْخَارّقْ، نِيثْنِي سَّاحَاڒنْ إِخفْ نْسنْ س مِينْ وَارْ إِسڭّْذنْ.

⁴ “Que cada um de vocês se proteja do seu amigo e não confie em nenhum irmão. Porque todo irmão é enganador, e todo amigo não faz mais do que espalhar calúnias.

⁵ ثَازذِّيغْثْ نّشْ ثْبدّْ ذِي ڒْوسْطْ ن وشْمَاثْ. س وشْمَاثْ نْسنْعوّْڒنْ أَذْ أَيِي سّْننْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.“

⁵ Cada um zomba do seu próximo, e não falam a verdade. Ensinam a sua língua a proferir mentiras; cansam-se de tanto praticar a iniquidade.

⁶ ”س ؤُيَا، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ: ’خْزَارْ، نشّْ أَذْ ثنْ سّْفسْيغْ ؤُ أَذْ ثنْ جَارّْبغْ، مَاغَارْ مَامّشْ غَا ڭّغْ أَذْ كَّارغْ خنِّي أَكْ-ذ يدْجِيسْ ن ڒْڭنْسْ إِنُو؟

⁶ Vivem no meio da falsidade; pela falsidade se recusam a me conhecer”, diz o

⁷ إِڒسْ نْسنْ أَمْ فْڒِيثْشَا ن ڒْقوْسْ إِنقّنْ، أَقَا إِسَّاوَاڒْ س وشْمَاثْ. س ؤُقمُّومْ نّسْ كُوڒْ إِجّْ إِسَّاوَاڒْ خْ ڒهْنَا أَكْ-ذ ؤُمدُّوكّڒْ نّسْ، مَاشَا ذڭْ وُوڒْ نّسْ إِسّوْجَاذْ أَسْ إِجّْ ن ڒْفخْ.

⁷ Portanto, assim diz o “Eis que eu os depurarei e os provarei. Pois que outra coisa poderia eu fazer com a filha do meu povo?

⁸ مَا وَارْ زَّايْسنْ خدْجْفغْ زِي مَانْ أَيَا، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي. مَا وَارْ إِخدْجفْ ڒعْمَارْ إِنُو زِي ڒْڭنْسْ أَمْ وَا؟“

⁸ A língua deles é flecha mortífera; falam mentiras. Com a boca, cada um fala de paz com o seu companheiro, mas no seu interior lhe arma ciladas.

⁹ ”نشّْ أَذْ رُوغْ، أَذْ سّْڭعّْذغْ ثْغُويِّيثْ ن ؤُوحْوحْ خْ إِذُورَارْ ذ يزْڒِي ن وشْضَانْ خْ دّْمَانِي ن ثَاروْسَا، مَاغَارْ تّْوَاشمْضنْ أَڒَامِي ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ سّنِّي د-إِتّكّْ ؤُ وَارْ تّسْڒِينْ ڒْحسّْ ن ثْحِيمْرِيوِينْ عَاذْ. زڭْ إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا أَڒْ ڒْمَاڒْ مَارَّا أَروْڒنْ، كَّارنْ ؤُيُورنْ.“

⁹ Deixaria eu de castigá-los por estas coisas?” — diz o “Não deveria eu me vingar de uma nação como esta?”

¹⁰ ”أَذْ أَرّغْ ؤُرْشَالِيمْ ذ إِزلِّيجنْ ن وژْرُو، ذ أَمْشَانْ ن ؤُذُورِّي إِ وُوشَّاننْ ن ڒخْڒَا، ؤُشَا ثِيندَّامْ ن يَاهُوذَا أَذْ ثنْثْ ڭّغْ ذ ثَامُّورْثْ إِتّْوَاردّْدْجنْ نِّي ذِي وَارْ إِزدّغْ ؤُڒَا ذ إِجّْ.“

¹⁰ Pelos montes, levantarei choro e pranto e, pelas pastagens do deserto, lamentação. Porque já estão queimadas, e ninguém passa por elas. Já não se ouve ali o mugido de gado; tanto as aves dos céus como os animais fugiram e se foram.

¹¹ ”وِي إِدْجَانْ ذ أَرْيَازْ أَمِيغِيسْ، أَقَا أَذْ إِحَاكَا ذڭْ ؤُيَا، ؤُ وِي غَارْ إِسِّيوڒْ ؤُقمُّومْ ن سِيذِي؟ أجّْ إِ-ث أَذْ زَّايسْ إِبَارّحْ خنِّي! مَايمِّي ثتّْوَاخَارّبْ ثَامُّورْثْ، ثتّْوَاسّشْمضْ أَمْ ڒخْڒَا أَڒَامِي ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ ت إِتّْشُوقِي؟“

¹¹ Farei de Jerusalém um montão de ruínas, morada de chacais; e das cidades de Judá farei uma desolação, para que fiquem desabitadas.

¹² ”سِيذِي إِنَّا: ’ڒَْامِي أَرْخُونْ نِيثْنِي زِي شَّارِيعَا إِنُو ثنِّي ذ أَسنْ وْشِيغْ زَّاثْ إِ ؤُغمْبُوبْ نْسنْ، ؤُ وَارْ سْڒِينْ غَارْ ثْمِيجَّا إِنُو ؤُ وَارْ ت ضْفَارنْ،

¹² — Quem é o homem sábio, que entenda isto? E a quem falou a boca do Senhor , para que possa explicá-lo? Por que a terra foi destruída e se queimou como deserto pelo qual não passa ninguém?

¹³ مَاشَا ضْفَارنْ ڒقْسَاحثْ ن وُوڒْ ن يِيخفْ نْسنْ ؤُڒَا ذ ’إِبَاعْلنْ‘ أَمْ مَامّشْ إِ ذ أَسنْ سّڒْمَاذنْ ڒجْذُوذْ نْسنْ،

¹³ O Senhor respondeu: — Porque deixaram a minha lei, que pus diante deles, e não deram ouvidos ao que eu disse, nem andaram na minha lei.

¹⁴ س ؤُيَا، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: خْزَارْ، نشّْ أَذْ وْشغْ شِّيحْ إِ ڒْڭنْسْ-أَ حِيمَا أَذْ ث شّنْ ؤُڒَا ذ أَمَانْ ن أَرّْهَاجْ حِيمَا أَذْ ثنْ سْونْ.

¹⁴ Pelo contrário, andaram na dureza do seu coração e seguiram os baalins, como os pais deles lhes ensinaram.

¹⁵ نشّْ أَذْ ثنْ زُوزَّارغْ جَارْ ڒڭْنُوسْ نِّي وَارْ سِّيننْ، وَارْ إِدْجِي نِيثْنِي ؤُڒَا ذ ڒجْذُوذْ نْسنْ، ؤُ نشّْ أَذْ خَاسنْ سّكّغْ سِّيفْ أَڒْ ثنْ قْضِيغْ.‘

¹⁵ Portanto, assim diz o Senhor dos Exércitos, Deus de Israel: Eis que alimentarei este povo com absinto e lhe darei de beber água envenenada.

¹⁶ أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ: ’حْضَامْ، ڒَاغَامْ-د إِ ثمْغَارِينْ إِ وشْضَانْ مَاحنْذْ أَذْ د-أَسنْثْ، ؤُشَا جّمْ ؤُڒَا ذ ثِيمْغَارِينْ ثِيمِيغِيسِينْ أَذْ د-أَسنْثْ!‘ “

¹⁶ Eu os espalharei entre nações que nem eles nem os seus pais conheceram; e enviarei a espada após eles, até que eu os tenha destruído.

¹⁷ ”نشّْ نِّيغْ، وَاهْ، جّمْ ثنْثْ أَذْ ذغْيَانْثْ ؤُ أَذْ سّْڭعّْذنْثْ ثْغُويِّيثْ ن وشْضَانْ خَانغْ أَڒْ د-أَزّْڒنْثْ ثِيطَّاوِينْ نّغْ س إِمطَّاونْ ؤُ وَامَانْ أَذْ د-هْوَانْ خْ وَابْڒِيونْ.

¹⁷ Assim diz o Senhor dos Exércitos: “Considerem e chamem carpideiras, para que venham; mandem procurar mulheres hábeis, para que venham.

¹⁸ مَاغَارْ ثْغُويِّيثْ ن وشْضَانْ سْڒِينْ أَسْ-د زِي صِيهْيُونْ: ’أَخْ، مَامّشْ نتّْوَاردّدْجْ، نشِّينْ نْسضْحَا أَطَّاسْ مَاغَارْ ثُوغَا خَانغْ أَذْ نكَّارْ أَذْ نسْمحْ ذِي ثمُّورْثْ نّغْ، مَاغَارْ ثِيزذِّيغِينْ نّغْ هذْمنْ ثنْثْ.‘

¹⁸ Que elas se apressem e levantem sobre nós o seu lamento, para que os nossos olhos se desfaçam em lágrimas, e as nossas pálpebras destilem água.”

¹⁹ سْڒنْثْ خنِّي إِ وَاوَاڒْ ن سِيذِي، أَ ثِيمْغَارِينْ، أجّْ أَمزُّوغْ نْكنْثْ أَذْ إِكْسِي أَوَاڒْ زڭْ ؤُقمُّومْ نّسْ. سْڒمْذنْثْ يسِّيثْكنْثْ أَذْ شضْننْثْ ؤُشَا أَذْ ثسّڒْمذْ كُوڒْ ثَامْغَارْثْ إِشْثْ ن وزْڒِي ن وشْضَانْ إِ ثْمدُّوكّتْشْثْ نّسْ.

¹⁹ Porque uma voz de pranto se ouve de Sião: “Como estamos arruinados! Estamos muito envergonhados! Porque deixamos a nossa terra, e eles derrubaram as nossas casas.”

²⁰ مِينْزِي ڒْموْثْ ثْڭعّذْ-د زِي ڒكْوَازِي نّغْ، يُوذفْ-د غَارْ ڒقْصُورْ نّغْ مَاحنْذْ أَذْ إِقْضعْ إِحنْجِيرنْ إِمژْيَاننْ زِي زّْنَاقِي ذ إِحُوذْرِييّنْ زڭْ وَازَّاينْ.“

²⁰ Portanto, mulheres, escutem a palavra do e que os seus ouvidos recebam a palavra da sua boca. Ensinem às suas filhas um canto fúnebre; que cada uma ensine à sua companheira uma lamentação.

²¹ ”سِيوڒْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي:

²¹ Porque a morte subiu pelas nossas janelas e entrou em nossos palácios; exterminou as crianças nas ruas e os jovens nas praças.

²² ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’وَارْ إِتّْفيِّيشْ ؤُمِيغِيسْ س ثِيغِيثْ ن يِيخفْ نّسْ ؤُڒَا ذ بُو-ثغْرُوضْثْ وَارْ إِتّْفيِّيشْ س جّْهذْ نّسْ، بُو-وَاڭْڒَا وَارْ إِتّْفيِّيشْ س وَاڭْڒَا نّسْ.

²² “Fale: Assim diz o Senhor : Os cadáveres das pessoas ficarão espalhados como adubo sobre o campo, como espigas que o ceifeiro deixa para trás, sem que haja quem as recolha.”

²³ مَاشَا ونِّي إِتّْفيَّاشنْ، أجّْ إِ-ث أَذْ إِسّمْغَارْ، بلِّي نتَّا غَارسْ ڒفْهَامثْ ؤُ إِسّنْ أَيِي، بلِّي نشّْ ذ سِيذِي نِّي إِتّڭّنْ س ثْمخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ ذ ڒْحقّْ ذ ثْسڭْذَا ذِي ثمُّورْثْ، مَاغَارْ ثِيمسْڒَايِينْ-أَ تّعْجِيبنْثْ أَيِي، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.‘ “

²³ — Assim diz o Senhor : Não se glorie o sábio na sua sabedoria, nem o forte, na sua força, nem o rico, nas suas riquezas.

²⁴ ”خْزَارْ، أَذْ د-أَسنْ وُوسَّانْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَقَا نشّْ أَذْ خڒْفغْ زِي مَارَّا إِنِّي إِخثْننْ، مَاشَا وَاخَّا أَمنِّي غَارْسنْ عَاذْ ڒعْذَاڒْيثْ،

²⁴ Mas aquele que se gloria, glorie-se nisto: em me conhecer e saber que eu sou o Senhor e faço misericórdia, juízo e justiça na terra; porque destas coisas me agrado, diz o Senhor .

²⁵ زِي مِيصْرَا ذ يَاهُوذَا ذ إِذُومْ ذ أَيْثْ ن عَامُّونْ ذ مُوآبَ ذ مَارَّا إِنِّي إِتّْحفَّانْ أَشُوَّافْ غَارْ طّْرُوفَا، إِنِّي إِزدّْغنْ ذِي ڒخْڒَا، مَاغَارْ مَارَّا ڒڭْنُوسْ وَارْ تّْوَاخثْننْ، مَاشَا مَارَّا ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل أَقَا غَارْسنْ ڒعْذَاڒْيثْ خْ وُوڒْ.“

²⁵ — Eis que vêm dias, diz o Senhor , em que castigarei todos os que são circuncidados apenas na carne:

²⁶ — ausente —

²⁶ o povo do Egito, de Judá, de Edom, os filhos de Amom, de Moabe, e todos os que cortam o cabelo nas têmporas e vivem no deserto. Porque todas essas nações e toda a casa de Israel são incircuncisos de coração.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Jeremias 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →