Jeremias 9
rifa (RIFA) vs ARA
1 ”أَخْ، مْڒِي غَارِي ثَازذِّيغْثْ ذِي ڒخْڒَا إِ إِمْسبْرِيذنْ، خنِّي إِڒِي سمْحغْ ذِي ڒْڭنْسْ إِنُو، ؤُيُورغْ، مَاغَارْ نِيثْنِي مَارَّا ذ إِزنَّاينْ، أَمُونِي ن إِغدَّارنْ.
1 Prouvera a Deus a minha cabeça se tornasse em águas, e os meus olhos, em fonte de lágrimas! Então, choraria de dia e de noite os mortos da filha do meu povo.
2 نِيثْنِي سّْقضْعنْ إِڒسْ نْسنْ، ڒْقوْسْ إِشُّورْ س إِخَارِّيقنْ. نِيثْنِي وَارْ ذْوِيڒنْ ذ أَيْثْ ن بُو-ثغْرُوضْثْ ذِي ثمُّورْثْ س ڒْمَانثْ، مَاغَارْ نِيثْنِي ؤُيُورنْ زِي ثْعفَّانْثْ غَارْ ؤُتْشْمَاسْ ؤُمِي وَارْ ذ أَيِي سِّيننْ شَا، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.
2 Prouvera a Deus eu tivesse no deserto uma estalagem de caminhantes! Então, deixaria o meu povo e me apartaria dele, porque todos eles são adúlteros, são um bando de traidores;
3 أجّْ كُوڒْ إِجّْ أَذْ إِحْضَا إِخفْ نّسْ زڭْ ؤُمدُّوكّڒْ نّسْ، وَارْ تّْشِيڒمْ ؤُڒَا خْ ثَاوْمَاثْ، مَاغَارْ كُوڒْ ثَاوْمَاثْ ثتّڭّْ مْغِيرْ أَشْمَاثْ ؤُ كُوڒْ أَمدُّوكّڒْ إِتّنّضْ أَمْ إِتّْشقَّافْ س ڒْهَارْذْ نّسْ.
3 curvam a língua, como se fosse o seu arco, para a mentira; fortalecem-se na terra, mas não para a verdade, porque avançam de malícia em malícia e não me conhecem, diz o Senhor .
4 كُوڒْ إِجّْ إِتّْغَارَّا أَمدُّوكّڒْ نّسْ، وَارْ قَّارنْ شَا ثِيذتّْ. نِيثْنِي سّڒْمَاذنْ إِ يِيڒسْ نْسنْ أَذْ إِسّْخَارّقْ، نِيثْنِي سَّاحَاڒنْ إِخفْ نْسنْ س مِينْ وَارْ إِسڭّْذنْ.
4 Guardai-vos cada um do seu amigo e de irmão nenhum vos fieis; porque todo irmão não faz mais do que enganar, e todo amigo anda caluniando.
5 ثَازذِّيغْثْ نّشْ ثْبدّْ ذِي ڒْوسْطْ ن وشْمَاثْ. س وشْمَاثْ نْسنْعوّْڒنْ أَذْ أَيِي سّْننْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.“
5 Cada um zomba do seu próximo, e não falam a verdade; ensinam a sua língua a proferir mentiras; cansam-se de praticar a iniquidade.
6 ”س ؤُيَا، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ: ’خْزَارْ، نشّْ أَذْ ثنْ سّْفسْيغْ ؤُ أَذْ ثنْ جَارّْبغْ، مَاغَارْ مَامّشْ غَا ڭّغْ أَذْ كَّارغْ خنِّي أَكْ-ذ يدْجِيسْ ن ڒْڭنْسْ إِنُو؟
6 Vivem no meio da falsidade; pela falsidade recusam conhecer-me, diz o Senhor .
7 إِڒسْ نْسنْ أَمْ فْڒِيثْشَا ن ڒْقوْسْ إِنقّنْ، أَقَا إِسَّاوَاڒْ س وشْمَاثْ. س ؤُقمُّومْ نّسْ كُوڒْ إِجّْ إِسَّاوَاڒْ خْ ڒهْنَا أَكْ-ذ ؤُمدُّوكّڒْ نّسْ، مَاشَا ذڭْ وُوڒْ نّسْ إِسّوْجَاذْ أَسْ إِجّْ ن ڒْفخْ.
7 Portanto, assim diz o Senhor dos Exércitos: Eis que eu os acrisolarei e os provarei; porque de que outra maneira procederia eu com a filha do meu povo?
8 مَا وَارْ زَّايْسنْ خدْجْفغْ زِي مَانْ أَيَا، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي. مَا وَارْ إِخدْجفْ ڒعْمَارْ إِنُو زِي ڒْڭنْسْ أَمْ وَا؟“
8 Flecha mortífera é a língua deles; falam engano; com a boca fala cada um de paz com o seu companheiro, mas no seu interior lhe arma ciladas.
9 ”نشّْ أَذْ رُوغْ، أَذْ سّْڭعّْذغْ ثْغُويِّيثْ ن ؤُوحْوحْ خْ إِذُورَارْ ذ يزْڒِي ن وشْضَانْ خْ دّْمَانِي ن ثَاروْسَا، مَاغَارْ تّْوَاشمْضنْ أَڒَامِي ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ سّنِّي د-إِتّكّْ ؤُ وَارْ تّسْڒِينْ ڒْحسّْ ن ثْحِيمْرِيوِينْ عَاذْ. زڭْ إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا أَڒْ ڒْمَاڒْ مَارَّا أَروْڒنْ، كَّارنْ ؤُيُورنْ.“
9 Acaso, por estas coisas não os castigaria? — diz o Senhor ; ou não me vingaria eu de nação tal como esta?
10 ”أَذْ أَرّغْ ؤُرْشَالِيمْ ذ إِزلِّيجنْ ن وژْرُو، ذ أَمْشَانْ ن ؤُذُورِّي إِ وُوشَّاننْ ن ڒخْڒَا، ؤُشَا ثِيندَّامْ ن يَاهُوذَا أَذْ ثنْثْ ڭّغْ ذ ثَامُّورْثْ إِتّْوَاردّْدْجنْ نِّي ذِي وَارْ إِزدّغْ ؤُڒَا ذ إِجّْ.“
10 Pelos montes levantarei choro e pranto e pelas pastagens do deserto, lamentação; porque já estão queimadas, e ninguém passa por elas; já não se ouve ali o mugido de gado; tanto as aves dos céus como os animais fugiram e se foram.
11 ”وِي إِدْجَانْ ذ أَرْيَازْ أَمِيغِيسْ، أَقَا أَذْ إِحَاكَا ذڭْ ؤُيَا، ؤُ وِي غَارْ إِسِّيوڒْ ؤُقمُّومْ ن سِيذِي؟ أجّْ إِ-ث أَذْ زَّايسْ إِبَارّحْ خنِّي! مَايمِّي ثتّْوَاخَارّبْ ثَامُّورْثْ، ثتّْوَاسّشْمضْ أَمْ ڒخْڒَا أَڒَامِي ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ ت إِتّْشُوقِي؟“
11 Farei de Jerusalém montões de ruínas, morada de chacais; e das cidades de Judá farei uma assolação, de sorte que fiquem desabitadas.
12 ”سِيذِي إِنَّا: ’ڒَْامِي أَرْخُونْ نِيثْنِي زِي شَّارِيعَا إِنُو ثنِّي ذ أَسنْ وْشِيغْ زَّاثْ إِ ؤُغمْبُوبْ نْسنْ، ؤُ وَارْ سْڒِينْ غَارْ ثْمِيجَّا إِنُو ؤُ وَارْ ت ضْفَارنْ،
12 Quem é o homem sábio, que entenda isto, e a quem falou a boca do Senhor , homem que possa explicar por que razão pereceu a terra e se queimou como deserto, de sorte que ninguém passa por ela?
13 مَاشَا ضْفَارنْ ڒقْسَاحثْ ن وُوڒْ ن يِيخفْ نْسنْ ؤُڒَا ذ ’إِبَاعْلنْ‘ أَمْ مَامّشْ إِ ذ أَسنْ سّڒْمَاذنْ ڒجْذُوذْ نْسنْ،
13 Respondeu o Senhor : Porque deixaram a minha lei, que pus perante eles, e não deram ouvidos ao que eu disse, nem andaram nela.
14 س ؤُيَا، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: خْزَارْ، نشّْ أَذْ وْشغْ شِّيحْ إِ ڒْڭنْسْ-أَ حِيمَا أَذْ ث شّنْ ؤُڒَا ذ أَمَانْ ن أَرّْهَاجْ حِيمَا أَذْ ثنْ سْونْ.
14 Antes, andaram na dureza do seu coração e seguiram os baalins, como lhes ensinaram os seus pais.
15 نشّْ أَذْ ثنْ زُوزَّارغْ جَارْ ڒڭْنُوسْ نِّي وَارْ سِّيننْ، وَارْ إِدْجِي نِيثْنِي ؤُڒَا ذ ڒجْذُوذْ نْسنْ، ؤُ نشّْ أَذْ خَاسنْ سّكّغْ سِّيفْ أَڒْ ثنْ قْضِيغْ.‘
15 Portanto, assim diz o Senhor dos Exércitos, Deus de Israel: Eis que alimentarei este povo com absinto e lhe darei a beber água venenosa.
16 أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ: ’حْضَامْ، ڒَاغَامْ-د إِ ثمْغَارِينْ إِ وشْضَانْ مَاحنْذْ أَذْ د-أَسنْثْ، ؤُشَا جّمْ ؤُڒَا ذ ثِيمْغَارِينْ ثِيمِيغِيسِينْ أَذْ د-أَسنْثْ!‘ “
16 Espalhá-los-ei entre nações que nem eles nem seus pais conheceram; e enviarei a espada após eles, até que eu venha a consumi-los.
17 ”نشّْ نِّيغْ، وَاهْ، جّمْ ثنْثْ أَذْ ذغْيَانْثْ ؤُ أَذْ سّْڭعّْذنْثْ ثْغُويِّيثْ ن وشْضَانْ خَانغْ أَڒْ د-أَزّْڒنْثْ ثِيطَّاوِينْ نّغْ س إِمطَّاونْ ؤُ وَامَانْ أَذْ د-هْوَانْ خْ وَابْڒِيونْ.
17 Assim diz o Senhor dos Exércitos: Considerai e chamai carpideiras, para que venham; mandai procurar mulheres hábeis, para que venham.
18 مَاغَارْ ثْغُويِّيثْ ن وشْضَانْ سْڒِينْ أَسْ-د زِي صِيهْيُونْ: ’أَخْ، مَامّشْ نتّْوَاردّدْجْ، نشِّينْ نْسضْحَا أَطَّاسْ مَاغَارْ ثُوغَا خَانغْ أَذْ نكَّارْ أَذْ نسْمحْ ذِي ثمُّورْثْ نّغْ، مَاغَارْ ثِيزذِّيغِينْ نّغْ هذْمنْ ثنْثْ.‘
18 Apressem-se e levantem sobre nós o seu lamento, para que os nossos olhos se desfaçam em lágrimas, e as nossas pálpebras destilem água.
19 سْڒنْثْ خنِّي إِ وَاوَاڒْ ن سِيذِي، أَ ثِيمْغَارِينْ، أجّْ أَمزُّوغْ نْكنْثْ أَذْ إِكْسِي أَوَاڒْ زڭْ ؤُقمُّومْ نّسْ. سْڒمْذنْثْ يسِّيثْكنْثْ أَذْ شضْننْثْ ؤُشَا أَذْ ثسّڒْمذْ كُوڒْ ثَامْغَارْثْ إِشْثْ ن وزْڒِي ن وشْضَانْ إِ ثْمدُّوكّتْشْثْ نّسْ.
19 Porque uma voz de pranto se ouve de Sião: Como estamos arruinados! Estamos sobremodo envergonhados, porque deixamos a terra, e eles transtornaram as nossas moradas.
20 مِينْزِي ڒْموْثْ ثْڭعّذْ-د زِي ڒكْوَازِي نّغْ، يُوذفْ-د غَارْ ڒقْصُورْ نّغْ مَاحنْذْ أَذْ إِقْضعْ إِحنْجِيرنْ إِمژْيَاننْ زِي زّْنَاقِي ذ إِحُوذْرِييّنْ زڭْ وَازَّاينْ.“
20 Ouvi, pois, vós, mulheres, a palavra do Senhor , e os vossos ouvidos recebam a palavra da sua boca; ensinai o pranto a vossas filhas; e, cada uma à sua companheira, a lamentação.
21 ”سِيوڒْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي:
21 Porque a morte subiu pelas nossas janelas e entrou em nossos palácios; exterminou das ruas as crianças e os jovens, das praças.
22 ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’وَارْ إِتّْفيِّيشْ ؤُمِيغِيسْ س ثِيغِيثْ ن يِيخفْ نّسْ ؤُڒَا ذ بُو-ثغْرُوضْثْ وَارْ إِتّْفيِّيشْ س جّْهذْ نّسْ، بُو-وَاڭْڒَا وَارْ إِتّْفيِّيشْ س وَاڭْڒَا نّسْ.
22 Fala: Assim diz o Senhor : Os cadáveres dos homens jazerão como esterco sobre o campo e cairão como gavela atrás do segador, e não há quem a recolha.
23 مَاشَا ونِّي إِتّْفيَّاشنْ، أجّْ إِ-ث أَذْ إِسّمْغَارْ، بلِّي نتَّا غَارسْ ڒفْهَامثْ ؤُ إِسّنْ أَيِي، بلِّي نشّْ ذ سِيذِي نِّي إِتّڭّنْ س ثْمخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ ذ ڒْحقّْ ذ ثْسڭْذَا ذِي ثمُّورْثْ، مَاغَارْ ثِيمسْڒَايِينْ-أَ تّعْجِيبنْثْ أَيِي، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.‘ “
23 Assim diz o Senhor : Não se glorie o sábio na sua sabedoria, nem o forte, na sua força, nem o rico, nas suas riquezas;
24 ”خْزَارْ، أَذْ د-أَسنْ وُوسَّانْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَقَا نشّْ أَذْ خڒْفغْ زِي مَارَّا إِنِّي إِخثْننْ، مَاشَا وَاخَّا أَمنِّي غَارْسنْ عَاذْ ڒعْذَاڒْيثْ،
24 mas o que se gloriar, glorie-se nisto: em me conhecer e saber que eu sou o Senhor e faço misericórdia, juízo e justiça na terra; porque destas coisas me agrado, diz o Senhor .
25 زِي مِيصْرَا ذ يَاهُوذَا ذ إِذُومْ ذ أَيْثْ ن عَامُّونْ ذ مُوآبَ ذ مَارَّا إِنِّي إِتّْحفَّانْ أَشُوَّافْ غَارْ طّْرُوفَا، إِنِّي إِزدّْغنْ ذِي ڒخْڒَا، مَاغَارْ مَارَّا ڒڭْنُوسْ وَارْ تّْوَاخثْننْ، مَاشَا مَارَّا ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل أَقَا غَارْسنْ ڒعْذَاڒْيثْ خْ وُوڒْ.“
25 Eis que vêm dias, diz o Senhor , em que castigarei a todos os circuncidados juntamente com os incircuncisos:
26 — ausente —
26 ao Egito, e a Judá, e a Edom, e aos filhos de Amom, e a Moabe, e a todos os que cortam os cabelos nas têmporas e habitam no deserto; porque todas as nações são incircuncisas, e toda a casa de Israel é incircuncisa de coração.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.