Jeremias 9

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ ”أَخْ، مْڒِي غَارِي ثَازذِّيغْثْ ذِي ڒخْڒَا إِ إِمْسبْرِيذنْ، خنِّي إِڒِي سمْحغْ ذِي ڒْڭنْسْ إِنُو، ؤُيُورغْ، مَاغَارْ نِيثْنِي مَارَّا ذ إِزنَّاينْ، أَمُونِي ن إِغدَّارنْ.

¹ Oh! se a minha cabeça se tornasse em águas, e os meus olhos em uma fonte de lágrimas, para que eu pudesse chorar dia e noite pelos mortos da filha de meu povo!

² نِيثْنِي سّْقضْعنْ إِڒسْ نْسنْ، ڒْقوْسْ إِشُّورْ س إِخَارِّيقنْ. نِيثْنِي وَارْ ذْوِيڒنْ ذ أَيْثْ ن بُو-ثغْرُوضْثْ ذِي ثمُّورْثْ س ڒْمَانثْ، مَاغَارْ نِيثْنِي ؤُيُورنْ زِي ثْعفَّانْثْ غَارْ ؤُتْشْمَاسْ ؤُمِي وَارْ ذ أَيِي سِّيننْ شَا، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.

² Oh! que eu tivesse no deserto um acampamento temporário para homens que viajam a pé, para que o meu povo fosse com eles! Pois eles são todos adúlteros, um bando de homens traiçoeiros.

³ أجّْ كُوڒْ إِجّْ أَذْ إِحْضَا إِخفْ نّسْ زڭْ ؤُمدُّوكّڒْ نّسْ، وَارْ تّْشِيڒمْ ؤُڒَا خْ ثَاوْمَاثْ، مَاغَارْ كُوڒْ ثَاوْمَاثْ ثتّڭّْ مْغِيرْ أَشْمَاثْ ؤُ كُوڒْ أَمدُّوكّڒْ إِتّنّضْ أَمْ إِتّْشقَّافْ س ڒْهَارْذْ نّسْ.

³ E eles curvam suas línguas, como o arco para mentiras. Porém não são valentes para a verdade sobre a terra, porque prosseguem de mal para mal, e não me conhecem, diz o SENHOR.

⁴ كُوڒْ إِجّْ إِتّْغَارَّا أَمدُّوكّڒْ نّسْ، وَارْ قَّارنْ شَا ثِيذتّْ. نِيثْنِي سّڒْمَاذنْ إِ يِيڒسْ نْسنْ أَذْ إِسّْخَارّقْ، نِيثْنِي سَّاحَاڒنْ إِخفْ نْسنْ س مِينْ وَارْ إِسڭّْذنْ.

⁴ Prestai muita atenção cada um a seu próximo, e não confiai em nenhum irmão, pois todo irmão irá usurpar, e todo o próximo andará com difamadores.

⁵ ثَازذِّيغْثْ نّشْ ثْبدّْ ذِي ڒْوسْطْ ن وشْمَاثْ. س وشْمَاثْ نْسنْعوّْڒنْ أَذْ أَيِي سّْننْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.“

⁵ E eles enganarão cada um a seu próximo e não falarão a verdade. Eles ensinaram suas línguas e proferiram mentiras, e cansaram-se de cometer iniquidade.

⁶ ”س ؤُيَا، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ: ’خْزَارْ، نشّْ أَذْ ثنْ سّْفسْيغْ ؤُ أَذْ ثنْ جَارّْبغْ، مَاغَارْ مَامّشْ غَا ڭّغْ أَذْ كَّارغْ خنِّي أَكْ-ذ يدْجِيسْ ن ڒْڭنْسْ إِنُو؟

⁶ Tua habitação está no meio do engano, por meio do engano recusam-se a me conhecer, diz o SENHOR.

⁷ إِڒسْ نْسنْ أَمْ فْڒِيثْشَا ن ڒْقوْسْ إِنقّنْ، أَقَا إِسَّاوَاڒْ س وشْمَاثْ. س ؤُقمُّومْ نّسْ كُوڒْ إِجّْ إِسَّاوَاڒْ خْ ڒهْنَا أَكْ-ذ ؤُمدُّوكّڒْ نّسْ، مَاشَا ذڭْ وُوڒْ نّسْ إِسّوْجَاذْ أَسْ إِجّْ ن ڒْفخْ.

⁷ Portanto assim diz o SENHOR dos Exércitos. Eis que eu os fundirei e os provarei, pois como eu agirei por causa da filha do meu povo?

⁸ مَا وَارْ زَّايْسنْ خدْجْفغْ زِي مَانْ أَيَا، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي. مَا وَارْ إِخدْجفْ ڒعْمَارْ إِنُو زِي ڒْڭنْسْ أَمْ وَا؟“

⁸ A sua língua é como uma flecha atirada, que profere engano. Com a sua boca cada um fala pacificamente a seu próximo, mas no coração prepara-lhe emboscada.

⁹ ”نشّْ أَذْ رُوغْ، أَذْ سّْڭعّْذغْ ثْغُويِّيثْ ن ؤُوحْوحْ خْ إِذُورَارْ ذ يزْڒِي ن وشْضَانْ خْ دّْمَانِي ن ثَاروْسَا، مَاغَارْ تّْوَاشمْضنْ أَڒَامِي ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ سّنِّي د-إِتّكّْ ؤُ وَارْ تّسْڒِينْ ڒْحسّْ ن ثْحِيمْرِيوِينْ عَاذْ. زڭْ إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا أَڒْ ڒْمَاڒْ مَارَّا أَروْڒنْ، كَّارنْ ؤُيُورنْ.“

⁹ Não os visitarei por estas coisas? diz o SENHOR. Não será minha alma vingada de uma nação como esta?

¹⁰ ”أَذْ أَرّغْ ؤُرْشَالِيمْ ذ إِزلِّيجنْ ن وژْرُو، ذ أَمْشَانْ ن ؤُذُورِّي إِ وُوشَّاننْ ن ڒخْڒَا، ؤُشَا ثِيندَّامْ ن يَاهُوذَا أَذْ ثنْثْ ڭّغْ ذ ثَامُّورْثْ إِتّْوَاردّْدْجنْ نِّي ذِي وَارْ إِزدّغْ ؤُڒَا ذ إِجّْ.“

¹⁰ Pelos montes erguerei um choro e pranto, e pelas habitações do deserto uma lamentação, porque elas estão completamente queimadas, tanto que ninguém pode atravessá-las. Nem podem os homens ouvir a voz do gado. Tanto as aves dos céus quanto os animais, fugiram e se foram.

¹¹ ”وِي إِدْجَانْ ذ أَرْيَازْ أَمِيغِيسْ، أَقَا أَذْ إِحَاكَا ذڭْ ؤُيَا، ؤُ وِي غَارْ إِسِّيوڒْ ؤُقمُّومْ ن سِيذِي؟ أجّْ إِ-ث أَذْ زَّايسْ إِبَارّحْ خنِّي! مَايمِّي ثتّْوَاخَارّبْ ثَامُّورْثْ، ثتّْوَاسّشْمضْ أَمْ ڒخْڒَا أَڒَامِي ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ ت إِتّْشُوقِي؟“

¹¹ E eu farei de Jerusalém montões, e um antro de dragões, e farei as cidades de Judá desoladas, sem um habitante.

¹² ”سِيذِي إِنَّا: ’ڒَْامِي أَرْخُونْ نِيثْنِي زِي شَّارِيعَا إِنُو ثنِّي ذ أَسنْ وْشِيغْ زَّاثْ إِ ؤُغمْبُوبْ نْسنْ، ؤُ وَارْ سْڒِينْ غَارْ ثْمِيجَّا إِنُو ؤُ وَارْ ت ضْفَارنْ،

¹² Quem é o homem sábio que possa entender isto? E quem é aquele a quem a boca do SENHOR falou, para que ele possa declarar isto, por que razão a terra perece e está completamente queimada como um deserto, que ninguém atravessa?

¹³ مَاشَا ضْفَارنْ ڒقْسَاحثْ ن وُوڒْ ن يِيخفْ نْسنْ ؤُڒَا ذ ’إِبَاعْلنْ‘ أَمْ مَامّشْ إِ ذ أَسنْ سّڒْمَاذنْ ڒجْذُوذْ نْسنْ،

¹³ E o SENHOR diz: Porque eles abandonaram a minha lei, a qual eu coloquei perante eles, e não obedeceram a minha voz, nem andaram nela.

¹⁴ س ؤُيَا، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: خْزَارْ، نشّْ أَذْ وْشغْ شِّيحْ إِ ڒْڭنْسْ-أَ حِيمَا أَذْ ث شّنْ ؤُڒَا ذ أَمَانْ ن أَرّْهَاجْ حِيمَا أَذْ ثنْ سْونْ.

¹⁴ Mas andaram após a imaginação do seu próprio coração, e após os baalins, conforme seus pais lhes ensinaram.

¹⁵ نشّْ أَذْ ثنْ زُوزَّارغْ جَارْ ڒڭْنُوسْ نِّي وَارْ سِّيننْ، وَارْ إِدْجِي نِيثْنِي ؤُڒَا ذ ڒجْذُوذْ نْسنْ، ؤُ نشّْ أَذْ خَاسنْ سّكّغْ سِّيفْ أَڒْ ثنْ قْضِيغْ.‘

¹⁵ Portanto, assim diz o SENHOR dos Exércitos, o Deus de Israel: Eis que eu alimentarei com absinto este povo, e darei água de fel para beber.

¹⁶ أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ: ’حْضَامْ، ڒَاغَامْ-د إِ ثمْغَارِينْ إِ وشْضَانْ مَاحنْذْ أَذْ د-أَسنْثْ، ؤُشَا جّمْ ؤُڒَا ذ ثِيمْغَارِينْ ثِيمِيغِيسِينْ أَذْ د-أَسنْثْ!‘ “

¹⁶ Eu também os dispersarei entre os pagãos, a quem nem eles e nem os seus pais conheceram. E enviarei uma espada após eles, até que eu os consuma.

¹⁷ ”نشّْ نِّيغْ، وَاهْ، جّمْ ثنْثْ أَذْ ذغْيَانْثْ ؤُ أَذْ سّْڭعّْذنْثْ ثْغُويِّيثْ ن وشْضَانْ خَانغْ أَڒْ د-أَزّْڒنْثْ ثِيطَّاوِينْ نّغْ س إِمطَّاونْ ؤُ وَامَانْ أَذْ د-هْوَانْ خْ وَابْڒِيونْ.

¹⁷ Assim diz o SENHOR dos Exércitos: Considerai e chamai as pranteadeiras, para que possam vir e mandai buscar mulheres habilidosas para que venham,

¹⁸ مَاغَارْ ثْغُويِّيثْ ن وشْضَانْ سْڒِينْ أَسْ-د زِي صِيهْيُونْ: ’أَخْ، مَامّشْ نتّْوَاردّدْجْ، نشِّينْ نْسضْحَا أَطَّاسْ مَاغَارْ ثُوغَا خَانغْ أَذْ نكَّارْ أَذْ نسْمحْ ذِي ثمُّورْثْ نّغْ، مَاغَارْ ثِيزذِّيغِينْ نّغْ هذْمنْ ثنْثْ.‘

¹⁸ e que se apressem e ergam um pranto por nós, e que nossos olhos percam o vigor com lágrimas, e nossas pálpebras jorrem águas.

¹⁹ سْڒنْثْ خنِّي إِ وَاوَاڒْ ن سِيذِي، أَ ثِيمْغَارِينْ، أجّْ أَمزُّوغْ نْكنْثْ أَذْ إِكْسِي أَوَاڒْ زڭْ ؤُقمُّومْ نّسْ. سْڒمْذنْثْ يسِّيثْكنْثْ أَذْ شضْننْثْ ؤُشَا أَذْ ثسّڒْمذْ كُوڒْ ثَامْغَارْثْ إِشْثْ ن وزْڒِي ن وشْضَانْ إِ ثْمدُّوكّتْشْثْ نّسْ.

¹⁹ Porque uma voz de pranto se ouve em Sião: Como estamos arruinados! Nós estamos verdadeiramente perplexos, porque abandonamos a terra, porque nossas habitações nos expeliram.

²⁰ مِينْزِي ڒْموْثْ ثْڭعّذْ-د زِي ڒكْوَازِي نّغْ، يُوذفْ-د غَارْ ڒقْصُورْ نّغْ مَاحنْذْ أَذْ إِقْضعْ إِحنْجِيرنْ إِمژْيَاننْ زِي زّْنَاقِي ذ إِحُوذْرِييّنْ زڭْ وَازَّاينْ.“

²⁰ Contudo, ouvi a palavra do SENHOR, ó vós mulheres, e que vosso ouvido receba a palavra da sua boca, e ensinai vossas filhas o pranto, e cada uma à sua vizinha a lamentação.

²¹ ”سِيوڒْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي:

²¹ Porque a morte adentra nossas janelas, e entrou nos nossos palácios, para cortar os filhos do lado de fora, e os homens jovens das ruas.

²² ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’وَارْ إِتّْفيِّيشْ ؤُمِيغِيسْ س ثِيغِيثْ ن يِيخفْ نّسْ ؤُڒَا ذ بُو-ثغْرُوضْثْ وَارْ إِتّْفيِّيشْ س جّْهذْ نّسْ، بُو-وَاڭْڒَا وَارْ إِتّْفيِّيشْ س وَاڭْڒَا نّسْ.

²² Fala: Assim diz o SENHOR: Até as carcaças dos homens cairão como esterco sobre o campo aberto, e como o punhado atrás do segador, e ninguém irá catá-las.

²³ مَاشَا ونِّي إِتّْفيَّاشنْ، أجّْ إِ-ث أَذْ إِسّمْغَارْ، بلِّي نتَّا غَارسْ ڒفْهَامثْ ؤُ إِسّنْ أَيِي، بلِّي نشّْ ذ سِيذِي نِّي إِتّڭّنْ س ثْمخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ ذ ڒْحقّْ ذ ثْسڭْذَا ذِي ثمُّورْثْ، مَاغَارْ ثِيمسْڒَايِينْ-أَ تّعْجِيبنْثْ أَيِي، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.‘ “

²³ Assim diz o SENHOR: Não se glorie o homem sábio na sua sabedoria, nem se glorie o homem poderoso no seu poder; tampouco se glorie o homem rico em suas riquezas.

²⁴ ”خْزَارْ، أَذْ د-أَسنْ وُوسَّانْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَقَا نشّْ أَذْ خڒْفغْ زِي مَارَّا إِنِّي إِخثْننْ، مَاشَا وَاخَّا أَمنِّي غَارْسنْ عَاذْ ڒعْذَاڒْيثْ،

²⁴ Mas permitam àquele que se gloria, gloriar-se nisto, que ele me conheça e saiba, que eu sou o SENHOR, que faço misericórdia, juízo e justiça na terra, pois nestas coisas me deleito, diz o SENHOR.

²⁵ زِي مِيصْرَا ذ يَاهُوذَا ذ إِذُومْ ذ أَيْثْ ن عَامُّونْ ذ مُوآبَ ذ مَارَّا إِنِّي إِتّْحفَّانْ أَشُوَّافْ غَارْ طّْرُوفَا، إِنِّي إِزدّْغنْ ذِي ڒخْڒَا، مَاغَارْ مَارَّا ڒڭْنُوسْ وَارْ تّْوَاخثْننْ، مَاشَا مَارَّا ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل أَقَا غَارْسنْ ڒعْذَاڒْيثْ خْ وُوڒْ.“

²⁵ Eis que os dias vêm, diz o SENHOR, em que eu punirei todos aqueles que são circuncidados com os incircuncisos.

²⁶ — ausente —

²⁶ Egito e Judá, e Edom, e os filhos de Amom, e Moabe, e todos que estão nas regiões extremas, que habitam no deserto. Pois todas estas nações são incircuncisas, e toda a casa de Israel é incircuncisa no coração.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Jeremias 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →