Jeremias 4

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ ”مَاڒَا ثخْسذْ أَذْ د-ثْعقْبذْ، أَ إِسْرَائِيل، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، عْقبْ-د غَارِي، ؤُ مَاڒَا ثكّْسذْ مَارَّا نّْعَاوَاثْ ن لْ-أَصْنَامْ خْ وُوذمْ إِنُو، وَارْ تّْغِيمِي شَا ثدُّورِيذْ وَاهَا.

¹ O Senhor Deus diz: — Povo de Israel, se você vai voltar, volte para mim. Eu odeio os ídolos; acabe com eles e seja fiel a mim.

² جَادْجْ س ثِيذتّْ، س ڒْحقّْ ؤُ س ثْسڭْذَا، إِنِي: ’س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي!‘، خنِّي أَذْ زَّايسْ تّْوَابَارْكنْ ڒڭْنُوسْ ؤُشَا أَذْ ذَايسْ سّْعُودْجنْ إِخفْ نْسنْ.

² Então, sim, você estará sendo verdadeiro, correto e honesto quando jurar pelo meu nome. Todas as nações pedirão que eu as abençoe e elas me louvarão.

³ مَاغَارْ أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي إِ يرْيَازنْ ن يَاهُوذَا ؤُ إِ ؤُرْشَالِيمْ: ’شَارْزمْ إِيَّارْ إِخْوَانْ إِ يِيخفْ نْومْ، مَاشَا وَارْ زَارّْعمْ ذڭْ إِسنَّاننْ.

³ Deus diz aos homens da tribo de Judá e da cidade de Jerusalém: — Passem o arado na terra que não foi preparada para plantar e não semeiem as sementes no meio de espinhos.

⁴ خثْنمْ إِخفْ نْومْ إِ سِيذِي ؤُ سِّيڭّْوجمْ ڒعْذَاڒيَّاثْ ن وُوڒَاونْ نْومْ، كنِّيوْ إِرْيَازنْ ن يَاهُوذَا ذ كنِّيوْ إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ، حِيمَا أَسْعَارْ إِنُو وَارْ إِتَّارژِّي أَمْ ثْمسِّي، أَذْ إِشْمضْ بْڒَا مَا إِزمَّارْ ؤُڒَا ذ إِجّْ أَذْ إِسّخْسِي، زِي سِّيبّثْ ن ثْمڭَّا نْومْ ثِيعفَّانِينْ.‘ “

⁴ Povo de Judá e moradores de Jerusalém, sejam fiéis à aliança que fizeram comigo, o Senhor , e se dediquem a mim de todo o coração; se não, a minha ira queimará como fogo. E, por causa das maldades que vocês têm feito, o meu furor será como fogo, e ninguém poderá apagá-lo.

⁵ ”بَارّْحمْ ت ذِي يَاهُوذَا ؤُ جّمْ أَذْ أَسْ سْڒنْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، إِنِيمْ: ’سُوضمْ ذڭْ ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي ذِي ثمُّورْثْ!‘، سْغُويّمْ س ثْمِيجَّا إِجهْذنْ، إِنِيمْ: ’سْمُونمْ، أَسمْ-د غَارْ ثْندَّامْ إِفَارْينْ!‘

⁵ Toquem a corneta em toda a terra! Gritem bem alto e bem claro! Digam ao povo de Judá e de Jerusalém que corra para as cidades protegidas por muralhas.

⁶ سْڭعّْذمْ ثَاعدْجَانْثْ إِ صِيهْيُونْ، وَارْ تّْغِيمِيمْ ثْبدّمْ، مَاغَارْ نشّْ أَذْ سِّيوْضغْ ڒْغَارْ زِي شَّامَالْ، لْمُوصِيبَا ثَامقّْرَانْثْ.

⁶ Mostrem o caminho que vai a Sião ! Corram para os abrigos! Não demorem! Do Norte, Deus vai trazer desgraça e grande destruição.

⁷ أَيْرَاذْ إِڭعّذْ-د زِي شْبَارْقْ ن ڒْمَارْڭحْ نّسْ، أَمْثحَّايْ نْ ڒڭْنُوسْ إِرُوحْ ذڭْ وبْرِيذْ، إِفّغْ-د زڭْ ومْشَانْ نّسْ مَاحنْذْ أَذْ يَارّْ ثَامُّورْثْ نّمْ ذ إِشْثْ ن ڒْقشْعثْ ن ؤُنخْڒِيعْ. ثِيندَّامْ نّمْ أَذْ تّْوَاردّْدْجنْثْ أَڒَامِي وَارْ ذَايْسنْثْ إِتّْغِيمِي ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُمزْذُوغْ.

⁷ Como um leão que sai do seu esconderijo, um destruidor de nações vem vindo para acabar com o povo de Judá. As cidades de Judá serão destruídas, e ninguém morará nelas.

⁸ س ؤُينِّي، أَرْضمْ ثِيخُونْشَايْ ن وشْضَانْ، شضْنمْ ؤُ وعّْضمْ، مَاغَارْ وَارْ خَانغْ إِحيّذْ ڒْحَاذُوقْ ن وغْضَابْ ن سِيذِي.“

⁸ Portanto, vistam roupa feita de pano grosseiro como sinal de tristeza. Lamentem e chorem, pois o fogo da ira de Deus não se desviou de Judá.

⁹ أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ”ذڭْ وَاسّْ نِّي أَذْ إِمْسَارْ، أَقَا ؤُڒْ ن ؤُجدْجِيذْ ذ ؤُڒَاونْ ن ڒْحُوكَّامْ أَذْ أَسنْ ثْرَاحْ ثَارْيَاسْثْ، إِكهَّاننْ أَذْ نّْخڒْعنْ ؤُشَا إِنَابِييّنْ أَذْ ثْبهْثنْ.“

⁹ O Senhor Deus disse: — Naquele dia, os reis e as autoridades perderão a coragem, os sacerdotes ficarão abalados e os

¹⁰ خنِّي نِّيغْ: ”أَخْ، سِيذِي إِنُو، سِيذِي، س ثِيذتّْ، أَقَا شكْ ثْشمْثذْ ڒْڭنْسْ-أَ ذ ؤُرْشَالِيمْ ؤُمِي ثنِّيذْ: ’أَذْ غَارْومْ يِيڒِي ڒهْنَا!‘ خْزَارْ، سِّيفْ يُوذفْ-د عَاذْ غَارْ ڒعْمَارْ نّغْ!“

¹⁰ Então eu disse: — Ó

¹¹ ”ذڭْ وَاسّْ نِّي أَذْ إِنِينْ إِ ڒْڭنْسْ-أَ ؤُ إِ ؤُرْشَالِيمْ: ’أَسمِّيضْ إِسّشْمَاضْ زِي ثوْرِيرِينْ ثِيقشَّارِينْ ذِي ڒخْڒَا أَقَا-ث ذڭْ وبْرِيذْ غَارْ يدْجِيسْ ن ڒْڭنْسْ إِنُو، وَارْ إِتِّيڒِي إِ ؤُزُوزَّارْ نِيغْ إِ ؤُصفِّي.

¹¹ Está chegando o tempo de dizer ao povo de Jerusalém que do deserto um vento muito quente vai soprar sobre o povo de Deus. Não será o vento fraco que separa a palha do trigo.

¹² أَذْ إِفّغْ زِي غَارِي إِجّْ ن ؤُسمِّيضْ إِجْهذْ خْ وَانِيثَا. ڒخُّو نشّْ سِيمَانْثْ إِنُو أَذْ ثنْ حكْمغْ.

¹² O vento que vem mandado por Deus será muito forte. Agora, é Deus mesmo que está dando a sentença contra o seu povo.

¹³ خْزَارْ، إِڭعّذْ أَمْ يِيسيْنُوثنْ ؤُشَا إِكَارُّوثنْ نّسْ ڭِّينْ أَمْ ثْحَارْيَاضْثْ، إِيْسَانْ نّسْ تِّيزْوَارنْ إِ إِڭِيذَارنْ. ؤُشْثْ نّغْ، نشِّينْ نتّْوَاردّدْجْ!‘ “

¹³ Olhem! Os inimigos vêm vindo como nuvens. Os seus carros de guerra são como uma forte ventania, e os seus cavalos são mais rápidos do que as águias. Estamos perdidos! Estamos acabados!

¹⁴ ”سِيرْذْ ؤُڒْ نّمْ زِي ثُوعفّْنَا، أَ ؤُرْشَالِيمْ، مَاحنْذْ أَذْ ثتّْوَاسّْنجْمذْ! مشْحَاڒْ عَاذْ إِ غَا كّنْ زدّْغنْ إِخَارِّيصنْ إِعفَّاننْ ذڭْ وُوڒْ نّمْ؟

¹⁴ Jerusalém, limpe a maldade do seu coração para que você seja salva. Até quando você vai continuar com os seus maus pensamentos?

¹⁵ مِينْزِي ثْمِيجَّا ثتّْبَارّحْ زِي ذَانْ ؤُشَا ثتّْوَاسڒْ ثشْثِي ثَامقّْرَانْثْ إِ-د-إِتّْقَارَّابنْ زڭْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ.

¹⁵ Mensageiros da cidade de Dã e das montanhas de Efraim anunciam as más notícias da invasão.

¹⁶ بَارْحمْ زَّايسْ ذِي يَاهُوذَا ؤُ جّمْ أَذْ أَسْ سْڒنْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، إِنِيمْ: ’إِنِّي إِ غَا إِحْصَارنْ أَقَا ؤُسِينْ-د زِي ثمُّورْثْ ثِيڭّْوجْ، نِيثْنِي سّْڭعَّاذنْ ثْمِيجَّا نْسنْ ضِيدّْ إِ ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا.‘

¹⁶ Eles mandam avisar as nações e dizer a Jerusalém que os inimigos vêm vindo de um país distante e que eles vão dar o seu grito de guerra contra as cidades de Judá.

¹⁷ نّْضنْ أَسْ-د أَمْ يِيعسَّاسنْ ذڭْ إِيَّارنْ، مَاغَارْ نتَّاثْ ثْغوّغْ خَافِي، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.

¹⁷ Eles vão cercar Jerusalém como homens que guardam uma plantação, pois a nossa nação se revoltou contra Deus, o Senhor .

¹⁸ ثَابْرِيذْثْ نّمْ ذ ثْمڭَّا نّمْ إِوْينْ أَمْ-د أَيَا. أَقَا-ث ذ أَشْثَابْ أَبَارْشَانْ نّمْ، يَارْزڭْ، إِڒقّفْ إِ شمْ ذڭْ وُوڒْ نّمْ.“

¹⁸ Judá, você trouxe esse mal para você mesmo por causa do seu modo de viver, por causa das coisas que tem feito. O seu pecado trouxe esse sofrimento e feriu o seu próprio coração. Eu, o Senhor , estou falando.

¹⁹ ”عَاونْ أَيِي، أَعذِّيسْ إِنُو، أَعذِّيسْ إِنُو، نشّْ تّْفَارْفِيرغْ س ڒوْجعْ، أَ إِغزْذِيسنْ ن وُوڒْ إِنُو، ؤُڒْ إِنُو إِنڭّزْ، نشّْ وَارْ زمَّارغْ أَذْ سغْذغْ، مَاغَارْ أَسُوضِي ن ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي يُوذفْ غَارْ ڒعْمَارْ إِنُو، ؤُشْثْ، إِغُويَّانْ ن ؤُمنْغِي.

¹⁹ Que dor! Não posso suportar tanta dor! Ah! meu coração! O meu coração está batendo forte! Não posso ficar calado, pois ouvi a corneta e os gritos de guerra.

²⁰ ’ثِيشْثِي خْ ثشْثِي!‘، أَمُّو إِ سْغُويُّونْ، مِينْزِي مَارَّا ثَامُّورْثْ ثْخَارّبْ. ذغْيَا تّْوَاهذْمنْ إِقِيضَانْ إِنُو، ذڭْ ورْمَاشْ ن وَابْڒِيونْ ثْجَارْثِيڒِينْ ن ؤُقِيضُونْ إِنُو!

²⁰ Uma desgraça vem atrás da outra; o país inteiro está arrasado. De repente, as nossas barracas são destruídas, e as suas cortinas são rasgadas em pedaços.

²¹ أَڒْ مڒْمِي عَاذْ أَذْ ثْوَاڒِيغْ ثَاعدْجَانْثْ ن ؤُمنْغِي ؤُشَا أَذْ سْڒغْ إِ ؤُسُوضِي ذڭْ ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي؟

²¹ Até quando terei de ver as bandeiras inimigas e ouvir o som da corneta na batalha?

²² ڒْڭنْسْ إِنُو ذ أَبُوهَاڒِي، نِيثْنِي وَارْ ذ أَيِي سِّيننْ. نِيثْنِي ذ إِحنْجِيرنْ بْڒَا ڒعْقڒْ ؤُ وَارْ غَارْسنْ ثدْجِي ڒفْهَامثْ. نِيثْنِي ذ إِمِيغِيسنْ مَاحنْذْ أَذْ ڭّنْ ڒْغَارْ، مَاشَا وَارْ سِّيننْ أَذْ ڭّنْ مِينْ إِصبْحنْ.“

²² Deus diz: “O meu povo não tem juízo e não me conhece. Eles são como crianças tolas que não compreendem as coisas. Para fazer o mal, são espertos, mas não sabem fazer o bem.”

²³ ”نشّْ ژْرِيغْ ثَامُّورْثْ، خْزَارْ، ثُوغَا-ت ذ ڒخْڒَا ذ ڒْخَاوِي ؤُ وَارْ ؤُفِيغْ ثَافَاوْثْ ذڭْ ؤُجنَّا.

²³ Então olhei. A terra era um vazio, sem nenhum ser vivente, e no céu não havia luz.

²⁴ نشّْ ژْرِيغْ إِذُورَارْ، خْزَارْ، تَّارْجِيجِينْ ؤُشَا مَارَّا ثِيوْرِيرِينْ تّنْهزَّانْثْ تّْرَاحنْثْ ذ تَّاسنْثْ إِ-د.

²⁴ Olhei para as montanhas, e elas estavam tremendo; e os montes balançavam para lá e para cá.

²⁵ نشّْ ثْوَاڒِيغْ، خْزَارْ، وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ، ؤُ مَارَّا إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا ثُوغَا ضْوِينْ.

²⁵ Vi que não havia ninguém e que até os passarinhos tinham fugido.

²⁶ نشّْ ژْرِيغْ، خْزَارْ، ثَامُّورْثْ إِسّغْمَاينْ ثُوغَا ذ ڒخْڒَا ؤُ مَارَّا ثِيندَّامْ نّسْ تّْوَاهذْمنْثْ ذِي سِّيبّثْ ن ڒْحَاذُوقْ ن وغْضَابْ ن سِيذِي.“

²⁶ Vi ainda que a terra boa tinha virado um deserto e que as cidades tinham sido arrasadas por Deus, por causa do seu grande furor.

²⁷ ”مَاغَارْ أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’مَارَّا ثَامُّورْثْ-أَ أَذْ ثذْوڒْ ذ ثَامُّورْثْ ذ ڒخْڒَا، مَاشَا نشّْ وَارْ ت قطّْعغْ مَارَّا.

²⁷ Deus disse que a terra toda vai virar um deserto, mas ele não a destruirá completamente.

²⁸ س ؤُيَا إِ غَا ثشْضنْ ثمُّورْثْ، أَذْ بَّارْشْننْ إِجنْوَانْ سنّجْ، مَاغَارْ أَقَا نشّْ نِّيغْ ث، نشّْ ڭِّيغْ خَاسْ. نشّْ وَارْ نْذِيمغْ شَا ؤُ نشّْ وَارْ دِّيكّْوِيڒغْ ذڭْ وَاوَاڒْ.

²⁸ A terra chorará, e o céu ficará escuro, pois Deus falou e não mudará de ideia. Ele já decidiu e não voltará atrás.

²⁹ زِي دّْرِيزْ ن إِمْنَاينْ ن ييْسَانْ ذ إِمْجبَّاذنْ ن ڒْقوْسْ ثَارْوڒْ ثنْذِينْثْ مَارَّا. نِيثْنِي أَرزُّونْ أَذْ د-أَذْفنْ ذڭْ إِزغْرَانْ ؤُشَا أَذْ ڭعّْذنْ خْ ڒجْرُوفْ، ثَانْذِينْثْ مَارَّا ثتّْوَاجّْ، وَارْ ذَايسْ إِقِّيمْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُمزْذُوغْ.‘ “

²⁹ Quando ouvirem o barulho dos cavaleiros e dos atiradores de flechas, todos sairão correndo. Alguns fugirão para a floresta, e outros subirão pelas rochas. Todas as cidades ficarão vazias, e ninguém morará nelas.

³⁰ ”مِينْ غَا ثڭّذْ خنِّي، أَ شمْ ثَانْذِينْثْ ثتّْوَاردّدْجْ؟ وَاخَّا أَذْ ثْيَارْضذْ أَرُّوضْ ذ أَزڭّْوَاغْ نِيغْ أَذْ ثقّْنذْ ڒهْزُوطْ ن وُورغْ نِيغْ أَذْ ثْكحّْڒذْ ثسّمْغَارِيذْ ثِيطَّاوِينْ نّمْ، أَقَا بَاطڒْ أَذْ ثْزوّْقذْ إِخفْ نّمْ. إِمعْشَاقنْ أَذْ شمْ سّْحقَّارنْ، أَذْ أَرْزُونْ أَذْ شمْ نْغنْ.

³⁰ Jerusalém, você está condenada! Por que se veste de vermelho? Por que usa joias e pinta os olhos? Não adianta nada você querer ficar bonita! Os seus amantes a rejeitaram, e o que eles querem é matá-la.

³¹ مَاغَارْ نشّْ تّسْڒِيغْ ثْمِيجَّا، أَخْمِي زِي ثمْغَارْثْ إِتَّارْونْ، أَخْمِي زڭْ إِشْثنْ ثْحصَّارْ ذِي ثَارْوَا ثَامزْوَارُوثْ، ثْمِيجَّا ن يدْجِيسْ ن صِيهْيُونْ، ثْڒقّضْ-د نّفْسْ، ثسّْوَاژَّاضْ س إِفَاسّنْ نّسْ، ثسْغُويُّو: ’ؤُشْثْ إِنُو، مَاغَارْ ڒعْمَارْ إِنُو إِفْنَا س يِينِّي إِخْسنْ أَذْ أَيِي نْغنْ!‘ “

³¹ Ouvi um grito igual ao de uma mulher com dores de parto, um grito como o de uma mulher dando à luz o seu primeiro filho. Era o grito de Jerusalém respirando com dificuldade, estendendo as mãos em desespero e dizendo: “Estou perdida! Eles vêm vindo para me matar!”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Jeremias 4 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →