Jeremias 4

rifa (RIFA) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ ”مَاڒَا ثخْسذْ أَذْ د-ثْعقْبذْ، أَ إِسْرَائِيل، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، عْقبْ-د غَارِي، ؤُ مَاڒَا ثكّْسذْ مَارَّا نّْعَاوَاثْ ن لْ-أَصْنَامْ خْ وُوذمْ إِنُو، وَارْ تّْغِيمِي شَا ثدُّورِيذْ وَاهَا.

¹ Se voltares, ó Israel, diz o SENHOR, volta para mim; e se tirares as tuas abominações de diante de mim, não andarás mais vagueando,

² جَادْجْ س ثِيذتّْ، س ڒْحقّْ ؤُ س ثْسڭْذَا، إِنِي: ’س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي!‘، خنِّي أَذْ زَّايسْ تّْوَابَارْكنْ ڒڭْنُوسْ ؤُشَا أَذْ ذَايسْ سّْعُودْجنْ إِخفْ نْسنْ.

² E jurarás: Vive o Senhor na verdade, no juízo e na justiça; e nele se bendirão as nações, e nele se gloriarão.

³ مَاغَارْ أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي إِ يرْيَازنْ ن يَاهُوذَا ؤُ إِ ؤُرْشَالِيمْ: ’شَارْزمْ إِيَّارْ إِخْوَانْ إِ يِيخفْ نْومْ، مَاشَا وَارْ زَارّْعمْ ذڭْ إِسنَّاننْ.

³ Porque assim diz o Senhor aos homens de Judá e a Jerusalém: Preparai para vós o campo de lavoura, e não semeeis entre espinhos.

⁴ خثْنمْ إِخفْ نْومْ إِ سِيذِي ؤُ سِّيڭّْوجمْ ڒعْذَاڒيَّاثْ ن وُوڒَاونْ نْومْ، كنِّيوْ إِرْيَازنْ ن يَاهُوذَا ذ كنِّيوْ إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ، حِيمَا أَسْعَارْ إِنُو وَارْ إِتَّارژِّي أَمْ ثْمسِّي، أَذْ إِشْمضْ بْڒَا مَا إِزمَّارْ ؤُڒَا ذ إِجّْ أَذْ إِسّخْسِي، زِي سِّيبّثْ ن ثْمڭَّا نْومْ ثِيعفَّانِينْ.‘ “

⁴ Circuncidai-vos ao Senhor, e tirai os prepúcios do vosso coração, ó homens de Judá e habitantes de Jerusalém, para que o meu furor não venha a sair como fogo, e arda de modo que não haja quem o apague, por causa da malícia das vossas obras.

⁵ ”بَارّْحمْ ت ذِي يَاهُوذَا ؤُ جّمْ أَذْ أَسْ سْڒنْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، إِنِيمْ: ’سُوضمْ ذڭْ ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي ذِي ثمُّورْثْ!‘، سْغُويّمْ س ثْمِيجَّا إِجهْذنْ، إِنِيمْ: ’سْمُونمْ، أَسمْ-د غَارْ ثْندَّامْ إِفَارْينْ!‘

⁵ Anunciai em Judá, e fazei ouvir em Jerusalém, e dizei: Tocai a trombeta na terra, gritai em alta voz, dizendo: Ajuntai-vos, e entremos nas cidades fortificadas.

⁶ سْڭعّْذمْ ثَاعدْجَانْثْ إِ صِيهْيُونْ، وَارْ تّْغِيمِيمْ ثْبدّمْ، مَاغَارْ نشّْ أَذْ سِّيوْضغْ ڒْغَارْ زِي شَّامَالْ، لْمُوصِيبَا ثَامقّْرَانْثْ.

⁶ Arvorai a bandeira rumo a Sião, fugi, não vos detenhais; porque eu trago do norte um mal, e uma grande destruição.

⁷ أَيْرَاذْ إِڭعّذْ-د زِي شْبَارْقْ ن ڒْمَارْڭحْ نّسْ، أَمْثحَّايْ نْ ڒڭْنُوسْ إِرُوحْ ذڭْ وبْرِيذْ، إِفّغْ-د زڭْ ومْشَانْ نّسْ مَاحنْذْ أَذْ يَارّْ ثَامُّورْثْ نّمْ ذ إِشْثْ ن ڒْقشْعثْ ن ؤُنخْڒِيعْ. ثِيندَّامْ نّمْ أَذْ تّْوَاردّْدْجنْثْ أَڒَامِي وَارْ ذَايْسنْثْ إِتّْغِيمِي ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُمزْذُوغْ.

⁷ Já um leão subiu da sua ramada, e um destruidor dos gentios; ele já partiu, e saiu do seu lugar para fazer da tua terra uma desolação, a fim de que as tuas cidades sejam destruídas, e ninguém habite nelas.

⁸ س ؤُينِّي، أَرْضمْ ثِيخُونْشَايْ ن وشْضَانْ، شضْنمْ ؤُ وعّْضمْ، مَاغَارْ وَارْ خَانغْ إِحيّذْ ڒْحَاذُوقْ ن وغْضَابْ ن سِيذِي.“

⁸ Por isto cingi-vos de sacos, lamentai, e uivai, porque o ardor da ira do Senhor não se desviou de nós.

⁹ أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ”ذڭْ وَاسّْ نِّي أَذْ إِمْسَارْ، أَقَا ؤُڒْ ن ؤُجدْجِيذْ ذ ؤُڒَاونْ ن ڒْحُوكَّامْ أَذْ أَسنْ ثْرَاحْ ثَارْيَاسْثْ، إِكهَّاننْ أَذْ نّْخڒْعنْ ؤُشَا إِنَابِييّنْ أَذْ ثْبهْثنْ.“

⁹ E sucederá naquele tempo, diz o Senhor, que se desfará o coração do rei e o coração dos príncipes; e os sacerdotes pasmarão, e os profetas se maravilharão.

¹⁰ خنِّي نِّيغْ: ”أَخْ، سِيذِي إِنُو، سِيذِي، س ثِيذتّْ، أَقَا شكْ ثْشمْثذْ ڒْڭنْسْ-أَ ذ ؤُرْشَالِيمْ ؤُمِي ثنِّيذْ: ’أَذْ غَارْومْ يِيڒِي ڒهْنَا!‘ خْزَارْ، سِّيفْ يُوذفْ-د عَاذْ غَارْ ڒعْمَارْ نّغْ!“

¹⁰ Então disse eu: Ah, Senhor DEUS! Verdadeiramente enganaste grandemente a este povo e a Jerusalém, dizendo: Tereis paz; pois a espada penetra-lhe até à alma.

¹¹ ”ذڭْ وَاسّْ نِّي أَذْ إِنِينْ إِ ڒْڭنْسْ-أَ ؤُ إِ ؤُرْشَالِيمْ: ’أَسمِّيضْ إِسّشْمَاضْ زِي ثوْرِيرِينْ ثِيقشَّارِينْ ذِي ڒخْڒَا أَقَا-ث ذڭْ وبْرِيذْ غَارْ يدْجِيسْ ن ڒْڭنْسْ إِنُو، وَارْ إِتِّيڒِي إِ ؤُزُوزَّارْ نِيغْ إِ ؤُصفِّي.

¹¹ Naquele tempo se dirá a este povo e a Jerusalém: Um vento seco das alturas do deserto veio ao caminho da filha do meu povo; não para padejar, nem para limpar;

¹² أَذْ إِفّغْ زِي غَارِي إِجّْ ن ؤُسمِّيضْ إِجْهذْ خْ وَانِيثَا. ڒخُّو نشّْ سِيمَانْثْ إِنُو أَذْ ثنْ حكْمغْ.

¹² Mas um vento mais veemente virá da minha parte; agora também eu pronunciarei juízos contra eles.

¹³ خْزَارْ، إِڭعّذْ أَمْ يِيسيْنُوثنْ ؤُشَا إِكَارُّوثنْ نّسْ ڭِّينْ أَمْ ثْحَارْيَاضْثْ، إِيْسَانْ نّسْ تِّيزْوَارنْ إِ إِڭِيذَارنْ. ؤُشْثْ نّغْ، نشِّينْ نتّْوَاردّدْجْ!‘ “

¹³ Eis que virá subindo como nuvens e os seus carros como a tormenta; os seus cavalos serão mais ligeiros do que as águias; ai de nós, que somos assolados!

¹⁴ ”سِيرْذْ ؤُڒْ نّمْ زِي ثُوعفّْنَا، أَ ؤُرْشَالِيمْ، مَاحنْذْ أَذْ ثتّْوَاسّْنجْمذْ! مشْحَاڒْ عَاذْ إِ غَا كّنْ زدّْغنْ إِخَارِّيصنْ إِعفَّاننْ ذڭْ وُوڒْ نّمْ؟

¹⁴ Lava o teu coração da malícia, ó Jerusalém, para que sejas salva; até quando permanecerão no meio de ti os pensamentos da tua iniqüidade?

¹⁵ مِينْزِي ثْمِيجَّا ثتّْبَارّحْ زِي ذَانْ ؤُشَا ثتّْوَاسڒْ ثشْثِي ثَامقّْرَانْثْ إِ-د-إِتّْقَارَّابنْ زڭْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ.

¹⁵ Porque uma voz anuncia desde Dã, e faz ouvir a calamidade desde o monte de Efraim.

¹⁶ بَارْحمْ زَّايسْ ذِي يَاهُوذَا ؤُ جّمْ أَذْ أَسْ سْڒنْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، إِنِيمْ: ’إِنِّي إِ غَا إِحْصَارنْ أَقَا ؤُسِينْ-د زِي ثمُّورْثْ ثِيڭّْوجْ، نِيثْنِي سّْڭعَّاذنْ ثْمِيجَّا نْسنْ ضِيدّْ إِ ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا.‘

¹⁶ Lembrai isto às nações; fazei ouvir contra Jerusalém, que vigias vêm de uma terra remota, e levantarão a sua voz contra as cidades de Judá.

¹⁷ نّْضنْ أَسْ-د أَمْ يِيعسَّاسنْ ذڭْ إِيَّارنْ، مَاغَارْ نتَّاثْ ثْغوّغْ خَافِي، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.

¹⁷ Como os guardas de um campo, estão contra ela ao redor; porquanto ela se rebelou contra mim, diz o Senhor.

¹⁸ ثَابْرِيذْثْ نّمْ ذ ثْمڭَّا نّمْ إِوْينْ أَمْ-د أَيَا. أَقَا-ث ذ أَشْثَابْ أَبَارْشَانْ نّمْ، يَارْزڭْ، إِڒقّفْ إِ شمْ ذڭْ وُوڒْ نّمْ.“

¹⁸ O teu caminho e as tuas obras te fizeram estas coisas; esta é a tua maldade, e amargosa é, que te chega até ao coração.

¹⁹ ”عَاونْ أَيِي، أَعذِّيسْ إِنُو، أَعذِّيسْ إِنُو، نشّْ تّْفَارْفِيرغْ س ڒوْجعْ، أَ إِغزْذِيسنْ ن وُوڒْ إِنُو، ؤُڒْ إِنُو إِنڭّزْ، نشّْ وَارْ زمَّارغْ أَذْ سغْذغْ، مَاغَارْ أَسُوضِي ن ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي يُوذفْ غَارْ ڒعْمَارْ إِنُو، ؤُشْثْ، إِغُويَّانْ ن ؤُمنْغِي.

¹⁹ Ah, entranhas minhas, entranhas minhas! Estou com dores no meu coração! O meu coração se agita em mim. Não posso me calar; porque tu, ó minha alma, ouviste o som da trombeta e o alarido da guerra.

²⁰ ’ثِيشْثِي خْ ثشْثِي!‘، أَمُّو إِ سْغُويُّونْ، مِينْزِي مَارَّا ثَامُّورْثْ ثْخَارّبْ. ذغْيَا تّْوَاهذْمنْ إِقِيضَانْ إِنُو، ذڭْ ورْمَاشْ ن وَابْڒِيونْ ثْجَارْثِيڒِينْ ن ؤُقِيضُونْ إِنُو!

²⁰ Destruição sobre destruição se apregoa; porque já toda a terra está destruída; de repente foram destruídas as minhas tendas, e as minhas cortinas num momento.

²¹ أَڒْ مڒْمِي عَاذْ أَذْ ثْوَاڒِيغْ ثَاعدْجَانْثْ ن ؤُمنْغِي ؤُشَا أَذْ سْڒغْ إِ ؤُسُوضِي ذڭْ ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي؟

²¹ Até quando verei a bandeira, e ouvirei a voz da trombeta?

²² ڒْڭنْسْ إِنُو ذ أَبُوهَاڒِي، نِيثْنِي وَارْ ذ أَيِي سِّيننْ. نِيثْنِي ذ إِحنْجِيرنْ بْڒَا ڒعْقڒْ ؤُ وَارْ غَارْسنْ ثدْجِي ڒفْهَامثْ. نِيثْنِي ذ إِمِيغِيسنْ مَاحنْذْ أَذْ ڭّنْ ڒْغَارْ، مَاشَا وَارْ سِّيننْ أَذْ ڭّنْ مِينْ إِصبْحنْ.“

²² Deveras o meu povo está louco, já não me conhece; são filhos néscios, e não entendidos; são sábios para fazer mal, mas não sabem fazer o bem.

²³ ”نشّْ ژْرِيغْ ثَامُّورْثْ، خْزَارْ، ثُوغَا-ت ذ ڒخْڒَا ذ ڒْخَاوِي ؤُ وَارْ ؤُفِيغْ ثَافَاوْثْ ذڭْ ؤُجنَّا.

²³ Observei a terra, e eis que era sem forma e vazia; também os céus, e não tinham a sua luz.

²⁴ نشّْ ژْرِيغْ إِذُورَارْ، خْزَارْ، تَّارْجِيجِينْ ؤُشَا مَارَّا ثِيوْرِيرِينْ تّنْهزَّانْثْ تّْرَاحنْثْ ذ تَّاسنْثْ إِ-د.

²⁴ Observei os montes, e eis que estavam tremendo; e todos os outeiros estremeciam.

²⁵ نشّْ ثْوَاڒِيغْ، خْزَارْ، وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ، ؤُ مَارَّا إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا ثُوغَا ضْوِينْ.

²⁵ Observei, e eis que não havia homem algum; e todas as aves do céu tinham fugido.

²⁶ نشّْ ژْرِيغْ، خْزَارْ، ثَامُّورْثْ إِسّغْمَاينْ ثُوغَا ذ ڒخْڒَا ؤُ مَارَّا ثِيندَّامْ نّسْ تّْوَاهذْمنْثْ ذِي سِّيبّثْ ن ڒْحَاذُوقْ ن وغْضَابْ ن سِيذِي.“

²⁶ Vi também que a terra fértil era um deserto; e todas as suas cidades estavam derrubadas diante do Senhor, diante do furor da sua ira.

²⁷ ”مَاغَارْ أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’مَارَّا ثَامُّورْثْ-أَ أَذْ ثذْوڒْ ذ ثَامُّورْثْ ذ ڒخْڒَا، مَاشَا نشّْ وَارْ ت قطّْعغْ مَارَّا.

²⁷ Porque assim diz o Senhor: Toda esta terra será assolada; de todo, porém, não a consumirei.

²⁸ س ؤُيَا إِ غَا ثشْضنْ ثمُّورْثْ، أَذْ بَّارْشْننْ إِجنْوَانْ سنّجْ، مَاغَارْ أَقَا نشّْ نِّيغْ ث، نشّْ ڭِّيغْ خَاسْ. نشّْ وَارْ نْذِيمغْ شَا ؤُ نشّْ وَارْ دِّيكّْوِيڒغْ ذڭْ وَاوَاڒْ.

²⁸ Por isto lamentará a terra, e os céus em cima se enegrecerão; porquanto assim o disse, assim o propus, e não me arrependi nem me desviarei disso.

²⁹ زِي دّْرِيزْ ن إِمْنَاينْ ن ييْسَانْ ذ إِمْجبَّاذنْ ن ڒْقوْسْ ثَارْوڒْ ثنْذِينْثْ مَارَّا. نِيثْنِي أَرزُّونْ أَذْ د-أَذْفنْ ذڭْ إِزغْرَانْ ؤُشَا أَذْ ڭعّْذنْ خْ ڒجْرُوفْ، ثَانْذِينْثْ مَارَّا ثتّْوَاجّْ، وَارْ ذَايسْ إِقِّيمْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُمزْذُوغْ.‘ “

²⁹ Ao clamor dos cavaleiros e dos flecheiros fugiram todas as cidades; entraram pelas matas e treparam pelos penhascos; todas as cidades ficaram abandonadas, e já ninguém habita nelas.

³⁰ ”مِينْ غَا ثڭّذْ خنِّي، أَ شمْ ثَانْذِينْثْ ثتّْوَاردّدْجْ؟ وَاخَّا أَذْ ثْيَارْضذْ أَرُّوضْ ذ أَزڭّْوَاغْ نِيغْ أَذْ ثقّْنذْ ڒهْزُوطْ ن وُورغْ نِيغْ أَذْ ثْكحّْڒذْ ثسّمْغَارِيذْ ثِيطَّاوِينْ نّمْ، أَقَا بَاطڒْ أَذْ ثْزوّْقذْ إِخفْ نّمْ. إِمعْشَاقنْ أَذْ شمْ سّْحقَّارنْ، أَذْ أَرْزُونْ أَذْ شمْ نْغنْ.

³⁰ Agora, pois, que farás, ó assolada? Ainda que te vistas de carmesim, ainda que te adornes com enfeites de ouro, ainda que te pintes em volta dos teus olhos, debalde te farias bela; os amantes te desprezam, e procuram tirar-te a vida.

³¹ مَاغَارْ نشّْ تّسْڒِيغْ ثْمِيجَّا، أَخْمِي زِي ثمْغَارْثْ إِتَّارْونْ، أَخْمِي زڭْ إِشْثنْ ثْحصَّارْ ذِي ثَارْوَا ثَامزْوَارُوثْ، ثْمِيجَّا ن يدْجِيسْ ن صِيهْيُونْ، ثْڒقّضْ-د نّفْسْ، ثسّْوَاژَّاضْ س إِفَاسّنْ نّسْ، ثسْغُويُّو: ’ؤُشْثْ إِنُو، مَاغَارْ ڒعْمَارْ إِنُو إِفْنَا س يِينِّي إِخْسنْ أَذْ أَيِي نْغنْ!‘ “

³¹ Porquanto ouço uma voz, como a de uma mulher que está de parto, uma angústia como a de que está com dores de parto do primeiro filho; a voz da filha de Sião, ofegante, que estende as suas mãos, dizendo: Oh! ai de mim agora, porque já a minha alma desmaia por causa dos assassinos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Jeremias 4 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →