Jeremias 48

rifa (RIFA) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ خْ مُوآبَ

¹ Contra Moabe, assim diz o SENHOR dos Exércitos, Deus de Israel: Ai de Nebo, porque foi destruída; envergonhada está Quiriataim, já está tomada; Misgabe está envergonhada e desanimada.

² ڒْعزّْ ن ثمُّورْثْ ن مُوآبَ وَارْ إِدْجِي عَاذْ. ذِي حَاشْبُونْ خَارّْصنْ ذِي ڒْغَارْ ضِيدّْ نّسْ، نَّانْ: أجّْ أَنغْ أَذْ ت نكّسْ زِي جَارْ ڒڭْنُوسْ. ؤُڒَا ذ شكْ، مَاذْمِينْ، أَذْ شكْ سّْبكْمنْ، سِّيفْ ڭُّورْ أَذْ شكْ إِضْفَارْ.

² A glória de Moabe já não existe mais; em Hesbom tramaram mal contra ela, dizendo: Vinde, e exterminemo-la, para que não seja mais nação; também tu, ó Madmém, serás silenciada; a espada te perseguirá.

³ ثفّغْ إِشْثْ ن ثْغُويِّيثْ ن ڒحْرِيقْ زِي حُورُونَايِيمْ: أَخَارّبْ ذ لْمُوصِيبَا ذ ثَامقّْرَانْثْ!

³ Voz de clamor de Horonaim; ruína e grande destruição!

⁴ ثَامُّورْثْ ن مُوآبَ ثتّْوَارْژْ، إِحنْجِيرنْ نّسْ إِمژْيَاننْ ڭِّينْ أَذْ ثتّْوَاسڒْ ثْغُويِّيثْ ثجْهذْ.

⁴ Está destruída Moabe; seus filhinhos fizeram ouvir um clamor.

⁵ وَاهْ، أَمْ إِتّْرُو إِتّْڭعَّاذْ نتَّا ثْسَاونْثْ ن لُوحِيثْ، مَاغَارْ غَارْ ؤُهكّْوُو غَارْ حُورُونَايِيمْ سْڒِينْ أَذُوقّزْ ن إِغُويَّانْ ن ثْخسَّارْثْ.

⁵ Porque pela subida de Luíte eles irão com choro contínuo; porque na descida de Horonaim os adversários de Moabe ouviram as angústias do grito da destruição.

⁶ أَروْڒمْ، سْنجْممْ ثُوذَارْثْ نْومْ، ذوْڒمْ أَمْ يِيجّْ ن ؤُخشَّابْ ذِي ثْنزْرُوفْثْ.

⁶ Fugi, salvai a vossa vida; sede como a tamargueira no deserto;

⁷ مِينْزِي شمْ ثتّشْڒذْ خْ ثْمڭَّا نّمْ ذ ڒكْنُوزْ نّمْ، ؤُڒَا ذ شمْ أَذْ ثتّْوَاطّْفذْ. كَامُوشْ أَذْ يُويُورْ ذِي لْمنْفَا، إِكهَّاننْ نّسْ جْمِيعْ أَكْ-ذ ڒْحُوكَّامْ نّسْ.

⁷ Porque, por causa da tua confiança nas tuas obras, e nos teus tesouros, também tu serás tomada; e Quemós sairá para o cativeiro, os seus sacerdotes e os seus príncipes juntamente.

⁸ أَمْثحَّايْ أَذْ د-يَاسْ غَارْ كُوڒْ ثَانْذِينْثْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ وَارْ ثْزمَّارْ أَذْ ثنْجمْ. أَذْ ثتّْوَابْضڒْ ڒوْضَا ن ثغْزُورْثْ ؤُشَا ڒْوَاطَا أَذْ ثتّْوَاخَارّبْ، أَمْ مَامّشْ ث إِنَّا سِيذِي.‘ “

⁸ Porque virá o destruidor sobre cada uma das cidades, e nenhuma cidade escapará, e perecerá o vale, e destruir-se-á a campina; porque o Senhor o disse.

⁹ ”وْشمْ أَفْرِيونْ إِ مُوآبَ، مَاغَارْ نِيثْنِي أَذْ فّْغنْ س ثَازْڒَا ؤُشَا ثِيندَّامْ نّسْ أَذْ ذوْڒنْثْ ذ إِشْثْ ن ڒْقشْعثْ ن ؤُنخْڒِيعْ، مَانِي وَارْ إِتّْغِيمِي إِزدّغْ عَاذْ ؤُڒَا ذ إِجّْ.

⁹ Dai asas a Moabe; porque voando sairá, e as suas cidades se tornarão em desolação, e ninguém morará nelas.

¹⁰ إِتّْوَانْعڒْ ونِّي يَارْخُونْ ذِي ثْسخَّارْثْ ن سِيذِي، إِتّْوَانْعڒْ ونِّي إِسّْبدّنْ سِّيفْ نّسْ خْ ؤُسِيزّڒْ ن إِذَامّنْ.

¹⁰ Maldito aquele que fizer a obra do Senhor fraudulosamente; e maldito aquele que retém a sua espada do sangue.

¹¹ ثُوغَا مُوآبَ ذِي ڒَامَانْ زِي ثمْژِي نّسْ، يَارْسَا أَمْ بِينُو خْ ڒخْمِيرَا نّسْ، وَارْ ث فَارّْغنْ زڭْ ؤُقْذِيحْ غَارْ ؤُقْذِيحْ نّغْنِي ؤُعمَّارْصْ وَارْ إِفِّيغْ غَارْ لْمنْفَا. خْ ؤُيَا إِقِّيمْ أَسْ ؤُڒذِّي نّسْ ذ ڒفْوَاحْ نّسْ وَارْ إِبدّڒْ.

¹¹ Moabe esteve descansado desde a sua mocidade, e repousou nas suas borras, e não foi mudado de vasilha para vasilha, nem foi para o cativeiro; por isso conservou o seu sabor, e o seu cheiro não se alterou.

¹² س ؤُيَا، خْزَارْ، أَذْ د-أَسنْ وُوسَّانْ، إِقَّارْ سِيذِي، أَذْ غَارسْ د-سّكّغْ إِنِّي إِ غَا إِفَارّْغنْ إِقْذِيحنْ ؤُشَا نِيثْنِي أَذْ ث فَارّْغنْ. نِيثْنِي أَذْ سّخْوَانْ ڒقْشُوعْ نّسْ ؤُ أَذْ أَرْژنْ إِغَارَّافنْ نّسْ.

¹² Portanto, eis que dias vêm, diz o Senhor, em que lhe enviarei derramadores que o derramarão; e despejarão as suas vasilhas, e romperão os seus odres.

¹³ مُوآبَ أَذْ إِنّفْضحْ زِي سِّيبّثْ ن كَامُوشْ، أَمْ مَامّشْ ثنّفْضحْ ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل زِي سِّيبّثْ ن بَايْثْ-إِلْ، إِ خفْ ثُوغَا تّثْشْڒنْ نِيثْنِي.

¹³ E Moabe terá vergonha de Quemós como a casa de Israel se envergonhou de Betel, sua confiança.

¹⁴ مَامّشْ ثْزمَّارمْ أَذْ ثِينِيمْ: ’نشِّينْ ذ أَيْثْ ن بُو-ثغْرُوضْثْ، إِرْيَازنْ إِمحْضنْ، إِوجْذنْ إِ ؤُمنْغِي؟‘

¹⁴ Como direis: Somos valentes e homens fortes para a guerra?

¹⁵ مُوآبَ إِتّْوَاخَارّبْ ؤُشَا إِڭعّذْ ڒعْذُو غَارْ ثْندَّامْ نّسْ. أَشوَّارْ ن إِحُوذْرِييّنْ نّسْ هْوَانْ-د غَارْ ثْغَارْصْثْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ ؤُجدْجِيذْ، إِسمْ نّسْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ.“

¹⁵ Moabe está destruído, e subiu das suas cidades, e os seus jovens escolhidos desceram à matança, diz o Rei, cujo nome é o Senhor dos Exércitos.

¹⁶ ”أَضيّعْ ن مُوآبَ يُوذسْ-د أَطَّاسْ ؤُ ڒْغَارْ نّسْ يِيوضْ-د ذغْيَا.

¹⁶ Está prestes a vir a calamidade de Moabe; e apressa-se muito a sua aflição.

¹⁷ شثْشَامْ خَاسْ، مَارَّا كنِّيوْ إِ ذ أَسْ د-إِنّْضنْ ؤُ مَارَّا إِنِّي إِسّْننْ إِسمْ نّسْ. إِنِيمْ: ’مَامّشْ إِڭَّا يَارّژْ ؤُزدْجَاضْ ن صُّولْطَا إِجهْذنْ، ثَاسطَّا نِّي إِصبْحنْ أَطَّاسْ؟‘

¹⁷ Condoei-vos dele todos os que estais ao seu redor, e todos os que sabeis o seu nome; dizei: Como se quebrou a vara forte, o cajado formoso?

¹⁸ هْوَا-د زڭْ ومْشَانْ نّمْ يُوعْڒَانْ، قِّيمْ ذڭْ إِشْثْ ن جِّيهثْ ن ؤُفَاذِي، شمْ ثنِّي ذِينْ إِزدّْغنْ، يدْجِيسْ ن ذِيبُونْ، مَاغَارْ أَمْثحَّايْ ن مُوآبَ إِهجّمْ-د خَامْ، أَقَا يَاردّدْجْ لْقلْعَاثْ نّمْ.

¹⁸ Desce da tua glória, e assenta-te em terra seca, ó moradora, filha de Dibom; porque o destruidor de Moabe subiu contra ti, e desfez as tuas fortalezas.

¹⁹ بدّثْ غَارْ وبْرِيذْ ؤُشَا خْزَارثْ، شمْ ثنِّي إِزدّْغنْ ذِي عَارُوعِيرْ! سقْسَاثْ أَرْيَازْ نِّي يَاروْڒنْ، ثَامْغَارْثْ نِّي إِنجْمنْ، إِنِي: ’مِينْ إِمْسَارنْ؟‘

¹⁹ Põe-te no caminho, e espia, ó moradora de Aroer; pergunta ao que vai fugindo; e à que escapou dize: Que sucedeu?

²⁰ إِنّفْضحْ مُوآبَ، مِينْزِي إِتّْوَاڒْبزْ. شثْشَا، سْغُويّْ، أجّْ أَذْ سّْننْ ذِي أَرْنُونْ أَقَا مُوآبَ إِتّْوَاخَارّبْ.

²⁰ Moabe está envergonhado, porque foi quebrantado; lamentai e gritai; anunciai em Arnom que Moabe está destruído.

²¹ يِيوضْ-د ڒْحُوكْمْ خْ ڒْوَاطَا، خْ حُولُونْ، خْ يَاحْصَا، خْ مَايْفَاعَاثْ،

²¹ Também o julgamento veio sobre a terra da campina; sobre Holom, sobre Jaza, sobre Mefaate,

²² خْ ذِيبُونْ، خْ نابُو، خْ بَايْثْ-ذَابْلَاثَايِيمْ،

²² Sobre Dibom, sobre Nebo, sobre Bete-Diblataim,

²³ خْ قَارْيَاثَايِيمْ، خْ بَايْثْ-جَامُولْ، خْ بَايْثْ-مَاعُونْ،

²³ Sobre Quiriataim, sobre Bete-Gamul, sobre Bete-Meom,

²⁴ خْ قَارْيُوثْ ؤُ خْ بُوصْرَا، ؤُ خْ مَارَّا ثِيندَّامْ ن ثمُّورْثْ ن مُوآبَ، ثِينِّي إِڭّْوجنْ ذ ثِينِّي يُوذْسنْ.

²⁴ Sobre Queriote, e sobre Bozra; e até sobre todas as cidades da terra de Moabe, as de longe e as de perto.

²⁵ إِتّْوَاقْضعْ يِيشّْ ن مُوآبَ، يَارژْ ؤُغِيڒْ نّسْ، إِقَّارْ سِيذِي.“

²⁵ Já é cortado o poder de Moabe, e é quebrantado o seu braço, diz o Senhor.

²⁶ ”سْشَارمْ ث مَاغَارْ نتَّا ثُوغَا إِتّْعفَّارْ ضِيدّْ إِ سِيذِي س وَاوَاڒنْ ن ؤُكبَّارْ. أَذْ إِوْضَا مُوآبَ ذڭْ إِعُوقَّانْ ن يِيخفْ نّسْ ؤُشَا أَذْ إِذْوڒْ سِيمَانْثْ نّسْ إِ ثْسضْحَاشْثْ.

²⁶ Embriagai-o, porque contra o Senhor se engrandeceu; e Moabe se revolverá no seu vômito, e ele também se tornará objeto de escárnio.

²⁷ نِيغْ مَا وَارْ ثُوغِي إِسْرَائِيل إِ ثْسضْحَاشْثْ إِ شكْ؟ مَا طّْفنْ ث زعْمَا جَارْ إِشفَّارنْ أَقَا شكْ ثتّْعيَّابذْ ث أَمْ ثسّنْهزِّيذْ أَزدْجِيفْ مڒْمِي مَا إِوْضَا أَشْ-د خْ يِيڒسْ؟

²⁷ Pois não foi também Israel objeto de escárnio? Porventura foi achado entre ladrões, para que sempre que fales dele, saltes de alegria?

²⁸ فّْغمْ زِي ثْندَّامْ، زذْغمْ ذِي ڒجْرُوفْ، كنِّيوْ إِمزْذَاغْ ن مُوآبَ! ڭّمْ أَمْ ثذْبِيرْثْ إِ إِڭِّينْ ڒْعُوشّْ خْ ؤُجمَّاضْ ن ؤُقمُّومْ ن يفْرِي إِتّْفَانْ.

²⁸ Deixai as cidades, e habitai no rochedo, ó moradores de Moabe; e sede como a pomba que se aninha nos lados da boca da caverna.

²⁹ نشِّينْ نسْڒَا خْ نّْفَاخثْ ن مُوآبَ، ذَايسْ نّْفَاخثْ أَطَّاسْ: نّْفَاخثْ نّسْ، أَعفَّارْ نّسْ ذ وُوڒْ نّسْ إِتُّوعْڒَانْ.“

²⁹ Ouvimos da soberba de Moabe, que é soberbíssimo, como também da sua arrogância, e da sua vaidade, e da sua altivez e do seu orgulhoso coração.

³⁰ ”نشّْ سّْنغْ زّْعَامثْ نّسْ، إِقَّارْ سِيذِي، ؤُڒَا ذ ڒْغشّْ ن ڒْهَارْذْ نّسْ. نِيثْنِي وَارْ تّڭّنْ مِينْ قَّارنْ.

³⁰ Eu conheço, diz o Senhor, a sua indignação, mas isso nada é; as suas mentiras nada farão.

³¹ خْ ؤُيَا إِ غَا وْثغْ أَڭجْذُورْ خْ مُوآبَ، خْ مَارَّا مُوآبَ أَذْ سْغُويغْ، أَذْ زهَّارنْ خْ إِرْيَازنْ ن قِيرْ-حَارِيسْ.

³¹ Por isso gemerei por Moabe, sim, gritarei por todo o Moabe; pelos homens de Quir-Heres lamentarei;

³² س إِمطَّاونْ أَطَّاسْ خْ إِمطَّاونْ ن يَاعْزِيرْ أَذْ خَامْ رُوغْ، أَ شمْ ثْزَايَارْثْ ن سِيبْمَا. ڒفْرُوعْ نّمْ عْذُونْ ڒبْحَارْ، إِوْضنْ-د أَڒْ ڒبْحَارْ ن جَاعْزِيرْ. يُوسَا-د مَاشَا ؤُمْثحَّايْ إِهْجمْ خْ ثِينِي نّمْ ن ؤُنبْذُو ؤُڒَا خْ ڒْغِيدْجثْ نّمْ ن ؤُضِيڒْ.

³² Com o choro de Jazer chorar-te-ei, ó vide de Sibma; os teus ramos passaram o mar, chegaram até ao mar de Jazer; porém o destruidor caiu sobre os teus frutos do verão, e sobre a tua vindima.

³³ ثْرُوحْ ڒفْرَاحثْ ذ ورْشَاقْ زِي ثمُّورْثْ إِسّɣ̮مَاينْ، زِي ثمُّورْثْ ن مُوآبَ، مِينْزِي سّْبدّغْ بِينُو زِي ثيْسِيرِينْ ن ؤُضِيڒْ. وَارْ تّْغِيمِينْ أَذْ دّْزنْ عَاذْ أَضِيڒْ س ؤُسْڒِيوْڒوْ. أَسْڒِيوْڒوْ؟ شْفَا ؤُسْڒِيوْڒوْ.

³³ Tirou-se, pois, o folguedo e a alegria do campo fértil e da terra de Moabe; porque fiz cessar o vinho nos lagares; já não pisarão uvas com júbilo; o júbilo não será júbilo.

³⁴ زِي سِّيبّثْ ن ثْغُويِّيثْ ن حَاشْبُونْ أَڒْ أَلِيعَالَا، أَڒْ يَاهَاصْ، وَاهْ، نِيثْنِي تّڭّنْ أَذْ سْڒنْ ثْمِيجَّا نْسنْ زِي صُوعَارْ أَڒْ حُورُونَايِيمْ، ثَاعجْمِيثْ نِّي ن ثْڒَاثَا ن إِسڭّْوُوسَا. مَاغَارْ عَاذْ أَمَانْ ن نِيمْرِيمْ أَذْ ذوْڒنْ ذ إِيرْمَامنْ إِتّْوَاخَارّْبنْ.

³⁴ Por causa do grito de Hesbom até Eleale e até Jaaz, se ouviu a sua voz desde Zoar até Horonaim, como bezerra de três anos; porque até as águas do Ninrim se tornarão em assolação.

³⁵ ونِّي إِقدّْمنْ ثَاغَارْصْثْ ذِي ڒڭْعُوذِي ذ ونِّي إِتَّاوْينْ ثِيوْهِيبِينْ ن ڒبْخُورْ إِ إِربِّيثنْ نّسْ، أَذْ ث أَرّغْ أَذْ إِبدّْ زِي مَانْ أَيَا ذِي مُوآبَ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.“

³⁵ E farei cessar em Moabe, diz o Senhor, quem sacrifique nos altos, e queime incenso aos seus deuses.

³⁶ ”خْ ؤُيَا إِتّْعفَّارْ وُوڒْ إِنُو خْ مُوآبَ أَمْ ثمْجَا، ؤُڒْ إِنُو إِتّْعفَّارْ خْ يرْيَازنْ ن قِيرْ-حَارِيسْ أَمْ يِيشْثْ ن ثمْجَا، مِينْزِي أَفيّضْ نِّي إِكْسبْ، أَقَا إِودَّارْ.

³⁶ Por isso ressoará como flauta o meu coração por Moabe, também ressoará como flauta o meu coração pelos homens de Quir-Heres; porquanto a abundância que ajuntou se perdeu.

³⁷ قَاعْ إِزدْجِيفنْ ذ إِقشُّورَا ؤُ قَاعْ ثِيمِيرَا تّْوَاقضْعنْثْ، ذِي مَارَّا إِفَاسّنْ نْسنْ أَقَا إِقسِّيثنْ ن وشْضَانْ ؤُ إِ ثجْعِينَّا نْسنْ أَقَا ثَاخَانْشثْ ن وشْضَانْ.

³⁷ Porque toda a cabeça será tosquiada, e toda a barba será diminuída; sobre todas as mãos haverá sarjaduras, e sobre os lombos, sacos.

³⁸ خْ مَارَّا ثِيزغْوِينْ ن مُوآبَ ؤُ خْ مَارَّا وَازَّاينْ نّسْ، وَاهْ، مَانِي مَا أَقَا ذِينْ ثْغُويِّيثْ ن وشْضَانْ، مَاغَارْ نشّْ أَرْژِيغْ مُوآبَ أَمْ يِيشْثْ ن ڒْقشْعثْ وَارْ ذَايسْ بُو أَرْضَا عَاذْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.

³⁸ Sobre todos os telhados de Moabe e nas suas ruas haverá um pranto geral; porque quebrei a Moabe, como a um vaso que não agrada, diz o Senhor.

³⁹ مَامّشْ إِتّْوَاوّثْ مُوآبَ، مَامّشْ سّْغُويُّونْ نِيثْنِي. مَامّشْ إِ ذ أَسنْ ذ يَارَّا مُوآبَ س وعْرُورْ س ؤُسضْحِي! مُوآبَ إِذْوڒْ ذ إِشْثْ نْ ڒْقشْعثْ ن ؤُسْثهْزِي ذ إِجّْ ن ؤُمذْيَا ن ؤُسْنخْڒِيعْ إِ مَارَّا إِنِّي ذ أَسْ د-إِنّْضنْ.“

³⁹ Como está quebrantado! Como gritam! Como virou Moabe a cerviz envergonhado! Assim será Moabe objeto de escárnio e de desmaio, para todos que estão em redor dele.

⁴⁰ ”مَاغَارْ أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’خْزَارْ، أَمْ يِيجّْ ن ؤُڭِيذرْ أَذْ إِحوّمْ نتَّا ؤُشَا أَذْ إِبزّعْ أَفْرِيونْ نّسْ ثِيوَا ن مُوآبَ.

⁴⁰ Porque assim diz o Senhor: Eis que voará como a águia, e estenderá as suas asas sobre Moabe.

⁴¹ قَارْيُوثْ طّْفنْ ث ؤُشَاغڒْبنْ خْ لْقلْعَاثْ ذڭْ إِذُورَارْ. ذڭْ وَاسّْ نِّي أَذْ يِيڒِي وُوڒْ ن أَيْثْ ن بُو-ثغْرُوضْثْ ن مُوآبَ أَمْ وُوڒْ ن إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ إِتَّارُونْ.

⁴¹ São tomadas as cidades, e ocupadas as fortalezas; e naquele dia será o coração dos valentes de Moabe como o coração da mulher que está com dores de parto.

⁴² مُوآبَ أَذْ إِتّْوَاردّدْجْ أَڒَامِي وَارْ إِتِّيڒِي عَاذْ ذ ڒْڭنْسْ مَاغَارْ إِسّمْغَارْ إِخفْ نّسْ خْ سِيذِي.

⁴² E Moabe será destruído, para que não seja povo; porque se engrandeceu contra o Senhor.

⁴³ ثِيڭّْوُوذِي ذ ونْذَايْ ذ ڒْفخْ أَذْ خَاكْ إِڒِينْ، أَ شكْ ونِّي إِزدّْغنْ ذِي مُوآبَ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.

⁴³ Temor, e cova, e laço, vêm sobre ti, ó morador de Moabe, diz o Senhor.

⁴⁴ ونِّي إِ غَا يَاروْڒنْ زِي ثِيڭّْوُوذِي، أَذْ إِوْضَا ذِي ثسْرَافْثْ، ؤُ ونِّي د غَا إِڭعّْذنْ زِي ثسْرَافْثْ، أَذْ إِنَّاغْ ذِي ڒْفخْ، مَاغَارْ نشّْ أَذْ أَوْيغْ خْ مُوآبَ أَسڭّْوَاسْ ن وخْڒَافْ نّسْ، إِقَّارْ سِيذِي.‘ “

⁴⁴ O que fugir do temor cairá na cova, e o que subir da cova ficará preso no laço; porque trarei sobre ele, sobre Moabe, o ano do seu castigo, diz o Senhor.

⁴⁵ ”ذِي ثِيڒِي ن حَاشْبُونْ قِّيمنْ إِمَارْوَاڒْ تّْبدَّانْ بْڒَا جّهْذْ، مَاغَارْ ثِيمسِّي ثفّغْ-د زِي حَاشْبُونْ، إِجّْ ن ؤُهَاذُوقْ زِي سِيحُونْ، ؤُشَا وَانِيثَا إِشَّا لْحنْكَاثْ ن ؤُزدْجِيفْ مُوآبَ ذ أَشقُّوفْ ن مَارَّا أَيْثْ ن بُو-ڒخْشُونثْ.

⁴⁵ Os que fugiam sem força pararam à sombra de Hesbom; pois saiu fogo de Hesbom, e a labareda do meio de Siom, e devorou o canto de Moabe e o alto da cabeça dos turbulentos.

⁴⁶ ؤُشْثْ خَاكْ، مُوآبَ، أَقَا إِخْسَارْ ڒْڭنْسْ ن كَامُوشْ، مَاغَارْ إِحنْجِيرنْ نّشْ تّْوَانذْهنْ ذِي ثْمحْبَاسْثْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ يسِّيشْ تّْوَاحبّْسنْ.

⁴⁶ Ai de ti, Moabe! Pereceu o povo de Quemós; porque teus filhos ficaram cativos, e tuas filhas em cativeiro.

⁴⁷ ذڭْ ؤُنڭَّارْ ن وُوسَّانْ أَذْ سّنْقڒْبغْ ثَامحْبَاسْثْ ن مُوآبَ!‘، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.“ أَڒْ ذَانِيثَا إِدْجَا وَاوَاڒْ إِ يُورِينْ خْ ڒْحُوكْمْ خْ مُوآبَ.

⁴⁷ Mas nos últimos dias farei voltar os cativos de Moabe, diz o Senhor. Até aqui o juízo de Moabe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Jeremias 48 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →