Jeremias 37

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ إِذْوڒْ صِيذْقِييَا، مِّيسْ ن يُوشِييَا، ذ أَجدْجِيذْ ذڭْ ومْشَانْ ن كُونْ-يَاهُو، مِّيسْ ن يَاهُويَاقِيمْ، ونِّي ثُوغَا إِڭَّا نابُوخَاذْرَاصَّارْ، أَجدْجِيذْ ن بَابِيلْ، ذ أَجدْجِيذْ خْ ثمُّورْثْ ن يَاهُوذَا.

¹ O rei Nabucodonosor, da Babilônia, pôs Zedequias, filho de Josias, como rei na terra de Judá, no lugar de Joaquim, filho de Jeoaquim.

² وَانِيثَا وَارْ إِسْڒِي شَا غَارْ وَاوَاڒنْ ن سِيذِي نِّي إِسِّيوڒْ نتَّا س ؤُفُوسْ ن ؤُنَابِي إِرْمِييَا، وَارْ إِدْجِي وَانِيثَا ؤُڒَا ذ إِمْسخَّارنْ نّسْ ؤُڒَا ذ ڒْڭنْسْ ن ثمُّورْثْ.

² Mas nem Zedequias, nem as autoridades, nem o povo obedeceram à mensagem de Deus, que eu, o profeta Jeremias, lhes entreguei.

³ وَاخَّا أَمنِّي إِسّكّْ ؤُجدْجِيذْ صِيذْقِييَا يَاهُوخَالْ، مِّيسْ ن شَالَامْيَا، ذ صَافَانْيَا، مِّيسْ ن مَاعَاسِييَا، غَارْ ؤُنَابِي إِرْمِييَا مَاحنْذْ أَذْ أَسْ إِنِينْ: ”ژَتدْجْ خَانغْ غَارْ سِيذِي، أَربِّي نّغْ!“

³ O rei Zedequias mandou que Jucal, filho de Selemias, e o sacerdote Sofonias, filho de Maaseias, fossem falar comigo. Eles disseram: — Por favor, Jeremias, ore ao

⁴ إِرْمِييَا ثُوغَا عَاذْ إِزمَّارْ أَذْ يَاذفْ ؤُ أَذْ إِفّغْ ذِي ڒْوسْطْ نْ ڒْڭنْسْ ؤُ نِيثْنِي ثُوغَا عَاذْ وَارْ ث نْضَارنْ ذِي ڒْحبْسْ.

⁴ Eu ainda não tinha sido preso e andava livremente no meio do povo.

⁵ إِفّغْ-د ڒْعسْكَارْ ن فِيرْعُونْ زِي مِيصْرَا ؤُشَا ؤُمِي سْڒِينْ إِكَالْذَانِييّنْ نِّي ثُوغَا إِحصَّارنْ ؤُرْشَالِيمْ خْ مَانْ أَيَا، أَڭّْوجنْ خْ ؤُرْشَالِيمْ.

⁵ Nesse tempo, o exército egípcio havia saído do Egito. E, quando os babilônios que estavam cercando Jerusalém souberam disso, foram embora. Então o Senhor , o Deus de Israel, me mandou dizer o seguinte a Zedequias, rei de Judá: — O exército egípcio, que vem vindo para socorrer você, vai voltar para o Egito.

⁶ خنِّي يُوسَا-د وَاوَاڒْ ن سِيذِي غَارْ ؤُنَابِي إِرْمِييَا، إِنَّا:

⁶ — ausente —

⁷ ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: ’أَمُّو إِ غَا ثِينِيمْ إِ ؤُجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، ونِّي كنِّيوْ غَارِي د-إِسّكّنْ حِيمَا أَذْ أَيِي ثسّقْسَامْ: خْزَارْ، ڒْعسْكَارْ ن فِيرْعُونْ نِّي د-إِفّْغنْ مَاحنْذْ أَذْ أَومْ إِوْشْ أَفُوسْ، أَذْ د-إِعْقبْ غَارْ ثمُّورْثْ نّسْ، غَارْ مِيصْرَا!

⁷ — ausente —

⁸ أَذْ د-ذوْڒنْ إِكَالْذَانِييّنْ، أَذْ مّنْغنْ أَكْ-ذ ثنْذِينْثْ-أَ ؤُشَا أَذْ ت طّْفنْ، أَذْ أَسْ قّْذنْ ثِيمسِّي.‘

⁸ Aí os babilônios voltarão para atacar esta cidade. Eles vão conquistá-la e pôr fogo nela.

⁹ أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’وَارْ شمّْثمْ إِخفْ نْومْ خْمِي غَا ثِينِيمْ: إِكَالْذَانِييّنْ أَذْ خَانغْ أَڭّْوجنْ، أَذْ ؤُيُورنْ!، مِينْزِي نِيثْنِي وَارْ ڭُّورنْ.

⁹ Eu, o Senhor , lhes dou este aviso: não se enganem, pensando que os babilônios não vão voltar. Eles voltarão.

¹⁰ عَاذْ مَاڒَا كنِّيوْ ثْغڒْبمْ مَارَّا ڒْعسْكَارْ ن إِكَالْذَانِييّنْ إِنِّي أَكِيذْومْ إِتّْمنْغَانْ، ؤُشَا أَذْ زَّايْسنْ قِّيمنْ مْغِيرْ إِرْيَازنْ إِيزْمنْ أَطَّاسْ، أَقَا نِيثْنِي أَذْ كَّارنْ، كُوڒْ إِجّْ ذڭْ ؤُقِيضُونْ نّسْ، ؤُشَا أَذْ قّْذنْ ثِيمسِّي إِ ثنْذِينْثْ-أَ.‘ “

¹⁰ Ainda que vocês derrotassem todo o exército da Babilônia, que está atacando, e ainda que desse exército sobrassem apenas homens feridos, deitados nas suas barracas, isso não adiantaria nada. Pois mesmo assim esses homens se levantariam e poriam fogo nesta cidade.

¹¹ إِمْسَارْ ؤُمِي د-إِسّْڭعّذْ ڒْعسْكَارْ ن إِكَالْذَانِييّنْ زِي ؤُرْشَالِيمْ زِي سِّيبّثْ ن ڒْعسْكَارْ ن فِيرْعُونْ،

¹¹ As tropas dos babilônios se retiraram de Jerusalém porque o exército egípcio estava chegando.

¹² إِفّغْ إِرْمِييَا زِي ؤُرْشَالِيمْ مَاحنْذْ أَذْ إِرَاحْ غَارْ ثمُّورْثْ ن بِينْيَامِينْ حِيمَا أَذْ ذِينِّي إِطّفْ إِشْثْ ن ثسْغَارْثْ ذِي ڒْوسْطْ ن ڒْڭنْسْ نّسْ.

¹² Nesse tempo, eu resolvi sair de Jerusalém e ir ao território da tribo de Benjamim para receber certa propriedade, que era parte de uma herança.

¹³ ڒَْامِي ث ثُوغَا ذِي ثوَّارْثْ ن بِينْيَامِينْ، ثُوغَا ذِينْ أَكُومَانْذَارْ ن ثْعسَّاسْثْ، قَّارنْ أَسْ يَارِييَّا، مِّيسْ ن شَالَامْيَا، مِّيسْ ن حَانَانْيَا. نتَّا إِطّفْ أَنَابِي إِرْمِييَا، إِنَّا: ”شكْ ثخْسذْ أَذْ ثَاروْڒذْ غَارْ إِكَالْذَانِييّنْ!“

¹³ Ao chegar ao Portão de Benjamim, o chefe da guarda, chamado Jerias, que era filho de Selemias e neto de Hananias, me fez parar e disse: — Você está fugindo para o lado dos babilônios!

¹⁴ يَارَّا-د خَاسْ إِرْمِييَا: ”مَانْ أَيَا مْغِيرْ ذ أَخَارِّيقْ! نشّْ وَارْ خْسغْ شَا أَذْ أَروْڒغْ غَارْ إِكَالْذَانِييّنْ!“ مَاشَا نتَّا وَارْ غَارسْ إِسْڒِي شَا ؤُشَا إِطّفْ يَارِييَّا إِرْمِييَا ؤُشَا يِيوْيِي ث غَارْ ڒْحُوكَّامْ نْ ڒْڭنْسْ.

¹⁴ — Isso é mentira! — respondi. — Eu não estou fugindo para o lado dos babilônios! Mas Jerias não quis me ouvir. Ele me prendeu e me levou às autoridades.

¹⁵ فُّوڭْمنْ ڒْحُوكَّامْ أَطَّاسْ خْ إِرْمِييَا، وْثِينْ ث ؤُشَا ڭِّينْ ث ذِي ڒحْبسْ، ذِي ثَادَّارْثْ ن ؤُمَارِيرْ يُونَاثَانْ، مَاغَارْ ثَانِيثَا ثُوغَا أَرِّينْ ت ذ ثَادَّارْثْ ن ثْعسَّاسْثْ.

¹⁵ Elas ficaram furiosas comigo e me deram uma surra. Em seguida, me prenderam na casa de Jônatas, escrivão do rei. Essa casa tinha sido transformada em prisão.

¹⁶ أَمُّو د-إِوْضَا إِرْمِييَا ذڭْ وحْفُورْ ن إِمحْبَاسْ ؤُ ذڭْ إِخَّامنْ ن ڒحْبسْ. ذِينِّي إِقِّيمْ إِرْمِييَا أَطَّاسْ ن وُوسَّانْ.

¹⁶ Aí me puseram numa cela cavada na terra, e eu fiquei ali muito tempo.

¹⁷ إِسّكّْ ؤُجدْجِيذْ صِيذْقِييَا إِجّنْ مَاحنْذْ أَذْ ث-إِ-د-أَوْينْ ؤُشَا إِسّقْسَا ث ؤُجدْجِيذْ س ثْنُوفّْرَا ذِي ثْزذِّيغْثْ نّسْ، إِنَّا: ”مَا أَقَا ذِينْ زعْمَا شَا ن وَاوَاڒْ ن سِيذِي؟“ إِنَّا أَسْ إِرْمِييَا: ”أَقَا-ث ذِينْ!“ خنِّي إِنَّا: ”شكْ أَذْ ثوْضِيذْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ ن بَابِيلْ.“

¹⁷ Depois, o rei Zedequias mandou me buscar. Quando cheguei ao palácio, ele me perguntou em segredo: — Jeremias, você recebeu alguma mensagem de Deus, o — Sim! Recebi! O senhor, ó rei, será entregue nas mãos do rei da Babilônia.

¹⁸ ڒخْذنِّي إِنَّا إِرْمِييَا إِ ؤُجدْجِيذْ صِيذْقِييَا: ”مَانْ ڒْعِيبْ إِ ذَايكْ ڭِّيغْ نِيغْ ذڭْ إِمْسخَّارنْ نّشْ نِيغْ ذِي ڒْڭنْسْ-أَ أَڒَامِي كنِّيوْ ذ أَيِي ثنْضَارمْ ذِي ڒحْبسْ؟

¹⁸ Então aproveitei para perguntar a Zedequias: — Qual foi o crime que cometi contra o senhor, ó rei, ou contra as autoridades, ou contra este povo, para que me pusessem na cadeia?

¹⁹ مَانِي دْجَانْ ڒخُّو إِنَابِييّنْ نْومْ نِّي ثُوغَا إِتّْنَابّنْ إِ كنِّيوْ، قَّارنْ: أَجدْجِيذْ ن بَابِيلْ وَارْ د-إِتِّيسْ ضِيدّْ نْومْ ؤُ ضِيدّْ إِ ثمُّورْثْ-أَ!

¹⁹ Onde estão os seus profetas que lhe diziam que o rei da Babilônia não ia atacar nem o senhor nem este país?

²⁰ خنِّي ڒخُّو، سڒْ مَاشَا، أَ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ! إِڒِي أَذْ ثَافْ ثُوثْرَا إِنُو ذ أَرْضَا زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ! وَارْ تّجِّي أَذْ أَيِي أَرّنْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن ؤُمَارِيرْ يُونَاثَانْ حِيمَا وَارْ ذِينِّي تّْمتِّيغْ.“

²⁰ Portanto, ó rei, meu senhor, agora peço que faça o que vou pedir. Por favor, não me mande de volta para a casa do seu escrivão Jônatas, pois, se eu voltar, vou acabar morrendo ali.

²¹ خنِّي يُومُورْ ؤُجدْجِيذْ صِيذْقِييَا أَذْ حْضَانْ خْ إِرْمِييَا ذِي ڒمْرَاحْ ن ڒحْبسْ ؤُشَا وْشِينْ أَسْ كُوڒْ أَسّْ إِجّْ ن ونْڭُورْ ن وغْرُومْ زِي زّنْقثْ ن إِخْبَايْزِييّنْ أَڒَامِي إِقْضَا وغْرُومْ زِي ثنْذِينْثْ. أَمُّو إِ إِقِّيمْ إِرْمِييَا ذِي ڒمْرَاحْ ن ڒحْبسْ.

²¹ Então o rei Zedequias ordenou que me pusessem no pátio da guarda. Todos os dias me davam um pão de padaria, até que acabou todo o pão que havia na cidade. E assim fiquei no pátio da guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Jeremias 37 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →