Jeremias 31

rifa (RIFA) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ ”ذِي ڒْوقْثْ نِّي، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَذْ إِڒِيغْ ذ أَربِّي إِ مَارَّا ڒَادْجَاثْ ن إِسْرَائِيل ؤُ نِيثْنِي أَذْ إِڒِينْ ذ ڒْڭنْسْ إِنُو.“

¹ Naquele tempo, diz o SENHOR, serei o Deus de todas as famílias de Israel, e elas serão o meu povo.

² ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’ڒْْڭنْسْ ن يِينِّي إِنجْمنْ زِي سِّيفْ، يُوفَا أَرْضَا ذِي ڒخْڒَا، أجّْ أَيِي أَذْ رَاحغْ نشّْ مَاحنْذْ أَذْ ث سَّاريّْحغْ، وَاهْ، مَاحنْذْ أَذْ سَّاريّْحغْ إِسْرَائِيل!‘ “

² Assim diz o Senhor: O povo dos que escaparam da espada achou graça no deserto. Israel mesmo, quando eu o fizer descansar.

³ ”زِي ڒَاڭّْوَاجْ إِبَانْ أَيِي-د سِيذِي!“ ...

³ Há muito que o Senhor me apareceu, dizendo: Porquanto com amor eterno te amei, por isso com benignidade te atraí.

⁴ نشّْ أَذْ شمْ بْنِيغْ عَاوذْ، أَذْ ثتّْوَابْنِيذْ عَاوذْ، أَ شمْ إِسْرَائِيل ثَاعْزَارشْثْ. شمْ أَذْ ثْزوّْقذْ إِخفْ نّمْ عَاوذْ س إِبنْذِيرنْ، أَذْ ثفّْغذْ س شّْضِيحْ س نُّوبْثَاثْ ن يِينِّي إِفَارّْحنْ.

⁴ Ainda te edificarei, e serás edificada, ó virgem de Israel! Ainda serás adornada com os teus tamboris, e sairás nas danças dos que se alegram.

⁵ أَذْ ثژُّوذْ ثِيزَايَارِينْ ذڭْ إِمَارْجَاعنْ خْ إِذُورَارْ ن سَامَارْيَا: إِنِّي إِتّژُّونْ أَذْ ثنْثْ ژُّونْ ؤُ ڒْغِيدْجثْ أَذْ زَّايسْ أَرّنْ مژْرِي.

⁵ Ainda plantarás vinhas nos montes de Samaria; os plantadores as plantarão e comerão como coisas comuns.

⁶ مَاغَارْ أَذْ د-يَاسْ وَاسّْ نِّي ذِي أَذْ ڒَاغَانْ إِعسَّاسنْ خْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ: ’كَّارمْ، أجّْ أَنغْ أَذْ نْڭعّذْ غَارْ صِيهْيُونْ، غَارْ سِيذِي، أَربِّي نّغْ!‘ “

⁶ Porque haverá um dia em que gritarão os vigias sobre o monte de Efraim: Levantai-vos, e subamos a Sião, ao Senhor nosso Deus.

⁷ ”مَاغَارْ أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’غنّْجمْ س ڒفْرَاحثْ إِ يَاعْقُوبْ، سْڒِيوْڒِيومْ إِ ؤُزدْجِيفْ ن ڒڭْنُوسْ، بَارّْحمْ، سمْغَارمْ ث، إِنِيمْ: أَ سِيذِي، سنْجمْ ڒْڭنْسْ نّشْ، مِينْ إِقِّيمنْ زِي إِسْرَائِيل.

⁷ Porque assim diz o Senhor: Cantai sobre Jacó com alegria, e exultai por causa do chefe das nações; proclamai, cantai louvores, e dizei: Salva, Senhor, ao teu povo, o restante de Israel.

⁸ خْزَارْ، نشّْ أَذْ ثنْ أَرّغْ أَذْ د-أَسنْ زِي ثمُّورْثْ ن شَّامَالْ ؤُ نشّْ أَذْ ثنْ سّْمُونغْ زڭْ إِنڭُّورَا ن ثمُّورْثْ. أَقَا ذِينْ جَارْ أَسنْ إِذَارْغَاڒنْ ذ إِنعْضَابنْ، ثِينِّي إِدْجَانْ س دّيْسثْ ذ ثِينِّي إِتَّارْونْ. أَذْعقْبنْ غَارْ ذَا س إِجّْ ن وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ أَمقّْرَانْ.

⁸ Eis que os trarei da terra do norte, e os congregarei das extremidades da terra; entre os quais haverá cegos e aleijados, grávidas e as de parto juntamente; em grande congregação voltarão para aqui.

⁹ أَذْ د-أَسنْ تّْرُونْ، أَذْ ثنْ ڭوّْذغْ أَمْ كسِّينْ س ڒْمعْرُوفْ. أَذْ ثنْ سّْنذْهغْ غَارْ ثغْزَارِينْ ن وَامَانْ، خْ إِجّْ ن وبْرِيذْ إِسڭّْمنْ مَانِي وَارْ تّْنقْرِيضنْ، مَاغَارْ نشّْ ذ بَابَاسْ إِ إِسْرَائِيل ؤُ إِفْرَايِيمْ ذ مِّي أَمنْزُو.‘ “

⁹ Virão com choro, e com súplicas os levarei; guiá-los-ei aos ribeiros de águas, por caminho direito, no qual não tropeçarão, porque sou um pai para Israel, e Efraim é o meu primogênito.

¹⁰ ”سْڒمْ إِ وَاوَاڒْ ن سِيذِي، أَ كنِّيوْ ڒڭْنُوسْ، بَارّْحمْ ث خْ ثڭْزِيرِينْ نِّي إِڭّْوجنْ أَطَّاسْ، إِنِيمْ: ’ذ ونِّي ثُوغَا إِزُّوزَارنْ إِسْرَائِيل، أَذْ ث إِسّْمُونْ عَاوذْ ؤُ أَذْ ث يَارْوسْ أَمْ مَامّشْ يَاركّْوسْ ؤُمكْسَاوْ ثَاحِيمَارْثْ نّسْ.

¹⁰ Ouvi a palavra do Senhor, ó nações, e anunciai-a nas ilhas longínquas, e dizei: Aquele que espalhou a Israel o congregará e o guardará, como o pastor ao seu rebanho.

¹¹ مَاغَارْ سِيذِي أَقَا إِفْذِي يَاعْقُوبْ ؤُشَا إِفكّْ إِ-ث زڭْ ؤُفُوسْ ن ونِّي خَاسْ إِجهْذنْ.‘

¹¹ Porque o Senhor resgatou a Jacó, e o livrou da mão do que era mais forte do que ele.

¹² نِيثْنِي أَذْ د-أَسنْ ؤُ أَذْ سْڒِيوْڒونْ خْ ڒْڭعّْذثْ ن صِيهْيُونْ ؤُشَا أَذْ أَزّْڒنْ غَارْ ڒْخَارْ ن سِيذِي، غَارْ إِمنْذِي، غَارْ بِينُو ن جْذِيذْ، غَارْ زّشْثْ، غَارْ إِزْمَارنْ ؤُ غَارْ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ. ڒعْمَارْ نْسنْ أَذْ يِيڒِي أَمْ ڒعْرَاصِي إِتّْوَاسُّونْ ؤُشَاعمَّارْصْ عَاذْ أَذْ إِڒِينْ شضْننْ.

¹² Assim que virão, e exultarão no alto de Sião, e correrão aos bens do Senhor, ao trigo, e ao mosto, e ao azeite, e aos cordeiros e bezerros; e a sua alma será como um jardim regado, e nunca mais andarão tristes.

¹³ خنِّي أَذْ ثْفَارْحْ ثعْزَارشْثْ غَارْ شّْضِيحْ س نُّوبْثَاثْ، ؤُڒَا ذ إِحُوذْرِييّنْ ذ إِوسُّورَا، نِيثْنِي مَارَّا مُوننْ، مِينْزِي نشّْ أَذْ أَرّغْ أَشْضَانْ نْسنْ ذ أَرْشُوقْ، أَذْ ثنْعزِّيغْ، أَذْ ثنْ سّْفَارْحغْ أَوَارْنِي وشْضَانْ نْسنْ.

¹³ Então a virgem se alegrará na dança, como também os jovens e os velhos juntamente; e tornarei o seu pranto em alegria, e os consolarei, e lhes darei alegria em lugar de tristeza.

¹⁴ نشّْ أَذْ سّْجِيوْنغْ ڒعْمَارْ ن إِكهَّاننْ س ثَاذُونْثْ ن ثْغَارْصَا ؤُشَا أَذْ إِذْوڒْ ڒْڭنْسْ إِنُو إِجِّيونْ س ڒْخَارْ إِنُو، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.“

¹⁴ E saciarei a alma dos sacerdotes com gordura, e o meu povo se fartará dos meus bens, diz o Senhor.

¹⁵ ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’ثتّْوَاسڒْ إِشْثْ ن ثْمِيجَّا ذِي رَامَا، أَوعّذْ ذ إِمطَّاونْ إِمَارْزَاڭنْ: رَاحِيلْ ثتّْرُو خْ ثَارْوَا نّسْ ؤُ وَارْ ثتّخْسْ أَذْ ثتّْوَاعزَّا خْ إِحنْجِيرنْ نّسْ، مَاغَارْ نِيثْنِي وَارْ دْجِينْ عَاذْ.‘

¹⁵ Assim diz o Senhor: Uma voz se ouviu em Ramá, lamentação, choro amargo; Raquel chora seus filhos; não quer ser consolada quanto a seus filhos, porque já não existem.

¹⁶ أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’طّفْ ثْمِيجَّا نّمْ إِ ؤُنِيخْسسْ ؤُ ثِيطَّاوِينْ نّمْ إِ إِمطَّاونْ، مَاغَارْ أَقَا ثدْجَا ڒْمُونثْ إِ وَارْبرْ نّمْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، مَاغَارْ نِيثْنِي أَذْ د -عقْبنْ زِي ثمُّورْثْ ن ڒعْذُو.

¹⁶ Assim diz o Senhor: Reprime a tua voz de choro, e as lágrimas de teus olhos; porque há galardão para o teu trabalho, diz o Senhor, pois eles voltarão da terra do inimigo.

¹⁷ أَقَا ذِينْ ڒَايَاسْ إِ ثَارْوَا نّمْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، مَاغَارْ إِحنْجِيرنْ نّمْ أَذْ د-ذوْڒنْ غَارْ ثمُّورْثْ نْسنْ.‘ “

¹⁷ E há esperança quanto ao teu futuro, diz o Senhor, porque teus filhos voltarão para os seus termos.

¹⁸ ”نشّْ سْڒِيغْ مْلِيحْ مَامّشْ د-إِتّْشثْشَا إِفْرَايِيمْ، إِنَّا: ’شكْ ثَاربِّيذْ أَيِي ؤُ نشّْ تّْوَاربِّيغْ أَمْ يِيجّْ ن ؤُعجْمِي وَارْ إِتّْضَاوَاعنْ. أَرّْ أَيِي، ذغْيَا نشّْ خْسغْ أَذْ د-ذوْڒغْ، مَاغَارْ شكْ ذ سِيذِي، أَربِّي إِنُو.

¹⁸ Bem ouvi eu que Efraim se queixava, dizendo: Castigaste-me e fui castigado, como novilho ainda não domado; converte-me, e converter-me-ei, porque tu és o Senhor meu Deus.

¹⁹ مَاغَارْ أَوَارْنِي ڒَامِي د-ذوْڒغْ، ثُوبغْ، ؤُ أَوَارْنِي ڒَامِي ذوْڒغْ سّْنغْ، وْثِيغْ إِخفْ إِنُو خْ ثْمصَّاضِينْ. نشّْ سضْحِيغْ، نْفضْحغْ، مَاغَارْ نشّْ أَرْبُوغْ ڒفْضِيحثْ ن ثمْژِي إِنُو.‘

¹⁹ Na verdade que, depois que me converti, tive arrependimento; e depois que fui instruído, bati na minha coxa; fiquei confuso, e também me envergonhei; porque suportei o opróbrio da minha mocidade.

²⁰ مَا وَارْ إِدْجِي إِفْرَايِيمْ ذ مِّي إِغْڒَانْ غَارِي ذ أَحنْجِيرْ إِنُو إِعِيزّنْ؟ مَاغَارْ كُوڒْ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا سِّيوْڒغْ غَارسْ س ؤُفُوسْ ن إِنَابِييّنْ، قِّيمغْ تِّيذَارغْ ث. خْ ؤُيَا إِشَّاثْ جُّوفْ إِنُو ذَايِي. نِيشَانْ نشّْ أَذْ خَاسْ أَرّحْمغْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.“

²⁰ Não é Efraim para mim um filho precioso, criança das minhas delícias? Porque depois que falo contra ele, ainda me lembro dele solicitamente; por isso se comovem por ele as minhas entranhas; deveras me compadecerei dele, diz o Senhor.

²¹ ”سْبدّْ إِقُودْجَايْ إِ وسْشَانْ ن وبْرِيذْ، سَارْسْ إِژْرَا ن جُّورَّاثْ ن وبْرِيذْ، أڭّْ ؤُڒْ نّمْ خْ وبْرِيذْ إِسڭّْمنْ، خْ وبْرِيذْ نِّي ذِي ثڭُّورذْ. ذْوڒْ، أَ ثَاعْزَارشْثْ إِسْرَائِيل، ذْوڒْ غَارْ ثْندَّامْ نّمْ.

²¹ Levanta para ti sinais, faze para ti altos marcos, aplica o teu coração à vereda, ao caminho por onde andaste; volta, pois, ó virgem de Israel, regressa a estas tuas cidades.

²² أَڒْ مڒْمِي عَاذْ ثخْسذْ أَذْ ثقِّيمذْ ثتّْلِيعذْ، أَ شمْ، يدْجِيسْ إِ خَافِي إِحيّْذنْ؟ مَاغَارْ سِيذِي إِڭَّا إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ ن جْذِيذْ ذِي ثمُّورْثْ: ثَامْغَارْثْ أَذْ ثتّْهِيلَّا مَارَّا إِ ورْيَازْ.“

²² Até quando andarás errante, ó filha rebelde? Porque o Senhor criou uma coisa nova sobre a terra; uma mulher cercará a um homem.

²³ ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: ’أَذْ سِّيوْڒنْ أَوَاڒْ-أَ عَاوذْ ذِي ثمُّورْثْ ن يَاهُوذَا ؤُ ذِي ثْندَّامْ نّسْ خْمِي غَا سّنْقڒْبغْ ثَامحْبَاسْثْ نْسنْ: أَذْ شمْ إِبَاركْ سِيذِي، أَ ثَازذِّيغْثْ ن ثْسڭْذَا، أَ أَذْرَارْ إِقدّْسنْ!

²³ Assim diz o Senhor dos Exércitos, o Deus de Israel: Ainda dirão esta palavra na terra de Judá, e nas suas cidades, quando eu vos restaurar do seu cativeiro: O Senhor te abençoe, ó morada de justiça, ó monte de santidade!

²⁴ يَاهُوذَا ذ مَارَّا ثِيندَّامْ نّسْ أَذْ ذَايسْ زدّْغنْثْ جْمِيعْ، إِفدْجَاحنْ ذ يِينِّي إِتّثْلِيعنْ أَكْ-ذ ثْحِيمَارْثْ.

²⁴ E nela habitarão Judá, e todas as suas cidades juntamente; como também os lavradores e os que pastoreiam o rebanho.

²⁵ مَاغَارْ نشّْ سّسُّوغْ ڒعْمَارْ يُوحْڒنْ ؤُشَا سّْجِيوْنغْ كُوڒْ ڒعْمَارْ إِحْزنْ.‘ “

²⁵ Porque satisfiz a alma cansada, e toda a alma entristecida saciei.

²⁶ أَوَارْنِي أَيَا فَاقغْ-د ؤُشَا ؤُشِيغْ مشْحَارْ يِيزِيضْ يِيضصْ إِنُو.

²⁶ Nisto despertei, e olhei, e o meu sono foi doce para mim.

²⁷ ”خْزَارْ، أَذْ د-أَسنْ وُوسَّانْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَذْ زَارْعغْ ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل ذ ثَادَّارْثْ ن يَاهُوذَا س زَّارِّيعثْ ن إِوْذَانْ ذ ڒْمَاڒْ.

²⁷ Eis que dias vêm, diz o Senhor, em que semearei a casa de Israel, e a casa de Judá, com a semente de homens, e com a semente de animais.

²⁸ أَمْ مَامّشْ خَاسنْعسّغْ حِيمَا أَذْ قڒْعغْ، أَذْ هذْمغْ، أَذْ أَرْژغْ، أَذْ أَردّْدْجغْ ؤُ أَذْ ڭّغْ ڒْغَارْ، أَمُّو إِ خَاسنْ إِ غَاعسّغْ حِيمَا أَذْ سّْبدّغْ ؤُ حِيمَا أَذْ ژُّوغْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.

²⁸ E será que, como velei sobre eles, para arrancar, e para derrubar, e para transtornar, e para destruir, e para afligir, assim velarei sobre eles, para edificar e para plantar, diz o Senhor.

²⁹ ذڭْ وُوسَّانْ نِّي وَارْ تّْغِيمِينْ أَذْ إِنِينْ عَاذْ: ’إِبَابَاثنْ شِّينْ أَضِيڒْ أَسمَّامْ ؤُشَا ذوْڒنْثْ ثغْمَاسْ ن إِحنْجِيرنْ حْفَانْثْ.‘

²⁹ Naqueles dias nunca mais dirão: Os pais comeram uvas verdes, e os dentes dos filhos se embotaram.

³⁰ مَاشَا كُوڒْ إِجّْ أَذْ إِمّثْ زِي سِّيبّثْ ن ڒْمُوعْصِييّثْ ن يِيخفْ نّسْ. زِي مْكُوڒْ بْنَاذمْ نِّي إِ غَا إِشّنْ أَضِيرْ أَسمَّامْ، أَذْ أَسْ ذوْڒنْثْ ثغْمَاسْ حْفَانْثْ.“

³⁰ Mas cada um morrerá pela sua iniqüidade; de todo o homem que comer as uvas verdes os dentes se embotarão.

³¹ ”خْزَارْ، أَذْ د-أَسنْ وُوسَّانْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، نِّي ذِي غَا ڭّغْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ ن جْذِيذْ أَكْ-ذ ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُ أَكْ-ذ ثَادَّارْثْ ن يَاهُوذَا،

³¹ Eis que dias vêm, diz o Senhor, em que farei uma aliança nova com a casa de Israel e com a casa de Judá.

³² وَارْ إِدْجِي أَمْ مَامّشْ ڒْعَاهْذْ إِ ڭِّيغْ أَكْ-ذ ڒجْذُوذْ نْسنْ ؤُمِي ثنْ طّْفغْ زڭْ ؤُفُوسْ، حِيمَا أَذْ ثنْ نذْهغْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، ڒْعَاهْذْ إِنُو نِّي أَرْژِينْ، وَاخَّا زعْمَا نشّْ ذوْڒغْ ذ أَرْيَازْ نْسنْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.

³² Não conforme a aliança que fiz com seus pais, no dia em que os tomei pela mão, para os tirar da terra do Egito; porque eles invalidaram a minha aliança apesar de eu os haver desposado, diz o Senhor.

³³ مَاغَارْ وَا أَذْ يِيڒِي ذ ڒْعَاهْذْ نِّي إِ غَا ڭّغْ أَوَارْنِي إِ وُوسَّانْ نِّي أَكْ-ذ ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: نشّْ أَذْ ڭّغْ شَّارِيعَا إِنُو ذڭْ وُوڒْ نْسنْ ؤُشَا أَذْ ت أَرِيغْ ذڭْ وُوڒْ نْسنْ. نشّْ أَذْ إِڒِيغْ ذ سِيذِي إِ نِيثْنِي ؤُ نِيثْنِي أَذْ إِڒِينْ ذ ڒْڭنْسْ إِ نشّْ.

³³ Mas esta é a aliança que farei com a casa de Israel depois daqueles dias, diz o Senhor: Porei a minha lei no seu interior, e a escreverei no seu coração; e eu serei o seu Deus e eles serão o meu povo.

³⁴ ؤُڒَا ذ إِجّنْ وَارْ إِسّڒْمِيذْ عَاذْ جَّارْ نّسْ نِيغْ ؤُمَاسْ، أَمْ قَّارنْ: ’سّنْ سِيذِي!‘، مَاغَارْ نِيثْنِي مَارَّا أَذْ أَيِي سّْننْ، أَمْ ؤُمژْيَانْ أَمْ ؤُمقّْرَانْ جَارْ أَسنْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، مَاغَارْ نشّْ أَذْ أَسنْ غْفَارغْ إِ ڒْمُوعْصِييّثْ نْسنْ ؤُ وَارْ تِّيذَارغْ عَاذْ دّْنُوبْ نْسنْ.“

³⁴ E não ensinará mais cada um a seu próximo, nem cada um a seu irmão, dizendo: Conhecei ao Senhor; porque todos me conhecerão, desde o menor até ao maior deles, diz o Senhor; porque lhes perdoarei a sua maldade, e nunca mais me lembrarei dos seus pecados.

³⁵ ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، ونِّي إِڭِّينْ ثْفُوشْثْ إِ ثْفَاوْثْ ذڭْ وَاسّْ، ونِّي يُومُورنْ ثَازِيرِي ذ إِثْرَانْ إِ ثْفَاوْثْ ذِي دْجِيڒثْ، ونِّي إِسّهْوَاڒنْ ڒبْحَارْ أَڒَامِي دّْ-ذُوقُّوزنْثْ ڒمْوَاجْ نّسْ، أَقَا سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ ذ إِسمْ نّسْ:

³⁵ Assim diz o Senhor, que dá o sol para luz do dia, e as ordenanças da lua e das estrelas para luz da noite, que agita o mar, bramando as suas ondas; o Senhor dos Exércitos é o seu nome.

³⁶ ’مَاڒَا لْفَارَايِيضْ-أَ أَذْ د-وْضَانْثْ زڭْ وُوذمْ إِنُو، إِقَّارْ سِيذِي، خنِّي أَذْ إِبدّْ ؤُڒَا ذ زَّارِيعثْ ن إِسْرَائِيل أَذْ ثِيڒِي ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو، مَارَّا ؤُسَّانْ.‘

³⁶ Se falharem estas ordenanças de diante de mim, diz o Senhor, deixará também a descendência de Israel de ser uma nação diante de mim para sempre.

³⁷ أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’مَاڒَا تّْوَاعْبَارنْ إِجنْوَانْ سنّجْ ؤُ مَاڒَا زمَّارنْ أَذْ أَرْزُونْ سَاذُو ذْسُوسَا ن ثمُّورْثْ، خنِّي ؤُڒَا ذ نشّْ أَذْ نْضَارغْ زَّارِيعثْ ن إِسْرَائِيل زِي سِّيبّثْ ن مَارَّا مِينْ ڭِّينْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.‘ “

³⁷ Assim disse o Senhor: Se puderem ser medidos os céus lá em cima, e sondados os fundamentos da terra cá em baixo, também eu rejeitarei toda a descendência de Israel, por tudo quanto fizeram, diz o Senhor.

³⁸ ”خْزَارْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَذْ د-أَسنْ وُوسَّانْ نِّي ذِي غَا بْنَانْ ثَانْذِينْثْ عَاوذْ إِ سِيذِي، زِي صُّومْعثْ ن حَانَانِييِيلْ أَڒْ ثوَّارْثْ ن ثغْمَارْثْ،

³⁸ Eis que vêm dias, diz o Senhor, em que esta cidade será reedificada para o Senhor, desde a torre de Hananeel até à porta da esquina.

³⁹ ؤُشَا أَذْ إِفّغْ ؤُفِيڒُو نْ ڒقْيَاسْ عَاذْ كْثَارْ، نِيشَانْ غَارْ زَّاثْ غَارْ ثوْرِيرْثْ ن جَارِيبْ ؤُشَا خنِّي أَذْ إِميّڒْ غَارْ جُوعَا.

³⁹ E a linha de medir estender-se-á para diante dela, até ao outeiro de Garebe, e virar-se-á para Goa.

⁴⁰ مَارَّا ثَايْسَارْثْ س ڒْخشْبَاثْ إِمُّوثنْ ؤُ س يِيغّضْ ذ مَارَّا إِيَّارنْ أَڒْ ثغْزَارْثْ ن قِيذْرُونْ أَڒْ ثغْمَارْثْ ن ثوَّارْثْ ن ييْسَانْ غَارْ شَّارْقْ، مَارَّا أَيَا أَذْ يِيڒِي ذ أَمْقدَّاسْ إِ سِيذِي.عمَّارْصْ أَذْ ثتّْوَاقْڒعْ ؤُ أَذْ ثتّْوَاهْذمْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ عَاذْ إِ ڒبْذَا.“

⁴⁰ E todo o vale dos cadáveres e da cinza, e todos os campos até ao ribeiro de Cedrom, até à esquina da porta dos cavalos para o oriente, serão consagrados ao Senhor; não se arrancará nem se derrubará mais eternamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Jeremias 31 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →