Jeremias 2

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ يُوسَا-د غَارِي وَاوَاڒْ ن سِيذِي، إِنَّا:

¹ A mim me veio a palavra do Senhor , dizendo:

² ”ؤُيُورْ، بَارّحْ ذڭْ ؤُمزُّوغْ ن ؤُرْشَالِيمْ، إِنِي: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: نشّْ تّْخَارَّاصغْ ذَايمْ، ذِي ثْمخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ ن ثمْژِي نّمْ، خْ ثَايْرِي ن وُوسَّانْ ن ثْنخْضَابْثْ نّمْ، ؤُمِي د أَيِي د-ثضْفَارذْ ذِي ڒخْڒَا، ذِي ثمُّورْثْ ثَامسُّوشِيثْ.

² Vai e clama aos ouvidos de Jerusalém: Assim diz o Senhor : Lembro-me de ti, da tua afeição quando eras jovem, e do teu amor quando noiva, e de como me seguias no deserto, numa terra em que se não semeia.

³ إِسْرَائِيل ثُوغَا ذ أَمْقدّسْ إِ سِيذِي، ثَامزْوَارُوثْ ن صَّابثْ نّسْ. مَارَّا وِي زَّايسْ إِشّنْ، إِدَّاكّْوَاڒْ ذَايسْ ڒْعِيبْ، إِوْضَا-د خَاسنْ ڒْغَارْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.‘ “

³ Então, Israel era consagrado ao Senhor e era as primícias da sua colheita; todos os que o devoraram se faziam culpados; o mal vinha sobre eles, diz o Senhor .

⁴ ”سْڒمْ إِ وَاوَاڒْ ن سِيذِي، كنِّيوْ زِي ثَادَّارْثْ ن يَاعْقُوبْ، ذ مَارَّا ڒَادْجَاثْ ن ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل.

⁴ Ouvi a palavra do Senhor , ó casa de Jacó e todas as famílias da casa de Israel.

⁵ أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’مَانْ ڒْغشّْ نِّي ذَايِي ؤُفِينْ ڒجْذُوذْ نْومْ أَڒَامِي خَافِي حيّْضنْ ؤُشَا ضْفَارنْ لْ-أَصْنَامْ إِبطّْڒنْ ؤُشَا ذوْڒنْ سِيمَانْثْ نْسنْ ذِي ڒْبَاطڒْ،

⁵ Assim diz o Senhor : Que injustiça acharam vossos pais em mim, para de mim se afastarem, indo após a nulidade dos ídolos e se tornando nulos eles mesmos,

⁶ وَارْ سّقْسِينْ: مَانِي إِدْجَا سِيذِي، ونِّي ذ أَنغْ د-إِسُّوفّْغنْ زِي مِيصْرَا، ونِّي ذ أَنغْ إِسّشْننْ أَبْرِيذْ ذِي ڒخْڒَا، خْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ن ڒخْڒَا ذ إِخنْذْرَاقْ، خْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ن ڒَاژَاغْ ذ ثِيڒِي ن ڒْموْثْ، خْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ وَارْ خَاسْ إِعْذُو ؤُڒَا ذ إِجّْ ؤُ وَارْ ذَايسْ إِزْذِيغْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ؟

⁶ e sem perguntarem: Onde está o Senhor , que nos fez subir da terra do Egito? Que nos guiou através do deserto, por uma terra de ermos e de covas, por uma terra de sequidão e sombra de morte, por uma terra em que ninguém transitava e na qual não morava homem algum?

⁷ نشّْ إِوْيغْ كنِّيوْ غَارْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ إِسّغْمَاينْ حِيمَا أَذْ زَّايسْ ثشّمْ ڒْغِيدْجثْ ذ ڒْخَارْ. مَاشَا ؤُمِي ذِينْ ثِيوْضمْ، ثسّْخمْجمْ ثَامُّورْثْ إِنُو ؤُ ثَارِّيمْ ثَاسْغَارْثْ إِنُو ذ جّْعِيفشْثْ.

⁷ Eu vos introduzi numa terra fértil, para que comêsseis o seu fruto e o seu bem; mas, depois de terdes entrado nela, vós a contaminastes e da minha herança fizestes abominação.

⁸ إِكهَّاننْ وَارْ سّقْسِينْ: مَانِي إِدْجَا سِيذِي؟، ؤُشَا إِنِّي ثُوغَا إِحطَّانْ شَّارِيعَا وَارْ ذ أَيِي سِّيننْ ؤُ إِمكْسَاونْعدُّونْ-د خَافِي ؤُ إِنَابِييّنْ تّْنَابّنْ س بَاعَالْ ؤُشَا ضْفَارنْ مِينْ وَارْ إِنفّْعنْ.

⁸ Os sacerdotes não disseram: Onde está o Senhor ? E os que tratavam da lei não me conheceram, os pastores prevaricaram contra mim, os profetas profetizaram por Baal e andaram atrás de coisas de nenhum proveito.

⁹ س ؤُيَا نشّْ أَذْ أَرْنِيغْ أَذْ مْشُوبّْشغْ أَكِيذْومْ، ؤُڒَا أَكْ-ذ إِحنْجِيرنْ ن إِحنْجِيرنْ نْومْ أَذْ مْشُوبّْشغْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.‘ “

⁹ Portanto, ainda pleitearei convosco, diz o Senhor , e até com os filhos de vossos filhos pleitearei.

¹⁰ ”ژْوَامْ غَارْ ثڭْزِيرِينْ ن أَيْثْ ن كِيتِّيمْ، أَقَا سكّمْ إِرقَّاسنْ غَارْ قِيذَارْ، بيْثمْ ؤُشَا خْزَارمْ مْلِيحْ، مَا إِمْسَارْعمَّارْصْ أَمْ مَانْ أَيَا!

¹⁰ Passai às terras do mar de Chipre e vede; mandai mensageiros a Quedar, e atentai bem, e vede se jamais sucedeu coisa semelhante.

¹¹ مَاعمَّارْصْ إِبدّڒْ شَا ن ڒْڭنْسْ إِربِّيثنْ نّسْ، وَاخَّا وَارْ دْجِينْ ذ إِربِّيثنْ؟ ڒْڭنْسْ إِنُو مَاشَا إِوْشَا ڒْعزّْ نّسْ ذڭْ ومْشَانْ ن مِينْ وَارْ إِنفّْعنْ.

¹¹ Houve alguma nação que trocasse os seus deuses, posto que não eram deuses? Todavia, o meu povo trocou a sua Glória por aquilo que é de nenhum proveito.

¹² إِڒِيمْ ذ إِڭْنَاونْ خْ مَانْ أَيَا، كنِّيوْ أَ إِجنْوَانْ، ڭّْوذمْ، نْخڒْعمْ أَڒْ طَّارْفْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.

¹² Espantai-vos disto, ó céus, e horrorizai-vos! Ficai estupefatos, diz o Senhor .

¹³ مَاغَارْ ڒْڭنْسْ إِنُو إِڭَّا ثْنَاينْ ن ڒعْيُوبْ: نشّْ، ڒْعُونْصَارْ ن وَامَانْ إِدَّارنْ، أَقَا سمْحنْ ذَايسْ مَاحنْذْ أَذْ غْزَانْ أَنُوثنْ إِ يِيخفْ نْسنْ، أَنُوثنْ س ثَازّشْثْ إِ إِخْوَانْ زڭْ وَامَانْ.

¹³ Porque dois males cometeu o meu povo: a mim me deixaram, o manancial de águas vivas, e cavaram cisternas, cisternas rotas, que não retêm as águas.

¹⁴ مَا إِسْرَائِيل ذ إِسْمغْ نِيغْ ذ إِجّْ إِتّْوَارُو ذ إِسْمغْ ذِي ثَادَّارْثْ؟ مَايمِّي إِذْوڒْ إِ زَّارْذثْ خنِّي؟

¹⁴ Acaso, é Israel escravo ou servo nascido em casa? Por que, pois, veio a ser presa?

¹⁵ سّْبُوعْرُوثنْ خَاسْ وَايْرَاذنْ إِمژْيَاننْ، ڭِّينْ أَذْ سْڒنْ إِ ثْمِيجَّا نْسنْ. نِيثْنِي أَرِّينْ ثَامُّورْثْ نّسْ ذ إِشْثْ ن ڒْقشْعثْ ن ؤُنخْڒِيعْ ثِيندَّامْ نّسْ تّْوَاسّْشمْضنْثْ أَڒَامِي وَارْ إِقِّيمْ إِزدّغْ ذَايْسنْثْ ؤُڒَا ذ إِجّْ.

¹⁵ Os leões novos rugiram contra ele, levantaram a voz; da terra dele fizeram uma desolação; as suas cidades estão queimadas, e não há quem nelas habite.

¹⁶ عَاذْ حفّنْ أَيْثْ ن نُوفْ ذ ثَاحْفَانِيسْ أَشقُّوفْ ن ؤُزدْجِيفْ نّشْ.

¹⁶ Até os filhos de Mênfis e de Tafnes te pastaram o alto da cabeça.

¹⁷ مَا وَارْ ثڭِّيذْ شَا مَانَاوْيَا إِ يِيخفْ نّمْ، مِينْزِي شمْ ثْسمْحذْ ذِي سِيذِي، أَربِّي نّمْ أَمْ نتَّا إِنْذحْ إِ شمْ ذڭْ وبْرِيذْ؟“

¹⁷ Acaso, tudo isto não te sucedeu por haveres deixado o Senhor , teu Deus, quando te guiava pelo caminho?

¹⁸ ”ڒخُّو، مِينْ ذِينْ جَارْ أَمْ ذ جَارْ وبْرِيذْ ن مِيصْرَا مَاحنْذْ أَذْ ثسْوذْ ذِينْ أَمَانْ زِي شِيخُورْ، زڭْ إِغْزَارْ ذ أَبَارْشَانْ؟ مِينْ جَارْ أَمْ ذ جَارْ وبْرِيذْ ن أَشُّورْ أَڒَامِي ذِينْ إِ غَا ثسْوذْ أَمَانْ ن إِغْزَارْ ن لْفُورَاطْ؟

¹⁸ Agora, pois, que lucro terás indo ao Egito para beberes as águas do Nilo; ou indo à Assíria para beberes as águas do Eufrates?

¹⁹ ثُوعفّْنَا نّمْ أَذْ شكْ ثَاربَّا ؤُ إِبْرِيذنْ ن ؤُودَّارْ نّمْ أَذْ شمْ عَاقْبنْ. سّنْ ؤُ خْزَارْ، مَامّشْ وَارْ إِحْڒِي ؤُ مشْحَاڒْ يَارْزڭْ أَقَا ثْسمْحذْ ذِي سِيذِي، أَربِّي نّمْ، ؤُ وَارْ زَّايِي ثتّڭّْوذذْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ.“

¹⁹ A tua malícia te castigará, e as tuas infidelidades te repreenderão; sabe, pois, e vê que mau e quão amargo é deixares o Senhor , teu Deus, e não teres temor de mim, diz o Senhor, o Senhor dos Exércitos.

²⁰ ”أَطَّاسْ زڭْ وَامِي ثَارْژِيذْ أَزَايْڒُو نّمْ، ثْشَارّْڭذْ إِشذِّييّنْ نّمْ. شمْ ثنِّيذْ: ’وَارْ خْسغْ أَذْ أَشْ سخَّارغْ!‘ مِينْزِي خْ كُوڒْ ڒْڭعّْذثْ يُوعْڒَانْ ؤُ سَاذُو كُوڒْ ثَاشجَّارْثْ ثَازِيزَاوْثْ ثُوضَارذْ أَمْ ثمْغَارْثْ ن فَارْقْ-شّْغڒْ.

²⁰ Ainda que há muito quebrava eu o teu jugo e rompia as tuas ataduras, dizias tu: Não quero servir-te. Pois, em todo outeiro alto e debaixo de toda árvore frondosa, te deitavas e te prostituías.

²¹ نشّْ مَاشَا ثُوغَا ژُّوغْ شمْ ذ ثَازَايَارْثْ ثَاحُورِّيثْ، ذ زَّارِيعثْ إِشْنَانْ أَطَّاسْ. مَامّشْ ثْذوْڒذْ غَارْ ثْسضْوِينْ ن ثْزَايَارْثْ ن ڒخْڒَا ثَابَارَّانشْثْ؟

²¹ Eu mesmo te plantei como vide excelente, da semente mais pura; como, pois, te tornaste para mim uma planta degenerada, como de vide brava?

²² وَاخَّا ثسِّيرْذذْ إِخفْ نّمْ س لِّيخِييَّا ؤُشَا ثَارْنِيذْ أَسْرَايْ س صَّابُونْ، عَاذْ أَذْ ثقِّيمْ ڒْمُوعْصِييّثْ نّمْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي.“

²² Pelo que ainda que te laves com salitre e amontoes potassa, continua a mácula da tua iniquidade perante mim, diz o Senhor Deus.

²³ ”مَامّشْ ثْزمَّارذْ أَذْ ثِينِيذْ: ’نشّْ وَارْ تّْوَاسّْخمْجغْ شَا، نشّْ وَارْ ضْفَارغْ شَا ’إِبَاعْلنْ!‘ خْزَارْ غَارْ وبْرِيذْ نّمْ ذِي ثغْزُورْثْ، عْقڒْ مِينْ ثڭِّيذْ، شمْ ذ ثَاڒْغمْثْ ثفْسُوسْ ثتَّازّڒْ، ثنِّي إِتّمْخَارْوَاضنْ ذڭْ إِبْرِيذنْ نّسْ!

²³ Como podes dizer: Não estou maculada, não andei após os baalins? Vê o teu rasto no vale, reconhece o que fizeste, dromedária nova de ligeiros pés, que andas ziguezagueando pelo caminho;

²⁴ أَقَا-ت ذ ثَاغْيُوتْشْ ن ڒخْرَا، إِنُّومنْ ذِي ڒخْڒَا، ثنِّي إِتّْشمَّانْ أَرِّيحْ ذڭْ ونْژَارْ نّسْ ؤُمِي ثْحَاجْ. وِي ت إِ غَا إِسّْبدّنْ ذِي نّشْوثْ نّسْ؟ قَاعْ وِي ت يَارزُّونْ وَارْ إِحْذِيجْ أَذْ إِسِّيحڒْ إِخفْ نّسْ، أَذْ ت يَافْ ذڭْ ؤُيُورْ ن نّشْوثْ نّسْ.

²⁴ jumenta selvagem, acostumada ao deserto e que, no ardor do cio, sorve o vento. Quem a impediria de satisfazer ao seu desejo? Os que a procuram não têm de fatigar-se; no mês dela a acharão.

²⁵ حْضَا وَارْ إِتِّيڒِي ؤُضَارْ نّمْ بْڒَا ثِيسِيڒَا ؤُڒَا ثْمِيجَّا نّمْ وَارْ ثتِّيژغْ س ؤُفَاذِي! شمْ مَاشَا ثقَّارذْ: ’وَارْ خَاسْ نسِّيوِيڒْ،عمَّارْصْ! مَاغَارْ نشّْعشْقغْ ذِي مِيدّنْ، خْسغْ أَذْ ؤُيُورغْ أَوَارْنِي أَسنْ!‘ “

²⁵ Guarda-te de que os teus pés andem desnudos e a tua garganta tenha sede. Mas tu dizes: Não, é inútil; porque amo os estranhos e após eles irei.

²⁶ ”أَمْ ؤُخوَّانْ إِنّحْصڒْ إِسضْحَا، أَمُّو إِ غَا سضْحَانْ إِنِّي ن ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل، نِيثْنِي ذ إِجدْجِيذنْ نْسنْ ذ ڒْحُوكَّامْ نْسنْ ذ إِكهَّاننْ نْسنْ ذ إِنَابِييّنْ نْسنْ.

²⁶ Como se envergonha o ladrão quando o apanham, assim se envergonham os da casa de Israel; eles, os seus reis, os seus príncipes, os seus sacerdotes e os seus profetas,

²⁷ نِيثْنِي قَّارنْ إِ ؤُكشُّوضْ: ’شكْ ذ بَابَا!‘، ؤُ إِ وژْرُو: شكْ ثجِّيذْ أَيِي-د!، مَاغَارْ نِيثْنِي وْشِينْ أَيِي س وعْرُورْ، وَارْ إِدْجِي س ؤُغمْبُوبْ، مَاشَا ذِي ڒحْصَارثْ نْسنْ قَّارنْ: ’كَّارْ، سنْجمْ أَنغْ!‘

²⁷ que dizem a um pedaço de madeira: Tu és meu pai; e à pedra: Tu me geraste. Pois me viraram as costas e não o rosto; mas, em vindo a angústia, dizem: Levanta-te e livra-nos.

²⁸ مَانِي دْجَانْ ڒخُّو إِربِّيثنْ نّشْ، إِنِّي ثڭِّيذْ إِ يِيخفْ نّشْ؟ أجّْ إِ-ثنْ أَذْ د-كَّارنْ، مَاڒَا زمَّارنْ أَذْ شكْ فكّنْ غَارْ ڒْوقْثْ ن ڒحْصَارثْ نّشْ، مَاغَارْ إِربِّيثنْ نْومْ أَمْ لْعَاذَاذْ ن ثْندَّامْ نّشْ، أَ يَاهُوذَا!“

²⁸ Onde, pois, estão os teus deuses, que para ti mesmo fizeste? Eles que se levantem se te podem livrar no tempo da tua angústia; porque os teus deuses, ó Judá, são tantos como as tuas cidades.

²⁹ ”مَايمِّي أَكِيذِي ثمْشُوبُّوشمْ كنِّيوْ؟ كنِّيوْ مَارَّا ثتّْعدَّامْ خَافِي، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.

²⁹ Por que contendeis comigo? Todos vós transgredistes contra mim, diz o Senhor .

³⁰ خْ بَاطڒْ إِ وْثِيغْ إِحنْجِيرنْ نْومْ، وَارْ جِّينْ إِخفْ نْسنْ أَذْ أَريّْضنْ. سِّيفْ نْومْ إِشَّا إِنَابِييّنْ نْومْ أَمْ وَايْرَاذْ إِغَارّْصنْ.

³⁰ Em vão castiguei os vossos filhos; eles não aceitaram a minha disciplina; a vossa espada devorou os vossos profetas como leão destruidor.

³¹ أَ كنِّيوْ، أَ جِّيڒْ ن يِيضَا، حْضَامْ أَوَاڒْ ن سِيذِي. مَا ثُوغَا أَيِي ذ ڒخْڒَا إِ إِسْرَائِيل، نِيغْ ذ ثَامُّورْثْ ن ثَادْجسْثْ ذ ثَابَارْشَانْثْ؟ مَايمِّي خنِّي إِقَّارْ ڒْڭنْسْ إِنُو: ’أَقَا نشِّينْ ننُّوفْصڒْ زَّايكْ، وَارْ إِ د غَاركْ نذِّيكّْوِيڒْ عَاذْ‘؟

³¹ Oh! Que geração! Considerai vós a palavra do Senhor . Porventura, tenho eu sido para Israel um deserto? Ou uma terra da mais espessa escuridão? Por que, pois, diz o meu povo: Somos livres! Jamais tornaremos a ti?

³² مَا أَذْ ثتُّو ثعْزَارشْثْ ثَالْوِيزْثْ نّسْ نِيغْ أَذْ ثتُّو ثسْڒِيثْ ثَاحزَّامْثْ نّسْ إِزوّْقنْ؟ وَاخَّا أَمنِّي إِ ذ أَيِي إِتُّو ڒْڭنْسْ إِنُو أَطَّاسْ ن وُوسَّانْ بْڒَا ڒحْسَابْ.

³² Acaso, se esquece a virgem dos seus adornos ou a noiva do seu cinto? Todavia, o meu povo se esqueceu de mim por dias sem conta.

³³ مشْحَاڒْ ثسّْنذْ مْلِيحْ أَذْ ثَارْزُوذْ أَبْرِيذْ ن ثَايْرِي؟ س ؤُيَا إِ ثسّْڒمْذذْ ذِي إِبْرِيذنْ نّمْ ثِيمسْڒَايِينْ ثِيعفَّانِينْ إِ يِيخفْ نّمْ.

³³ Como dispões bem os teus caminhos, para buscares o amor! Pois até às mulheres perdidas os ensinaste.

³⁴ ؤُڒَا ذڭْ ؤُبحْرُورْ ن وَارُّوضْ نّمْ ؤُفِينْ إِذَامّنْ ن ڒعْمُورَاثْ إِضعْفنْ إِزْذِيڭنْ، إِنِّي وَارْ ثمْنِيعذْ ؤُمِي ؤُشَارنْ ثُوذْرِينْ، وَاهْ، زِي سِّيبّثْ ن مَارَّا مَانْ أَيَا أَقَا إِمْسَارْ.

³⁴ Nas orlas dos teus vestidos se achou também o sangue de pobres e inocentes, não surpreendidos no ato de roubar. Apesar de todas estas coisas,

³⁵ ؤُشَا عَاذْ ثقَّارذْ: ’س ثِيذتّْ، نشّْ ذ ثَامزْذَاڭْثْ، أَقَا أَغْضَابْ نّسْ إِحيّذْ خَافِي!‘ خْزَارْ، نشّْ أَذْ كِيمْ شَارّْعغْ، مِينْزِي ثقَّارذْ: ’نشّْ وَارْ ڭِّيغْ دّْنُوبْ!‘

³⁵ ainda dizes: Estou inocente; certamente, a sua ira se desviou de mim. Eis que entrarei em juízo contigo, porquanto dizes: Não pequei.

³⁶ مَايمِّي ثتّڭّْوْجذْ أَطَّاسْ ؤُشَا ثْبدّْڒذْ ڒبْذَا أَبْرِيذْ نّمْ؟ ؤُڒَا ثَامُّورْثْ ن مِيصْرَا أَذْ شمْ ثشْمثْ، أَمْ مَامّشْ إِ ذ أَمْ ثشْمثْ أَشُّورْ.

³⁶ Que mudar leviano é esse dos teus caminhos? Também do Egito serás envergonhada, como foste envergonhada da Assíria.

³⁷ ؤُڒَا سّنِّي أَذْ ثڭّْوجذْ س إِفَاسّنْ نّمْ خْ ؤُزدْجِيفْ، مَاغَارْ سِيذِي إِنْضَارْ مَارَّا إِنِّي خْ ثتّشْڒذْ، أَڒَامِي وَارْ إِتِّيڒِي أَيَا ؤُڒَا أَكِيذْسنْ.“

³⁷ Também daquele sairás de mãos na cabeça; porque o Senhor rejeitou aqueles em quem confiaste, e não terás sorte por meio deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Jeremias 2 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →