Jeremias 2

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ يُوسَا-د غَارِي وَاوَاڒْ ن سِيذِي، إِنَّا:

¹ Veio a mim a palavra do Senhor, dizendo:

² ”ؤُيُورْ، بَارّحْ ذڭْ ؤُمزُّوغْ ن ؤُرْشَالِيمْ، إِنِي: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: نشّْ تّْخَارَّاصغْ ذَايمْ، ذِي ثْمخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ ن ثمْژِي نّمْ، خْ ثَايْرِي ن وُوسَّانْ ن ثْنخْضَابْثْ نّمْ، ؤُمِي د أَيِي د-ثضْفَارذْ ذِي ڒخْڒَا، ذِي ثمُّورْثْ ثَامسُّوشِيثْ.

² Vai, e clama aos ouvidos de Jerusalém, dizendo: Assim diz o Senhor: Lembro-me, a favor de ti, da devoção da tua mocidade, do amor dos teus desposórios, de como me seguiste no deserto, numa terra não semeada.

³ إِسْرَائِيل ثُوغَا ذ أَمْقدّسْ إِ سِيذِي، ثَامزْوَارُوثْ ن صَّابثْ نّسْ. مَارَّا وِي زَّايسْ إِشّنْ، إِدَّاكّْوَاڒْ ذَايسْ ڒْعِيبْ، إِوْضَا-د خَاسنْ ڒْغَارْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.‘ “

³ Então Israel era santo para o Senhor, primícias da sua novidade; todos os que o devoravam eram tidos por culpados; o mal vinha sobre eles, diz o Senhor.

⁴ ”سْڒمْ إِ وَاوَاڒْ ن سِيذِي، كنِّيوْ زِي ثَادَّارْثْ ن يَاعْقُوبْ، ذ مَارَّا ڒَادْجَاثْ ن ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل.

⁴ Ouvi a palavra do Senhor, ó casa de Jacó, e todas as famílias da casa de Israel;

⁵ أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’مَانْ ڒْغشّْ نِّي ذَايِي ؤُفِينْ ڒجْذُوذْ نْومْ أَڒَامِي خَافِي حيّْضنْ ؤُشَا ضْفَارنْ لْ-أَصْنَامْ إِبطّْڒنْ ؤُشَا ذوْڒنْ سِيمَانْثْ نْسنْ ذِي ڒْبَاطڒْ،

⁵ assim diz o Senhor: Que injustiça acharam em mim vossos pais, para se afastarem de mim, indo após a vaidade, e tornando-se levianos?

⁶ وَارْ سّقْسِينْ: مَانِي إِدْجَا سِيذِي، ونِّي ذ أَنغْ د-إِسُّوفّْغنْ زِي مِيصْرَا، ونِّي ذ أَنغْ إِسّشْننْ أَبْرِيذْ ذِي ڒخْڒَا، خْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ن ڒخْڒَا ذ إِخنْذْرَاقْ، خْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ن ڒَاژَاغْ ذ ثِيڒِي ن ڒْموْثْ، خْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ وَارْ خَاسْ إِعْذُو ؤُڒَا ذ إِجّْ ؤُ وَارْ ذَايسْ إِزْذِيغْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ؟

⁶ Eles não perguntaram: Onde está o Senhor, que nos fez subir da terra do Egito? que nos enviou através do deserto, por uma terra de charnecas e de covas, por uma terra de sequidão e densas trevas, por uma terra em que ninguém transitava, nem morava?

⁷ نشّْ إِوْيغْ كنِّيوْ غَارْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ إِسّغْمَاينْ حِيمَا أَذْ زَّايسْ ثشّمْ ڒْغِيدْجثْ ذ ڒْخَارْ. مَاشَا ؤُمِي ذِينْ ثِيوْضمْ، ثسّْخمْجمْ ثَامُّورْثْ إِنُو ؤُ ثَارِّيمْ ثَاسْغَارْثْ إِنُو ذ جّْعِيفشْثْ.

⁷ E eu vos introduzi numa terra fértil, para comerdes o seu fruto e o seu bem; mas quando nela entrastes, contaminastes a minha terra, e da minha herança fizestes uma abominação.

⁸ إِكهَّاننْ وَارْ سّقْسِينْ: مَانِي إِدْجَا سِيذِي؟، ؤُشَا إِنِّي ثُوغَا إِحطَّانْ شَّارِيعَا وَارْ ذ أَيِي سِّيننْ ؤُ إِمكْسَاونْعدُّونْ-د خَافِي ؤُ إِنَابِييّنْ تّْنَابّنْ س بَاعَالْ ؤُشَا ضْفَارنْ مِينْ وَارْ إِنفّْعنْ.

⁸ Os sacerdotes não disseram: Onde está o Senhor? E os que tratavam da lei não me conheceram, e os governadores prevaricaram contra mim, e os profetas profetizaram por Baal, e andaram após o que é de nenhum proveito.

⁹ س ؤُيَا نشّْ أَذْ أَرْنِيغْ أَذْ مْشُوبّْشغْ أَكِيذْومْ، ؤُڒَا أَكْ-ذ إِحنْجِيرنْ ن إِحنْجِيرنْ نْومْ أَذْ مْشُوبّْشغْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.‘ “

⁹ Portanto ainda contenderei convosco, diz o Senhor; e até com os filhos de vossos filhos contenderei.

¹⁰ ”ژْوَامْ غَارْ ثڭْزِيرِينْ ن أَيْثْ ن كِيتِّيمْ، أَقَا سكّمْ إِرقَّاسنْ غَارْ قِيذَارْ، بيْثمْ ؤُشَا خْزَارمْ مْلِيحْ، مَا إِمْسَارْعمَّارْصْ أَمْ مَانْ أَيَا!

¹⁰ Pois passai às ilhas de Quitim, e vede; enviai a Quedar, e atentai bem; vede se jamais sucedeu coisa semelhante.

¹¹ مَاعمَّارْصْ إِبدّڒْ شَا ن ڒْڭنْسْ إِربِّيثنْ نّسْ، وَاخَّا وَارْ دْجِينْ ذ إِربِّيثنْ؟ ڒْڭنْسْ إِنُو مَاشَا إِوْشَا ڒْعزّْ نّسْ ذڭْ ومْشَانْ ن مِينْ وَارْ إِنفّْعنْ.

¹¹ Acaso trocou alguma nação os seus deuses, que contudo não são deuses? Mas o meu povo trocou a sua glória por aquilo que é de nenhum proveito.

¹² إِڒِيمْ ذ إِڭْنَاونْ خْ مَانْ أَيَا، كنِّيوْ أَ إِجنْوَانْ، ڭّْوذمْ، نْخڒْعمْ أَڒْ طَّارْفْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.

¹² Espantai-vos disto, ó céus, e horrorizai-vos! ficai verdadeiramente desolados, diz o Senhor.

¹³ مَاغَارْ ڒْڭنْسْ إِنُو إِڭَّا ثْنَاينْ ن ڒعْيُوبْ: نشّْ، ڒْعُونْصَارْ ن وَامَانْ إِدَّارنْ، أَقَا سمْحنْ ذَايسْ مَاحنْذْ أَذْ غْزَانْ أَنُوثنْ إِ يِيخفْ نْسنْ، أَنُوثنْ س ثَازّشْثْ إِ إِخْوَانْ زڭْ وَامَانْ.

¹³ Porque o meu povo fez duas maldades: a mim me deixaram, o manancial de águas vivas, e cavaram para si cisternas, cisternas rotas, que não retêm as águas.

¹⁴ مَا إِسْرَائِيل ذ إِسْمغْ نِيغْ ذ إِجّْ إِتّْوَارُو ذ إِسْمغْ ذِي ثَادَّارْثْ؟ مَايمِّي إِذْوڒْ إِ زَّارْذثْ خنِّي؟

¹⁴ Acaso é Israel um servo? E ele um escravo nascido em casa? Por que, pois, veio a ser presa?

¹⁵ سّْبُوعْرُوثنْ خَاسْ وَايْرَاذنْ إِمژْيَاننْ، ڭِّينْ أَذْ سْڒنْ إِ ثْمِيجَّا نْسنْ. نِيثْنِي أَرِّينْ ثَامُّورْثْ نّسْ ذ إِشْثْ ن ڒْقشْعثْ ن ؤُنخْڒِيعْ ثِيندَّامْ نّسْ تّْوَاسّْشمْضنْثْ أَڒَامِي وَارْ إِقِّيمْ إِزدّغْ ذَايْسنْثْ ؤُڒَا ذ إِجّْ.

¹⁵ Os leões novos rugiram sobre ele, e levantaram a sua voz; e fizeram da terra dele uma desolação; as suas cidades se queimaram, e ninguém habita nelas.

¹⁶ عَاذْ حفّنْ أَيْثْ ن نُوفْ ذ ثَاحْفَانِيسْ أَشقُّوفْ ن ؤُزدْجِيفْ نّشْ.

¹⁶ Até os filhos de Mênfis e de Tapanes te quebraram o alto da cabeça.

¹⁷ مَا وَارْ ثڭِّيذْ شَا مَانَاوْيَا إِ يِيخفْ نّمْ، مِينْزِي شمْ ثْسمْحذْ ذِي سِيذِي، أَربِّي نّمْ أَمْ نتَّا إِنْذحْ إِ شمْ ذڭْ وبْرِيذْ؟“

¹⁷ Porventura não trouxeste isso sobre ti mesmo, deixando o Senhor teu Deus no tempo em que ele te guiava pelo caminho?

¹⁸ ”ڒخُّو، مِينْ ذِينْ جَارْ أَمْ ذ جَارْ وبْرِيذْ ن مِيصْرَا مَاحنْذْ أَذْ ثسْوذْ ذِينْ أَمَانْ زِي شِيخُورْ، زڭْ إِغْزَارْ ذ أَبَارْشَانْ؟ مِينْ جَارْ أَمْ ذ جَارْ وبْرِيذْ ن أَشُّورْ أَڒَامِي ذِينْ إِ غَا ثسْوذْ أَمَانْ ن إِغْزَارْ ن لْفُورَاطْ؟

¹⁸ Agora, pois, que te importa a ti o caminho do Egito, para beberes as águas do Nilo? e que te importa a ti o caminho da Assíria, para beberes as águas do Eufrates?

¹⁹ ثُوعفّْنَا نّمْ أَذْ شكْ ثَاربَّا ؤُ إِبْرِيذنْ ن ؤُودَّارْ نّمْ أَذْ شمْ عَاقْبنْ. سّنْ ؤُ خْزَارْ، مَامّشْ وَارْ إِحْڒِي ؤُ مشْحَاڒْ يَارْزڭْ أَقَا ثْسمْحذْ ذِي سِيذِي، أَربِّي نّمْ، ؤُ وَارْ زَّايِي ثتّڭّْوذذْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ.“

¹⁹ A tua malícia te castigará, e as tuas apostasias te repreenderão; sabe, pois, e vê, que má e amarga coisa é o teres deixado o Senhor teu Deus, e o não haver em ti o temor de mim, diz o Senhor Deus dos exércitos.

²⁰ ”أَطَّاسْ زڭْ وَامِي ثَارْژِيذْ أَزَايْڒُو نّمْ، ثْشَارّْڭذْ إِشذِّييّنْ نّمْ. شمْ ثنِّيذْ: ’وَارْ خْسغْ أَذْ أَشْ سخَّارغْ!‘ مِينْزِي خْ كُوڒْ ڒْڭعّْذثْ يُوعْڒَانْ ؤُ سَاذُو كُوڒْ ثَاشجَّارْثْ ثَازِيزَاوْثْ ثُوضَارذْ أَمْ ثمْغَارْثْ ن فَارْقْ-شّْغڒْ.

²⁰ Já há muito quebraste o teu jugo, e rompeste as tuas ataduras, e disseste: Não servirei: Pois em todo outeiro alto e debaixo de toda árvore frondosa te deitaste, fazendo-te prostituta.

²¹ نشّْ مَاشَا ثُوغَا ژُّوغْ شمْ ذ ثَازَايَارْثْ ثَاحُورِّيثْ، ذ زَّارِيعثْ إِشْنَانْ أَطَّاسْ. مَامّشْ ثْذوْڒذْ غَارْ ثْسضْوِينْ ن ثْزَايَارْثْ ن ڒخْڒَا ثَابَارَّانشْثْ؟

²¹ Todavia eu mesmo te plantei como vide excelente, uma semente inteiramente fiel; como, pois, te tornaste para mim uma planta degenerada, de vida estranha?

²² وَاخَّا ثسِّيرْذذْ إِخفْ نّمْ س لِّيخِييَّا ؤُشَا ثَارْنِيذْ أَسْرَايْ س صَّابُونْ، عَاذْ أَذْ ثقِّيمْ ڒْمُوعْصِييّثْ نّمْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي.“

²² Pelo que, ainda que te laves com salitre, e uses muito sabão, a mancha da tua iniqüidade está diante de mim, diz o Senhor Deus.

²³ ”مَامّشْ ثْزمَّارذْ أَذْ ثِينِيذْ: ’نشّْ وَارْ تّْوَاسّْخمْجغْ شَا، نشّْ وَارْ ضْفَارغْ شَا ’إِبَاعْلنْ!‘ خْزَارْ غَارْ وبْرِيذْ نّمْ ذِي ثغْزُورْثْ، عْقڒْ مِينْ ثڭِّيذْ، شمْ ذ ثَاڒْغمْثْ ثفْسُوسْ ثتَّازّڒْ، ثنِّي إِتّمْخَارْوَاضنْ ذڭْ إِبْرِيذنْ نّسْ!

²³ Como dizes logo: Não estou contaminada nem andei após Baal? Vê o teu caminho no vale, conhece o que fizeste; dromedária ligeira és, que anda torcendo os seus caminhos;

²⁴ أَقَا-ت ذ ثَاغْيُوتْشْ ن ڒخْرَا، إِنُّومنْ ذِي ڒخْڒَا، ثنِّي إِتّْشمَّانْ أَرِّيحْ ذڭْ ونْژَارْ نّسْ ؤُمِي ثْحَاجْ. وِي ت إِ غَا إِسّْبدّنْ ذِي نّشْوثْ نّسْ؟ قَاعْ وِي ت يَارزُّونْ وَارْ إِحْذِيجْ أَذْ إِسِّيحڒْ إِخفْ نّسْ، أَذْ ت يَافْ ذڭْ ؤُيُورْ ن نّشْوثْ نّسْ.

²⁴ asna selvagem acostumada ao deserto e que no ardor do cio sorve o vento; quem lhe pode impedir o desejo? Dos que a buscarem, nenhum precisa cansar-se; pois no mês dela, achá-la-ão.

²⁵ حْضَا وَارْ إِتِّيڒِي ؤُضَارْ نّمْ بْڒَا ثِيسِيڒَا ؤُڒَا ثْمِيجَّا نّمْ وَارْ ثتِّيژغْ س ؤُفَاذِي! شمْ مَاشَا ثقَّارذْ: ’وَارْ خَاسْ نسِّيوِيڒْ،عمَّارْصْ! مَاغَارْ نشّْعشْقغْ ذِي مِيدّنْ، خْسغْ أَذْ ؤُيُورغْ أَوَارْنِي أَسنْ!‘ “

²⁵ Evita que o teu pé ande descalço, e que a tua garganta tenha sede. Mas tu dizes: Não há esperança; porque tenho amado os estranhos, e após eles andarei.

²⁶ ”أَمْ ؤُخوَّانْ إِنّحْصڒْ إِسضْحَا، أَمُّو إِ غَا سضْحَانْ إِنِّي ن ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل، نِيثْنِي ذ إِجدْجِيذنْ نْسنْ ذ ڒْحُوكَّامْ نْسنْ ذ إِكهَّاننْ نْسنْ ذ إِنَابِييّنْ نْسنْ.

²⁶ Como fica confundido o ladrão quando o apanham, assim se confundem os da casa de Israel; eles, os seus reis, os seus príncipes, e os seus sacerdotes, e os seus profetas,

²⁷ نِيثْنِي قَّارنْ إِ ؤُكشُّوضْ: ’شكْ ذ بَابَا!‘، ؤُ إِ وژْرُو: شكْ ثجِّيذْ أَيِي-د!، مَاغَارْ نِيثْنِي وْشِينْ أَيِي س وعْرُورْ، وَارْ إِدْجِي س ؤُغمْبُوبْ، مَاشَا ذِي ڒحْصَارثْ نْسنْ قَّارنْ: ’كَّارْ، سنْجمْ أَنغْ!‘

²⁷ que dizem ao pau: Tu és meu pai; e à pedra: Tu me geraste. Porque me viraram as costas, e não o rosto; mas no tempo do seu aperto dir-me-ão: Levanta-te, e salvamos.

²⁸ مَانِي دْجَانْ ڒخُّو إِربِّيثنْ نّشْ، إِنِّي ثڭِّيذْ إِ يِيخفْ نّشْ؟ أجّْ إِ-ثنْ أَذْ د-كَّارنْ، مَاڒَا زمَّارنْ أَذْ شكْ فكّنْ غَارْ ڒْوقْثْ ن ڒحْصَارثْ نّشْ، مَاغَارْ إِربِّيثنْ نْومْ أَمْ لْعَاذَاذْ ن ثْندَّامْ نّشْ، أَ يَاهُوذَا!“

²⁸ Mas onde estão os teus deuses que fizeste para ti? Que se levantem eles, se te podem livrar no tempo da tua tribulação; porque os teus deuses, ó Judá, são tão numerosos como as tuas cidades.

²⁹ ”مَايمِّي أَكِيذِي ثمْشُوبُّوشمْ كنِّيوْ؟ كنِّيوْ مَارَّا ثتّْعدَّامْ خَافِي، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.

²⁹ Por que disputais comigo? Todos vós transgredistes contra mim diz o Senhor.

³⁰ خْ بَاطڒْ إِ وْثِيغْ إِحنْجِيرنْ نْومْ، وَارْ جِّينْ إِخفْ نْسنْ أَذْ أَريّْضنْ. سِّيفْ نْومْ إِشَّا إِنَابِييّنْ نْومْ أَمْ وَايْرَاذْ إِغَارّْصنْ.

³⁰ Em vão castiguei os vossos filhos; eles não aceitaram a correção; a vossa espada devorou os vossos profetas como um leão destruidor.

³¹ أَ كنِّيوْ، أَ جِّيڒْ ن يِيضَا، حْضَامْ أَوَاڒْ ن سِيذِي. مَا ثُوغَا أَيِي ذ ڒخْڒَا إِ إِسْرَائِيل، نِيغْ ذ ثَامُّورْثْ ن ثَادْجسْثْ ذ ثَابَارْشَانْثْ؟ مَايمِّي خنِّي إِقَّارْ ڒْڭنْسْ إِنُو: ’أَقَا نشِّينْ ننُّوفْصڒْ زَّايكْ، وَارْ إِ د غَاركْ نذِّيكّْوِيڒْ عَاذْ‘؟

³¹ Ó geração, considerai vós a palavra do Senhor: Porventura tenho eu sido para Israel um deserto? ou uma terra de espessa escuridão? Por que pois diz o meu povo: Andamos à vontade; não tornaremos mais a ti?

³² مَا أَذْ ثتُّو ثعْزَارشْثْ ثَالْوِيزْثْ نّسْ نِيغْ أَذْ ثتُّو ثسْڒِيثْ ثَاحزَّامْثْ نّسْ إِزوّْقنْ؟ وَاخَّا أَمنِّي إِ ذ أَيِي إِتُّو ڒْڭنْسْ إِنُو أَطَّاسْ ن وُوسَّانْ بْڒَا ڒحْسَابْ.

³² Porventura esquece-se a virgem dos seus enfeites, ou a esposa dos seus cendais? todavia o meu povo se esqueceu de mim por inumeráveis dias.

³³ مشْحَاڒْ ثسّْنذْ مْلِيحْ أَذْ ثَارْزُوذْ أَبْرِيذْ ن ثَايْرِي؟ س ؤُيَا إِ ثسّْڒمْذذْ ذِي إِبْرِيذنْ نّمْ ثِيمسْڒَايِينْ ثِيعفَّانِينْ إِ يِيخفْ نّمْ.

³³ Como ornamentas o teu caminho, para buscares o amor! de sorte que até às malignas ensinaste os teus caminhos.

³⁴ ؤُڒَا ذڭْ ؤُبحْرُورْ ن وَارُّوضْ نّمْ ؤُفِينْ إِذَامّنْ ن ڒعْمُورَاثْ إِضعْفنْ إِزْذِيڭنْ، إِنِّي وَارْ ثمْنِيعذْ ؤُمِي ؤُشَارنْ ثُوذْرِينْ، وَاهْ، زِي سِّيبّثْ ن مَارَّا مَانْ أَيَا أَقَا إِمْسَارْ.

³⁴ Até nas orlas dos teus vestidos se achou o sangue dos pobres inocentes; e não foi no lugar do arrombamento que os achaste; mas apesar de todas estas coisas,

³⁵ ؤُشَا عَاذْ ثقَّارذْ: ’س ثِيذتّْ، نشّْ ذ ثَامزْذَاڭْثْ، أَقَا أَغْضَابْ نّسْ إِحيّذْ خَافِي!‘ خْزَارْ، نشّْ أَذْ كِيمْ شَارّْعغْ، مِينْزِي ثقَّارذْ: ’نشّْ وَارْ ڭِّيغْ دّْنُوبْ!‘

³⁵ ainda dizes: Eu sou inocente; certamente a sua ira se desviou de mim. Eis que entrarei em juízo contigo, porquanto dizes: Não pequei.

³⁶ مَايمِّي ثتّڭّْوْجذْ أَطَّاسْ ؤُشَا ثْبدّْڒذْ ڒبْذَا أَبْرِيذْ نّمْ؟ ؤُڒَا ثَامُّورْثْ ن مِيصْرَا أَذْ شمْ ثشْمثْ، أَمْ مَامّشْ إِ ذ أَمْ ثشْمثْ أَشُّورْ.

³⁶ Por que te desvias tanto, mudando o teu caminho? Também pelo Egito serás envergonhada, como já foste envergonhada pela Assíria.

³⁷ ؤُڒَا سّنِّي أَذْ ثڭّْوجذْ س إِفَاسّنْ نّمْ خْ ؤُزدْجِيفْ، مَاغَارْ سِيذِي إِنْضَارْ مَارَّا إِنِّي خْ ثتّشْڒذْ، أَڒَامِي وَارْ إِتِّيڒِي أَيَا ؤُڒَا أَكِيذْسنْ.“

³⁷ Também daquele sairás com as mães sobre a tua cabeça; porque o Senhor rejeitou as tuas confianças, e não prosperarás com elas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Jeremias 2 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →