Jeremias 20

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ ڒَْامِي فَاشْحُورْ، مِّيسْ ن إِمِّيرْ، أَكهَّانْ نِّي إِتّْوَاڭّنْ ذ أَوقَّافْ أَمقّْرَانْ خْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، إِسْڒَا إِ إِرْمِييَا إِتّْنبَّا أَوَاڒنْ-أَ،

¹ Tendo o sacerdote Fassur, filho de Emer, que era superintendente do templo, ouvido o profeta Jeremias pronunciar esse oráculo,

² إِوْثَا فَاشْحُورْ أَنَابِي إِرْمِييَا ؤُشَا إِحبّسْ إِ-ث ذڭْ ؤُكشُّوضْ نِّي إِدْجَانْ ذڭْ وخَّامْ ن سنّجْ ن ثوَّارْثْ يُوعْڒَانْ ن بِينْيَامِينْ نِّي إِدْجَانْ ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.

² mandou espancá-lo e pô-lo em grilhões na porta superior de Benjamim, que se encontra no templo do Senhor.

³ ثِيوشَّا نّسْ إِجَّا فَاشْحُورْ أَذْ أَرْخُونْ إِ إِرْمِييَا زڭْ ؤُكشُّوضْ. خنِّي إِنَّا أَسْ إِرْمِييَا: ”وَارْ ذ أَشْ إِقَّارْ سِيذِي فَاشْحُورْ، مَاشَا مَاجُورْ-مِيسَّابِيبْ.

³ No dia seguinte, quando Fassur mandou libertá-lo, disse-lhe Jeremias: Não é mais Fassur que te chama o Senhor, mas sim Magor-Missabib.

⁴ مَاغَارْ أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’خْزَارْ، نشّْ أَذْ شكْ ڭّغْ ذ أَسْنخْڒِيعْ إِ يِيخفْ نّشْ ؤُ إِ مَارَّا إِنِّي شكْ إِتّخْسنْ. نِيثْنِي أَذْ وْضَانْ س سِّيفْ ن ڒْعذْيَانْ نْسنْ، أَمْ ث تّْوَاڒَانْثْ ثِيطَّاوِينْ نّشْ، ؤُ نشّْ أَذْ وْشغْ مَارَّا يَاهُوذَا ذڭْ إِفَاسّنْ ن ؤُجدْجِيذْ ن بَابِيلْ نِّي ثنْ إِ غَا إِنذْهنْ ذِي ثْمحْبَاسْثْ غَارْ بَابِيلْ ؤُ أَذْ ثنْ إِنغْ س سِّيفْ.

⁴ Pois assim diz o Senhor: vou fazer de ti objeto de pavor, para ti mesmo e teus amigos, os quais, sob teu olhar, perecerão à espada de seus inimigos. Entregarei Judá nas mãos do rei de Babilônia, que os deportará para Babilônia, onde os ferirá à espada.

⁵ مَارَّا أَڭْڒَا ن ثنْذِينْثْ-أَ أَذْ ثنْ سلّْمغْ ؤُ مَارَّا مِينْ ذَايسْ إِغْڒَانْ ذ مَارَّا ثِيخُوبَا ن إِجدْجِيذنْ ن يَاهُوذَا أَذْ ڭّغْ أَيَا مَارَّا ذڭْ ؤُفُوسْ ن ڒْعذْيَانْ نْسنْ. نِيثْنِي أَذْ ثنْ أَشَارنْ، أَذْ ثنْ كْسِينْ أَكِيذْسنْ ؤُشَا أَذْ ثنْ إِ-د-أَوْينْ غَارْ بَابِيلْ.

⁵ E entregarei todas as riquezas desta cidade, todo o produto de seu trabalho, todas as suas reservas preciosas e todos os tesouros dos reis de Judá, nas mãos de seus inimigos, que os tomarão como presa, e os levarão para Babilônia.

⁶ شكْ، فَاشْحُورْ، ذ مَارَّا أَيْثْ ن ثَادَّارْثْ نّشْ، كنِّيوْ أَذْ ثفّْغمْ ذ إِمحْبَاسْ. شكْ أَذْ د-ثَاوْضذْ غَارْ بَابِيلْ ؤُشَا أَذْ ثمّْثذْ ذِينِّي ؤُشَا أَذْ تّْوَانضْڒذْ ذِينِّي، شكْ ذ مَارَّا إِمدُّوكَّاڒْ نّشْ إِنِّي ؤُمِي ثْنبِّيذْ س إِخَارِّيقنْ.‘ “

⁶ E tu, Fassur, serás arrastado, com tua família, para o cativeiro. Irás a Babilônia para lá morrerem e serem enterrados tu e teus amigos, aos quais proferiste falsos oráculos.

⁷ ”شكْ ثْجبْذذْ أَيِي، أَ سِيذِي، ؤُشَا نشّْ تّْوَاسّْقنْعغْ. شكْ ثْجهْذذْ خَافِي أَطَّاسْ، ثْغڒْبذْ أَيِي. أَسّْ مَارَّا تّْغِيمَانْ ذحّْشنْ ذَايِي، مَارَّا إِذْسنْ سْثهْزَانْ زَّايِي.

⁷ Seduzistes-me, Senhor; e eu me deixei seduzir! Dominastes-me e obtivestes o triunfo. Sou objeto de contínua irrisão, e todos zombam de mim.

⁸ مَاغَارْ مڒْمِي مَا سِّيوْڒغْ، سْغُويُّوغْ ’ڒخْشُونشْثْ!‘، ڒَاغِيغْ ’أَنخْڒِيعْ!‘، مَاغَارْ أَوَاڒْ ن سِيذِي إِتَّاوِي أَيِي-د أَسّْ إِمُونْ مْغِيرْ أَسحْقَارْ ذ ؤُسْثهْزِي.

⁸ Cada vez que falo é para proclamar a aproximação da violência e devastação. E dia a dia a palavra do Senhor converte-se para mim em insultos e escárnios.

⁹ نِّيغْ: ’نشّْ وَارْ ث تِّيذَارغْ عَاذْ ؤُ وَارْ سِّيوِيڒغْ عَاذْ س يِيسمْ نّسْ!‘، خنِّي إِذْوڒْ أَيَا ذڭْ وُوڒْ إِنُو أَمْ يِيشْثْ ن ثْمسِّي يَارقّنْ، ثتّْوَاحْبسْ ذڭْ إِغْسَانْ إِنُو. نشّْ سَّاحَاڒغْ إِخفْ إِنُو مَاحنْذْ أَذْ صْبَارغْ، مَاشَا وَارْ ذ أَسْ زمَّارغْ.

⁹ E, a mim mesmo, eu disse: Não mais o mencionarei e nem falarei em seu nome. Mas em meu seio havia um fogo devorador que se me encerrara nos ossos. Esgotei-me em refreá-lo, e não o consegui.

¹⁰ مَاغَارْ سْڒِيغْ أَشقّفْ س ڒْهَارْذْ ن وَاطَّاسْ: ’مَاجُورْ-مِيسَّاسِيبْ‘، ’أَسِيڭّْوذْ زِي مَارَّا إِغزْذِيسنْ!‘، أَمُّو إِ قَّارنْ. ؤُشَا خنِّي قَّارنْ: ’سَارْڭبْ أَنغْ!، خنِّي نشِّينْ أَذْ زَّايسْ نْبَارّحْ!‘ كُوڒْ أَرْيَازْ أَكْ-ذ دَّارغْ ذِي ڒهْنَا، إِتّْرَاجَا أَڒْ غَا نْقَارْضغْ. قَّارنْ: ’أَذْ ثَاغْ نْزمَّارْ أَذْ ث نغْوَا، خنِّي أَذْ ث نغْڒبْ ؤُشَا أَذْ زَّايسْ نخْڒفْ.‘ “

¹⁰ Ouço as invectivas da multidão: Cerca-nos o terror! Denunciai-o! Vamos denunciá-lo! Os que eram meus amigos espiam-me agora os passos. Se cair em abusos, tiraremos vantagem, e dele nos vingaremos.

¹¹ ”سِيذِي إِبدّْ أَكِيذِي أَمْ يِيجّْ ن بُو-ثغْرُوضْثْ ذ أَمقّْرَانْ، خْ ؤُيَا إِ غَا نّْقَارْضنْ إِنِّي ذ أَيِي إِضَافَّارنْ، وَارْ زمَّارنْ أَذْ ڭّنْ وَالُو. نِيثْنِي أَذْ سضْحَانْ س يِيخفْ نْسنْ أَطَّاسْ، مِينْزِي وَارْ ڭِّينْ س ڒعْقڒْ. أَذْ ثِيڒِي ذ إِشْثْ ن ڒفْضِيحثْ إِ ڒبْذَا إِ وَارْ تّتُّونْ إِ ڒبْذَا.

¹¹ O Senhor, porém, está comigo, qual poderoso guerreiro. Por isso, longe de triunfar, serão esmagados meus perseguidores. Sua queda os mergulhará na confusão. Será, então, a vergonha eterna, inesquecível.

¹² شكْ، أَ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، ونِّي إِتّْقدْجَابنْ أَمْسڭّذْ، ونِّي إِتّْوَاڒَانْ ثِيژَّاڒْ ذ وُوڒْ، سْشنْ أَيِي نّقْمثْ نّشْ خَاسنْ، مَاغَارْ نشّْ ڭِّيغْ أَشْ ثَاغَاوْسَا إِنُو ذڭْ ؤُفُوسْ.“

¹² Senhor, Deus dos exércitos, vós que sondais o justo, e que escrutais os rins e os corações, concedei-me o poder de contemplar a vingança que deles ides tirar! Pois em vossas mãos depositei a minha causa.

¹³ ”زهّْذمْ إِ سِيذِي، سمْغَارمْ سِيذِي، مَاغَارْ نتَّا إِفكّْ أَمزْڒُوضْ زڭْ ؤُفُوسْ ن إِعفَّاننْ.“

¹³ Cantai ao Senhor, glorificai-o, porque salvou a vida do miserável das mãos do mau.

¹⁴ ”أَقَا إِتّْوَانْعڒْ أَسّْ إِ ذِي د-تّْوَارْوغْ! أَسّْ إِ ذ أَيِي د-ثُورُو يمَّا وَارْ إِتِّيڒِي إِتّْوَابَاركْ.

¹⁴ Maldito o dia em que nasci! Nem abençoado seja o dia em que minha mãe me deu à luz.

¹⁵ إِتّْوَانْعڒْ ورْيَازْ نِّي د-يِيوْينْ ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ إِ بَابَا، إِنَّا: ’أَقَا إِتّْوَارُووْ أَشْ-د ؤُحنْجِيرْ!‘ ؤُشَا إِسّْفَارْحْ إِ-ث أَمُّو س وَاطَّاسْ.

¹⁵ Maldito o homem que levou a notícia a meu pai e que o cumulou de felicidade ao dizer-lhe: Nasceu-te um menino!

¹⁶ أجّْ أَرْيَازْ نِّي أَذْ يِيڒِي أَمْ ثْندَّامْ نِّي إِسّْنقْڒبْ سِيذِي بْڒَا مَا إِنْذمْ زِي مَانْ أَيَا. أجّْ إِ-ث أَذْ إِسڒْ إِ إِغُويَّانْ ن ڒحْرِيقْ غَارْ ثفُّوثْ ؤُ إِغُويَّانْ ن ؤُمنْغِي غَارْ طّْيَا ن وَاسّْ،

¹⁶ A ele suceda o que às cidades aconteceu, que o Senhor sem piedade aniquilou! Desde o alvorecer ouça os gritos de alarme e o fragor da batalha ao meio-dia.

¹⁷ مِينْزِي نتَّا وَارْ ذ أَيِي إِنْغِي ذڭْ ؤُعذِّيسْ ن يمَّا. أَمُّو ثذْوڒْ يمَّا ذ أَنْضڒْ إِنُو ؤُشَا إِقِّيمْ ؤُعذِّيسْ نّسْ إِكْسِي س دّيْسثْ إِ ڒبْذَا!

¹⁷ Por que não me matou, antes de eu sair do ventre materno?! Minha mãe teria sido meu túmulo e eu ficaria para sempre guardado em suas entranhas!

¹⁸ مَايمِّي إِ د-فّْغغْ زڭْ ؤُعذِّيسْ؟ مَا حِيمَا أَذْ ژَترغْ ثَامَارَا ذ وشْضَانْ وَاهَا ؤُ حِيمَا أَذْ قْضِيغْ ؤُسَّانْ إِنُو ذِي ڒفْضِيحثْ؟“

¹⁸ Por que saí do seu seio? Para só contemplar tormentos e misérias, e na vergonha consumir meus dias?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Jeremias 20 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →